Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας: Γυναίκες στο στρατό, γυναίκες στα σώματα ασφαλείας

Στρατός γυναίκες
Πηγή: Eurokinissi

Η 8η Μάρτη είναι η Παγκόσμια Μέρα της Γυναίκας. Καθιερώθηκε πριν 110 χρόνια από τη Β’ Διεθνή Συνδιάσκεψη Σοσιαλιστριών Γυναικών. Είναι μια μέρα που συνοδεύεται με πολλά υποκριτικά δάκρυα για τις καθυστερήσεις στην επίτευξη της “ισότητας των φύλων”… και στα σώματα ασφαλείας και ενόπλων δυνάμεων. 

Ποια είναι η πραγματικότητα;

Η εικόνα του ξυρισμένου κεφαλιού της Ντέμη Μούρ να προβάλει μέσα από το νερό, ίσως έστειλε αρκετές κοπέλες να γίνουν «νεοσύλλεκτες». Και οι σκληροτράχηλες ντετέκτιβ στα αμερικάνικα σίριαλ έστειλαν άλλες τόσες στα σώματα ασφαλείας. Λειτούργησαν όπως κάποτε τα ποιήματα του Καββαδία, που έστρεφαν τους νέους στη θάλασσα, προσδοκώντας εξωτικές περιπέτειες «των μακρυσμένων λιμανιών και των γαλάζιων πόντων». Κάποιες νέες, επηρεασμένες από τη δήθεν “ισότητα των φύλων”, το έβλεπαν σαν ένα ανδρικό προπύργιο που έπρεπε να «πέσει», όπως τόσα άλλα. Ας μη γελιόμαστε όμως. Η πλειονότητα των γυναικών εντάχθηκε στα διάφορα σώματα στρατού ή στην αστυνομία ή στο πυροσβεστικό σώμα λόγω εργασιακής διεξόδου (ή αδιεξόδου). Το δέλεαρ της μόνιμης και σταθερής δουλειάς, με κάθε τίμημα, είναι το κύριο ζητούμενο στις μέρες μας.

Από την άλλη, η πολιτεία (το κράτος) αποφάσισε να ανοίξει αυτές τις…..αγκαλιές στις γυναίκες, πιεζόμενη από την ανάγκη να «απελευθερώσει τους άντρες για μάχιμες θέσεις». Οι δύο… ανάγκες συναντήθηκαν και κάνοντας την ανάγκη- όχι φιλότιμο όπως λέει η γνωστή ρήση- αλλά «ισότητα», έριξε κι αυτό το ανδρικό προπύργιο.

Ποιοί ανησυχούν για τη θέση της γυναίκας;

Βέβαια, για να μην είμαστε άδικοι, σύσσωμοι διεθνείς οργανισμοί, συμμαχίες κρατών, κυβερνήσεις εκφράζουν την “ανησυχία” τους για την ανισότητα των γυναικών. Ο  Ο.Η.Ε. διατείνεται ότι δίνει μάχη και εκφράζει την λύπη του διότι οι γυναίκες αποτελούν μόνο το 3% των στρατιωτικών δυνάμεων του ΟΗΕ. Από την άλλη το ΝΑΤΟ επαίρεται ότι προωθεί γυναίκες σε υψηλά αξιώματα και η ΕΕ για την προώθηση των γυναικών σε “ειρηνευτικές” αποστολές, δηλαδή σε αποστολές επεμβάσεων σε λαούς ανά τον κόσμο. 

Άραγε η είσοδος των γυναικών έφερε κάποιες αλλαγές στον προσανατολισμό και την λειτουργία αυτών των οργάνων; Έπαψε το ΝΑΤΟ, η ΕΕ να επεμβαίνει εδώ κι εκεί και να δημιουργεί εστίες πολέμου, προσφυγιάς και καταστροφής, να μετατρέπει τη χώρα μας σε μαγνήτη επιθέσεων και “φυλακή” προσφύγων- μεταναστών; Ή μήπως έκανε και τις γυναίκες συνενόχους στα εγκλήματα; Η γυναικεία «ευαισθησία» και η γυναικεία «ματιά» άλλαξε μήπως το χαρακτήρα του ΟΗΕ και έπαψε να είναι ένας υποκριτικός οργανισμός; Πρόκειται για άλλη μια ψευδαίσθηση “ισότητας”, καθώς στοχεύουν να κάνουν τις γυναίκες όμοιές τους, για να εξυπηρετούν και να υπηρετούν τους αντιδραστικούς, επικίνδυνους για τους λαούς σχεδιασμούς και επιδιώξεις του.

