Πανδημία και υβριδικές απειλές

Σκάκι

Η ονομασία της πανδημίας προέρχεται από τη σύνθεση των λέξεων παν (όλος) και δήμος (λαός – πληθυσμός), είναι μια επιδημία λοιμωδών ασθενειών που εξαπλώνεται με μεγάλη ταχύτητα στο σύνολο του πληθυσμού. Στο βάθος της ιστορίας (430 π.Χ.) έχουμε τον λοιμό της Αθήνας, ένα τυφοειδή πυρετό που σε 4 χρόνια σκότωσε τα 3/4 του πληθυσμού της Αθήνας. Πρόσφατα η ασθένεια του κορονοϊού θεωρήθηκε πανδημία, η οποία εκτός των άλλων δεινών έφερε μεγάλη κοινωνική κρίση και επι­τάχυνε την οικονομική. Το παγκόσμιο καπιταλιστικό οικο­δόμημα δοκιμάστηκε, τα συστήματα υγείας των κρατών του βρέθηκαν γυμνά και απροετοίμαστα λόγω της λιτότητας και της εμπορευματοποίησης. Αναδείχθηκε η ανυπαρξία της πρόληψης και η αθλιότητα της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας με αποτέλεσμα να έχουμε πολλές απώλειες ζωής.

Οι εμπορικές επιχειρήσεις για να μειώσουν τα έξοδά τους απολύουν μεγάλο αριθμό εργαζομένων, ενώ παράλληλα παρατηρείται ολομέτωπη επίθεση κατά των εργατικών-λαϊκών δικαιωμάτων. Η ανεργία εκτοξεύεται, η εργασιακή απασχόληση γίνεται πιο άγρια και επιχειρείται η χειραγώγηση των λαϊκών δυνάμεων με επιδόματα φτώχειας, τη στιγμή που στα μονοπώλια δίνουν τρισεκατομμύρια. Πολλοί προσπαθούν να φορτώσουν στον ιό την κρίση και όχι στο ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα και υπόσχονται ανάκαμψη μετά το τέλος της πανδημίας. Πώς θα υπάρξει, όμως, ανάκαμψη, αφού οι κεφαλαιοκράτες χρησιμοποιούν πακέτα μέτρων αποτυχημένα που σε συνδυασμό με την ύφεση θα κάνουν ακόμη πιο βαθιά την κρίση; Τα νομισματικά τους όπλα έχουν εξαντληθεί, οι κεντρικές τους τράπεζες δεν έχουν άλλα εφόδια και η δημοσιονομική τόνωση είναι σχεδιασμένη για να συντηρεί την καπιταλιστική οικονομία σε βάρος των λαών. Μια τέτοια κατάρρευση θα χτυπήσει περισσότερο τον κόσμο της εργασίας, στον οποίο οι καπιταλιστές θα μεταφέρουν τα βάρη της δικής τους κρίσης. Η πανδημία ανέδειξε απειλές με σύνθετα χαρακτηριστικά, οικονομικού, βιολογικού και ψυχολογικού πολέμου, όπως αυτά που έχει ο υβριδικός.

Η ονομασία υβριδικός προέρχεται από τη λέξη υβρίδιο, είναι ένα μείγμα πολλών και διαφορετικών πραγμάτων. Στον υβριδικό πόλεμο το καινούργιο είναι η διαπίστωση ότι ο αντίπαλος εφαρμόζει ταυτόχρονα συνδυασμό πολιτικών, στρατιωτικών, οικονομικών, κοινωνικών και πληροφοριακών μέσων. Συνδυάζει συμβατικές και ασύμμετρες καταστροφές με τρομοκρατικές και εγκληματικές μεθόδους. Είναι πόλεμος ισχύος, εκμετάλλευσης, επιρροής, ιδεών και πληροφοριών. Διεξάγεται ταυτόχρονα σε φυσικό, πνευματικό και ηθικό επίπεδο για τη φυσική και πνευματική υποταγή του αντιπάλου, την επιρροή του πληθυσμού και της κοινής γνώμης των κρατών-στόχων. Τις υβριδικές απειλές ανατροφοδοτούν οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις και ανταγωνισμοί που θα οξύνονται όσο η κρίση μεγαλώνει. Τα ιμπεριαλιστικά επιτελεία προετοιμάζονται για νέες επεμβάσεις για να ελέγξουν τις νέες πλουτοπαραγωγικές πηγές, δρόμους και αγορές, όπως φανερώνουν οι κινήσεις των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ και Ρωσίας-Κίνας.

