Νέα κατασταλτικά μέτρα στα πανεπιστήμια

ΜΑΤ στην ΑΣΟΕΕ
Φώτο αρχείου / ΜΑΤ στην ΑΣΟΕΕ / Πηγή: Eurokinissi

Η προβοκατόρικη επίθεση κατά του πρύτανη του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθήνας, υπήρξε ο αναγκαίος προάγγελος για νέα μέτρα καταστολής, αυτή τη φορά σε βάρος του φοιτητικού κινήματος και της ελεύθερης λειτουργίας των πανεπιστημίων. Ύστερα από την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου γίνεται το επόμενο μεγάλο βήμα στην κατεύθυνση της επιβολής σιωπητηρίου στο πιο δυναμικό τμήμα της νεολαίας και μάλιστα στο χώρο ζύμωσης και εκδήλωσης των αγώνων του.

Για το αστικό κράτος, οι φοιτητές και το πανεπιστήμιο, η ελευθερία της σκέψης και της δράσης, είναι διαχρονικά καρφί στο μάτι του. Διαχρονικά, τα πανεπιστήμια ήταν ο χώρος όπου μαζικά οι νέοι έρχονταν σε επαφή και μπολιάζονταν με τις αξίες της συλλογικής δράσης και του αγώνα ενάντια στην κοινωνική αδικία του καπιταλισμού, ενάντια σε χούντες και πολέμους. Η ιστορία του ελληνικού φοιτητικού κινήματος έχει να επιδείξει λαμπρές σελίδες αντίστασης στο φασισμό και στον κρατικό αυταρχισμό, από την Κατοχή, τους αγώνες της δεκαετίας του 1960 για την παιδεία, τη χούντα και την εξέγερση του Πολυτεχνείου μέχρι και τους σημερινούς φοιτητικούς αγώνες.

Αυτή την αγωνιστική παράδοση, που δένει τους αγώνες για σύγχρονη παιδεία με τους μεγάλους κοινωνικούς αγώνες, τον αγώνα της εργατικής τάξης ενάντια στην επιχείρηση του κεφαλαίου να της φορτώσει την οικονομική κρίση που επίσπευσε η πανδημία του κορονοϊού, επιχειρεί να σπάσει η κυβέρνηση. Στοχεύει σε ένα αποστεωμένο πανεπιστήμιο, χωρίς κρατική χρηματοδότηση, έρμαιο στις διαθέσεις των επιχειρηματικών ομίλων που θα εξυπηρετεί.

Για το σκοπό αυτό, η κυβέρνηση «καιροφυλακτούσε» να δοθεί η προαναγγελία των προβοκατόρων που καμιά σχέση δεν έχουν με τους φοιτητές και τους συλλόγους τους, να συκοφαντήσει το φοιτητικό κίνημα και να παρουσιάσει το ήδη έτοιμο πακέτο μέτρων καταστολής και αυταρχισμού για τα πανεπιστήμια. Στην επιχείρηση αυτή επιστράτευσε τους πρυτάνεις των πανεπιστημίων, τα αστικά ΜΜΕ ακόμη και την ομοσπονδία των αστυνομικών. Δεν διστάζει η κυβέρνηση να δώσει και ιδεολογικό περιτύλιγμα στην επιχείρησή της. Προβάλλει την προσφιλή της θεωρία των δύο άκρων, του «αριστερού φασισμού», μετά τη Χρυσή Αυγή, κατά τη ρήση του πρωθυπουργού, του «κόκκινου φασισμού» κατά τη δήλωση πανεπιστημιακού. Βέβαια, ο πρωθυπουργός μένει στη διαπίστωση της ύπαρξης παρακράτους ως ρίζας του κακού αλλά αποσιωπά την ευθύνη του κράτους, που πολλές φορές έχει αποδειχτεί ότι λειτουργεί ως «μεγαλύτερος αδερφός» του παρακράτους. Η προκήρυξη αμοιβής για την επίθεση των προβοκατόρων στον πρύτανη του Οικονομικού Πανεπιστήμιου Αθήνας (Ο.Π.Α) δημιουργεί σκεπτικισμό για την αντιδραστική στροφή που παίρνουν τα πράγματα.

