Πρόσφυγες – μετανάστες θύματα του εκμεταλλευτικού συστήματος

Παιδιά πρόσφυγες Λέσβο
Πηγή : Eurokinissi

Υπηρετώντας στην παραμεθόριο, σε όλα τα ακριτικά νησιά αλλά και τον Έβρο, όλοι γίναμε με τον έναν ή τον άλλο τρόπο μάρτυρες της τραγικής κατάστασης σε σχέση με το προσφυγικό και μεταναστευτικό κύμα. Από την επάνδρωση φυλακίων στα νησιά και τις βραχονησίδες γύρω από τις θαλάσσιες οδούς των διακινητών, την τοποθέτηση των μονάδων μας σε περιοχές γύρω από τα hot spot του ευρωπαϊκού «ανθρωπισμού», στα χερσαία σύνορα του Έβρου που βρέθηκαν να πλημμυρίζουν από απελπισμένους ανθρώπους, οι οποίοι αναζητούν μια αξιοπρεπή ζωή, ζήσαμε, είδαμε και συζητήσαμε για όλα αυτά που στην πολιτική μας ζωή έμοιαζαν πολύ μακρινά και ξένα.

Όσοι υπηρετήσαμε στην Κω, στη Κάλυμνο και τη Λέρο, βρεθήκαμε να πραγματοποιούμε μέρος της θητείας μας σε βραχονησίδες όπως η Καλόλιμνος και το Φαρμακονήσι, νησίδες που απέκτησαν διασημότητα, τόσο λόγω των τουρκικών προκλήσεων και εναερίων παραβιάσεων, όσο και για τον στόχο τους ως σταθμούς για την διακίνηση και μεταφορά προσφύγων και μεταναστών από τα τουρκικά παράλια.

Ήδη από την περίοδο της εκπαίδευσής μας ακούγαμε και συζητάγαμε για το προσφυγικό και ήταν φανερό πως ακόμα και στην τοπική κοινωνία της παραμεθορίου αποτελούσε μεγάλο ζήτημα. Τα ακούσαμε όλα, πως είναι «πράκτορες της τουρκικών μυστικών υπηρεσιών», «λαθροεισβολείς, οι οποίοι θέλουν να αλλοιώσουν την δημογραφική υπόσταση της ελληνικής κοινωνίας», «τρομοκράτες με στόχο τον θρησκευτικό μετασχηματισμό της χώρας μας», «δεν είναι πρόσφυγες αλλά μετανάστες» – λες και ο μετανάστης έχει μικρότερο δικαίωμα στη ζωή από τον πρόσφυγα. Θα νόμιζε κανείς, με αυτά που ακούγαμε, πως αν βρίσκαμε λέμβο με πρόσφυγες θα συναντούσαμε κομάντος με το όπλο στο χέρι και πράκτορες έτοιμους να μας κάνουν κακό. Προφανώς η πραγματικότητα ήταν πολύ διαφορετική. Βέβαια αυτά ακούγονταν από τους επίδοξους «πατριώτες», που θυμούνται τη γαλανόλευκη μόνο όταν δεν θίγονται τα συμφέροντα του ΝΑΤΟ τη ΕΕ και του ελληνικού κεφαλαίου. Είναι οι ίδιοι «πατριώτες» που ήταν έτοιμοι να πιάσουν τα βουνά στα γεγονότα του Έβρου, οι ίδιοι που αποφάσισαν να ασκήσουν το ξενοφοβικό τους δικαίωμα την περασμένη βδομάδα στο κέντρο Αθήνας, με βουλευτές της ΝΔ και υπόδικους φασίστες, και έβγαλαν φλύκταινες για την προφανώς απαράδεκτη απόφαση της τουρκικής κυβέρνησης να μετατρέψει την Αγία Σοφία σε τζαμί, αλλά διατηρούν σιγή ιχθύος, στον ενιαίο επιχειρησιακό χώρο του ΝΑΤΟ, το γκριζαρισμένο Αιγαίο, στη συνεκμετάλλευση και συνδιαχείριση με τις ευλογίες των φίλων μας στις ΗΠΑ, για να χορταίνουμε ανασφάλεια και κίνδυνο για θερμά επεισόδια και σύρραξη μέχρι να δύσει ο ήλιος.

Βάρκα με πρόσφυγες στη Λέσβο οικογενεια παιδί
Φώτο αρχείου / Πηγή: EUROKINISSI

Σε όλη αυτή την πανδαισία αντιλήψεων και απόψεων όμως, δεν έλειψαν οι φωνές φαντάρων και στελεχών που έστηναν τείχος στην ρατσισμό, την ξενοφοβία και τον φασισμό. Δεν ήταν λίγες οι φορές που φαντάροι, αρκετοί από αυτούς ντόπιοι, κόντρα στις λογικές μίσους, με τις οποίες τρίβουν τα χέρια τους αυτοί που θέλουν τους λαούς της περιοχής διαιρεμένους χωρίς να βλέπουμε τον πραγματικό υπαίτιο της προσφυγιάς της ανασφάλειας και των πολέμων, την πολιτική του κεφαλαίου και το σύστημα του, έδιναν αποστομωτικές απαντήσεις σε όλους αυτούς που συνειδητά ή ασυνείδητα τάσσονταν ή προσέγγιζαν τέτοιες αντιλήψεις. Και δεν έλειψαν οι φωνές και από υπαξιωματικούς και αξιωματικούς, πολλοί από αυτούς οικογενειάρχες, που όταν περισυλλέξαμε πρόσφυγες και μετανάστες, μεταξύ αυτών γυναίκες, εγκύους, παιδιά, τραυματίες, έβλεπαν στα πρόσωπα τους, τους παππούδες μας, τις γιαγιάδες μας, τα δικά τους παιδιά.

