Καθώς μεγάλες βιομηχανικές μονάδες σε όλο τον πλανήτη προσαρμόζουν τους ρυθμούς και το αντικείμενο της παραγωγής τους στις πολεμικές προετοιμασίες, οι καθημερινές εξελίξεις φωτίζουν πως τα πολεμικά μέτωπα σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή όχι μόνο συνδέονται, αλλά και προσθέτουν συνεχώς νέα καύσιμη ύλη στην αναμέτρηση που δυναμώνει ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Κίνα για την πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα.
Την Παρασκευή, στο στρατιωτικό πεδίο ξεχώριζαν ειδήσεις που βεβαίωναν ότι «σφίγγει ο κλοιός» γύρω από σημεία στρατηγικής σημασίας, την ώρα που η αβεβαιότητα για την παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία μεγαλώνει διαρκώς.
Αλλαγές καταγράφονταν καταρχήν στην Υεμένη, όπου πέρα από τα πλήγματα μεταξύ Χούθι – Σαουδικής Αραβίας, όπου ξεχώρισαν οι βομβαρδισμοί εγκαταστάσεων μεγάλων ενεργειακών κολοσσών όπως της πετρελαϊκής Aramco, η ένοπλη οργάνωση «Ανσάρ Αλλάχ» (των Χούθι) φερόταν να επελαύνει στη δυτική ακτή. Μετά από την κατάληψη της κρίσιμης πόλης Μόχα, την Πέμπτη, οι Χούθι στα τέλη της βδομάδας έφτασαν και στην πόλη Ντουμπάμπ, ακριβώς δίπλα στο Στενό Μπαμπ ελ-Μαντέμπ. Πρόκειται για το θαλάσσιο πέρασμα που συνδέει την Αραβική Θάλασσα («πύλη» σε όλο τον Ινδικό Ωκεανό) με τη Μέση Ανατολή από τα δυτικά.
Η «διαταραχή» του περάσματος θα έρθει να συμπληρώσει την ήδη «προβληματική» κατάσταση στα ανατολικά της Αραβικής Χερσονήσου, στο Στενό του Ορμούζ, όπου κλιμακώνεται η αντιπαράθεση ΗΠΑ – Ιράν για τον έλεγχό τους. Στο πλαίσιο αυτό, την εβδομάδα που πέρασε συνεχίστηκαν τα αμερικάνικα πλήγματα σε δεξαμενόπλοια που συνδέονται με το Ιράν, το οποίο με τη σειρά του απάντησε με επιθέσεις σε αμερικάνικες βάσεις στην Ιορδανία όπως στην αεροπορική βάση Μουβάφκα Σάλτι, που είχε ως αποτέλεσμα σοβαρές ζημιές σε ένα αμερικανικό A-10 Thunderbolt αλλά και σε 8 F-15. Αλλά και ανακοινώσεις ότι θα επιβάλει ζώνη απαγόρευσης έξω από τα Στενά, που θα ξεκινά από τη γραμμή του αποκλεισμού από το αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό και θα περιλαμβάνει τομείς του Κόλπου, με τα πλοία που εισέρχονται σε αυτήν τη νέα ζώνη χωρίς συνεννόηση να τίθενται σε λίστα κυρώσεων.
«Το μέτωπο της Ρωσίας μετακινείται προς τα δυτικά»
Αλλά και βορειότερα, στο άλλο μεγάλο μέτωπο, εκτός από τη στοχοποίηση σε πολλαπλής σημασίας βιομηχανικές υποδομές ρωσικών και ουκρανικών μονάδων, αυξήθηκαν οι επιθέσεις που σύμφωνα με το «διάβασμα» των ευρωατλαντικών δείχνουν την επέκταση του πολέμου προς τις χώρες – μέλη ή εταίρους του ΝΑΤΟ. «Το μέτωπο της Ρωσίας μετακινείται προς τα δυτικά», σχολίασε η φιλοδυτική Πρόεδρος της Μολδαβίας, Μάγια Σάντου, για τη ρωσική επίθεση με drones που μεσοβδόμαδα έπληξε φυλάκιο της Ουκρανίας στα σύνορα με τη χώρα της, σπεύδοντας να ζητήσει και «επειγόντως περισσότερη υποστήριξη στον τομέα της εναέριας άμυνας για την Ουκρανία», από την ΕΕ.
