Νίκος Γόδας: Σαν σήμερα εκτελέστηκε στο “Λαζαρέτο” της Κέρκυρας

Ο Νίκος Γόδας, σπουδαίος ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού, κομμουνιστής, λοχαγός του ΕΛΑΣ την περίοδο της Αντίστασης
Ο Νίκος Γόδας, σπουδαίος ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού, κομμουνιστής, λοχαγός του ΕΛΑΣ την περίοδο της Αντίστασης

Νίκος Γόδας

Σαν σήμερα στις 19 Νοεμβρίου του 1948 εκτελέστηκε στο νησάκι Λαζαρέτο της Κέρκυρας ο 27χρονος Νίκος Γόδας προς τιμή του οποίου πρόσφατα το γήπεδο της Χαραυγής στο Κερατσίνι μετονομάστηκε σε στάδιο «Νικόλαος Γόδας».

Γεννήθηκε το 1921 στο Αïβαλί και από μικρός μπήκε στα βάσανα. Μικρασιατική καταστροφή, πέρασμα στη Μυτιλήνη και από εκεί κατέληξε στην Παλαιά Κοκκινιά στον Πειραιά με μια μικρή ενδιάμεση στάση στην Κρήτη. Πολλά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η οικογένεια σε μια προσπάθεια να επιβιώσει. Έχουν ανοίξει την ταβέρνα «Τα Αραπάκια» πασίγνωστο στέκι του ρεμπέτικου τραγουδιού. Εκεί είναι που ο Τσιτσάνης θα ανακαλύψει τον Μανώλη Χιώτη. Ο μικρός Νίκος δουλεύει σερβιτόρος στην ταβέρνα και όταν βρίσκει ελεύθερο χρόνο παίζει ποδόσφαιρο. Στην ομάδα που αγωνίζεται τον Άρη Κοκκινιάς τον αποκαλούν «ο βασιλιάς του ξερού». Σε λίγο θα βρεθεί στον Κεραμεικό Καμινίων και με τις εμφανίσεις του θα κάνει το παιδικό του όνειρο πραγματικότητα μέσα στον πόλεμο και την κατοχή.

Θα φορέσει την ερυθρόλευκη φανέλα της αγαπημένης του ομάδας. Θα αγωνιστεί μαζί με τον Βάζο, τον Αναματερό και άλλους παίκτες θρύλους στον Ολυμπιακό. Το 1942 με τις πρώτες του εμφανίσεις θα ακολουθήσουν και τα πρώτα του γκολ σε βάρος του Εθνικού και του Απόλλωνα. Τον Μάιο του 43 θα πρωταγωνιστήσει στον τελικό του τουρνουά του δήμου Πειραιά απέναντι στον Παναθηναϊκού και η λατρεία των φιλάθλων για τον Γόδα θα εκτοξευθεί μετά την εμφάνισή του στον τελικό του Κυπέλλου Χριστουγέννων επί του Παναθηναϊκού στην νίκη του Ολυμπιακού με 5-2.

Σπάνια φωτογραφία όπου εικονίζεται ο Νίκος Γόδας (δεξιά) να κερδίζει την κεφαλιά.

Την εποχή αυτή η παραγκούπολη της Κοκκινιάς έχει ισχυρό εργατικό και κομμουνιστικό κίνημα. Τον Απρίλιο του 1941 θα ξεκινήσουν οι βομβαρδισμοί του Πειραιά και των γύρω περιοχών από τους Γερμανούς. Από τις 6 μέχρι τις 27 του Απρίλη ο Πειραιάς και οι γύρω συνοικίες θα δεχτεί 55 αεροπορικές επιδρομές που θα αφήσουν πίσω τους μεγάλες ζημιές και πολλούς νεκρούς. Στις 27 Απριλίου οι Γερμανοί εισέρχονται στην Αθήνα. Ο βιομήχανος Μανούσκος που ήταν πρόεδρος της ομάδας του Ολυμπιακού και δήμαρχος Πειραιά θα αρνηθεί να παραδώσει την πόλη και θα αποχωρήσει από την θέση του δημάρχου σε αντίθεση με τους δημάρχους Κερατσινίου (Λάζαρος Παπαδόπουλος) και Κοκκινιάς (Στέφανος Πάνου) που έμειναν και συνεργάστηκαν με τον κατακτητή όπως και πολλοί άλλοι «Έλληνες» χωρίς να έχουν κανένα απολύτως πρόβλημα.