Γιατί πολλοί από τους μόνιμους, οι οποίοι όλα τα τελευταία χρόνια βρίσκονται στην παραμεθόριο και είναι μάρτυρες αυτής της τραγικής κατάστασης, καταλαβαίνουν πως το θύμα του πολέμου και της φτώχειας, το θύμα του εκμεταλλευτικού μας συστήματος, είναι στη δικιά μας πλευρά, με το δικό μας συμφέρον, το συμφέρον του Έλληνα εργαζόμενου. Γιατί όταν εμείς που υπηρετήσαμε 6, 8, 9 ή 14 μήνες είδαμε τις λέμβους των διακινητών ξεχειλισμένες από πρόσφυγες και μετανάστες, γύρω από την Καλόλιμνο και το Φαρμακονήσι. μες στη νύχτα με κίνδυνο της ζωής τους, να αποπειρώνται να πατήσουν στο ελληνικό έδαφος και να γίνονται μπαλάκι του ελληνικού λιμενικού και της τουρκικής ακτοφυλακής για το σε ποιού τα ύδατα βρίσκονται πιο κοντά, ώστε να αποφασίσουν να τους πάρουν οι μεν ή οι δε, οι μόνιμοι τα βιώνουν όλα αυτά ήδη κοντά μια δεκαετία. Βλέπουν στην πράξη τα αποτελέσματα των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, της πολιτικής των πολυεθνικών στην Αφρική, τη Μ. Ανατολή και τη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, τη συμβολή και τον ρόλο των κυβερνήσεων μας στη μετατροπή της χώρας μας σε μια απέραντη Νατοϊκή βάση για να συνεχίζονται αυτές οι επεμβάσεις.

Πρόσφυγες-Βάρκα
Πηγή: Eurokinissi

Όλοι καταλαβαίνουμε ότι κάτι πάει πολύ στραβά ανεξάρτητα από την πολιτική αφετηρία του καθενός μας και συχνά την πολιτική κατάληξη, αλλά στο προσφυγικό δεν χωράει καμία επανάπαυση, απέναντι στις φωνές του ρατσισμού και της ξενοφοβίας, προθάλαμο του φασισμού. Αυτί θα στήσουν πολλοί περισσότεροι από όσους νομίζουμε, φαντάροι και μόνιμοι. Γιατί στο τέλος μιλάμε για ανθρωπιά, και για την εργατική τάξη, τον μεροκαματιάρη, τον νέο από την εργατική λαϊκή οικογένεια που κάνει τη θητεία του, η ανθρωπιά είναι πραγματική, πηγαία και ταξική. Γιατί αποτέλεσμα της ίδιας αντιλαϊκής πολιτικής είναι η μισή ζωή η δικιά μας και του πρόσφυγα και του μετανάστη. Η ανθρωπιά μας προκύπτει από το γεγονός ότι θα μπορούσαμε να είμαστε κάλλιστα εμείς στη θέση του πρόσφυγα και του μετανάστη.

Η δικιά μας ανθρωπιά δεν μπορεί να σταματάει στις πολιτικές της σημερινής κυβέρνησης, όπως και των προηγούμενων, με την ευγενική χορηγία της ΕΕ, που πετάει στο δρόμο ακόμα και το πρόσφυγα που η αίτηση ασυλίας του έχει γίνει δεκτή και αναγκάζει χιλιάδες ανθρώπους μαζί με την τοπική κοινωνία να ασφυκτιούν στα νησιά. Δεν σταματάει εκεί που ο πρόσφυγας και ο μετανάστης γίνεται εργαλείο και αντικείμενο παζαριού μεταξύ των καπιταλιστών και των κυβερνήσεών τους για τους δικούς τους ενδοϊμπεριαλιστικούς και γεωπολιτικούς τους ανταγωνισμούς, όπως επιβεβαιώνεται καθημερινά με την επαίσχυντη συμφωνία ΕΕ- Τουρκίας που έφερε ο ΣΥΡΙΖΑ. Δεν θα σταματήσει εκεί που ο γνήσιος πατριωτισμός είναι ένα με τη διεθνιστική αλληλεγγύη κόντρα στον κοσμοπολιτισμό και τον εθνικισμό του κεφαλαίου, τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Οι φαντάροι και οι μόνιμοι, που το συμφέρον τους είναι στο πλευρό της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, μπορούν και πρέπει να αποτελέσουν πραγματική δύναμη αποτροπής των φασιστικών και ρατσιστικών αντιλήψεων στα στρατόπεδα και τις ακριτικές περιοχές. Ο δικός μας πολλαπλασιαστής ισχύος βρίσκεται την ενότητα και τον οργανωμένο αγώνα για τα δικαιώματα και τις ανάγκες των εργαζομένων, των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, των φαντάρων, των μόνιμων, και των προσφύγων και μεταναστών, για να ανασάνει η ζωή!

ΠΑΝΟΥΣΗΣ ΑΛΕΞΗΣ

Ετικέτες:

Δείτε ακόμα...