Πρόβλημα Υγείας: Κατανόηση – Ανάλυση – Επίλυση

Νοσοκομείο "Σωτηρία"
Πηγή: Eurokinissi

Υγεία είναι η κατάσταση της πλήρους σωματικής, ψυχικής και κοινωνικής ευεξίας και όχι μόνο η απουσία ασθένειας ή αναπηρίας 1

Δημόσια Υγεία  είναι ή επιστήμη και η  τέχνη της πρόληψης των ασθενειών και της επιμήκυνσης της ζωή και της προαγωγής της υγείας. 2

Πρόβλημα είναι μια κατάσταση η οποία χρήζει αντιμετώπισης, απαιτεί λύση, η δε λύση της ενδέχεται να μην  είναι γνωστή ούτε προφανής.3

Επιστήμη είναι σύστημα απόκτησης γνώσης με βάση την επιστημονική μεθοδολογία που βασίζεται στην επιστημονική έρευνα, καθώς και στην οργάνωση και ταξινόμηση της αποκτώμενης με αυτόν τον τρόπο γνώσης.4

Το πρόβλημα αποτελεί έννοια που απαντάται σε όλες τις επιστήμες και τους κλάδους τους, αλλά και παράλληλα στην καθημερινή μας ζωή.

Τόσο η αντιμετώπιση, όσο και η διατύπωση ενός προβλήματος αποτελούν διαδικασίες με αναλυτικές και συνθετικές ικανότητες, ορθολογική σκέψη.

Για να επιλύσουμε ένα οποιοδήποτε πρόβλημα το πιο σημαντικό είναι να το κατανοήσουμε επαρκώς.

Κατανόηση του προβλήματος (ΥΓΕΙΑ)

 Η υγεία του ανθρώπου αποτελεί μία από τις θεμελιακές προϋποθέσεις για την αναπαραγωγή και την εξέλιξη της κοινωνίας.

 Ως τέτοια προϋπόθεση, συνδέεται και εξαρτάται από τις σχέσεις παραγωγής (Ο χαρακτήρας των σχέσεων παραγωγής εξαρτιέται από τούτο: ποιανού ιδιοκτησία είναι τα μέσα παραγωγής η γη, τα δάση, τα νερά, το υπέδαφος, οι πρώτες ύλες, τα εργαλεία παραγωγής, τα μέσα συγκοινωνίας και διαβιβάσεων κλπ.) και τις σχέσεις ιδιοκτησίας.

Άλλο είναι η ιδιοκτησία μεμονωμένων ατόμων, κοινωνικών ομάδων ή τάξεων, που χρησιμοποιούν αυτά τα μέσα για να εκμεταλλεύονται τους εργαζόμενους, αυτούς δηλαδή που είναι υπό εργασία (κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα που αποσκοπεί στην παραγωγή και προσφορά ενός προϊόντος, υλικού ή πνευματικού, μπορεί να είναι χειρωνακτική, ή πνευματική ή συνδυασμός των δύο) και άλλο είναι ή ιδιοκτησία της κοινωνίας, που σκοπός της είναι να ικανοποιεί τις υλικές και πολιτιστικές ανάγκες, όλης της κοινωνίας.

Ανάλυση του προβλήματος Υγεία

Το βασικό χαρακτηριστικό ίσχυε και ισχύει πάντα στον καπιταλισμό. Ο τομέας της υγείας  (πρόληψη, θεραπεία, αποκατάσταση) είτε ως προϊόντα είτε ως υπηρεσίες, αποτελούν εμπορεύματα. Η υγεία του λαού σε κάθε καπιταλιστική χώρα αντιμετωπίζεται ως εμπόρευμα.

Η διαπίστωση, αρχή της κατανόησης, ενός ζητήματος έχει αντικειμενικά διαφορετική αφετηρία και διαφορετική κατεύθυνση λύσης ανάμεσα στις βασικές κοινωνικές τάξεις και τους συμμάχους τους. Π.χ. η αύξηση του μέσου όρου ζωής των ανθρώπων είναι κοινή διαπίστωση.

Όμως το καπιταλιστικό κράτος αντιλαμβάνεται αλλιώς την προσαρμογή στα νέα δεδομένα, π.χ. ως ανάγκη αύξησης του χρόνου συνταξιοδότησης.

 Ο καπιταλισμός δεν μπόρεσε και δεν μπορεί να δώσει λύση στο κεντρικό πρόβλημα, δεν μπορεί να ικανοποιήσει τις λαϊκές ανάγκες, το κριτήριο του κέρδους είναι η βάση που η Υγεία είναι πανάκριβο εμπόρευμα.

