«Οχι στην περαιτέρω εμπορευματοποίηση της πολιτιστικής κληρονομιάς» ήταν το μήνυμα που έστειλαν μια σειρά σωματεία και φορείς από τον χώρο της πολιτιστικής κληρονομιάς (ο Ενιαίος Σύλλογος Υπαλλήλων ΥΠΠΟ Αττικής, Στερεάς και Νήσων, η Ενωση Μηχανικών Δημοσίων Υπαλλήλων Διπλωματούχων Ανωτάτων Σχολών Αττικής (ΕΜΔΥΔΑΣ) – Τμήμα Πολιτισμού, ο Πανελλήνιος Σύλλογος Πτυχιούχων Υπαλλήλων Ανώτατης Τεχνολογικής Εκπαίδευσης ΥΠΠΟ (ΠΑΣΥΠΑΤΕ), το Πανελλήνιο Σωματείο Εκτάκτου Προσωπικού ΥΠΠΟ (ΠΣΕΠ), η Πανελλήνια Ενωση Συντηρητών Αρχαιοτήτων, ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων και ο Σύλλογος Εκτάκτων Αρχαιολόγων) στη χθεσινή διαδικτυακή συνέντευξη Τύπου που έδωσαν με αφορμή το σχέδιο νόμο του υπουργείου Πολιτισμού για την Ανώνυμη Εταιρεία «Οργανισμός Ανάπτυξης και Διαχείρισης Ελληνικής Πολιτιστικής Κληρονομιάς ΑΕ» (Hellenic Heritage Organisation SA).
«Το νομοσχέδιο επιχειρεί την ακόμα μεγαλύτερη αξιοποίηση της πολιτιστικής κληρονομιάς ως αναπτυξιακού πόρου, επενδυτικού, εμπορικού προϊόντος, εργαλείου τουριστικής πολιτικής, εξαγώγιμου πολιτιστικού brand, οικονομικού κεφαλαίου, όροι οι οποίοι άλλωστε κυριαρχούν μέσα στο νομοσχέδιο», ανέφερε στην τοποθέτησή της η Νίκη Δημητρίου, πρόεδρος του ΠΣΕΠ ΥΠΠΟ.
Οπως σημείωσε, το νομοσχέδιο δεν αποτελεί μια αποσπασματική παρέμβαση αλλά ολοκληρώνει μια πορεία που ξεκίνησε με τη μετατροπή του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων σε ΟΔΑΣ, τη μετατροπή των 5 μεγάλων μουσείων σε ΝΠΔΔ, την επέκταση των χορηγιών, τις παραχωρήσεις χώρων για εκδηλώσεις, events και εμπορικές χρήσεις, την εκχώρηση των υπηρεσιών φύλαξης, καθαριότητας, λογιστικών σε ιδιωτικές εταιρείες: «Πατάει ακριβώς πάνω στα βήματα όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων και στο έδαφος της διαχρονικής υποχρηματοδότησης, της τραγικής υποστελέχωσης, της εργασιακής ομηρίας χιλιάδων συμβασιούχων και της εσκεμμένης απαξίωσης της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, πάνω στα οποία στυλώνουν τα πόδια τους επιχειρήσεις και εργολάβοι».
Στη συνέχεια παρέθεσε συγκεκριμένα παραδείγματα τα οποία συνοψίζουν την ουσία του νομοσχεδίου, που είναι «όλα στον βωμό του κέρδους».
Χαρακτηριστικά είπε ότι αξιοποιείται η ακίνητη περιουσία του ΟΔΑΠ, «δηλαδή κτίρια – φιλέτα που βρίσκονται στα ιστορικά κέντρα πόλεων ανά τη χώρα, και σε γειτνίαση με σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους, προορίζονται ως δώρα στους ξενοδοχειακούς ομίλους για τουριστική εκμετάλλευση και στήριξη των μπίζνες τους». Κατηγοριοποιούνται οι χώροι, τα μουσεία και τα μνημεία με βάση την επισκεψιμότητα, δηλαδή την οικονομική τους απόδοση. Η είσοδος στους αρχαιολογικούς χώρους και στα μουσεία της χώρας ενδέχεται να γίνει ακόμα πιο ακριβή για τους εργαζομένους και τις οικογένειες, καθώς η ΑΕ που γίνεται υπεύθυνη για την τιμολογιακή πολιτική έχει ως μοναδικό κριτήριο, τη κερδοφορία της. Η ΑΕ επίσης σχεδιάζει και αναπτύσσει εξατομικευμένες υπηρεσίες και εμπειρίες γαστρονομίας, εκδηλώσεις και δράσεις εντός αρχαιολογικών χώρων. Εκχωρούνται πολλές από τις αρμοδιότητες σε επιχειρηματίες, δηλαδή τα αναψυκτήρια, τα πωλητήρια, η παραγωγή και διάθεση των πωλητέων. Οι εργασιακές σχέσεις κατακερματίζονται περαιτέρω, καθώς η ΑΕ κανονικοποιεί τα διαφορετικά είδη σχέσεων εργασίας – μόνιμους, ΙΔΑΧ, ΙΔΟΧ, «μπλοκάκι», εξωτερικούς συνεργάτες κ.λπ.
Υπογράμμισε ακόμα ότι «η όποια αναφορά στον όρο “προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς” είναι υποκριτική. Η πολιτιστική κληρονομιά προστατεύεται με βάση την επιστήμη της Αρχαιολογίας και της Συντήρησης, όχι με βάση την εμπορική της εκμετάλλευση. Οταν εμπλέκονται οι όροι της αγοράς, τότε τα δεδομένα αλλάζουν. Η αγορά λειτουργεί με βάση τη ζήτηση, το κέρδος, την αποδοτικότητα, την επισκεψιμότητα. Αυτές οι δύο λογικές δεν είναι ουδέτερες, ούτε συμπληρωματικές, συγκρούονται όταν η αγορά αποκτά προτεραιότητα».
Καταλήγοντας η Ν. Δημητρίου ανέφερε ότι οι εργαζόμενοι του υπουργείου Πολιτισμού, οποιασδήποτε σχέσης εργασίας, συνολικά ο λαός δεν έχει κανένα όφελος και κανένα συμφέρον από αυτό το νομοσχέδιο. Οφελος και συμφέρον έχουν μόνο οι λίγοι. «Θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας ενάντια στην εμπορευματοποίηση του πολιτισμού, για αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης, για μόνιμη και σταθερή εργασία με δικαιώματα».
