Προετοιμάζοντας την επόμενη μέρα με όχημα την προστασία του περιβάλλοντος

Ενώ τα περισσότερα κράτη στον κόσμο αίρουν σταδιακά τα μέτρα περιορισμού και επιστρέφουν στην “κανονικότητα” κάποια πράγματα δεν φαίνεται να υπάρχει διάθεση να επιστρέψουν…

Ο λόγος γίνεται για τις συνθήκες και τον τρόπο εργασίας, καθώς η τηλεργασία φαίνεται να έχει ανοίξει την όρεξη των εργοδοτών. Αυτό αναδεικνύεται από μια γρήγορη ματιά σε εφημερίδες σε όλο τον κόσμο και σε τοποθετήσεις πολιτικών προσώπων και στελεχών παγκόσμιων οργανισμών.

Σε πολλές από αυτές τις τοποθετήσεις, μάλιστα, βρίσκουμε να ντύνεται ιδεολογικά η μονιμοποίηση αυτού του τρόπου εργασίας με το ότι έτσι προστατεύεται το περιβάλλον από τους ρύπους που προκαλούν οι μετακινήσεις των εργαζομένων στους χώρους δουλειάς τους.

Στην Stampa διαβάζουμε την άποψη της Olga Algayerova, εκτελεστική γραμματέα της Οικονομικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη:

“Μερικά από αυτά τα βραχυπρόθεσμα οφέλη (σ.σ της τηλεργασίας) μπορούν να επεκταθούν μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα. Για να συμβεί αυτό, δεν χρειάζεται να επιστρέψουμε στους συνήθεις τρόπους εργασίας μας.”

Ως οφέλη εννοεί την μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, την μείωση των ατυχημάτων στους δρόμους. Βλέπει αυτή την αλλαγή στις εργασιακές συνθήκες ως ένα μέσο να αντιμετωπιστεί μια ακόμη “πρόκληση”, αυτή της κλιματικής αλλαγής και της ρύπανσης του περιβάλλοντος. Ίσως βέβαια η πρόκληση που έχει κατά νου να αντιμετωπίσει είναι στην πραγματικότητα οι διεκδικήσεις των εργαζομένων και η διεξαγωγή συμπερασμάτων από την μεγαλύτερη επιθετικότητα του κεφαλαίου λόγω της νέας βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης. Φοβούνται την δύναμη που έχουν οι εργαζόμενοι όταν έρχονται σε επαφή και γι΄ αυτό τους θέλουν απομονωμένους.

Αλλά και σε άλλα μέσα βλέπουμε να προετοιμάζεται το έδαφος για μονιμότητα αυτών των κατά τα άλλα “έκτακτων” μέτρων. Διαβάζουμε στο aljazeera την θέση του Ifeanyi M Nsofor, διευθύνοντα συμβούλου της EpiAFRIC και διευθυντή πολιτικής και συνηγορίας στο Nigeria Health Watch:

Είναι σαφές ότι ο κορονοϊός επαναπροσδιορίζει το μέλλον της εργασίας και παρέχει μια μεγάλη ευκαιρία για τη θέσπιση μακροπρόθεσμων πολιτικών που μπορούν να αυξήσουν την υγεία και την ευτυχία των εργαζομένων και των εθνών, ενώ βοηθούν επίσης τις επιχειρήσεις να αυξήσουν τα κέρδη τους. Η απομακρυσμένη εργασία μπορεί να αλλάξει τον κόσμο προς το καλύτερο. Όλες οι επιχειρήσεις που μπορούν να εξετάσουν το ενδεχόμενο να επιτρέπουν στους υπαλλήλους τους να εργάζονται από το σπίτι, ακόμη και μετά το τέλος της καταπολέμησης του κορονοϊού.”

Επιστρατεύει μάλιστα, πέρα από τα παραπάνω επιχειρήματα, για τα οφέλη σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος, και το παράδειγμα κολοσσών που ακολουθούν αυτό το μοντέλο ή το εντάσσουν σταδιακά. Όπως η Google, το Twitter, η Facebook.

Και στα εγχώρια μέσα θα συναντήσουμε ανάλογες τοποθετήσεις ή άρθρα που στρώνουν το έδαφος για να πάρει μόνιμα χαρακτηριστικά αυτό το μέτρο. Όπως δήλωσε και ο υπουργός Εσωτερικών, Τάκης Θεοδωρικάκος, “έγιναν αλλαγές που εκκρεμούσαν για πάνω από δέκα χρόνια. Η τηλεργασία αποδείχθηκε ότι είναι πιο αποτελεσματική”. Καθιστώντας σαφές ότι η πανδημία απλώς επιτάχυνε διαδικασίες που χρόνια είχε στην φαρέτρα του το αστικό κράτος.