Η άλλη πλευρά, τα λαϊκά στρώματα διεκδικούν αντίστοιχες σύγχρονες υπηρεσίες για να καλύψουν όλες τις ανάγκες που προκύπτουν. Τα επιτεύγματα της επιστήμης και της τεχνολογίας προσφέρουν μεγάλες δυνατότητες για ουσιαστική πρόληψη, προστασία και αποκατάσταση των προβλημάτων υγείας, ουσιαστικά μέτρα υγιεινής και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς.

Υπάρχει μεγαλύτερη δυνατότητα έγκαιρης διάγνωσης, πρόληψης και θεραπείας, ακόμη και δύσκολων ασθενειών. Αυτή τη δυνατότητα πρέπει να μπορούν να τη χρησιμοποιήσουν όλοι οι άνθρωποι ισότιμα και ιδιαίτερα αυτοί από τα φτωχά λαϊκά στρώματα.

Ιδιαίτερα σήμερα η αύξηση του ορίου ηλικίας, η προώθηση της βιοτεχνολογίας στη φυτική και ζωική παραγωγή, οι σύγχρονες διατροφικές συνήθειες, ο τρόπος ζωής των εργαζομένων -κυρίως στις πόλεις- η μόλυνση του περιβάλλοντος, αλλά και η αυξημένη ανεργία, η φτώχεια (σχετική και απόλυτη) και γενικά η πτώση του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων, των αλλοδαπών, των προσφύγων, των μειονοτήτων αναδεικνύουν την αυξημένη ανάγκη για παροχές Υγείας και την αντιμετώπιση σειράς νέων, αλλά και παλαιότερων ασθενειών που επανέρχονται στην επικαιρότητα. 

Το καπιταλιστικό κράτος δεν παρέχει παρά ελάχιστα γι’ αυτές τις ανάγκες, με αποτέλεσμα αυτές να αξιοποιούνται ως νέο πεδίο επιχειρηματικών επενδύσεων. Γι’ αυτό οι δημόσιες δομές λειτουργούν με κλειστούς προϋπολογισμούς και οικονομική αυτοτέλεια. Πρέπει να βρίσκουν έσοδα (πληρωμές) και να μειώνεται διαρκώς το κόστος λειτουργίας (υλικά, φάρμακα, μισθοί, ελαστικές σχέσεις εργασίας, εργολαβικά συνεργεία, συγχωνεύσεις κ.ά.)

Επίλυση του Προβλήματος Υγεία

Επομένως, η υγεία έχει κοινωνικό χαρακτήρα, αλλά η πολιτική παροχής υπηρεσιών υγείας έχει ταξικό περιεχόμενο.

Αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός πως η τεράστια πρόοδος που έχει σημειωθεί στον τομέα της Υγείας τους τελευταίους δύο κυρίως αιώνες οφείλεται σε πολύ μεγάλο βαθμό στην Έρευνα και την αξιοποίηση των ευρημάτων της στην κλινική πράξη.

Έτσι, μέσω των διαγνωστικών εργαλείων και μεθόδων, πολλές «άγνωστες» μέχρι πριν κάποιες δεκαετίες παθήσεις έχουν διαγνωστεί και μελετηθεί, ενώ πολλές από αυτές είναι πλέον αντιμετωπίσιμες ή και πλήρως ιάσιμες με τη χρήση των κατάλληλων μεθόδων και φαρμάκων.

www.worldometers.info/gr/

Άλλες προλαμβάνονται ή έχουν πια εξαλειφθεί μέσω των κατάλληλων εμβολίων. Όλα αυτά συνέβαλαν στη σημαντική αύξηση του μέσου όρου ζωής, στη μείωση της θνησιμότητας από ασθένειες όπως το AIDS, τα καρδιακά και εγκεφαλικά επεισόδια, ο καρκίνος, οι παιδικές ασθένειες, σε ορισμένες μάλιστα περιπτώσεις δραστικά 7 (παρόλο που οι παραπάνω ασθένειες συνεχίζουν να αποτελούν βασικές αιτίες θανάτου).

Η Έρευνα και η Καινοτομία γίνονται κυρίως με στόχο το πλεονέκτημα εκ μέρους των μονοπωλίων για την κατάκτηση καλύτερης θέσης, την απόσπαση πρόσθετου κέρδους κλπ. στο χώρο της υγείας και του φαρμάκου. Γι’ αυτό άλλωστε κι ένα μεγάλο μέρος των επενδύσεων μεγάλων φαρμακευτικών επιχειρήσεων (Uni-Pharm, Pharmaten, ΒΙΑΝΕΞ, DEMO, ΕΛΠΕΝ, Specifer, Genepharm, Novartis, Bayer) αφορά αυτούς τους τομείς.  

