«Η Ρυθμιστική Αρχή Λιμένων (ΡΑΛ) πρόκειται για ακόμη έναν κρίκο του αστικού κρατικού μηχανισμού, ένα όργανο που δεν λειτουργεί “ουδέτερα” ούτε υπεράνω τάξεων, αλλά μέσα στα στενά όρια που χαράσσει το ίδιο το αστικό νομικό πλαίσιο και το ευρωπαϊκό νομικό οπλοστάσιο», τόνισε ο Μανώλης Συντυχάκης, βουλευτής του ΚΚΕ, μιλώντας στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής που συνεδρίασε σήμερα με αντικείμενο της Εκθέσεις της ΡΑΛ για τα έτη 2020-2024.
Όπως είπε, πιο συγκεκριμένα, μέσα σε αυτήν τη χρονική περίοδο συντελέσθηκε «μια συνειδητή και βαθιά αντιλαϊκή αναδιάρθρωση του λιμενικού συστήματος, με σαφή στρατηγικό στόχο: την πλήρη ευθυγράμμισή του με τη γραμμή της “απελευθέρωσης της αγοράς” και της ιδιωτικοποίησης», τον οποίο στόχο, όπως εξήγησε, προώθησε με συνέπεια το αστικό κράτος-«οργανωτής των συμφερόντων του κεφαλαίου». Πρόσθεσε, ακόμα, ότι τα λιμάνια έχουν μετατραπεί και σε διαμετακομιστικούς κόμβους στο πλαίσιο των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών και ανταγωνισμών που μαίνονται και οξύνονται ανάμεσα σε ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ και Κίνα για την ιμπεριαλιστική πρωτοκαθεδρία, διευκρινίζοντας, ωστόσο, πως αυτός που καλείται να πληρώσει το τίμημα της εμπλοκής της χώρας σε επικίνδυνες γεωπολιτικές αντιπαραθέσεις με τον ιδρώτα του, ακόμα και με τη ζωή του, είναι ο λαός.
Επισήμανε, επίσης, τον ρόλο της ΡΑΛ ως μηχανισμού προσαρμογής του αστικού κράτους στη νέα στρατηγική που υλοποιείται στις Υποδομές, σύμφωνα και με τις κατευθύνσεις της ΕΕ για διαχωρισμό διοίκησης-ρύθμισης των Υποδομών Μεταφορών, ενώ στοχεύει και στην αποτελεσματικότερη εξυπηρέτηση των νέων απαιτήσεων της αγοράς και των επενδυτικών ομίλων στον στρατηγικό τομέα των Λιμένων.
Επιπλέον, στηλίτευσε τα περί «Ανεξάρτητης Αρχής», δεδομένου ότι «ο μηχανισμός επιλογής και συγκρότησης της διοίκησης ελέγχεται πολιτικά» και προσθέτοντας πως και η οικονομική αυτοχρηματοδότηση από τους φορείς της διοίκησης των λιμένων που έχει αποφασίσει η εκάστοτε κυβερνητική πλειοψηφία «δεν αποδεικνύει ανεξαρτησία». Συνέχισε, λέγοντας ότι ακόμα και αν μεταφέρεται τυπικά η εποπτεία από το αρμόδιο υπουργείο στο Κοινοβούλιο, εν τέλει «η ίδια κυβερνητική πλειοψηφία που συγκροτεί τη διοίκηση είναι εκείνη που ελέγχει και το πλαίσιο λειτουργίας της. Δεν πρόκειται λοιπόν για ανεξάρτητη αρχή με ουσιαστική αυτοτέλεια, αλλά για έναν οργανισμό ενταγμένο στον ευρύτερο κυβερνητικό σχεδιασμό». Ως εκ τούτου, στάθηκε στο γεγονός ότι το αστικό κράτος κρύβει πίσω από τη δήθεν «ανεξαρτησία» των Αρχών τον πραγματικό του ρόλο, δηλαδή την αποτελεσματικότερη ρύθμιση του ανταγωνισμού ανάμεσα στα μονοπώλια και την προσαρμογή στις ανάγκες του κεφαλαίου να συγκεντρώσει και να ελέγξει κρίσιμους τομείς της οικονομίας.
Ο Μ. Συντυχάκης κατέκρινε και την άσφαιρη κριτική του ΠΑΣΟΚ που ουσιαστικά δεν διαφωνεί με την ιδιωτικοποίηση των λιμανιών σε βάρος των αναγκών του λαού, καθώς κάνει λόγο για «ευπρόσδεκτη» ιδιωτική επιχειρηματικότητα, αλλά «με σαφείς κανόνες, διαφάνεια και εθνικό στρατηγικό έλεγχο», ενώ για ακόμα μια φορά δεν παραλείπει να πιει νερό στο όνομα της ΕΕ και της περιβόητης «ευρωπαϊκής κανονικότητας».
Τέλος, παρουσίασε την πρόταση του ΚΚΕ για τα λιμάνια ως σημαντικό τομέα ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων, σύνδεσης της χώρας με τον υπόλοιπο κόσμο, των νησιωτικών περιοχών με την υπόλοιπη Ελλάδα στο πλαίσιο της σοσιαλιστικής κοινωνίας, με κεντρικά σχεδιασμένη οικονομία και παραγωγή με κριτήριο όχι το κέρδος, αλλά τις λαϊκές ανάγκες για φθηνές, γρήγορες και ασφαλείς μεταφορές και με κοινωνικοποιημένα τα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής σε στρατηγικούς τομείς. «Με βάση αυτές τις προτεραιότητες εμείς πιστεύουμε ότι πρέπει να σχεδιάζεται η ανάπτυξη των λιμανιών, ώστε το λιμενικό σύστημα να εναρμονίζεται με τους στόχους της σχεδιασμένης κοινωνικής παραγωγής, της περιφερειακής ανάπτυξης, της πολιτικής μεταφορών με κίνητρο την κοινωνική ευημερία και όχι το καπιταλιστικό κέρδος», ανέφερε χαρακτηριστικά.