Ο πρωθυπουργός εμφάνισε τα πανεπιστήμια ως ορμητήρια βίας που χρειάζεται χρόνος και ισχυρή πολιτική βούληση για να κατεδαφιστούν ως γιάφκες. Χωρίς να καταθέσει οριστικό σχέδιο, παρουσίασε τα νέα κατασταλτικά μέτρα σχηματοποιημένα σε τρεις άξονες:

  • Στην ίδρυση σώματος προστασίας των  πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, που θα έχει ειδική αστυνομική εκπαίδευση, θα φροντίζει για την αποτροπή εγκληματικών συμπεριφορών στο χώρο των πανεπιστημίων και όταν απαιτείται, θα ζητά τη συνδρομή της αστυνομίας.
  • Στην αναβάθμιση των μέτρων ασφάλειας στα πανεπιστήμια. Πρόκειται για τον έλεγχο της εισόδου και της πρόσβασης στις εγκαταστάσεις των πανεπιστημίων, για φωτισμό των χώρων, περιφράξεις και για χρήση τεχνικών μέσων, όπως κλειστά κυκλώματα παρακολούθησης.
  • Στην αυστηροποίηση της ποινικής νομοθεσίας (ιδιώνυμο) για αδικήματα τα οποία τελούνται σε χώρους της πανεπιστημιακής κοινότητας.

Η εξειδίκευση των παραπάνω κατασταλτικών μέτρων, σύμφωνα με τον υπουργό προστασίας του πολίτη, θα ενταχθούν σε «ένα ολοκληρωμένο σχέδιο προστασίας των πανεπιστημίων» που θα γίνει σε συνεργασία με την υπουργό παιδείας και την ακαδημαϊκή κοινότητα. Το βέβαιο είναι πως τα μέτρα αυτά στοχεύουν στο χτύπημα των αγώνων του φοιτητικού κινήματος και μέσα στους χώρους των πανεπιστημίων. Οι κατασταλτικοί μηχανισμοί δεν δημιουργούνται για να αντιμετωπίσουν τη δράση των προβοκατόρων και στοιχείων ξένων προς το φοιτητικό κίνημα. Εξάλλου, και η κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου που, κατά την κυβέρνηση, υποτίθεται θα έλυνε το πρόβλημα της «ανομίας» στα πανεπιστήμια, δεν λειτούργησε. Οι προβοκάτορες δεν είχαν ολοκληρώσει το έργο τους στα πανεπιστήμια.

Παράλληλα, αναδεικνύεται ότι στόχος της κυβέρνησης δεν είναι η λειτουργία των πανεπιστημίων, που λόγω της πανδημίας του κορονοϊού είναι τόσους μήνες ουσιαστικά κλειστά. Η σωστή λειτουργία των πανεπιστημίων απαιτεί χρηματοδότηση τόσο για τις λειτουργικές τους ανάγκες, όσο και για τις υποδομές τους. Σ’ αυτά όμως, η πολιτική της κυβέρνησης απουσιάζει και προκαλεί τους δίκαιους αγώνες των φοιτητών. Αντίθετα, υπάρχει χρηματοδότηση για να δημιουργηθούν νέοι κατασταλτικοί μηχανισμοί στα πανεπιστήμια και να γίνουν προμήθειες εξοπλισμού παρακολούθησης και ελέγχου της δράσης των φοιτητών.

Μπροστά στα δεδομένα αυτά, απαιτείται το φοιτητικό κίνημα αλλά και ο αγωνιζόμενος λαός, να καταδικάσει τους προβοκάτορες και τη δράση τους και να σταθεί οργανωμένα απέναντι στις κατασταλτικές και γενικότερα τις αντιλαϊκές πολιτικές της κυβέρνησης.

Γ.Π.

Ετικέτες:

Δείτε ακόμα...