Ματωβαμμένο ΝΑΤΟ

Ο Γ.Γ. του ΝΑΤΟ Στόλτενμπεργκ δήλωσε ότι «ο υβριδικός πόλεμος έχει ρίζες τόσο παλιές, όσο και ο Δούρειος Ίππος». Είναι ανησυχητικό ότι οι απειλές αυτές είναι γύρω μας, στα ανατολικά σύνορα της ΕΕ με τη Ρωσία, στη Μαύρη Θάλασσα, στο Αιγαίο, στην ανατολική λεκάνη της Μεσογείου, στη Λιβύη και στη Μέση Ανατολή. Το ΝΑΤΟ, αφού λόγω πανδημίας αποφάσισε να ενισχυθεί, καυχιέται για την επιχειρησιακή του δυνατότητα, τη συνεχή επέκτασή του, τον εκσυχρονισμό του, το συντονισμό των δράσεών του και για τη νέα δομή διοίκησης του. Δίνει έμφαση στον υβριδικό πόλεμο, στον κυβερνοχώρο και στους διαστημικούς ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς του. Έχει ριχθεί με περισσότερες δυνάμεις (Εσθονία, Λετονία, Λιθουανία, Πολωνία και Ρουμανία) στην περικύκλωση της Ρωσίας από στεριά και θάλασσα.

Παρεμβαίνει σε όλα τα μέτωπα: Αφγανιστάν, Συρία, Λιβύη, Υεμένη (με Σαουδική Αραβία), τον Περσικό Κόλπο (εναντίον του Ιράν), στηρίζει Γεωργία και Ουκρανία. Παρεμβαίνει στα Βαλκάνια, αξιοποιώντας παλιά και νέα κράτη-μέλη του, διατηρεί μόνιμη δύναμη στην Ανατολική Μεσόγειο, στο Αιγαίο και δραστηριοποιείται σε Ασία-Ειρηνικό σε ανταγωνισμό με την Κίνα.

Η ΕΕ, σε συνθήκες όξυνσης και εσωτερικών αντιθέσεων, επιβεβαιώνει τις βασικές της στρατηγικές κατευθύνσεις, διαμορφώνει τα κατάλληλα εργαλεία, ώστε να παρέμβει στο διεθνές γεωπολιτικό σκηνικό, προκειμένου να υπερασπίσει τα συμφέροντα των μονοπωλιακών ομίλων της. Δίνει μεγάλη έμφαση στην καταστολή των λαϊκών κινητοποιήσεων, η οποία θα εντείνεται όσο θα μεγαλώνει η αγανάκτηση του κόσμου της εργασίας για να ελεγχθούν οι αντιδράσεις. Η Ελλάδα συμμετέχει ενεργά στους σχεδιασμούς των «αμαρτωλών συμμαχιών» ΝΑΤΟ-ΕΕ και έχει μετατραπεί σε πολεμικό ορμητήριο και ταυτόχρονα σε στόχο των αντιπάλων δυνάμεων. Η εμπλοκή μας στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς εγκυμονεί κινδύνους τόσο για το λαό μας, όσο και για τους γειτονικούς λαούς.

Μέσα σε αυτό το ρευστό περιβάλλον είναι απαραίτητη η ανασύνταξη του αντικαπιταλιστικού – αντιιμπεριαλιστικού αγώνα που θα ανοίξει δρόμους, ώστε ο λαός μας να παρέμβει αποφασιστικά στις εξελίξεις. Μόνο με τον αγώνα του θα κερδίσει τη ζωή που του αξίζει, χωρίς εκμετάλλευση, με ειρήνη και ελευθερία, έξω από τις «αιμοσταγείς ιμπεριαλιστικές συμμαχίες» ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ, με κλειστά τα πολεμικά τους ορμητήρια στη χώρα μας.

Μιχάλης Σοφικίτης
Ταξίαρχος (ΠΖ) ε.α.

Δείτε ακόμα...