Ο Γόδας θα είναι πρωταγωνιστής και έξω από τα γήπεδα στην αντίσταση του λαού απέναντι στον κατακτητή. Το 1942 θα πάρει μέρος στις συναντήσεις που θα γίνουν στα προσφυγικά σπίτια δίπλα στο νεκροταφείο της Ανάστασης από μέλη του ΕΑΜ της περιοχής όπου θα συσταθούν οι πυρήνες αντίστασης κατά του κατακτητή. Ο Γόδας έχοντας τον βαθμό του λοχαγού αναπτύσσει έντονη αντιστασιακή δράση συμμετέχοντας στον 5ο επίλεκτο λόχο του ΕΛΑΣ στην Κοκκινιά. Στην 1η γραμμή στη μάχη της Κοκκινιάς στις 7 του Μάρτη του 1944 ως ένας από τους επικεφαλής. Στη μάχη της Ηλεκτρικής στο Κερατσίνι θα βρεθεί και εκεί στην 1η γραμμή στα πολυβολεία. Τον Δεκέμβριο του 1944 θα αντιμετωπίσει με γενναιότητα με τον λόχο του τους νέους εχθρούς του λαού τους Άγγλους στο νεκροταφείο της Ανάστασης.

Ακολουθεί η Συμφωνία της Βάρκιζας στις 12 Φλεβάρη του 1945 και ο αφοπλισμός των αντρών του ΕΛΑΣ. Κάποιοι δεν θα δεχτούν και θα φύγουν στα βουνά μαζί με αυτούς και ο Γόδας. Όμως θα επιστρέψει στον Πειραιά από το Βελούχι σύντομα λόγω προβλημάτων υγείας. Η αμνηστία δεν ισχύει για όσους αγωνίστηκαν για την ανεξαρτησία της Ελλάδας το Δεκέμβριο του 44. Θα τον προδώσουν και θα συλληφθεί τον Φλεβάρη του 1945. Αρχικά θα οδηγηθεί στις φυλακές της Αίγινας όπου θα συνεχίσει να παίζει ποδόσφαιρο και να παλεύει για την λευτεριά της χώρας του.

Θα δικαστεί στην δίκη παρωδία που έμεινε γνωστή και ως «Δίκη του Ασύλου της Κοκκινιάς». Στη δίκη αυτοί οι μάρτυρες κατηγορίας ήταν πρώην πράκτορες των Ες-Ες ή ταγματασφαλίτες κουκουλοφόροι με ενεργή συμμετοχή στο Μπλόκο της Κοκκινιάς όπως τα αδέρφια Κασιδιάρη που έδειχναν με το δάχτυλο στους Ναζί τους αγωνιστές κι εκείνοι τους εκτελούσαν επιτόπου. Στην απολογία του ο Νίκος Γόδας υποστήριξε ότι «έκανε το καθήκον του ως Έλληνας πατριώτης, πολεμώντας τον εισβολέα και τα «τσιράκια» του». Στις 13 Ιουλίου του 1945 θα βγει η προδιαγεγραμμένη απόφαση που θα τον καταδικάζει μαζί με ακόμη 10 συναγωνιστές του σε θάνατο. Ο Γόδας θα μεταφερθεί στις φυλακές Αβέρωφ και από εκεί στις φυλακές των θανατοποινιτών της Κέρκυρας.