Είναι ξεκάθαρο σε πολλούς ότι μέσω της τηλεργασίας εντείνεται η εκμετάλλευση καθώς καταστρατηγείται το ωράριο εργασίας, ο ελεύθερος και ποιοτικός χρόνος περιορίζεται, οι εργαζόμενοι δουλεύουν ακόμη και σε περίπτωση ασθένειας και άλλα πολλά. Είναι εξοργιστικό και προκλητικό, παρόλα αυτά να αντιστρέφεται η πραγματικότητα, και να παρουσιάζεται ως κάτι που θα αμβλύνει τις ανισότητες μεταξύ των δυο φύλων, θα συμφιλιώσει αποτελεσματικά τις εργασιακές και οικογενειακές υποχρεώσεις. Είναι βέβαια εξίσου μεγάλη πρόκληση να παρουσιάζονται όλοι αυτοί ως προστάτες του περιβάλλοντος και να ρίχνουν τα αίτια της καταστροφής του στις μετακινήσεις των εργαζομένων για την δουλειά.

Όσο και να παίζει κάποιο ρόλο αυτό στην εκπομπή ρύπων δε γίνεται να αποκόβεται από ένα σύνολο παραγόντων που επιδρούν στην “καταστροφή του περιβάλλοντος”. Και αυτό δεν είναι άλλο από την αλόγιστη εκμετάλλευσή του για την εξασφάλιση του μέγιστου κέρδους. Αυτό οδηγεί σε σκάνδαλα όπως της Volkswagen, όπου σε κάποια μοντέλα της είχε τοποθετηθεί κατάλληλο λογισμικό ώστε να φαίνεται μειωμένη η εκπομπή ρύπων σε κινητήρες diesel άρα και βελτιωμένη η απόδοσή της ώστε να “περνά” τους ελέγχους.

Ένα ακόμη χτυπητό παράδειγμα είναι το «Σύστημα Εμπορίας Δικαιωμάτων Εκπομπών» της ΕΕ, όπου αποτελεί ένα “χρηματιστήριο εκπομπών ρύπων”. Δηλαδή βιομηχανίες και κλάδοι που εκπέμπουν αέρια θερμοκηπίου χαμηλότερα από το πλαφόν που τους έχει τεθεί μπορούν να πωλούν, για την ποσότητα που δεν κάλυψαν, «δικαιώματα ρύπανσης» σε πιο ενεργοβόρες επιχειρήσεις αποκτώντας πρόσθετα κέρδη.

Αλλά και το πρόσφατο νομοσχέδιο για το περιβάλλον που ψηφίστηκε στην ελληνική βουλή μοναδικό σκοπό έχει την εύρεση διεξόδου σε λιμνάζοντα κεφάλαια και όχι την προστασία του περιβάλλοντος παρά τις διακηρύξεις. Απόδειξη αυτού είναι ότι το νομοσχέδιο προβλέπει τέτοιες επενδύσεις και σε προστατευόμενες περιοχές Natura, με την δικαιολογία ότι έχουμε πολλές προκειμένου να στηθούν φωτοβολταϊκά πάρκα και ανεμογεννήτριες που θα καταστρέψουν την περιοχή.

Είναι προφανές ποιες πολιτικές καταστρέφουν το περιβάλλον και επιβαρύνουν την υγεία των λαών. Και αυτό γιατί πρόκειται για ένα σύστημα που επίκεντρο έχει το κέρδος και αυτό αποδεικνύεται από κάθε πτυχή της ζωής μας, όπως και από την πρόσφατη εμπειρία της πανδημίας του κορονοϊού. Οπότε είναι υποκριτικό τώρα να ρίχνουν και αυτό το βάρος στις πλάτες των εργαζομένων.

Εξάλλου ας εξασφαλίζεται ασφαλής και γρήγορη μετακίνηση των εργαζομένων στους εργασιακούς τους χώρους ώστε να μη χρειάζεται να μεταβαίνουν εκεί με τα οχήματά τους. Αλλά θέλουν να πετύχουν με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια, και να μονιμοποιηθεί και αθωωθεί η τηλεργασία στις συνειδήσεις των λαών και να αποπροσανατολίσουν από τα πραγματικά αίτια της καταστροφής του περιβάλλοντος.

Αυτό δεν πρέπει να τους περάσει και οι εργαζόμενοι σε όλο τον κόσμο μέσα από τα σωματεία τους να παλέψουν για να μη χειροτερεύσουν οι συνθήκες εργασίας τους και να ενταθεί η εκμετάλλευσή τους, αλλά να βγουν με αιτήματα που θα βελτιώσουν την ζωή και την καθημερινότητά τους.

Πράσινου Θεώνη

Δείτε ακόμα...