Ο Φασισμός δεν έρχεται απ΄ το μέλλον, καινούριο τάχα κάτι να μας φέρει…

Ναζί Σημαία
Ναζί: Σημαία /Πηγή: Eurokinissi

Την περασμένη Τετάρτη στο Εφετείο το δικαστήριο καταδικάζει τη Χρυσή Αυγή και το πλήθος χειροκροτεί!

Ένα χειροκρότημα που ξεκινούσε από τις καρδιές των δεκάδων χιλιάδων συγκεντρωμένων κι έφτανε σαν χελιδόνι, ως την άκρη του κόσμου! Ένα χειροκρότημα που διέπλευσε την ιστορία ξεκινώντας από το σήμερα και κάνοντας μια μικρή στάση στη δίκη της χούντας των Συνταγματαρχών, κατέληγε στη δίκη της Νυρεμβέργης. Ξέρω, γράφτηκαν πολλά, θα γραφτούν ακόμα τόσα, μόνο που όσα κι αν γραφτούν, δεν αρκούν να περιγράψουν το φίδι που έχει αφήσει αυγά που επωάζονται και εμείς χρειάζεται να επαγρυπνούμε, ώστε να μην εκκολάπτονται οι θανατηφόροι νεοσσοί του.

Ο φασισμός έχει βαθιές ρίζες και δεν τελειώνει σε μία δικαστική απόφαση και στην καταδίκη μερικών από τους εκπροσώπους τους. Είναι γέννημα θρέμμα του καπιταλιστικού συστήματος. Όπως γράφει και ο Μπρεχτ, «ο φασισμός δεν μπορεί να πολεμηθεί παρά μόνο σαν καπιταλισμός στην πιο ωμή και καταπιεστική του μορφή. Ο φασισμός είναι ο πιο θρασύς και ο πιο δόλιος καπιταλισμός». Για να συμπληρώσει ότι «Αυτοί που είναι αντίπαλοι του φασισμού χωρίς να είναι αντίπαλοι του καπιταλισμού, είναι αυτοί που θα ικανοποιηθούν αν ο χασάπης πλύνει τα χέρια του προτού να φέρει το κρέας στο τραπέζι».

Μία γρήγορη ανάγνωση στις σελίδες της σύγχρονης Ελληνικής ιστορίας και μπροστά μας θα ξεδιπλωθούν θλιβερές εικόνες και έργα φασιστών. Σε όλα κοινή παράμετρος ο όλεθρος, η καταστροφή και ο θάνατος, γιατί αυτό είναι ό,τι αφήνει πίσω του ο φασισμός. Τι να πρωτοθυμηθεί κάποιος; Το κυνήγι μεταναστών και προσφύγων με τα μαχαιρώματα και τους φόνους της τελευταίας δεκαετίας, την Χούντα με τους χιλιάδες εξόριστους και τους νεκρούς του Πολυτεχνείου και την απώλεια της μισής σχεδόν Κύπρου, την ναζιστική κατοχή με τους εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς από την πείνα και τις εκτελέσεις, τις σφαγές, τις διώξεις και τους δεκάδες νεκρούς και εξόριστους του Μεταξικού καθεστώτος, την ιδέα της Μεγάλης Ελλάδας που οδήγησε στο ολοκαύτωμα του 22 και την Μικρασιατική καταστροφή;

Ο φασισμός είναι ακόμα εδώ!

Συνένοχοι στα εγκλήματα της ναζιστικής οργάνωσης είναι οι 440.985 που τους ψήφισαν το 2012 και τους έβαλαν στη Βουλή αλλά και οι 388.447 που την ξαναψήφισαν το 2015 αν και είχε διαπραχθεί η δολοφονία του Φύσσα και ο Ρουπακιάς ήταν καθ’ ομολογία δολοφόνος. Άραγε ποια κομματική στέγη θα ακολουθήσουν τα ορφανά τους, οι ψηφοφόροι τους; Η απάντηση είναι γνωστή σε όλους!

