Η άφοβη στάση εναντίωσης στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και την εμπλοκή της χώρας βρέθηκε στο επίκεντρο στον «Χώρο φαντάρων και αξιωματικών ενάντια στον πόλεμο» που αποτέλεσε ένα ξεχωριστό σημείο συνάντησης στον χώρο του 51ου Φεστιβάλ ΚΝΕ – «Οδηγητή», στο Πάρκο Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης «Αντώνης Τρίτσης» στο Ίλιον.
Την Τετάρτη 24/09 έγινε εκδήλωση με θέμα «Φαντάροι και αξιωματικοί ενάντια στον πόλεμο και στην εμπλοκή της χώρας μας».
Μιλώντας στην εκδήλωση ο Σάββας Θεοδωρής, αντιστράτηγος ε.α. του Πυροσβεστικού Σώματος – υπαρχηγός, είπε:
«Αγαπητές φίλες και φίλοι.
Απομένουν σαράντα περίπου μέρες για τη λήξη της φετινής αντιπυρικής περιόδου.
Είμασταν, έλεγαν οι κυβερνητικοί παράγοντες, έτοιμοι για να αντιμετωπίσουμε τις δασικές πυρκαγιές, μιας και η ενίσχυση του Πυροσβεστικού Σώματος για φέτος με 18.000 πυροσβέστες ήταν η μεγαλύτερη των περασμένων χρόνων. Το πολυδιαφημισμένο πρόγραμμα «Αιγίς» των 1,97 δισ. ευρώ θα έλυνε τα προβλήματα και των πυρκαγιών που κατάκαιγαν την χώρα μας. Μερικές απ΄ αυτές μπαίνοντας ακόμη και μέσα στον αστικό ιστό, όπως πέρυσι στην Αττική, προξενώντας ανυπολόγιστες καταστροφές στο δασικό, αγροτικό και αστικό οικοσύστημα, στις περιουσίες, το βιός του λαού, έχοντας και απώλειες, πολύ περισσότερο, ανθρώπινων ζωών. Δυστυχώς και φέτος συνέβησαν τα ίδια σε πολλές περιοχές με κυριότερη την πυρκαγιά στην Αχαΐα και την πόλη της Πάτρας.
Αποδείχθηκε περίτρανα ότι το πρόγραμμα «Αιγίς» των 2 περίπου δισεκατομμυρίων, που ήταν ενταγμένο στην στρατηγική «Εσωτερικής και εξωτερικής ασφάλειας» της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, δεν επιλέχθηκε για να εξυπηρετήσει τις λαϊκές ανάγκες αλλά κυρίως αποτελεί πολεμικό εξοπλισμό στα πλαίσια της στρατηγικής πολέμου της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.
Τι έγινε, όμως, μέχρι τώρα;
Καταστροφικές πυρκαγιές δοκίμασαν τις αντοχές των πυροσβεστών που και πάλι δεν επαρκούσαν και μεταφέρονταν από τη μια άκρη της χώρας μας στην άλλη για να καλύψουν τα κενά. Ενδεικτικά αναφέρουμε τις πυρκαγιές στην Εύβοια, Κύθηρα, Αττική (Κρυονέρι, Δροσοπηγή), Αχαΐα, Κρήτη (Χανιά), Κεφαλονιά, Βόνιτσα, Ζάκυνθο, Άρτα, Πρέβεζα, Χίο, Μεσσηνία, Ηλεία και Αιτωλικό.
Η πολυδιάσπαση των πυρκαγιών και τα παράλληλα ενεργά μέτωπα κατέστησαν σε πολλές περιπτώσεις τους πυροσβέστες πολύ λίγους για να ελέγξουν άμεσα τις πυρκαγιές. Βλέπετε – και ας αφήσουμε τα τρυκ του Υπουργού Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας Γιάννη Κεφαλογιάννη περί του αριθμού των πυροσβεστών – υπάρχουν τραγικές ελλείψεις στελέχωσης των Πυροσβεστικών Υπηρεσιών με μάχιμους πυροσβέστες.
Πως μπορούμε να αγνοήσουμε τις ανακοινώσεις των συνδικαλιστικών φορέων και Ενώσεων πυροσβεστών όπου αναδεικνύεται διαχρονικά μέχρι σήμερα η έλλειψη 3.500 έως και 4.000 οργανικών θέσεων;
Να σημειωθεί ότι με την οργάνωση των Ειδικών Μονάδων Δασικών Επιχειρήσεων (ΕΜΟΔΕ), αυτούς που τα ΜΜΕ αποκαλούν «δασοκομάντος» δεν αυξάνονται αντίστοιχα οι απαιτούμενες οργανικές θέσεις αλλά αφαιρούνται από τα 3.630 κενά πυρονόμων, υπαξιωματικών, πυροσβεστών, με αποτέλεσμα έντεχνα να μειώνονται αντίστοιχα οι προς πλήρωση οργανικές θέσεις. Τώρα, όσο για τη στελέχωση των νέων ΕΜΟΔΕ έγινε “εκ των ενόντων” από το ήδη λειψό οργανικά προσωπικό!
