Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία, Έξω το ΝΑΤΟ, Έξω οι ΗΠΑ: Καταστολή 1973 – Καταστολή 2020

Πολυτεχνείο 1973-2020

Νοέμβρης 1973. Οι φοιτητές, αψηφώντας τον φόβο και τις απαγορεύσεις της χούντας των συνταγματαρχών κατεβαίνουν διαμαρτυρόμενοι σε διαδηλώσεις και καταλήψεις πανεπιστημιακών ιδρυμάτων σε όλη τη χώρα.

Στάθηκαν απέναντι στα όπλα και στα τανκς της χούντας και απαίτησαν «ΨΩΜΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ», ΕΞΩ ΤΟ ΝΑΤΟ, ΕΞΩ ΟΙ ΗΠΑ.

Δεν φοβήθηκαν και δεν έφυγαν, ακόμη κι όταν  έβλεπαν γύρω τους νεκρούς σκοτωμένους από τα όπλα των χουντικών. Ακόμα και όταν είδαν το τανκ, ακόμα και όταν έπεφτε η καγκελόπορτα. Όρθωσαν το ανάστημά τους, αφήνοντας παρακαταθήκη τις πράξεις τους φωτεινό οδηγό για αγώνα και δράση, για όλες τις επόμενες γενιές.

Η Πύλη του Πολυτεχνείου επί της Πατησίων στην εξέγερση του 1973
Η Πύλη του Πολυτεχνείου επί της Πατησίων στην εξέγερση του 1973

Κάθε χρόνο από τότε, σε κλίμα συγκίνησης, πλήθος ανθρώπων κάθε ηλικίας τιμώντας την θυσία των νεκρών του Πολυτεχνείου, αφήνουν ένα λουλούδι και παίρνουν μέρος, συμμετέχοντας στις εορταστικές εκδηλώσεις, διατρανώνοντας τη θέλησή τους για αγώνα ενάντια στο ΝΑΤΟ, τις ΗΠΑ, την Ε.Ε, που κορυφώνονται με την πορεία προς την Αμερικάνική πρεσβεία. Αυτό το αντιιμπεριαλιστικό περιεχόμενο, χρόνια τώρα οι αστικές κυβερνήσεις προσπαθούν να αλλοιώσουν. Έτσι και φέτος η κυβέρνηση της Ν.Δ, με πρόσχημα την πανδημία, αποφάσισε να απαγορεύσει τις εκδηλώσεις.

Είναι η πρώτη φορά από το 1974 που δεν έγινε προσκλητήριο νεκρών στο ιστορικό κτήριο του Μετσόβιου Πολυτεχνείου στην Πατησίων.  Άλλη μια  κηλίδα στην πολιτική ιστορία του τόπου.

Επί μέρες επιστρατεύτηκαν παπαγάλοι δημοσιογράφοι και κάθε είδους απίθανοι ειδήμονες για να υποστηρίξουν την απαγόρευση των εκδηλώσεων τιμής. Άρχισε να βρέχει ο Νοέμβρης πρόστιμα και απειλές και η Αθήνα αστυνομοκρατούμενη. Μια γυναίκα καθώς σχολούσε από τη δουλειά της ήθελε να αφήσει ένα λουλούδι, φόρο τιμής στους νεκρούς. Εκεί μπροστά στη φρουρούμενη και κλειστή καγκελόπορτα της άσβεστης μνήμης του Πολυτεχνείου. Έπρεπε να τιμωρηθεί παραδειγματικά με πρόστιμο. Έπρεπε να προλάβουν, να μην ακολουθήσουν κι άλλοι. Έπρεπε να αποτρέψουν οποιαδήποτε διαμαρτυρία που θα φώναζε τη γύμνια τους απέναντι στην πανδημία, απέναντι στην υγεία, στην παιδεία, στα εργασιακά δικαιώματα, στους νόμους εκτρώματα, που κάτω από τη μύτη του λαού επικυρώνουν με τη σφραγίδα τους. Φαίνεται πως όλα τα οργάνωσαν καλά. Όμως, σα να φοβούνται κάτι!

17η Νοέμβρη 2020

Ξαφνικά, μπροστά τους, κάτω από την μύτη 6.000 σιδερόφραχτων ανδρών των ΜΑΤ, των ελικοπτέρων και των drones που πετούσαν για ώρες (με κόστος που θα αρκούσε να στελεχώσει αρκετές ΜΕΘ), με τις αύρες να περιμένουν, παρακρατικούς και ασφαλίτες στημένους σε κάθε γωνιά, ξεπρόβαλε μπροστά στην Αμερικάνικη πρεσβεία ο μεγαλύτερος φόβος τους.

