Αυτές τις μέρες, από τη στιγμή που έγινε γνωστή η τιμωρία στρατευμένων επειδή εκφράστηκαν δημόσια ενάντια στον πόλεμο και διατράνωσαν την αντίθεσή τους στη συμμετοχή των Ενόπλων Δυνάμεων στα πολεμικά σχέδια και αποστολές του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στη στήριξη του κράτους – δολοφόνου του Ισραήλ, εκφράστηκε ένα μεγάλο κύμα στήριξης και αλληλεγγύης της παλικαρίσιας στάσης τους.
Στρατευμένοι νέοι που υπηρετούν τη θητεία τους, απ’ άκρη σ’ άκρη σε όλη την Ελλάδα, Απόστρατοι και Ενώσεις Αποστράτων, Φοιτητικοί Σύλλογοι, Σωματεία εργαζομένων, Εργατικά Κέντρα, δημοκρατικοί Σύλλογοι Γυναικών, η Πανελλήνια Ένωση Κρατουμένων Αγωνιστών Μακρονήσου (ΠΕΚΑΜ), καλλιτέχνες, αλλά και η ίδια η μητέρα του φαντάρου έκαναν σαφές ότι τα παιδιά του λαού μας δεν είναι μόνα, έχουν κάθε δικαίωμα να εκφράζουν τη γνώμη τους.
Οι φαντάροι που ζητούν να βγει η χώρα μας από το σφαγείο της Ουκρανίας και της Μέσης Ανατολής, να σταματήσει κάθε εμπλοκή και στήριξη στο κράτος – δολοφόνο του Ισραήλ, να γυρίσει πίσω η Φρεγάτα, να μην δοθεί καμία διευκόλυνση στους ΝΑΤΟϊκούς μακελάρηδες, έχουν κάθε δίκιο.
Η στάση αυτή αποτελεί τιμή για τους ίδιους, τις οικογένειές τους, το σύνολο των στρατευμένων και τον εργαζόμενο λαό της χώρας
Γι’ αυτό χρειάζεται να μεγαλώσει η αλληλεγγύη!
Τώρα δυναμώνουμε παντού τον αγώνα και την αλληλεγγύη στα στρατευμένα παιδιά του λαού. Σε σχολές, σχολεία, χώρους δουλειάς, σε πόλεις και χωριά, να ακουστεί παντού το σύνθημα “οι φαντάροι είναι του λαού παιδιά, έξω από τα σύνορα δεν έχουνε δουλειά”!
Η κυβέρνηση είναι υπόλογη για την εκδικητική τιμωρία των φαντάρων και πρέπει να τις πάρει πίσω. Είναι καταδικαστέες στη συνείδηση του λαού μας.