Την ίδια στιγμή, με φόντο τις φερόμενες υβριδικές επιθέσεις στη Γερμανία, ο ΥΠΕΞ της χώρας, Γ. Βάντεφουλ, υποδέχτηκε στο Βερολίνο τον γγ του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, για να επισημάνει σε κοινή συνέντευξη μαζί του ότι «δεν πρέπει να τρέφουμε αυταπάτες για τη Ρωσία (…). Η Λειψία (σ.σ. στο αεροδρόμιο της οποίας σημειώθηκαν διάφορες υβριδικές επιθέσεις τον τελευταίο καιρό) έκανε πιο χειροπιαστή την απειλή που αποτελεί η Ρωσία (…) εναντίον της Ευρώπης και του ΝΑΤΟ», καταλήγοντας: «Δεν πρέπει να έχουμε αυταπάτες: Η Ρωσία δεν αποτελεί απλώς στρατιωτική απειλή κατά μήκος της ανατολικής πλευράς (…) αλλά παρατηρούμε όλο και περισσότερο υβριδικές δραστηριότητες, κυβερνοεπιθέσεις, δολιοφθορές, παραπληροφόρηση και επιθέσεις σε κρίσιμες υποδομές».
«Δοκιμάζονται» παλιές και νέες συμμαχίες
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, η «στασιμότητα» που ο πόλεμος κατά του Ιράν συνεχίζει να έχει για τις ΗΠΑ, μεγαλώνει την πίεση της Ουάσιγκτον σε συμμάχους της που έως τώρα επέλεγαν «διακριτικά» να αρνούνται ενεργητική «συμβολή» στο πλευρό τους.
Ετσι, μετά (και) από τη συντόμευση στρατιωτικών ασκήσεων που οι ΗΠΑ έκαναν κάθε χρόνο με τη Νότια Κορέα, η Σεούλ εμφανίζεται να μελετά ξανά αν θα συνεχίσει στη στάση «θεατή». «Επικοινωνούμε στενά με τη διεθνή κοινότητα, συμπεριλαμβανομένων των αρμόδιων χωρών, για να βοηθήσουμε στην αποκατάσταση της ειρήνης και της σταθερότητας στη Μέση Ανατολή το συντομότερο δυνατό και να διασφαλίσουμε την ελεύθερη διέλευση όλων των πλοίων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων της χώρας μας, μέσω του Στενού του Ορμούζ», διέρρεαν πηγές του ΥΠΕΞ, ενώ Νοτιοκορεάτες αναλυτές εκτιμούσαν: «Η Σεούλ μπορεί να αισθάνεται υποχρεωμένη να αποδεχτεί το ρίσκο και να αναπτύξει κάποια στρατιωτικά στοιχεία (στον Περσικό), δεδομένων των πολλαπλών τριβών που διαταράσσουν τις τρέχουσες σχέσεις με την Ουάσιγκτον, τον μόνο σημαντικό σύμμαχό της…».
Ορισμένα δε ΜΜΕ επικαλούνταν πληροφορίες, σύμφωνα με τις οποίες εξετάζει την ανάπτυξη αεροσκαφών ναυτικής αναγνώρισης, ομάδων εκκαθάρισης υποβρυχίων και ενός πλοίου logistics. «Πρέπει να κάνουμε το χρέος μας (…) και αυτό στη Μέση Ανατολή δεν είναι μόνο “ό,τι αφορά το συμφέρον των ΗΠΑ”: Το 70% του πετρελαίου μας περνάει από εκεί, επομένως είναι προς το συμφέρον μας να το κάνουμε διαμετακομίσιμο», εκτιμούσε Νοτιοκορεάτης απόστρατος υποναύαρχος.
Ντόμινο εξελίξεων πιθανώς σημαίνει και τυχόν ενεργοποίηση της ρήτρας συλλογικής άμυνας που προβλέπει η νεοσύστατη «Συμφωνία της Μέκκας» (αναφέροντας ότι «κάθε ένοπλη εξωτερική επίθεση εναντίον ενός εκ των τριών κρατών θεωρείται επίθεση εναντίον όλων»), που συγκρότησαν μόλις πριν έναν μήνα (7/8/2026) Τουρκία, Πακιστάν και Σαουδική Αραβία.
Οπως δήλωσε στο «Al Monitor» ο υπουργός Αμυνας του Πακιστάν, Χαουάτζα Ασίφ, «η επίθεση εναντίον μιας χώρας θα θεωρηθεί ως επίθεση εναντίον και των τριών χωρών (…) απρόκλητη επιθετικότητα ή διασπορά (των συγκρούσεων) (…) στη Σαουδική Αραβία σίγουρα θα καταστήσει τη Συμφωνία της Μέκκας λειτουργική».
Στην επιφάνεια αντιθέσεις που σιγοβράζουν
Σε κάθε περίπτωση ξεχωρίζουν για μια ακόμα φορά οι αντιθέσεις στο εσωτερικό του ευρωατλαντικού άξονα.
