Με τη φράση «έγιναν μία γροθιά» ο Πολιτιστικός Σύλλογος Λουτσών περιγράφει πώς κάτοικοι και εθελοντές έσωσαν τα σπίτια τους από την πύρινη λαίλαπα στην Βόρεια Κέρκυρα.
«Έφεραν αγροτικά, βυτία, απεγκλώβισαν και έσωσαν ζώα, έπεσαν κυριολεκτικά μέσα στις φλόγες με αυταπάρνηση. Όλοι μαζί για τον τόπο μας». Τα παραπάνω διατυπώνει σε επιστολή του για την ανεκτίμητη δράση εκατοντάδων εθελοντών από κάθε γωνιά της Κέρκυρας που με κάθε μέσο και τρόπο συνέβαλαν στην κατάσβεση της φωτιάς, προστατεύοντας σπίτια και περιουσίες, με αυτοθυσία και κίνδυνο για τρία εικοσιτετράωρα. Στη μάχη αυτή τα μέλη του ΚΚΕ και της ΚΝΕ στην Κέρκυρα πήραν τη θέση τους δίπλα στους κατοίκους και στους λοιπούς εθελοντές, στους πυροσβέστες, από την πρώτη στιγμή. Με αυταπάρνηση έδωσαν τη μάχη της κατάσβεσης, βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή του πύρινου μετώπου.
Από την περασμένη Κυριακή που εκδηλώθηκε η πυρκαγιά, υπήρχε κινητοποίηση εκατοντάδων κατοίκων και άλλων εθελοντών. Άμεση ήταν επίσης και η κινητοποίηση της κομματικής οργανώσεις της περιοχής, απευθύνοντας έγκαιρα κάλεσμα να συγκεντρωθεί κόσμος και να συνδράμει στην κατάσβεση της φωτιάς. Κλιμάκιο του Κόμματος έφτασε στην περιοχή με επικεφαλής την Αλεξάνδρα Μπαλού, υποψήφια περιφερειάρχη Ιονίων Νήσων, τον Κώστα Ρούσσινο, υποψήφιο δήμαρχο Δήμου Βόρειας Κέρκυρας και τον Γιάννη Μπορμπότη, Γραμματέα της ΤΕ. «Ωστόσο οι αρχές απέτρεπαν την πρόσβαση στο πύρινο μέτωπο. Επιτράπηκε μόνο σε όσους κατοίκους είχαν φορτηγά με βυτία για τη μεταφορά νερού» τονίζει η Ελένη Μαρτζούκου γραμματέα της ΚΟΒ της περιοχής, υπογραμμίζοντας ωστόσο ότι δεν υπήρξε κανένα σχέδιο αξιοποίησης των εθελοντών στα μετόπισθεν για τη διάνοιξη αντιπυρικών ζωνών, με αποτέλεσμα τις επόμενες μέρες η φωτιά να φτάσει μέχρι τη θάλασσα.
Η κατάσταση άλλαξε την Τρίτη όπου οι άνεμοι κατεύθυναν το πύρινο μέτωπο προς τους οικισμούς Λούτσες και Λαύκι. Ταυτόχρονα η φωτιά κινήθηκε προς τον οικισμό Ημερολιά φτάνοντας μέχρι το γυμνάσιο της Κασσιόπης. «Μπροστά στον κίνδυνο να καούν ολόκληρα χωριά, η κινητοποίηση κατοίκων, πολιτιστικών συλλόγων και άλλων φορέων ήταν ασυγκράτητη» υπογραμμίζει η Ελένη Μαρτζούκου για να τονίσει ότι ήταν τέτοια η ορμή που προσπέρασαν τα εμπόδια που τίθονταν στην μετακίνηση τους από τις αστυνομικές αρχές.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα της λαϊκής κινητοποίησης ήταν η ανταπόκριση στην πρωτοβουλία του Εργατικό Κέντρο Κέρκυρας να απέστειλε πάνω από 3.000 γραπτά μηνύματα στα μέλη των σωματείων, μέσω κινητών τηλεφώνων. «Δεχτήκαμε άπειρα τηλέφωνα ακόμη και από αγνώστους που ζητούσαν να συνδράμουν με κάθε μέσω» σχολιάζει ο Γιάννης Λασθιωτάκης γραμματέας του ΕΚΚ και μέλος της ΤΕ Κέρκυρας του ΚΚΕ «ακόμη και από επισκέπτες στο βόρειο τμήμα του νησιού» συμπληρώνει. Άμεση ήταν η ανταπόκριση οικοδομών από το συνδικάτο κατασκευών.
