Από τα χαράματα που ο Πρόεδρος των ΗΠΑ «επαίνεσε» την κυβέρνηση της πολεμικής εμπλοκής για την «προσφορά» της στα βρωμερά σχέδια των μακελάρηδων μέχρι το «μενού» των ειδήσεων για την ατζέντα της επίσκεψης του Γάλλου προέδρου σήμερα στην Ελλάδα, η ειδησεογραφία των αστικών μέσων βρίθει από θέματα που στοχεύουν να καταστήσουν τον λαό «εθνικά υπερήφανο» για τους αιμάτινους στόχους του κεφαλαίου.
Και τι δεν είδαμε μέσα σε λίγες ώρες.
Τις ικανότητες που έχουν οι ειδικές εκδόσεις των γαλλικών μαχητικών αεροσκαφών που μπορούν να φέρουν πυρηνικά όπλα και μπορεί να μετασταθμεύσουν στην Ελλάδα…
Τα δημοσιεύματα που στη συνέχεια «διαψεύστηκαν» για τα μάτια του κόσμου σχετικά με τις πιέσεις της συμμάχου Γαλλίας ώστε τα Mirage της ελληνικής πολεμικής αεροπορίας να σταλούν πακέτο στο αντιδραστικό καθεστώς του Κιέβου με «αντάλλαγμα»… οι γαλλικές βιομηχανίες όπλων να αρπάξουν και άλλα δισ. του ελληνικού λαού για Rafale που όμως θα έχουν… «έκπτωση».
Την λίστα των προσκεκλημένων στο δείπνο που θα παρατεθεί στο Προεδρικό Μέγαρο προς τιμήν του Εμ. Μακρόν για να φάνε «σούπα, ψάρι και σαλάτα». Από Έλληνες βιομηχάνους που θέλουν να κάνουν ακόμα μεγαλύτερο μπάσιμο στις πολεμικές μπίζνες μέχρι τους Γάλλους «ομολόγους» τους από την Dassault, την NAVAL, την MBDA κ.λπ.
Την επιστροφή με τυμπανοκρουσίες της φρεγάτας «Κίμων» από την ΝΑΤΟική της αποστολή στην Κύπρο, όπου αύριο θα επισκεφτούν Μητσοτάκης και Μακρόν, τις μέρες που συζητιέται το πώς και πότε θα βάλουν «πλώρη» για τα Στενά του Ορμούζ.
Τα ρεπορτάζ για τον χώρο της Ρωμαϊκής Αγοράς που θα φιλοξενήσει την συζήτηση μεταξύ του Έλληνα πρωθυπουργού και του Γάλλου Προέδρου και τί συμβολίζει για την «αναγέννηση της ΕΕ και την στρατηγική της αυτονομία» σε συνθήκες που δυναμώνουν οι αντιπαραθέσεις στο εσωτερικό της λυκοσυμμαχίας αλλά και εντός του ευρωατλαντικού στρατοπέδου.
Από όλα έχει λοιπόν το «μενού» των ειδήσεων της πολεμικής εμπλοκής.
Πριν περίπου 10 χρόνια ο Γάλλος Πρόεδρος από την Πνύκα έβγαλε έναν δεκάρικο λόγο, έχοντας τότε τον Τσίπρα ως οικοδεσπότη. Έντυσε τους στόχους της γαλλικής αστικής τάξης και τους από τότε σχεδιασμούς για «στρατηγική αυτονομία» της ΕΕ με στίχους του Σεφέρη λέγοντας πως «”Κι όταν γυρεύει κανείς το θαύμα, πρέπει να σπείρει του αίμα του στις οκτώ γωνιές των ανέμων. Γιατί το θαύμα δεν είναι πουθενά, παρά κυκλοφορεί στις φλέβες του ανθρώπου”. Ας δώσουμε λοιπόν την ευκαιρία στο θαύμα να συμβεί».
Η σάπια και πολεμοκάπηλη ΕΕ, οι «στρατηγικές συμμαχίες» των αστών και τα συμφέροντα τους που βαφτίζονται «εθνικοί στόχοι» επιφύλαξαν από τότε πολλά «θαύματα» για τους λαούς.
Δεκάδες δισ. για να στηριχθεί η στροφή στην πολεμική οικονομία, για να στηριχθεί το καθεστώς Ζελένσκι στο σφαγείο της Ουκρανίας, για να θωρακιστεί η «ανταγωνιστικότητα» των ευρωενωσιακών μονοπωλίων που χάνουν στον ανταγωνισμό με την Κίνα και τις ΗΠΑ σε συνθήκες που η μάχη για την πρωτοκαθεδρία βαθαίνει το ρήγμα και μέσα στο ευρωατλαντικό στρατόπεδο.
Φυσικά από την …Πνύκα μέχρι την Ρωμαϊκή Αγορά το «θαύμα τους» ακόμα το ψάχνουν. Τα αδιέξοδα και οι αντιφάσεις τους μεγαλώνουν και γίνονται ακόμα πιο αποφασισμένοι να σύρουν τους λαούς στον όλεθρο.
Όμως αυτό που επιβεβαιώνουν οι εξελίξεις, από τα Στενά του Ορμούζ μέχρι τους αγώνες της εργατικής τάξης, είναι πως οι ιμπεριαλιστές δεν είναι παντοδύναμοι. Οι αγώνες της εργατικής τάξης μπορούν να δυναμώσουν τα χτυπήματα στο σύστημα της μισθωτής σκλαβιάς και της πολεμικής φρίκης.
