Δεν υπάρχει ίση αφετηρία σε μια κοινωνία ανισότητας, σημείωσε κατά την ομιλία της στην Ολομέλεια της Βουλής επί του σχεδίου νόμου που έχει τον ψευδεπίγραφο τίτλο για την «ισότητα της αμοιβής μεταξύ ανδρών και γυναικών», η βουλευτής του ΚΚΕ, Σεμίνα Διγενή.
Τόνισε πως «το μισθολογικό χάσμα ανάμεσα σε άνδρες και γυναίκες δεν είναι ένα τεχνικό ζήτημα στατιστικών αλλά αφορά την πραγματική ζωή των γυναικών που το πορτοφόλι τους αδειάζει πριν τελειώσει ο μήνας, αφορά την εργαζόμενη γυναίκα που τρέχει από βάρδια σε βάρδια να τα προλάβει όλα, επιφορτισμένη και με τη φροντίδα της οικογένειας, τη νέα γυναίκα που ζει μέσα στην ανασφάλεια, της συνταξιούχου που αναγκάζεται να χρυσοπληρώνει φάρμακα και υπηρεσίες υγείας» αλλά και ότι «το ενδιαφέρον της κυβέρνησης να προωθήσει τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε αυτό το θέμα καταγράφεται σε μια περίοδο που το εισόδημα των εργαζομένων συμπιέζεται δραματικά από την ακρίβεια, στο πλαίσιο του αντεργατικού νομοθετικού πλαισίου».
Αυτό που διαιωνίζει το χάσμα των αμοιβών είναι «ο νόμος της εκμετάλλευσης, αυτός που γεννιέται από την πολιτική που σπρώχνει τις γυναίκες στις ευέλικτες εργασιακές σχέσεις, στις πιο κακοπληρωμένες δουλειές χωρίς δικαιώματα, από τις διακοπές στον εργάσιμο βίο, καθώς η ευθύνη της μητρότητας και της φροντίδας των παιδιών, των ηλικιωμένων, των ανθρώπων με αναπηρία πέφτει στις πλάτες των γυναικών ως ατομική, οικογενειακή υπόθεση» επεσήμανε και έκανε σαφές πως «το δήθεν ενδιαφέρον της ΕE και των κυβερνήσεών της δεν αφορά την απελευθέρωση της γυναίκας από τα δεσμά της εκμετάλλευσης αλλά να αυξήσουν την απασχόληση εντείνοντας την εκμετάλλευση της γυναικείας εργατικής δύναμης».
Στάθηκε στην τελευταία σχετική έκθεση του Ευρωκοινοβουλίου, που εγκρίθηκε το Μάρτη του 2026 και που αναφέρει ότι το χάσμα μεταξύ των φύλων στις αμοιβές και την απασχόληση κόστισε στην Ευρωπαϊκή Ένωση 390 δισ. ευρώ το 2023, λόγω της απώλειας εισοδημάτων και κοινωνικών εισφορών και του κόστους των παροχών κοινωνικής ασφάλισης που έλαβαν οι άνεργες γυναίκες. Σε αυτήν τονίζεται ότι «πιο ευέλικτες συνθήκες εργασίας, η καλύτερη ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και ιδιωτικής ζωής και οι υψηλότεροι μισθοί ενθαρρύνουν περισσότερες γυναίκες να εισέλθουν στην αγορά εργασίας, οδηγώντας σε αύξηση την παραγωγική ικανότητα της οικονομίας». Την ίδια στιγμή ο ΣΕΒ «υπολογίζει ότι η αύξηση του γυναικείου εργατικού δυναμικού θα μπορούσε να προσθέσει έως και 17 δισ. ευρώ στο ελληνικό ΑΕΠ ετησίως, όπως και η γυναικεία συμμετοχή στους κλάδους επιστήμης και τεχνολογίας, που παραμένει πολύ χαμηλή, 4% επί του συνόλου των εργαζομένων, συγκριτικά με την ανδρική που φτάνει στο 20%. Να λοιπόν ακριβώς τι ενδιαφέρει το κεφάλαιο και τους πολιτιστικούς του εκπροσώπους κάθε απόχρωσης που στηρίζουν αυτό το νομοσχέδιο. Τους ενδιαφέρει να ξεζουμίσουν το ανεκμετάλλευτο γυναικείο εργατικό δυναμικό που είναι σήμερα εκτός παραγωγής. Ακόμα περισσότερο τους ενδιαφέρει η γυναικεία συμμετοχή στους κλάδους της ψηφιακής τεχνολογίας, που οι γυναίκες είναι ακόμα λιγότερες, και η προσέλκυσή τους στην εργασία θα μπορούσε να επηρεάσει το επίπεδο των μισθών όλων των εργαζομένων, ανδρών και γυναικών, αλλά προς τα κάτω», σημείωσε.
«Με το νομοσχέδιο αυτό φέρνετε νέα κατάπτυστη ρύθμιση που επεκτείνει τη δουλειά τις Κυριακές και τις αργίες και σε κλάδους της βιομηχανίας, προσθέτοντας ακόμα έναν εφιάλτη στις εργαζόμενες και τις οικογένειές τους. Αποδεικνύεται ότι όσο οι μισθοί καθορίζονται με κριτήριο την ανταγωνιστικότητα και το κέρδος των επιχειρήσεων, θα βρίσκετε τρόπους να πιέζετε περισσότερο εκείνον που αντέχει λιγότερο και βεβαίως φορτώνετε περισσότερα. Γι’ αυτό η πραγματική ισότητα και στις αμοιβές δεν είναι υπόθεση διαχείρισης. Είναι υπόθεση ανατροπής, με διεκδικητικούς αγώνες που ενώνουν άνδρες και γυναίκες για να απαιτήσουν ό,τι είναι αναγκαίο και σύγχρονο για τη ζωή τους. Για σταθερή εργασία, με σταθερό ωράριο, 35ωρο, 5ήμερο, 7ωρο, με μισθούς που θα καλύπτουν τις ανάγκες τους, κατοχυρωμένους μέσα από συλλογικές συμβάσεις εργασίας», ανέφερε η Σ. Διγενή.