Ταυτόχρονα η κομματική οργάνωση συγκρότησε δύο κλιμάκια. Με επικεφαλής τον γραμματέα της Κομματικής Οργάνωσης Γιάννη Μπορμπότη, πολυπληθής ομάδα συντρόφων κατέφθασε έξω από τον παραλιακό οικισμό Απράο που μαίνονταν η πυρκαγιά. Ρίχτηκαν αμέσως στη μάχη της κατάσβεσης. Φτυάρια, κλαδιά, κουβάδες με νερό, κάθε διαθέσιμο μέσο επιστρατεύτηκε για το σβήσιμο της φωτιάς. Συνέδεσαν και μετέφεραν σωλήνες από το πυροσβεστικά οχήματα που δρούσε στο χώρο, συνέβαλαν καταλυτικά στην αντιμετώπιση των αναζωπυρώσεων. Πιο πίσω, συντρόφισσες μετέφεραν ακούραστα νερό, φαγητό, πετσέτες, καθετί που χρειάζονταν οι «μαχητές» της πρώτης γραμμής.
Η άλλη ομάδα του Κόμματος, με επικεφαλής την Αλεξάνδρα Μπαλού και τον Κώστα Ρούσσινο βρέθηκε στη Λούτσες. Εκεί ομάδα περίπου 50 εθελοντών και κατοίκων του χωριού έδινε τη μάχη να σώσουν τα σπίτια. Εδώ πυροσβεστικές δυνάμεις δεν υπήρχαν, αφού αυτές είχαν συγκεντρωθεί στα Παλιά Περίθεια. Μόνοι τους, κάτοικοι, μέλη του ΚΚΕ και εθελοντές έδωσαν έναν τιτάνιο αγώνα να σώσουν ότι μπορούσε να σωθεί. Είχαν στη διάθεσή τους τσουγκράνες, κουβάδες και 10 αυτοσχέδιες υδροφόρες, δηλαδή αγροτικά με καρότσες που πάνω τους είχαν τοποθετηθεί βυτία. Μάχη άνιση, που όμως δεν τους αποθάρρυνε, την έδωσαν μέχρι τέλους. Έσωσαν σπίτια και περιουσίες με το πείσμα και την αυτοθυσία τους.
Κοινή διαπίστωση κατοίκων και εθελοντών στην Κέρκυρα η μεγάλη καθυστέρηση στην ενίσχυση των πυροσβεστικών δυνάμεων, η έλλειψη συντονισμού όσων επιχειρούσαν στην κατάσβεση. Προβλήματα υπήρχαν ακόμη και στην επικοινωνία μεταξύ τους, αφού στην περιοχή το τηλεφωνικό σήμα είναι ασθενές, ενώ διαρκής είναι οι παρεμβολές του σήματος τηλεπικοινωνιακών παρόχων της Αλβανίας.
Η μεγαλύτερη δυσκολία ωστόσο ήταν η παντελής εγκατάλειψη των αγροτικών δρόμων εδώ και χρόνια, με αποτέλεσμα είτε να είναι αδύνατη η πρόσβαση στα διάσπαρτα σημεία της φωτιάς, είτε να παρουσιάζονται διαρκείς αναζωπυρώσεις. «Χάος επικρατούσε στους δρόμους. Τα μεγάλα βυτιοφόρα δεν μπορούσαν να προσεγγίσουν το πύρινο μέτωπο από την στενότητα του επαρχιακού δικτύου, δεν μπορούσαν οχήματα να κάνουν επιτόπια στροφή» καταγγείλει η Ελένη Μαρτζούκου.
