Ναυάγιο μεταναστών στη Τυνησία: Βρέθηκαν άλλα 12 πτώματα

Σομαλία - πρόσφυγες
(Φωτό αρχείου) / Πηγή: Eurokinissi

Άλλα δώδεκα πτώματα ανασύρθηκαν την Τετάρτη στη θαλάσσια περιοχή στα ανοικτά των νησιών Κερκένα στην Τυνησία, φτάνοντας τους 34 νεκρούς του ναυαγίου με μετανάστες, σύμφωνα με δικαστήριο της πόλης Σφάξ. Αλιείς ειδοποίησαν τις αρχές όταν είδαν την Τρίτη πτώματα να επιπλέουν, στα ανοικτά του αρχιπελάγους Κερκένα, όχι μακριά από το λιμάνι της Σφαξ. Ανασύρθηκαν 22 πτώματα και χθες άλλα 12, με τον απολογισμό των θυμάτων να ανέρχεται σε 34 νεκρούς: 23 γυναίκες, 9 άνδρες και δύο παιδιά ηλικίας περίπου 3 ετών, δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Μουράντ Τούρκι, εκπρόσωπος του δικαστηρίου της πόλης. Ο καπετάνιος του πλοίου, Τυνήσιος, 48 ετών, από τη Σφαξ.

Οι έρευνες στην περιοχή συνεχίζονται, με την υποστήριξη του τυνησιακού Πολεμικού Ναυτικού και του τυνησιακού λιμενικού σώματος.

Σύμφωνα με καταθέσεις μαρτύρων, τα θύματα επιβιβάστηκαν σε πλεούμενο με σκοπό να

κινηθούν από τη Σφαξ προς τις ακτές της Ιταλίας τη νύχτα της 4ης προς 5η Ιουνίου. Στο σκάφος επέβαιναν 53 άνθρωποι. Ηταν κυρίως υπήκοοι χωρών της υποσαχάριας Αφρικής, κατά ιατροδικαστικές πηγές και καταθέσεις άλλων μεταναστών.

Διενεργείται έρευνα για να εξακριβωθεί ποιοι ήταν οι οργανωτές της μοιραίας προσπάθειας των ανθρώπων αυτών να μεταναστεύσουν παράνομα, σύμφωνα με τις τυνησιακές αρχές.

Οι αποπλεύσεις σκαφών με παράτυπους μετανάστες από τις τυνησιακές ακτές αυξήθηκαν κατά 156% το διάστημα Ιανουαρίου-Απριλίου σε σύγκριση με το αντίστοιχο διάστημα της περασμένης χρονιάς, ενημέρωσε το Γαλλικό Πρακτορείο στα μέσα Μαΐου η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR).

Η δυστυχία των ανθρώπων χωρίς πατρίδα, χωρίς δουλειά, χωρίς όνειρα, συνεχίζεται. Ο πόλεμος, οι εμφύλιες συρράξεις, η πείνα, η ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον, τους ξεριζώνει από τους τόπους της εστίας τους. Οι χώρες “της ελευθερίας” τους είναι αυτές οι καπιταλιστικές χώρες που δημιουργούν τους πολέμους, που πουλάνε όπλα σε αντίπαλες εγχώριες ομάδες, που αρπάζουν τον πλούτο της περιοχής τους, που η δική τους αστική τάξη τους καταδικάζει σε πείνα, εξαθλίωση. Το ταξίδι στην “ελευθερία” διαρκεί τόσο όσο ένα όνειρο. Κάποιοι το επιβεβαιώνουν ζώντας το. Αλλοι όταν πνίγονται.

Ο καπιταλισμός σε όλη την απανθρωπιά του, και όταν ζουν και όταν πεθαίνουν.

ag

Δείτε ακόμα...