Play offs: Ώρα να κριθούν σαν θεσμός

Super League - Play Offs: Αστέρας Τρίπολης - Παναθηναϊκός
Super League – Play Offs: Αστέρας Τρίπολης – Παναθηναϊκός / Πηγή: Eurokinissi

Μετά την αναδιάρθρωση Ζαχαριάδη επανήλθε στην ποδοσφαιρική σκηνή της χώρας αυτός ο θεσμός, μετά από 2 χρόνια απουσίας. Η μεγάλη αλλαγή ήταν η είσοδος του πρωταθλητή σε αυτά. Έτσι θα υπήρχε περισσότερο ενδιαφέρον και θα ήταν πιο συναρπαστικά. Πώς όμως έγιναν όλα στην πραγματικότητα;

Άνθρακας ο θησαυρός

Για να μην ξεκινήσουμε όπως συνήθως, στο άρθρο για τα περσινά play offs αναφέρεται πως άλλος ένας χρόνος ίσως μας δώσει την δυνατότητα να τα κρίνουμε και όντως το κάνει. Ως τι παρουσιάστηκαν τα play offs; Ως ένα εκθαμβωτικό τέλος στη σεζόν που θα κάνει πιο ανταγωνιστικό το πρωτάθλημα.

Αν δούμε όμως τι συνέβη και στις δύο σεζόν παρατηρούμε ότι, στην πρώτη, ο Ολυμπιακός τελείωσε πρώτος στην κανονική διάρκεια με διαφορά 7 βαθμών από τον ΠΑΟΚ και τελείωσε τα play offs στην ίδια θέση με διαφορά 18 πόντων. Στην δεύτερη (την φετινή) οι Πειραιώτες στην 26η και τελευταία αγωνιστική της κανονικής διάρκειας ήταν πάλι πρώτοι με 16 βαθμούς διαφορά από τον Άρη και κατέκτησαν τελικά το πρωτάθλημα με 26, από τον ΠΑΟΚ που κατέλαβε την 2η θέση.

Συγκρίνοντάς τα αυτά με τις βαθμολογικές κατατάξεις όταν ο πρωταθλητής δεν συμμετείχε στα play offs, παρατηρείται ότι δεν έχει αλλάξει ιδιαίτερα κάτι. Ο Ολυμπιακός άνετα κατακτούσε και τότε το πρωτάθλημα. Συγκεκριμένα τις σεζόν 2011-12 και 2016-17 ίσως να ήταν και πιο συναρπαστικό, αφού ο πρωταθλητής είχε μόνο 7 και 6 βαθμούς διαφορά από τον δεύτερο αντίστοιχα.

Παραμένει άγνωστο το αν γι’ αυτό φταίει η υπερομάδα που έχτισε ο Πέδρο Μαρτίνς. Υπάρχει όμως ένα 2/2, που τη δεύτερη χρονιά έγινε εντονότερο. Η συμμετοχή του πρωταθλητή σε αυτά φαίνεται ως τώρα άχρηστη.

Αδιάφορα σε όλα τα επίπεδα

Όχι μόνο όμως ο πρωταθλητής δεν αλλάζει θέση, αλλά ενισχύεται, ούτε οι υπόλοιπες θέσεις αλλάζουν. Από την επιστροφή των play offs και μετά, είχαμε την άνοδο του Άρη από την 6η στην 5η θέση πέρυσι που άφησε εκτός Ευρώπης τον ΟΦΗ και του ΠΑΟΚ από την 4η στη 2η φέτος, η οποία οδήγησε στην πτώση του Άρη και της ΑΕΚ κατά μία θέση.

Πάλι, στην προηγούμενη μορφή του θεσμού, οι ανατροπές ήταν περισσότερες. Συγκεκριμένα από τη σεζόν 2010-11 έως την 2012-13 μόνο 2 ομάδες διατήρησαν την ίδια θέση και από την 2013-14 μέχρι την κατάργηση, μόνο μία.

Φυσικά σε αυτό παίζει ρόλο η απουσία ενός ακόμα ανταγωνιστικού αντιπάλου, του πρωταθλητή, αλλά και η μη διατήρηση των βαθμών που αποκτήθηκαν στην κανονική διάρκεια. Η τελευταία που εισαγόταν (δηλαδή η 5η) ξεκινούσε με 0 βαθμούς. Από εκεί και πέρα οι ομάδες στις θέσεις 2-4 είχαν τόσους βαθμούς όση ήταν η βαθμολογική τους διαφορά από την 5η στην κανονική διάρκεια, δια του 5. Κάτι τέτοιο παρόλα αυτά θα ήταν εξαιρετικά άδικο απέναντι στον οποιοδήποτε πρωταθλητή.