Αλλά και στην Ελλάδα, η γυναικεία παρουσία άλλαξε μήπως το στρατιωτικό ή  αστυνομικό επάγγελμα, προχώρησε έστω και ένα βήμα την υπόθεση της ισοτιμίας των γυναικών και όχι της ισότητας; Το ασφαλές κουκούλι της Δημόσιας Υπηρεσίας μήπως γλύτωσε τη γυναίκα στο στρατό ή στα σώματα ασφαλείας από αυτό που αντιμετωπίζει κάθε εργαζόμενη γυναίκα;

Μαρία του στρατού ξηράς, Ελένη του Ναυτικού, Ιωάννα της ΕΛΑΣ,

Καταλαβαίνουμε την αγωνία σου για το πως θα τα καταφέρεις μεταξύ επαγγέλματος και προσωπικής-οικογενειακής ζωής. Έχεις υποστεί τις ίδιες περικοπές επιδομάτων, τις ίδιες μειώσεις μισθού, τις ίδιες ακυρώσεις προνοιακών παροχών με οποιαδήποτε άλλη εργαζόμενη. Έχεις βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη σου για να πληρώσεις ιατρικές, διαγνωστικές εξετάσεις, προληπτικούς ή προγεννητικούς ελέγχους. Αντιμετώπισες την ανασφάλεια για το πού θα πάνε ή πού θα αφήσεις τα παιδιά σου, γιατί τα ακανόνιστα ωράρια και βάρδιες δεν σου αφήνουν περιθώριο να προγραμματίσεις την οικογενειακή σου ζωή, να εκμεταλλευτείς τον ελεύθερο χρόνο σου. Αγωνιάς όταν αφήνεις το παιδί σου με πυρετό γιατί πρέπει να κάνεις την νυχτερινή σου βάρδια. 

Η μητρότητα θεωρείται εμπόδιο στην ανέλιξή σου και οι άδειες μητρότητας χορηγούνται με δυσκολία. Οι ανήμποροι γονείς πιθανόν να είναι ένα επιπλέον φορτίο για σένα. Το εργασιακό στρές είναι μια ιδιαιτερότητα που δεν αντιμετωπίζεται με την ανάλογη σοβαρότητα. Οι συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας στον εργασιακό σου χώρο δεν παίρνουν υπόψη τις ιδιαίτερες ανάγκες του γυναικείου οργανισμού. 

Δεν μπορείς να μιλήσεις για την δουλειά σου στους οικείους σου και δεν μπορείς να αποφορτιστείς από μια δύσκολη μέρα.

Η περιβόητη ισότητα είναι μια φούσκα. 

Όμως, όχι μόνο αντιμετωπίζεις όλα τα προβλήματα των εργαζομένων γυναικών, αλλά και κάτι παραπάνω. Την απαγόρευση για κάθε διαμαρτυρία και συμμετοχή στα κοινά. 

Η χρυσόσκονη του «ιδιαίτερου» επαγγέλματος που σε έκανε στην αρχή να νομίζεις ότι είναι μια «ιδιαίτερη» κατάκτηση εξαφανίζεται με την πάροδο του χρόνου και σε φορτώνει με «ιδιαίτερα» προβλήματα. 

Ξέρεις, όμως, από την καθημερινότητα ότι η περιβόητη ισότητα είναι μια φούσκα. 

Μπορείς να συναγωνίζεσαι με τους άντρες σε ψυχραιμία, έλλειψη φόβου, πνευματική ικανότητα. 

Μπορείς να καταφέρεις να πηδάς με το αλεξίπτωτο, να οδηγείς μαχητικό αεροπλάνο, να αναλύεις δεδομένα.

Όμως, πώς θα καταφέρεις, όταν δεν παίρνονται υπόψη οι ιδιαίτερες ανάγκες του γυναικείου οργανισμού και εξισώνονται τα όρια στο όνομα της “ισότητας”, να τρέξεις στον ίδιο χρόνο με τον σάκκο των 25 κιλών φορτωμένη με έναν άντρα συνάδελφό σου;

Γι’ αυτό, σήμερα 8 Μάρτη, Παγκόσμια Μέρα της Γυναίκας, ας αντιληφθούμε μια και καλή ότι οι σύγχρονες ανάγκες της γυναίκας απαιτούν ΙΣΟΤΙΜΑ δικαιώματα με τον άνδρα στην εργασία, στην οικογένεια, στον ελεύθερο χρόνο. Άρα χρειάζονται επιπλέον μέτρα προστασίας του γυναικείου οργανισμού και στήριξης της μητρότητας και όχι ΙΣΟΤΗΤΑ. 

Και η ισοτιμία έρχεται με την αναγνώριση της προσφοράς μας σαν γυναίκες, και την κάλυψη των σύγχρονων αναγκών μας.

Ετικέτες:

Δείτε ακόμα...