Χαρακτηριστικό είναι ότι οι επενδύσεις των ελληνικών φαρμακοβιομηχανιών για Έρευνα και Ανάπτυξη (Research & Development) ανέρχονται –σύμφωνα με τον πρόεδρο της Πανελλήνιας Ένωσης Φαρμακοβιομηχανίας (ΠΕΦ)– στα 30 εκ. ευρώ ετησίως,7 ενώ σύμφωνα με τους υπολογισμούς της ΕΛΣΤΑΤ την τελευταία μόνο δεκαετία (η οποία περιλαμβάνει και την καπιταλιστική οικονομική κρίση) αυτές ανήλθαν στα 800 εκ. ευρώ.8

Η ιστορία όλων των ως τώρα κοινωνιών είναι η ιστορία ταξικών αγώνων. Ελεύθερος και δούλος, πατρίκιος και πληβείος, βαρόνος και δουλοπάροικος, με μια λέξη, καταπιεστής και καταπιεζόμενος. Το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί για να βρεθεί η λύση στο πρόβλημα  Υγεία είναι…με ποιον είμαστε;

Με τον καταπιεστή που περιορίζεται στο να περιλαμβάνει δραστηριότητες και πολιτικές που αφορούν τη διαχείριση «κάποιων» απειλών για την υγεία και όχι την πρόληψή τους και τη στοχευμένη εξάλειψή τους.  «Τοποθετεί» την υγεία του λαού στον τζόγο των μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων. 

Ή Με τον καταπιεζόμενο που η προστασία και προαγωγή της υγείας γενικά και της δημόσιας υγείας ιδιαίτερα, προϋποθέτει τη διασφάλιση ασφαλών και υγιεινών συνθηκών εργασίας και διαβίωσης, καθαρό περιβάλλον, επάρκεια και ποιότητα στα είδη διατροφής, σταθερή και μόνιμη εργασία, εισόδημα που να ικανοποιεί τις σύγχρονες ανάγκες, ελεύθερο χρόνο, υψηλό πολιτιστικό επίπεδο κ.ά. για όλα τα μέλη της κοινωνίας.

Παράλληλα προϋποθέτει και τη λειτουργία υπηρεσιών υγείας που έργο τους να είναι η συστηματική εκτίμηση και ο έλεγχος των κινδύνων για την υγεία σε όλους τους τομείς, η πρόληψη, έγκαιρη διάγνωση, θεραπεία και αποκατάσταση της υγείας του λαού. Η ουσιαστική προστασία και προαγωγή της ατομικής και της δημόσιας υγείας είναι αναποτελεσματική ή και ανέφικτη χωρίς αυτές τις προϋποθέσεις.

Αυτόν τον πόλεμο υγείας μπορεί να τον διεξάγει ο λαός, οι υγειονομικοί, οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι βάζοντας στο επίκεντρο τις ανάγκες τους, αυτές που όλοι οι καταπιεστές θυσιάζουν καθημερινά, στο βωμό ενός σάπιου/σαθρού/διαβρωμένου συστήματος που το 2021 δε μπορεί να προστατεύσει ούτε καν το στοιχειώδες δικαίωμα στην υγεία και τη ζωή.

Ό,τι δεν λύεται κόπτεται.8

Βασικός κανόνας: Δεν πρέπει να αφήνεις κανέναν να σε κοροϊδεύει.9

  1. Καταστατικό του Παγκοσμίου Οργανισμού Υγείας (1946)
  2. Winslow, Charles-Edward Amory (1920). «The Untilled Field of Public Health». Modern Medicine 2: 183–191.
  3. http://www.it.uom.gr/project/algprog2002/Kefalaio1/ennoia1.htm
  4. https://el.wikipedia.org/wiki/science
  5.  «Η απόδοση των Επενδύσεων σε Καινοτόμες Τεχνολογίες και Υλικά», Ετήσιο Συνέδριο ΣΦΕΕ «Health World 2013».
  6. Στοιχεία ΕΛΣΤΑΤ (Α΄ Τρίμηνο 2014).
  7. www.worldometers.info/gr/
  8. Μέγας Αλέξανδρος, 356-323 π.χ.
  9. Λάο Τσε, 6ος αιώνας π.Χ., Κινέζος φιλόσοφος

Νίκος Μπουντούρογλου ,Ακτινοθεραπευτής-Ογκολόγος, μέλος του ΔΣ του Σωματείου Εργαζομένων στο Νοσοκομείο «Μεταξά».

Ετικέτες:

Δείτε ακόμα...