Παρά την επιτάχυνση της ευρωατλαντικής πολιτικής για την απεξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο, οι ροές ρωσικού αερίου εξακολουθούν να κατέχουν ιδιαίτερα σημαντική θέση στην ελληνική αγορά. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Grant Thornton, τον Αύγουστο του 2026 εισήλθαν στο Εθνικό Σύστημα Μεταφοράς Φυσικού Αερίου συνολικά περίπου 7,3 TWh, από τις οποίες οι 4,3 TWh, δηλαδή περίπου το 59%, ήταν αέριο αγωγών και οι υπόλοιπες 3 TWh, περίπου 41%, LNG.
Από τις 4,3 TWh αερίου αγωγών, μόλις 0,6 TWh, ή περίπου 13%, εισήλθαν μέσω Νέας Μεσημβρίας και TAP. Αντίθετα, περίπου 3,7 TWh, ή 87%, εισήλθαν μέσω Σιδηροκάστρου και, σύμφωνα με την Grant Thornton, αντιστοιχούν σε ρωσικό αέριο. Ετσι, το ρωσικό αέριο κάλυψε περίπου 51,1% του συνόλου των ελληνικών εισαγωγών φυσικού αερίου τον Αύγουστο.
Η εικόνα του οκταμήνου είναι λιγότερο έντονη, αλλά εξακολουθεί να αποτυπώνει σημαντική εξάρτηση. Από τις περίπου 57 TWh φυσικού αερίου που εισήχθησαν στην Ελλάδα από τον Ιανουάριο έως τον Αύγουστο, οι 22,5 TWh εισήλθαν μέσω Σιδηροκάστρου. Δηλαδή, περίπου 39,5% των συνολικών εισαγωγών αντιστοιχεί σε ρωσικό αέριο.
Το στοιχείο αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η ΕΕ έχει ήδη θεσπίσει χρονοδιάγραμμα για τη σταδιακή απαγόρευση των εισαγωγών ρωσικού φυσικού αερίου. Για την Ελλάδα, το κρίσιμο ορόσημο αφορά τις υφιστάμενες μακροχρόνιες συμβάσεις αερίου αγωγών, για τις οποίες η απαγόρευση προβλέπεται από τις 30 Σεπτεμβρίου 2027, με περιορισμένη δυνατότητα μετάθεσης έως την 1η Νοεμβρίου 2027 υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις.
Τα στοιχεία καταγράφουν τμήμα των αντιφάσεων που χαρακτηρίζει την ενεργειακή πολιτική τόσο της ΕΕ όσο και της Ελλάδας στην περίοδο που η Eνέργεια αποτελεί βασικό στοιχείο των ιμπεριαλιστικών πολέμων και ανταγωνισμών, καθώς παράλληλα η ελληνική κυβέρνηση έχει αναλάβει για λογαριασμό των ομίλων τους τη δυναμική προώθηση του «Κάθετου Διαδρόμου», στην προσπάθεια να αποτελέσει η χώρα κόμβο μεταφοράς αμερικανικού φυσικού αερίου προς τη Νοτιοανατολική και Κεντρική Ευρώπη.
Η επιλογή της ΕΕ να επιταχύνει την απεξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο, μέσα στο περιβάλλον του πολέμου και των κυρώσεων, μετατοπίζει την εξάρτηση προς το αμερικάνικο LNG, με τις ΗΠΑ να έχουν ενισχύσει σημαντικά το μερίδιό τους στις ευρωπαϊκές εισαγωγές. Το 2025 οι εισαγωγές LNG της ΕΕ αυξήθηκαν κατά 29%, φτάνοντας τα 131 δισ. κυβικά μέτρα, ενώ το μερίδιο των ΗΠΑ στην ευρωπαϊκή αγορά φυσικού αερίου αυξήθηκε από 45% σε 58%, φουντώνοντας παραπέρα τους ανταγωνισμούς ΗΠΑ – ΕΕ.
Η πρώην επίτροπος Ενέργειας της ΕΕ, Κάντρι Σίμσον, προειδοποίησε ότι η Ευρώπη θα πρέπει να είναι έτοιμη ακόμη και για περιορισμούς στις αμερικανικές εξαγωγές LNG, ενώ ο επίτροπος Ενέργειας Νταν Γιόργκενσεν κάλεσε πρόσφατα τα κράτη – μέλη να προετοιμαστούν ώστε να περιοριστεί η ζήτηση φυσικού αερίου και ηλεκτρισμού εφόσον χρειαστεί.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, οι αντιθέσεις και στο εσωτερικό της ΕΕ οξύνονται. Η Ιταλία και η Τσεχία ζήτησαν από την ΕΕ την αναβολή της εφαρμογής του ETS2, καθώς η επέκταση του κόστους διοξειδίου του άνθρακα στα καύσιμα θέρμανσης και στις οδικές μεταφορές επιβαρύνει περαιτέρω το ενεργειακό κόστος και την ανταγωνιστικότητα των επιχειρηματικών ομίλων τους.