Κινητοποίηση ΚΚΕ έξω από την Αμερικάνικη Πρεσβεία
Κινητοποίηση ΚΚΕ έξω από την Αμερικάνικη Πρεσβεία / Πηγή: Eurokinissi

Παρ’ όλες τις απαγορεύσεις, την τρομοκρατία, με μία απόφαση αστυνομικού διευθυντή (πρακτικές που θυμίζουν άλλες εποχές), εργάτες, υπάλληλοι, φοιτητές, συνταξιούχοι μέλη του ΚΚΕ και της ΚΝΕ είχαν μόλις μηδενίσει κάθε απαγόρευση, λαμβάνοντας όλες τις απαραίτητες προφυλάξεις (μάσκες, τήρηση αποστάσεων) για την προστασία της υγείας τους, πραγματοποίησαν συγκέντρωση στην αμερικανική πρεσβεία, τσαλαπατώντας την προσπάθεια της κυβέρνησης να επιβάλλει “σιγή ιχθύος” την ημέρα του Πολυτεχνείου. Στην άλλη όχθη, δυνάμεις ασφαλείας δημιουργούσαν συγχρωτισμό παραβαίνοντας κάθε μέτρο για τη μετάδοση του ιού. Και να τώρα λοιπόν, που παρά την προπαγάνδα της κυβέρνησης και των καλοταϊσμένων, με χρήματα του κρατικού κορβανά, δημοσιογράφων κάποιοι στέκονταν εκεί στο κέντρο της αστυνομοκρατούμενης πρωτεύουσας σπάζοντας το πέπλο του φόβου και φωνάζοντας “Έξω το ΝΑΤΟ να κλείσουν οι βάσεις, έξω από την Ε.Ε –  Δώστε λεφτά για την υγεία και όχι για του ΝΑΤΟ τα σφαγεία”.

Η ημέρα του γιορτασμού της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, ήταν για μια χρονιά ακόμη, μέρα  αγωνιστικής ανάτασης και δράσης.

Κρύος ιδρώτας έλουσε την κυβέρνηση βλέποντας το λαό στο δρόμο. Αυτό δεν μπόρεσε να το χωνέψει. Φοβισμένοι,  έδωσαν την εντολή να χτυπηθεί με όλα τα μέσα μια ειρηνική διαδήλωση στα Προπύλαια, η οποία δεν είχε παραβιάσει κανένα από τα μέτρα προστασίας, για τα οποία υποτίθεται είχε επιβληθεί η απαγόρευση.  Η κυβέρνηση και η αστυνομία προπηλάκισε βουλευτές και στελέχη του ΚΚΕ, τον ίδιο το Γενικό Γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής του Κόμματος, με δεκάδες προσαγωγές και τραυματισμούς διαδηλωτών.

Οι δυνάμεις καταστολής έριξαν χημικά, νερό με αύρες και ξεδιπλώθηκε όργιο βίας και καταστολής έκλεισαν σταθμούς του μετρό, επέβαλλαν δεκάδες αναίτια πρόστιμα. Στο τέλος προχώρησαν σε δεκάδες συλλήψεις. Στην πραγματικότητα, η κυβέρνηση και όσοι ήλπιζαν ότι θα φιμώσουν το λαό έφαγαν τα μούτρα τους. Αποδείχθηκε για μια ακόμη φορά ότι οι αγώνες δεν μπαίνουν σε καραντίνα, ότι μπορεί το εργατικό – λαϊκό κίνημα να συνεχίζει την πάλη του και στις σημερινές συνθήκες, τηρώντας όλα τα αναγκαία μέτρα προστασίας της υγείας. Η καταστολή συνάντησε τη μαζική κατακραυγή και καταδίκη, ξεσκεπάστηκε ότι η πανδημία και τα πρωτόκολλα είναι πρόσχημα, ο στόχος είναι να μπουν εμπόδια στους αγώνες.

Καταστολή των αστυνομικών δυνάμεων στη συγκέντρωση του ΚΚΕ για το Πολυτεχνείο / Πηγή: Eurokinissi

Η κυβέρνηση έχει μεγάλες ευθύνες. Αποδείχτηκε περίτρανα ότι η προστασία απ’ την πανδημία ήταν μόνο το πρόσχημα, αφού οι πρώτοι που αγνόησαν προκλητικά τα μέτρα προστασίας ήταν η κυβέρνηση, το κράτος και οι κατασταλτικοί μηχανισμοί.

Η συνέχεια αναμενόμενη. Οι καλοπληρωμένοι αυλοκόλακες καναλάρχες επιδόθηκαν σε ένα όργιο παραπληροφόρησης και τρομοκρατίας. Το Αθηναϊκό Πρακτορείο συνόδευσε την είδηση της διαδήλωσης με προβοκατόρικες φωτογραφίες αρχείου όπου πλήθος κόσμου συνωστίζεται σε κάποια παλαιότερη διαδήλωση. Καλεσμένοι σε όλα τα δελτία ειδήσεων οι ίδιοι και οι ίδιοι γραφικοί «δημοσιογράφοι», βουλευτές και υπουργοί της κυβέρνησης. Το έχουν ξανακάνει και δουλεύει.

Σε αυτόν τον τόπο πολλές φορές βρέθηκαν αστικές κυβερνήσεις, που προσπάθησαν με τη βία να επιβάλλουν τον φόβο. Όμως πάντα μια μερίδα λαού, έβρισκε τον τρόπο να τους χαλάσει τα σχέδια. Όπως το Νοέμβρη του ΄73, κάτω όμως από άλλες συνθήκες, με τα ίδια πάντα αιτήματα, τον Νοέμβρη του ΄20.

Ρούλα Καραγιάννη

Δείτε ακόμα...