Ο καγκελάριος της Γερμανίας Φρίντριχ Μέρτς μίλησε εχθές με αφορμή την «Ημέρα Επιχειρηματιών της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας».
Οι «εξομολογήσεις» του αστού πολιτικού έχουν στόχο να επισημάνουν την «κρισιμότητα των στιγμών» για το γερμανικό κεφάλαιο.
Εκφράζουν την αγωνία αλλά και την αποφασιστικότητα των καπιταλιστών μέσα σε συνθήκες «μίας βαθιάς κοσμοϊστορικής αλλαγής, του είδους που βιώνει κάθε γενιά κάποια στιγμή», όπως ανέφερε, να δώσουν την θανατηφόρα μάχη απέναντι στους ανταγωνιστές τους, να σύρουν τους λαούς κάτω από ξένες σημαίες υπερασπιζόμενοι τα συμφέροντα των εκμεταλλευτών τους που βαφτίζονται «εθνικά».
Η εκδήλωση έγινε στο Ντίσελντροφ την «βιομηχανική καρδιά όχι μόνο της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, αλλά και το πυκνότερο βιομηχανικό αστικό κέντρο σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση», όπως είπε χαρακτηριστικά σε συνθήκες όμως που «η κατάσταση που αντιμετωπίζουμε είναι πράγματι δύσκολη».
Πρόσθεσε πως «οι αναταραχές που βιώνουμε σήμερα στον κόσμο συμπίπτουν με συσσωρευμένα διαρθρωτικά προβλήματα στη χώρα μας. Όλα αυτά μαζί δημιουργούν μια πίεση για δράση που είναι ίσως η μεγαλύτερη που έχουμε δει τις τελευταίες δεκαετίες, αν όχι από το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Όλοι νιώθουμε αυτές τις εβδομάδες και τους μήνες ότι δεν πρόκειται απλώς για μια οικονομική κρίση, ούτε απλώς για μια διαρθρωτική αναταραχή. Όλα αυτά συμβαίνουν σε έναν κόσμο που αναδιοργανώνεται ριζικά. (…) Εμείς, όσοι γεννηθήκαμε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ήμασταν απλώς τυχεροί μέχρι στιγμής. Αλλά τώρα, 80 χρόνια μετά το τέλος του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου, τη βιώνουμε, όπως ακριβώς βίωνε κάθε γενιά στους αιώνες πριν από εμάς, συμπεριλαμβανομένης και της δικής μας, έστω και μετά από 80 χρόνια. Αλλά τώρα αυτή η κοσμοϊστορική αλλαγή είναι εδώ. Αυτή η κοσμοϊστορική αλλαγή είναι εκρηκτική, κατά καιρούς εξαιρετικά εχθρική, και πάνω απ’ όλα, συμβαίνει απίστευτα γρήγορα. Κάθε εβδομάδα βλέπουμε νέες προκλήσεις, νέες κρίσεις, και κάθε μέρα αλλάζουν τη φύση τους».
Ο Καγκελάριος αναφέρθηκε στα μέτρα που παίρνει η αστική κυβέρνηση στην Γερμανία (συγκυβέρνηση σοσιαλδημοκρατών και χριστιανοδημοκρατών). Παρεμβάσεις που περνούν μέσα από «φωτιά και σίδερο» οξύνοντας τις ενδοαστικές αντιθέσεις, τις αντιπαραθέσεις και εντός ΕΕ.
Αναφέρθηκε στην συμφωνία με της ΕΕ με τις χώρες της Mercosur που βάζει επιπλέον θηλιά στους αγρότες, γεμίζει με τρόφιμα αμφιβόλου ποιότητας τον λαό, αλλά έχει να λαμβάνειν η γερμανική βιομηχανία που και με βάση αυτή τη συμφωνία όμως συγκρούστηκε με την… γαλλική.
Αναφέρθηκε στους θηριώδεις πολεμικούς προϋπολογισμούς για να αποκτήσει η Γερμανία τον «πιο σύγχρονο και μεγάλο συμβατικό στρατό στην Ευρώπη», την «στασιμότητα» της γερμανικής οικονομίας που υπάρχει εδώ και μία δεκαετία και για να αλλάξει «πρέπει να επιτρέψουμε ξανά την επιχειρηματική πρωτοβουλία και πρέπει να ελαφρύνουμε το βάρος στους επιχειρηματίες».
Αναφέρθηκε για την θέληση τους «να εξετάσουμε με ειλικρίνεια την ηλικιακή δομή της κοινωνίας μας και να λάβουμε τα απαραίτητα μέτρα για τη βιώσιμη χρηματοδότηση των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης», να τσακίζουν δηλαδή τις συντάξεις και τα ασφαλιστικά δικαιώματα, να πάρουν επιπλέον μέτρα για δουλειά μέχρι τον τάφο.
Αναφέρθηκε στο «μη μισθολογικό κόστος εργασίας, ή μάλλον, το πρόσθετο μισθολογικό κόστος. Είναι απλώς πολύ υψηλό και απειλεί να αυξηθεί ακόμη περισσότερο. Χωρίς μεταρρυθμίσεις – για να αναφέρω εν συντομία αυτό το ποσοστό – μπορούμε να περιμένουμε ότι οι εισφορές κοινωνικής ασφάλισης θα αυξηθούν σε σχεδόν 50% τα επόμενα δέκα χρόνια, από το τρέχον 42%» και δήλωσε την θέληση τους να το αποτρέψουν αυτό.
Από την άλλη μίλησε για την «φορολογική επιβάρυνση των εταιρειών στη Γερμανία είναι πολύ υψηλή. Αυτό πρέπει να αλλάξει» και παρέθεσε μία σειρά από μέτρα για την «ελάφρυνση» γερμανικού κεφαλαίου.
Μίλησε για έργα που θέλουν να προχωρήσουν και σχετίζονται με την μείωση του «ενεργειακού κόστους» που πλήττει την ανταγωνιστικότητα της γερμανικής βιομηχανίας, την «μείωση της γραφειοκρατίας» για «μεταρρυθμίσεις» που στόχο έχουν να «αποκαταστήσουν την εμπιστοσύνη των πολιτών» στο αστικό κράτος.
Καταλήγοντας θέλησε να τονίσει πως «πρέπει να υπερασπιστούμε τον τρόπο ζωής μας, όχι μόνο το οικονομικό μας μοντέλο, ενάντια στους εχθρούς της ελευθερίας, τόσο εξωτερικούς όσο και εσωτερικούς».
Οι αστοί σε κάθε χώρα ομολογούν ότι η βαρβαρότητα που υπερασπίζονται δεν είναι ζήτημα διαχείρισης. Είναι «τρόπος ύπαρξης» τους σε μία εποχή που δηλώνουν αποφασισμένοι να πολεμήσουν για την εξουσία τους, για τον «ζωτικό τους χώρο».
Το ζήτημα είναι και οι λαοί σε περιόδους τέτοιων «ομολογιών» να δυναμώσουν την αποφασιστικότητα τους να συγκρουστούν με τα συμφέροντα του κεφαλαίου, να ανοίξουν τον δρόμο για την ανατροπή του συστήματος της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης.
