«Παραμένει το γεγονός ότι χωρίς συζήτηση, χωρίς διαβούλευση, ειρήνη και ευημερία δεν μπορεί να υπάρξει (…) στο τέλος της ημέρας θα πρέπει τα μέρη να καθίσουν, να συζητήσουν και από αυτό να υπάρξει μια βιώσιμη, αποδεκτή και αμοιβαία ωφέλιμη λύση»: Τα παραπάνω έλεγε ο Ελληνας ΥΠΕΞ, Γ. Γεραπετρίτης, σε συνέντευξή του, αναφερόμενος στο Κυπριακό, με φόντο τις αναφορές Ερντογάν στη «λύση δύο κρατών».
Ο υπουργός μάλιστα, στο όνομα της απόρριψης της «ακινησίας» και της «αδράνειας», σημείωνε ότι πράγματι υπάρχει μεγάλη «συνθετότητα», ενώ παρέπεμπε σε όσα είχαν «πέσει στο τραπέζι» στις συνομιλίες του Κραν Μοντανά, το καλοκαίρι του 2017, επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Τότε που, μεταξύ άλλων, η Αθήνα εστίαζε στην ανάγκη σύναψης και «τριμερούς συμφώνου φιλίας» Ελλάδας – Τουρκίας – Κύπρου, συνδέοντάς το μάλιστα και με την αντιμετώπιση των «ανησυχιών Τουρκοκυπρίων και Ελληνοκυπρίων» για ζητήματα ασφάλειας…
Βέβαια, όχι τυχαία, στην ίδια συνέντευξη ο Ελληνας ΥΠΕΞ έσπευδε να επιβεβαιώσει ότι οι σχέσεις Ελλάδας – ΗΠΑ είναι «βαθιά εδραιωμένες» και ότι είναι «στο καλύτερο σημείο που υπήρξαν ποτέ». Η «εδραίωση» τέτοιων «σχέσεων» και τέτοιας «ισχύος» είναι που διαμορφώνει και το πλαίσιο μέσα στο οποίο Αθήνα και Λευκωσία είναι έτοιμες για επανέναρξη των συνομιλιών για το Κυπριακό, αλλά και συνέχιση του διαλόγου για το Αιγαίο και τη συνδιαχείριση, τη διαμόρφωση δηλαδή ενός ακόμα πιο επικίνδυνου τοπίου με τη σφραγίδα των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, που έχει ως αρχή του τη διασφάλιση της ΝΑΤΟικής σταθερότητας στην περιοχή, εκτός από τις διάφορες βάσεις που ΗΠΑ – ΝΑΤΟ «αραδιάζουν» στη χώρα μας, «φουντώνει» και η συζήτηση για την «ανακαίνιση» και «αναβάθμιση» της ναυτικής βάσης στο Μαρί (νοτιοανατολική Κύπρος), ενώ ήδη κυπριακό έδαφος αξιοποιείται για βομβαρδισμούς (βλ. από βρετανικές βάσεις) κατά στόχων στη Μέση Ανατολή, στο πλαίσιο της σύμπραξης με το εγκληματικό κράτος του Ισραήλ. Φουντώνει και η συζήτηση για στενότερη σχέση της Κύπρου με το ΝΑΤΟ, αν όχι ακόμα πλήρη ένταξη, δεδομένων των «ενστάσεων» που θα φέρει η Αγκυρα.
Η Κύπρος άλλωστε έγινε από τις πρώτες χώρες που συγκρότησε «Στρατηγικό Διάλογο» με τις ΗΠΑ, χωρίς να ανήκει στη Βορειοατλαντική Συμμαχία. Ολα αυτά γεννούν φυσικά «αμοιβαίο όφελος» αλλά όχι για τους λαούς, που βλέπουν τους ανταγωνισμούς να φουντώνουν, και γι’ αυτό έχουν κάθε λόγο να ανησυχούν.
