Παραμύθι: Ο κόσμος του ονείρου και της πραγματικότητας

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

«Μόνο με παραμύθια κατακτώνται οι άνθρωποι»,
Γιάννης Τσαρούχης.

Το παραμύθι είναι μια ιστορία που τη φανταζόμαστε. Τα στοιχεία της είναι ζώα, φυτά, δέντρα, βουνά, άνθρωποι, δράκοι, νεράιδες, δυνατοί κι αδύναμοι, κλπ. Τα παιδιά ακούνε παραμύθια από τις μαμάδες, τις γιαγιάδες το πλείστον για να φάνε και να κοιμηθούνε. Το παραμύθι έχει σχέση με τη ζωή και κάθε λαός έχει τα δικά του παραμύθια που είναι στοιχεία του πολιτισμού του.

Παραμύθια έχουμε στην αρχαία Ελλάδα (μύθοι του Αισώπου) που προετοίμαζαν τα παιδιά για να δεχτούν αργότερα τη ποίηση και αυτοί που τα εξιστορούσαν, ονομάζονταν λογοποιοί. Στην Ευρώπη ο Σαίξπηρ έγραφε παραμύθια που έγιναν και θεατρικά έργα (όνειρο καλοκαιρινής νύχτας), ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, Ιούλιος Βερν, κ.λ.π.

Το παιδί μέσα από το παραμύθι μαθαίνει, φαντάζεται, προβληματίζεται, δημιουργεί πρότυπα. Θυμάμαι όταν καθόμασταν δίπλα στη γιαγιά για να μας διηγηθεί ένα παραμύθι ο χρόνος σταματούσε, μιλούσαν τα ζώα, τα φυτά, τα δέντρα, ενώ όλα τα στοιχεία του παραμυθιού έχουν κάτι να πούνε. Πάντα το καλό νικάει το κακό και όλα ζουν αρμονικά.

Εάν διηγηθούμε ένα παραμύθι στο παιδί πριν κοιμηθεί, αυτό ζει τις στιγμές του παραμυθιού, ξεχωρίζει τους ήρωες, ποιοι είναι οι καλοί και οι κακοί, ονειρεύεται τα γεγονότα και έτσι γαλήνιο κοιμάται. Τα παραμύθια δεν είναι μόνο για να κοιμούνται τα παιδιά, άλλα και για τις ώρες του φαγητού, του παιχνιδιού, κ.λ.π. Πρέπει να τα διαβάζουμε και στα μωρά, για να ακούνε τη φωνή των γονιών τους, της γιαγιάς και να μάθουν να τις ξεχωρίζουν μέσα από το παραμύθι.

Το παιδί μαθαίνει να κρίνει και να συμπεριφέρεται, πολλές φορές λέμε στα παιδιά, «είδες τι έπαθε το ζωάκι που δεν άκουγε τη μαμά του;», δηλαδή χρησιμοποιούμε τους ήρωες των παραμυθιών, ως τρόπο ζωής και διαπαιδαγώγησης.

Παραμύθι σημαίνει επικοινωνία, το παιδί μαθαίνει να ακούει και να χρησιμοποιεί τη γλώσσα σαν εργαλείο, που θα το βοηθήσει να σταθεί.

Οι διακοπές είναι μια καλή περίοδο. Που μπορούμε να διηγηθούμε ή να διαβάσουμε στα παιδιά παραμύθια, διότι έχουν περισσότερο χρόνο να ακούσουν και να ζήσουν τις στιγμές. Ιδιαίτερα όταν τα παιδιά μένουν με τον παππού και τη γιαγιά στην εξοχή, έχουν περισσότερο χρόνο να ακούσουν παραμύθια και να ζήσουν στιγμές. Τότε έχουμε έναν καλό συνδυασμό, παραμύθι και παιχνίδι, ανεμελιά και ξεκούραση, όλα ζουν στη φύση και στα στοιχεία της που μιλάνε, γελάνε, στεναχωριούνται.

Τα παιδιά πρέπει να επισκέπτονται συχνά-πυκνά τις εκθέσεις βιβλίου και τα βιβλιοπωλεία και να αγοράζουν βιβλία με παραμύθια, ειδικά στις πρώτες τάξεις του δημοτικού σχολείου, διότι το περιεχόμενο των παραμυθιών θα τους βοηθήσει να σταθούν στο γυμνάσιο, αλλά και μετέπειτα και ειδικότερα στην εξωσχολική μάθηση.

Μέσα από το παραμύθι το παιδί θα μάθει το σωστό και το λάθος, το όμορφο και το άσχημο, το δίκαιο και το άδικο, θα μάθει να διεκδικεί, να βοηθάει και να συμπαραστέκεται στο δίκαιο, όπως και οι καλοί ήρωες του κάθε παραμυθιού.

Τα παραμύθια δεν απευθύνονται μόνο στους μικρούς αλλά και στους μεγάλους, θυμάμαι τα παραμύθια που ακούγονταν από το ραδιόφωνο, απευθύνονταν και στους μεγάλους ή αυτά που βλέπαμε από τη τηλεόραση.

Πολλές φορές η γιαγιά ή η μαμά, όταν διηγούνταν το παραμύθι, άλλαζαν τη φωνή μιμούμενες τα ζωάκια, άλλοτε με τρυφερό τρόπο και άλλοτε με βροντερή φωνή. Αυτές οι εναλλαγές της φωνής, μένουν στα παιδιά, και όταν αυτά μεγαλώσουν θα θυμούνται ότι τους συντρόφευαν σε κάποιες στιγμές της ζωής τους.

Τελικά, η διήγηση των παραμυθιών είναι οι πιο όμορφες θάλασσες που δεν έχουμε ακόμα ταξιδέψει, είναι οι καλύτερες μέρες που θα έρθουν, είναι η αγάπη και η αλληλεγγύη προς το συνάνθρωπο, είναι οι γραμμές που μας δείχνουν το μέλλον του ανθρώπου και τέλος, αυτό που μου έχει μείνει από τα παραμύθια της γιαγιάς, είναι ότι τελείωναν με το «έζησαν αυτοί καλά και αυτοί καλύτερα».

Δημήτρης Θωμάκος
Αστ. Υποδ/ντης ε.α.
Diploma H.Ed. Photography
Middlessex Un. Athenian-Akto

Διαδικτυακές πηγές:
Moroblog.gr Μαρία Βόλλη www.paidiatros.com
Παντελής Μακρής εκπαιδευτικός www.mamamia.gr www.mothersblog.gr

Ετικέτες:

Δείτε ακόμα...