Πέθανε σε ηλικία 94 ετών ο ηθοποιός Άγγελος Αντωνόπουλος με την είδηση του θανάτου του να γίνεται γνωστή -όπως ο ίδιος επιθυμούσε- καθώς βρισκόταν σε εξέλιξη η κηδεία του στην Εύβοια.
Ο ηθοποιός γεννήθηκε στον Πειραιά στις 16 Ιανουαρίου 1932. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης, έχοντας δάσκαλο τον θρυλικό Κάρολο Κουν. Η πρώτη του εμφάνιση στο θέατρο έγινε στις αρχές της δεκαετίας του ’60. Συνεργάστηκε με τεράστια ονόματα της ελληνικής σκηνής και πέρασε από σπουδαία έργα του διεθνούς ρεπερτορίου: Μπρεχτ, Τσέχωφ, Σαίξπηρ, αλλά και σύγχρονους Έλληνες συγγραφείς.
Έγινε ευρέως γνωστός για τη συμμετοχή του στον «Άγνωστο Πόλεμο» του Νίκου Φώσκολου στις αρχές της δεκαετίας του ’70. Το 1972 ανακηρύχθηκε «Πρόσωπο της Χρονιάς». Έπαιξε δίπλα στην Αλίκη Βουγιουκλάκη, αλλά και δίπλα στην Τζένη Καρέζη και τον Κώστα Καζάκο, που υπήρξαν κουμπάροι στον γάμο του. Συνεργάστηκε με εμβληματικές προσωπικότητες του ελληνικού θεάτρου, όπως ο Αλέξης Μινωτής, η Κατίνα Παξινού, ο Μάνος Κατράκης και η Βέρα Ζαβιτσιάνου.
Συμμετείχε στις ταινίες: «Η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά», «Κοντσέρτο για πολυβόλα», «Μια γυναίκα στην αντίσταση», «Οι γενναίοι πεθαίνουν δυο φορές».
Ο Άγγελος Αντωνόπουλος έγραψε επίσης, το μυθιστόρημα «Οι επιβάτες του φεγγαριού», αλλά και την ποιητική συλλογή «Αφύλακτη Διάβαση».
Ανακοίνωση του ΚΚΕ
Σε ανακοίνωσή του το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ αναφέρει τα εξής:
«Το ΚΚΕ αποχαιρετά με θλίψη τον σπουδαίο ηθοποιό και δάσκαλο Άγγελο Αντωνόπουλο, έναν χαρισματικό καλλιτέχνη με σπάνιο υποκριτικό εύρος και βαθιά καλλιτεχνική ευαισθησία.
Με την πλούσια διαδρομή του στο θέατρο συνέβαλε στην ανάδειξη κορυφαίων έργων της ελληνικής και ξένης δραματουργίας και στη διαμόρφωση της μεταπολεμικής και μεταπολιτευτικής θεατρικής αισθητικής. Η παρουσία του επηρέασε γενιές θεατών και ηθοποιών, ενώ το ήθος και η εργατικότητά του αποτέλεσαν σταθερό σημείο αναφοράς μέχρι και σήμερα.
Στον κινηματογράφο συνεργάστηκε με μεγάλους Έλληνες σκηνοθέτες και σφράγισε με την ερμηνεία του δεκάδες έργα, στα οποία αναδείχθηκαν η βαθιά γνώση του στην τέχνη του ηθοποιού και η δύναμη της ερμηνείας του, την οποία δεν τυποποίησε ποτέ.
Το βάθος που έδινε σε κάθε ρόλο, ως αποτέλεσμα της συστηματικής και επίμονης μελέτης με την οποία τον προσέγγιζε, καθώς και η αρχοντική, θερμή, ευγενική παρουσία του τον ανέδειξαν σε έναν από τους πιο αγαπητούς ηθοποιούς του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου.
Βαθιά πεποίθηση του Άγγελου Αντωνόπουλου ήταν η ανάγκη κάθε άνθρωπος, κάθε καλλιτέχνης να παραμένει συνεπής στις αξίες του. “Δεν μπορώ να αλλάξω ούτε ταυτότητα, ούτε ιδέα, ούτε πίστη”, έλεγε για τον εαυτό του. Μια φράση που αποτυπώνει τη στάση ζωής του, τη συνέπειά του απέναντι στην ιδεολογία του, καθώς και τη σταθερή του συμπόρευση και στήριξη στο ΚΚΕ, ιδιαίτερα σε κρίσιμες περιόδους.
Το ΚΚΕ εκφράζει τα ειλικρινή του συλλυπητήρια στους δικούς του ανθρώπους και σε όλους όσοι μοιράστηκαν μαζί του τη μακρά καλλιτεχνική του διαδρομή».
