Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ: Αύξηση των ανισοτήτων μεταξύ αντρών και γυναικών βλέπει η ετήσια έκθεσή του

Γυναίκα - Εργαζόμενη

Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση που έδωσε σήμερα στη δημοσιότητα το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ η πανδημία του κορονοϊού έπληξε σημαντικά την ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών.

Πλέον θα χρειαστούν 36 χρόνια για να εξαλειφθούν οι διαφορές μεταξύ των δύο φύλων τόσο σε οικονομικό και σε πολιτικό επίπεδο, όσο και σε επίπεδο υγείας ή ακόμη και εκπαίδευσης, υπογραμμίζεται στην 15η έκθεση για την ανισότητα ανδρών-γυναικών σε παγκόσμιο επίπεδο.

“Η πανδημία είχε καταλυτική επιρροή στην ισότητα ανδρών-γυναικών, τόσο στον χώρο εργασίας όσο και στο σπίτι, ανατρέποντας χρόνια προόδων”, ανέφερε η Σάαντια Ζαχίντι μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ.

Οι επιπτώσεις της υγειονομικής κρίσης ήταν πιο σημαντικές για τις γυναίκες, καθώς περισσότερες σε σχέση με άνδρες έχασαν τη δουλειά τους, εν μέρει κυρίως επειδή υπερεκπροσωπούνται σε τομείς όπως η εστίαση που επλήγη ιδιαίτερα από τα περιοριστικά μέτρα που υιοθετήθηκαν για την ανάσχεση της covid-19.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Εργασίας (ΙLO), το ποσοστό των γυναικών που έχασε τη δουλειά του το 2020 φτάνει το 5%, έναντι 3,9% για τους άνδρες.

Η υγειονομική κρίση αύξησε και τον φόρτο εργασίας που έχουν οι γυναίκες στο σπίτι, από τις δουλειές του σπιτιού και τη φύλαξη των παιδιών ως τη φροντίδα ηλικιωμένων συγγενών, τα οποία ανέλαβαν “σε δυσανάλογο ποσοστό”, καθώς η ευθύνη του νοικοκυριού παραμένει ατομική που πέφτει κατά κύριο λόγο στις πλάτες των γυναικών.

Αυτό που προσπαθεί να αποκρύψει η έκθεση, αλλά η πραγματικότητα την ξεπερνά, είναι ότι η ανισότητα που υπάρχει μεταξύ των δύο φύλων δεν μπορεί να εξαλειφθεί στο υπάρχον εκμεταλλεύτικό σύστημα. Η γυναικεία ανισοτιμία έχει ταξικές ρίζες και δεν μπορεί να αποτιναχθεί παρά στο πλαίσιο ενός άλλου συστήματος, τους σοσιαλιστικού, που στο επίκεντρο βάζει την ικανοποίηση των ανθρώπινων αναγκών και όχι το κέρδος.

Γιατί το κυνήγι του κέρδους είναι που συντηρεί και τρέφει την γυναικεία ανισοτιμία, καθώς υπάρχει μια μεγάλη δεξαμενή εργατικού δυναμικού που λόγω των υπαρκτών ανισοτήτων, που προέκυψαν ιστορικά, είναι πιο φτηνό οδηγώντας στην αρνητική μεταβολή των δικαιωμάτων όλων των εργαζομένων, αντρών και γυναικών. Εξάλλου υπάρχει πείρα με αρνητικές εξελίξεις στα εργασιακά δικαιώματα, όπως με τις ευέλικτες μορφές εργασίες, που προωθήκαν με όχημα την συμφιλίωση μεταξύ εργασιακών και οικογενειακών υποχρεώσεων της γυναίκας και οδήγησαν σε χειροτέρευση τόσο της θέσης του άντρα όσο και της γυναίκας. Οι μόνοι οφελειμένοι είναι οι επιχειρηματικοί όμιλοι που έχουν μια τεράστια γκάμα επιλογών στο πώς θα εκμεταλλέυονται την ανθρώπινη εργασία ανάλογα με τις εκάστοτε ανάγκες τους.

Η ανησυχία της έκθεσης για κάλυψη του χάσματος στον τομέα της πολιτικής και των ηγετικών θέσεων που θα αναλάβουν γυναίκες με την εκτίμηση ότι θα χρειαστούν 145,5 χρόνια για να καλυφθεί το χάσμα μεταξύ γυναικών και ανδρών, δεν αφορά τις γυναίκες της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων. Στην πραγματικότητα δεν μας ενώνει το φύλο μας αλλά τα ταξικά μας συμφέροντα, για αυτό καμία σχέση δεν έχουν οι εργάτριες με γυναίκες διευθυντικά στελέχη ή με γυναίκες που ασκούν εξουσία μέσω διαφόρων θέσεων, όπως μέλη κυβερνήσεων.

Το γεγονός είναι ότι η πάλη για την εξέλειψη της γυναικείας ανισοτιμίας δεν μπορεί να διαχωριστεί από την πάλη για την ανατροπή του ιστορικά ξεπερασμένου συστήματος που ζούμε, του καπιταλισμού. Μόνο τότε θα διαμορφωθούν οι προϋποθέσεις για την πραγματική απελευθέρωση τόσο της γυναίκας αλλά και του άντρα εργαζόμενου.

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Δείτε ακόμα...