Το ζήτημα της προετοιμασίας

Είναι απόλυτα λογικό ότι το παλιό σύστημα, που άφηνε τον πρωταθλητή εκτός αγωνιστικής δράσης από τα μέσα Απριλίου, δεν στέκει ποδοσφαιρικά και ουσιαστικά επιβαρύνει το έργο του 1ου στα προκριματικά των ευρωπαϊκών διοργανώσεων τον Ιούλιο.

Ειδικά τώρα, μετά την αναδιάρθρωση, που το πρωτάθλημα έχει μείνει μόνο με 14 ομάδες, άρα 26 αγωνιστικές, τα πράγματα γίνονται χειρότερα. Παρατηρήθηκε εξάλλου στις τελευταίες 3 σεζόν πριν την συμμετοχή του πρωταθλητή στα play offs ότι ο Ολυμπιακός, η ΑΕΚ και ο ΠΑΟΚ έχασαν με μεγάλη διαφορά το πρωτάθλημα, αφού το κατέκτησαν.

Ο κίνδυνος για τα ντέρμπι

Τα play offs όμως σαν θεσμός επηρεάζουν και άλλους. Ένας από τους λόγους που πλασαρίστηκαν ως συναρπαστικά ήταν και τα συχνά ντέρμπι μεταξύ των μεγάλων ομάδων που παλεύουν για το πρωτάθλημα. Εν τέλει, όμως αντί αυτού, εξαιτίας της διαφοράς μεταξύ πρωταθλητή και υπόλοιπων, δεν καταλήγουμε στον ευτελισμό των ντέρμπι, εφόσον χωρίς λόγο διπλασιάστηκαν;

Έτσι δεν αυξάνεται το ενδιαφέρον του κοινού, αλλά συμβαίνει το αντίθετο. Εφόσον τα ίδια παιχνίδια επαναλαμβάνονται είναι λογικό να μην ασχολείται κάποιος εντατικά με έναν αγώνα, σημαντικό λόγω ονόματος, αλλά ασήμαντο βαθμολογικά. Φυσικά και συμφέρουν τις ομάδες τα πολλά ντέρμπι για οικονομικούς λόγους, όμως χάνεται το κύρος των ματς που υπό κανονικές συνθήκες κρίνουν ένα πρωτάθλημα.

Συμπερασματικά

Το παρόν σύστημα αποτυγχάνει σε όλα όσα υποτίθεται πως θα διόρθωνε. Δεν γίνεται να επιβληθεί ο ανταγωνισμός στο πρωτάθλημα και ο θεσμός των ντέρμπι ευτελίζεται. Όσον αφορά τα οικονομικά κέρδη των ομάδων από αυτά, είναι εξαιρετικά αφελές και άκυρο να αναλύεται το ποδόσφαιρο με οικονομικούς όρους. Τόσο όσο και η ανάλυση του χρηματιστηρίου με βάση το Catenaccio.

Η κατάργηση των play offs είναι κάτι παραπάνω από απαραίτητη. Σημαντική προϋπόθεση για μια εφικτή λύση είναι η διατήρηση των ομάδων στις 14, κάτι που οι big 4 πιέζουν να αλλάξει και να μειωθούν σε 12. Βέβαια δεν έχει αποφασιστεί κάτι τέτοιο.

Το κενό στο πρόγραμμα θα πρέπει να το καλύψει ένας 3ος γύρος. Μαζί με την κλήρωση για την σειρά των αγώνων, να γίνεται κλήρωση και για την έδρα με πλαφόν 6 εντός έδρας αγώνων από τους 13 που θα προστεθούν στην κανονική διάρκεια για κάθε ομάδα. Από τις 36 αγωνιστικές (κανονική διάρκεια και play offs) πάμε στις 39, μόλις 1 παραπάνω από τα μεγάλα πρωταθλήματα της Ευρώπης. Έτσι και το πρόγραμμα θα ευθυγραμμίζεται με τα ευρωπαϊκά, χωρίς τα ντέρμπι να χάνουν την αξία τους.

Ευθύμης Κώτσης

Ετικέτες:

Δείτε ακόμα...