Το Μεσανατολικό ήταν και τη βδομάδα που πέρασε το πεδίο όπου επιβεβαιώθηκε η προσπάθεια των Ευρωπαίων να διεκδικήσουν μεγαλύτερη αυτοτέλεια από τις ΗΠΑ, ενεργότερο «παρών» στις αναδιατάξεις που προχωρούν. Σε αυτό το πλαίσιο, Βρετανία, Γαλλία, Δανία, Ισπανία, Φινλανδία, Ιρλανδία, Ισλανδία, Νορβηγία, Πολωνία, Πορτογαλία, Σουηδία αλλά και Καναδάς (δηλαδή 12 χώρες της λεγόμενης Δύσης, χωρίς τις ΗΠΑ) ανακοίνωσαν συντονισμένα περιορισμούς στο εμπόριο με «παράνομους» εβραϊκούς εποικισμούς της Δυτικής Οχθης, σημειώνοντας ότι αυτοί υπονομεύουν τη «δυνατότητα λύσης δύο κρατών» και κατηγορώντας το Ισραήλ ότι …«κλείνει τα μάτια σε αυτήν την κατάσταση (σ.σ. τη δράση «τρομοκρατών εποίκων»)».
Εντονη ήταν η αντίδραση του Ισραήλ, που ανακοίνωσε μεταξύ άλλων ότι κλείνει το βρετανικό προξενείο στην Ιερουσαλήμ και απαγόρευση εισόδου στο ισραηλινό έδαφος για 12 Βρετανούς αξιωματούχους.
Από την άλλη πλευρά, έντονα συζητήθηκε η συνάντηση που είχαν στις αρχές της βδομάδας στη Μόσχα οι απεσταλμένοι του Αμερικανού Προέδρου Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ, μεγαλώνοντας την «ανασφάλεια» που γεννά στους Ευρωπαίους συμμάχους της, η τακτική με την οποία η Ουάσιγκτον λέει ότι συνεχίζει να εργάζεται για μια «διευθέτηση στην Ουκρανία». Χαρακτηριστικό ήταν άρθρο του βρετανικού «Telegraph», που περιέγραψε τους δυο απεσταλμένους σχεδόν …«γοητευμένους από την παρουσία του Πούτιν», κι ενώ εκείνος «βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο» εκείνοι εμφανίστηκαν να προσπαθούν να του προσφέρουν «σανίδα σωτηρίας», στηλιτεύοντας ειδικά την …ανοχή που δείχνουν οι ΗΠΑ στην επιμονή της Ρωσίας «να απαιτεί ολόκληρο το Ντονμπάς, καθώς και την αναγνώριση των εδαφών που έχει καταλάβει παράνομα η Ρωσία από το 2014, συμπεριλαμβανομένης της Κριμαίας».
Σε ιδιώτες και το δικαίωμα κατάρριψης drones
Τέλος, αποκαλυπτική για το πώς η πολεμική προετοιμασία αγκαλιάζει απ’ άκρο σ’ άκρο τις καπιταλιστικές οικονομίες είναι η συζήτηση που δυνάμωσε στην Ευρώπη, με αφορμή τις αυξανόμενες επιθέσεις σε υποδομές στρατηγικής σημασίας. Τα ίδια τα στελέχη διαφόρων επιχειρήσεων επιχειρηματολογούν δημόσια ότι πρέπει να επιτρέπεται στις επιχειρήσεις να χρησιμοποιούν τεχνολογίες επιτήρησης και πέρα από τα όρια των εγκαταστάσεών τους, ώστε να μπορούν να εντοπίζουν νωρίτερα πιθανές απειλές. Η συζήτηση φτάνει μέχρι και στο αν η ομοσπονδιακή κυβέρνηση πρέπει να μεταβιβάσει σε ιδιωτικές επιχειρήσεις αρμοδιότητες που παραδοσιακά ανήκουν στο κράτος, μεταξύ άλλων και τη δυνατότητα απενεργοποίησης ή και κατάρριψης drones που θεωρούνται απειλητικά.
«Είμαστε πεπεισμένοι πως σε ό,τι αφορά την άμυνα απέναντι στα drones, πρέπει να δώσουμε στους διαχειριστές κρίσιμων υποδομών τη δυνατότητα όχι μόνο να εντοπίζουν drones, αλλά και να λαμβάνουν οι ίδιοι μέτρα αντιμετώπισής τους», ανέφερε ο Γερμανός υπουργός Εσωτερικών Αλ. Ντόμπριντ.
Αναδημοσίευση από το Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακου 12-13/09