Ο δολοφόνος του Παύλου Φύσσα, Γιώργος Ρουπακιάς

Συνένοχοι είναι και τα περισσότερα μέσα ενημέρωσης που φρόντισαν κάθε μέρα να τους βάζουν μέσα στο σπίτι κάθε Έλληνα. Να εξωραΐζουν τα εγκλήματά τους παρουσιάζοντάς τους σαν ακτιβιστές (σικ). Που έκαναν τον χρυσαυγίτικο βίο lifestyle αποκρύπτοντας την πραγματικότητα. Που τους κάλεσαν σε δεκάδες συνεντεύξεις και τους έδωσαν άπλετο χρόνο για να παραθέσουν την σάπια «ιδεολογία» τους και να στείλουν ρατσισμό και μίσος σε κάθε σπιτικό. Σήμερα βέβαια οι ίδιοι είναι που παρουσιάζονται σαν μεγάλοι και τρανοί αντιφασίστες που πολέμησαν την άνοδο του ναζισμού στην χώρα μας, προκαλώντας βέβαια την οργή κάθε σκεπτόμενου ανθρώπου και μην μπορώντας να πείσουν ούτε τον ίδιο τον εαυτό τους.

Συνένοχος και το μεγαλύτερο μέρος όσων κυβέρνησαν που φρόντισαν να τους χαϊδέψουν στη Βουλή, επιζητώντας την ψήφο τους, στην προσπάθειά τους να περάσουν σωρεία αντιλαϊκών και αντεργατικών μνημονιακών νόμων και σαν αντάλλαγμα φρόντισαν να αλλάξουν σημαντικά άρθρα του Ποινικού Κώδικα, με στόχο να μειωθούν κατά πολύ οι προβλεπόμενες ποινές για τα εγκλήματα των χρυσαυγιτών και να αναμένουμε μικρότερες.

Τάγμα Εφόδου Χρυσής Αυγής
Φώτο Αρχείου / Τάγμα Εφόδου της ναζιστικής εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή / Πηγή: Eurokinissi

Ο φασισμός είναι ακόμα εδώ!

Στοιχεία φασισμού και ρατσιστικής συμπεριφοράς (τα βρίσκουμε συνήθως στους ίδιους ανθρώπους) συναντάμε σε όσους αντιτίθενται στους πρόσφυγες βλέποντάς τους σαν απειλή, στις πρόσφατες πνιγμένες από τη λάσπη σκηνές των προσφύγων στο Καρά Τεπέ και απέναντι σε κάθε τι διαφορετικό. Στο μίσος του κάθε πολίτη που φωνάζει: «δεν τους θέλουμε στον τόπο μας». Στον γείτονα και τον συνομιλητή μας που αρχίζει την φράση του λέγοντας το γνωστό «δεν είμαι φασίστας αλλά….». Ένα «αλλά» στο οποίο βάζει τα πάντα, ένα «αλλά», που βρίθει φασισμό. Στον άστεγο στο παγκάκι ή στο εγκαταλειμμένο κτίριο, στους Ρομά στις γειτονιές, στο μίσος απέναντι στον απεργό εργάτη, στο μίσος προς τον καταληψία μαθητή και στο δάσκαλό του.

Στην στάση απέναντι στους γιατρούς, στους πυροσβέστες, στους διασώστες, που στη δύσκολη στιγμή θα σώσουν ζωές και περιουσίες, αλλά όταν όλα βαίνουν καλά θα μεταμορφωθούν σε τεμπέληδες δημόσιους υπάλληλους που «μας τρώνε τα λεφτά μας».

Ο φασισμός δεν έρχεται από το μέλλον καινούριο κάτι να μας φέρει.

Τι κρύβει μες τα δόντια του το ξέρω καθώς μου δίνει γελαστός το χέρι!

Ρούλα Καραγιάννη

Δείτε ακόμα...