Αντίστοιχα αγροτικοί δρόμοι γεμάτη χόρτα και σκουπίδια. «Η φωτιά έκαιγε σε μια λακιά έξω από το χωριό Λούτσες. Όσους κουβάδες νερό και αν ρίχναμε ήταν αδύνατο να σβήσει. Ήταν αδύνατο να προσεγγίσουμε το σημείο με λάστιχα που έπαιρναν νερό από τις αυτοσχέδιες υδροφόρες. Αν ο παρακείμενος αγροτικός δρόμος είχε καθαριστεί, η κατάσβεση θα γίνονταν πολύ πιο εύκολη» σχολιάζει ο Δημήτρης Μιχαήλ αυτοαπασχολούμενος, μέλος του ΚΚΕ, που βρέθηκε στο σημείο την Τρίτη το μεσημέρι, και συμπληρώνει λέγοντας «αυτή η λακιά έδινε συνέχεια αναζωπυρώσεις απειλώντας τα σπίτια του χωριού».
Τραγική ειρωνεία οι συνεχείς εκκλήσεις τα τελευταία χρόνια των κατοίκων της περιοχής για την ανάγκη διάνοιξης των αγροτικών δρόμων. Χαρακτηριστικό είναι το αποκαλυπτικό έγγραφο της τοπικής κοινότητας Σινιών από το 2021, που είχε σταλεί στη Δασική Υπηρεσία και στο Τμήμα Πολιτικής Προστασίας του δήμου Βόρειας Κέρκυρας, και προειδοποιούσε πως οι δρόμοι «χρήζουν διάνοιξης», καθώς «σε περίπτωση πυρκαγιάς θα είναι αδύνατη η πρόσβαση». Δηλαδή, αυτό ακριβώς που αντιμετώπισαν στη φετινή πυρκαγιά οι κάτοικοι και οι πυροσβέστες.
Δεν είναι δηλαδή ο «στρατηγός άνεμος» ή η «κλιματική κρίση» που ο πρωθυπουργός και τα άλλα κυβερνητικά στελέχη επικαλούνται μέρες τώρα για να δικαιολογήσουν τη γύμνια του κρατικού μηχανισμού που αποδεικνύεται επιτελικά ανίκανο να προστατεύσει τον φυσικό πλούτο και την περιουσία του λαού. Είναι η παντελής απουσία δασεργατών, αντιπυρικών ζωνών και δρόμων μέσα στα δάση για να περάσουν τα πυροσβεστικά οχήματα. Όλα αυτά δηλαδή που συνιστούν μέτρα πρόληψης, που όμως για το αστικό κράτος και όλες διαχρονικά τις κυβερνήσεις τους λογίζονται κόστος. Όλα αυτά σε ένα νησί «ναυαρχίδα» του ελληνικού τουριστικού «θαύματος», με απανωτά ρεκόρ αφίξεων και εισπράξεων για τους τουριστικούς ομίλους, που δαπανώνται χιλιάδες ευρώ από τους δήμους για την προσέλκυση τουριστών κάθε χρονιά. Δεν περισσεύει όμως ούτε ένα ευρώ για τις ανάγκες του λαού.
Μπροστά σε αυτή την κατάσταση, το παράδειγμα της οργάνωσης κατοίκων και εθελοντών στη βόρεια Κέρκυρας αποδεικνύεται πολύτιμη πείρα. Ήδη βρίσκει μιμητές και σε άλλα σημεία του νησιού, με ομάδες κατοίκων να οργανώνουν περιπολίες. Σε αυτή την κατεύθυνση τα μέλη του ΚΚΕ δίνουν όλες τους τις δυνάμεις, υπογραμμίζοντας ότι η λαϊκή αυτενέργεια μπορεί να φέρει αποτελέσματα βάζοντας στο επίκεντρο της πάλης της την εγκληματική πολιτική που θυσιάζει τις ανάγκες του λαού για τα κέρδη μιας χούφτας επιχειρηματικών ομίλων.
