Για άλλη μια φορά η Αττική βρίσκεται στο έλεος της διαχρονικής εμπρηστικής πολιτικής του αστικού κράτους και των κυβερνήσέων του. Αυτό που αναδεικνύεται είναι πως πραγματικός ένοχος για τις καταστροφές είναι η πολιτική που ξεζουμίζει τα φτωχά λαϊκά στρώματα και περικόπτει αναγκαίες κρατικές δαπάνες για την προστασία από καταστροφές και τις κοινωνικές ανάγκες, για να ενισχύει τους επιχειρηματικούς ομίλους.
Ακούμε από τους τηλεοπτικούς σταθμούς όλες αυτές τις μέρες της καταστροφής, τα κυβερνητικά στελέχη, …«επιστήμονες», διάφορους παράγοντες, να λένε πως «το κράτος δεν αντέχει να χρηματοδοτήσει» μια Πολιτική Προστασία που θα έχει προτεραιότητα τη ζωή του λαού, την περιουσία του και το περιβάλλον. Ομως, την ίδια στιγμή αντέχει να δαπανά δισεκατομμύρια για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ, να συμμετέχει ενεργά στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, σε αποστολές εκτός συνόρων. Αυτήν την πολιτική ακολούθησαν όλες οι αστικές κυβερνήσεις μέχρι σήμερα, αυτήν την πολιτική υλοποίησαν και υλοποιούν οι εκλεκτοί τους στους δήμους και στις Περιφέρειες.
Την ίδια στιγμή που ο μηχανισμός Πολιτικής Προστασίας, εμφανίζεται ανίκανος να προστατεύσει την ανθρώπινη ζωή και τις περιουσίες του λαού, θυμίζουμε πως η κυβέρνηση πριν μερικούς μήνες ψήφισε τον νόμο για την «Ενεργή Μάχη». Ο νόμος αυτός αποτελεί προσαρμογή του συνόλου του πολιτικού κρατικού μηχανισμού, των εμπλεκόμενων φορέων, των επιχειρήσεων, στις ανάγκες της πολεμικής προετοιμασίας. Κυρίως με τη δημιουργία της κάθετης δομής «διαχείρισης των κρίσεων», με στόχο την καλύτερη και αποτελεσματικότερη διασύνδεση με το ΝΑΤΟ και την ΕΕ.
Οι κυβερνητικές επιλογές γύρω από την πρόληψη και καταστολή των δασικών πυρκαγιών, υπηρετούν τη στρατηγική της «ανθεκτικότητας» της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, την ψηφιακή διαχείριση κινδύνων, αλλά και την αξιοποίηση του προγράμματος «Αιγίς» που διαφημίζουν τα κυβερνητικά στελέχη. Το βασικό όμως χαρακτηριστικό του προγράμματος «Αιγίς» είναι ο προσανατολισμός και η ιεράρχηση σε προμήθεια εξοπλισμού και μέσων που χαρακτηρίζονται από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ «προϊόντα διπλής χρήσης».
Το …ενιαίο δόγμα
Θυμίζουμε ότι ο Μητσοτάκης τον περασμένο Νοέμβρη, στην εκδήλωση παραλαβής των αεροσκαφών του Πυροσβεστικού Σώματος, δήλωσε: «Η εξωτερική και η εσωτερική ασφάλεια αντιμετωπίζεται πια μέσα από ένα ενιαίο δόγμα. Αυτό σημαίνει ότι αν κριθεί πως τα μέσα πρέπει να χρησιμοποιηθούν και για άλλες αποστολές, όπως η επιτήρηση συνόρων, αυτό θα γίνει…». Ακριβώς γι’ αυτό η κυβέρνηση προορίζει εκατοντάδες εκατομμύρια για συστήματα εναέριας και επίγειας παρακολούθησης, εξοπλισμός που προορίζεται για χρήση από τις Ενοπλες Δυνάμεις, την Ελληνική Αστυνομία και το Λιμενικό Σώμα. Επιμένει λοιπόν να ρίχνει το βάρος της αντιπυρικής προστασίας στα εναέρια μέσα, στα drones και στα αυτοκίνητα μεταφοράς προσωπικού, και όχι στις επίγειες δυνάμεις και στα πυροσβεστικά!
Είναι προφανές ότι στους διαχρονικούς επιβαρυντικούς παράγοντες προστίθεται φέτος και η «καύσιμη ύλη» της «ενεργής συμμετοχής» της χώρας στον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, με την Ευρωπαϊκή Ενωση και το ΝΑΤΟ. Η έννοια της «ανθεκτικότητας», που χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο στην Πολιτική Προστασία από το 2020 και μετά, δεν εξυπηρετεί την ανάγκη της προστασίας όλων μας από τις φυσικές καταστροφές, αλλά την επιδίωξη να αντιμετωπιστούν οι όποιες καταστροφές προκαλεί η συμμετοχή της χώρας και των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων στους πολεμικούς σχεδιασμούς.
Στην ίδια λογική των «μπαλωμάτων» είναι και το πολυδιαφημισμένο «RescEU», που ανακυκλώνει τις ελλείψεις εναέριων μέσων σε όλη την ΕΕ, καθηλώνει απαραίτητα αεροσκάφη σε κάθε κράτος και αν αυτά φτάσουν, είναι πολύ αργά και δεν αρκούν. Επίσης, χαρακτηριστικό για τις προτεραιότητες που θέτουν όλα τα αστικά κράτη στη φάση της στροφής στην πολεμική οικονομία, αλλά και για τα εμπόδια που θέτει η ανάγκη εξασφάλισης των μεγαλύτερων κερδών από μια χούφτα ομίλων – παραγωγών αεροσκαφών, είναι ότι την ώρα που μόνο το 2025 κατασκευάστηκαν 191 F-35 που σκοπό έχουν το μακέλεμα των λαών, η κατασκευάστρια εταιρεία των Canadair ζητούσε συγκεκριμένο αριθμό παραγγελιών για να ξεκινήσει τη γραμμή παραγωγής, με αποτέλεσμα η Ελλάδα να παραλάβει το πρώτο αεροσκάφος το 2028 και το τελευταίο το 2031! Το ίδιο συμβαίνει και με τη διαδικασία της αναβάθμισης των υφιστάμενων Canadair τύπου 415.
Πηγή: Ριζοσπάστης