Μέσα εκεί ακόμη και στα κελιά απομόνωσης , όπου περνούσε μεγάλα διαστήματα για να υπογράψει δήλωση, ο Γόδας θα εξακολουθήσει την ενασχόληση με τις μεγάλες του αγάπες. Το όραμα του για την ελεύθερη Ελλάδα και το ποδόσφαιρο και την σύνθεση της ομάδας του Ολυμπιακού όταν θα βγει από την φυλακή μαζί με τους συναγωνιστές του Λούβαρη και Κουφαδάκη. Στην φυλακή της Κέρκυρας έμεινε 3 χρόνια. Σε αυτό το διάστημα τεράστιες οι λαϊκές πιέσεις για να παρέμβει υπέρ του Γόδα προς τον βιομήχανο Μανούσκο που εξακολουθούσε να είναι πρόεδρος του Ολυμπιακού και επανεξελέγει αργότερα δήμαρχος Πειραιά και βουλευτής με τον «Συναγερμό» του Παπάγου. Η άρνηση του Γόδα να κατηγορήσει το ΚΚΕ και να υπογράψει έστω και ψεύτικη δήλωση όπως του έλεγαν έφερε και την άρνηση του Μανούσκου να παρέμβει δηλώνοντας μάλιστα «όπως έστρωσε ας κοιμηθεί». Στην τελευταία επικοινωνία με την οικογένειά του έγραψε «Θέλω να ζήσετε καλά. Πεθαίνω για την πατρίδα και τα ιδανικά μου Αν κάνετε γιο, να του δώσετε το όνομά μου». Οι συγγενείς του τον τίμησαν και ο αδερφός του, Δημήτρης, θα ονομάσει την κόρη του, Νίκη.

Τα ξημερώματα της 19ης Νοεμβρίου του 1948 τον πήραν από το κελί και τον οδήγησαν για εκτέλεση. Του είπαν ότι έχει επισκεπτήριο έκτακτο. Κατάλαβε ότι του έλεγαν ψέματα και ζήτησε να ντυθεί. Φόρεσε την ερυθρόλευκη φανέλα της αγαπημένης του ομάδας και τους ακολούθησε. Ο διευθυντής των φυλακών του προσέφερε για τελευταία φορά το χαρτί με την δήλωση να υπογράψει. Δεν καταδέχτηκε ούτε να το κοιτάξει. Τον πήραν για τον τόπο της εκτέλεσης. «Νενικήκαμεν! Ζήτω οι Ολυμπιονίκες του Σοσιαλισμού. Γεια σας συναθλητές μου», ήταν τα τελευταία λόγια του φεύγοντας από τη φυλακή, όπως τα διασώζει ο συγκρατούμενός του εκείνα τα χρόνια, Σταμάτης Σκούρτης.

Τα ξημερώματα ενός βροχερού πρωϊνού στο νησάκι Λαζαρέτο όπου όλοι οι κατακτητές, Άγγλοι, Ιταλοί, Γερμανοί εκτελούσαν Έλληνες πατριώτες και αγωνιστές ο Νίκος Γόδας, εκτελέστηκε ως κομμουνιστής στις 19 Νοεμβρίου του 1948 φορώντας την εμφάνιση του Ολυμπιακού, την ερυθρόλευκη φανέλα. Μαζί του εκτελέστηκαν οι συναγωνιστές και συγκρατούμενοί του Φώτης Κουφαδάκης (42 ετών) , Γεώργιος Λούβαρης (31 ετών) κ.α

Όπως ανέφερε στο δημοσίευμα προς τιμήν του Γόδα με τίτλο «Rebels rojos del Pireu» («Κόκκινοι αντάρτες του Πειραιά») στην καταλανική εφημερίδα L’ ESPORTIU ο δημοσιογράφος που υπογράφει το κείμενο, ο Ramon Usall, «πέθανε για τα ιδανικά του, ακουμπώντας ολόκληρη την σύντομη ζωή του στο κόκκινο της τιμής, όπως αυτό το βίωσε τόσο μέσα από την πολιτική, όσο και από την ποδοσφαιρική του ταυτότητα.».

Δείτε ακόμα...