Η έλλειψη πυροσβεστών στις πρόσφατες πυρκαγιές, την είδατε και τη διαβάσατε και σεις, μέσα σε καιόμενα χωριά και κωμοπόλεις, ακόμα και στον αστικό ιστό της Πάτρας, όπως και πυροσβεστικών οχημάτων, μας προβληματίζει. Θεωρούμε αδιανόητο, όταν η πυρκαγιά έχει “ξεφύγει”. να μην επικεντρωνόμαστε στην προστασία των κατοικημένων περιοχών από την καταστροφή. Σε κάθε περίπτωση και σε πρώτη θέση είναι η προάσπιση της ανθρώπινης ζωής. Είναι , όμως, πρόκληση, η ακόμη και με βία απομάκρυνση με τη χρήση του 112, χωρίς κανείς να εγγυάται την προστασία στο βιος των ανθρώπων που με αιματηρές θυσίες το απόχτησαν.
Μετά την τραγική πυρκαγιά στο Μάτι, που παρενθετικά να αναφέρουμε ότι η δικαιοσύνη βρήκε ένοχους και έκλεισε στη φυλακή μόνο τέσσερα στελέχη του Πυροσβεστικού Σώματος, αφαιρώντας την ευθύνη από την Κυβέρνηση και τους αρμόδιους υπουργούς, από το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας (Πολεοδομία), την Αστυνομία (Τροχαία) και όλους τους υπεύθυνους της Περιφερειακής και Τοπικής Αυτοδιοίκησης, περιλαμβανομένου και εκείνου του ιδιώτη που σύμφωνα με όσα παρουσιάστηκαν φέρεται να έβαλε τη φωτιά, το 112, έχει γίνει κανόνας. Ο φόβος “φυλάει τα έρμα”. Απεμπολείται η κρατική ευθύνη με ευθεία αναγωγή της σε “ατομική ευθύνη”. Να γιατί οι κάτοικοι παρά τη διαταγή της απομάκρυνσης, παραμένουν στις περιουσίες τους, με κίνδυνο της ζωής τους και αγωνίζονται να περισώσουν ότι μπορούν και πολλές φορές το κατορθώνουν, όπως φέτος αποδείχθηκε στις πυρκαγιές της Αχαΐας και της Χίου.
Η αεροπυρόσβεση που τα τελευταία χρόνια έχει “θεοποιηθεί” από κυβερνήσεις και ΜΜΕ, με ελικόπτερα και αεροσκάφη πυρόσβεσης, υποβιβάζει προς στιγμή την ένταση του μετώπου της πυρκαγιάς, δεν σβήνει, όμως, την πυρκαγιά. Απαιτούνται επαρκείς και εκπαιδευμένες επίγειες πυροσβεστικές δυνάμεις να μεταβούν το συντομότερο στο σημείο της πυρκαγιάς.
Κατ’ επανάληψη έχει τονιστεί, το λένε εξάλλου και οι κυβερνητικοί παράγοντες και ο ίδιος ο κ. πρωθυπουργός, ότι η πρόληψη είναι το άπαν για να μπορέσει να ελεγχθεί μια πυρκαγιά. Δεν το εννοούν όμως. Στη χώρα μας απουσιάζει ολοκληρωμένη πολιτική πυροπροστασίας της περιουσίας του λαού αλλά και του φυσικού περιβάλλοντος.
Η αντιεπιστημονική διάσπαση της ενιαίας διαχείρισης των δασών, ο διαχωρισμός σε πρόληψη και καταστολή των πυρκαγιών, φέρνει τα αντίθετα αποτελέσματα από αυτά της ολοκληρωμένης διαχείρισης και προστασίας.
Από το 1998 “θεωρητικά” το βάρος δίνεται στην καταστολή των πυρκαγιών, και λέμε θεωρητικά καθόσον το ΠΣ παραμένει με τεράστια οργανικά κενά. Παράλληλα η Δασική Υπηρεσία λειτουργεί με οργανικά κενά άνω του 70%. Βλέπετε, η στελέχωσή του, όπως και της Δασικής Υπηρεσίας αποτελεί κόστος μη επιλέξιμο αφού δεν αποδίδει συγκριτικό πλεονέκτημα – όφελος (δηλαδή κέρδος). Τα όποια έργα προστασίας των δασών, καθαρισμοί, διάνοιξη δασικών δρόμων και συντήρηση των υπαρχόντων, υδατοδεξαμενές, πυρασφαλείς αντιπυρικές ζώνες, δασοτεχνικά έργα, κλπ., υλοποιούνται με το πρόγραμμα “AntiNero“ του αμαρτωλού Ταμείου Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου (ΤΑΥΠΕΔ) με απευθείας διαδικασίες αναθέσεων έργων σε εργολάβους, αποσπασματικά και με ρυθμό «χελώνας», εκτοξεύοντας τα κόστη σε πολλαπλάσια ποσά από εκείνα που θα δαπανιούνταν από μια στελεχωμένη επαρκώς Δασική Υπηρεσία με αυτεπιστασία.
Ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Πολιτικής Προστασίας προετοιμάζει τους πυροσβέστες στην πρώτη γραμμή των πολέμων όποτε και αν αυτοί συμβούν. Από τις 9 μέχρι και 12 Σεπτέμβρη, η Ειδική Μονάδα Αντιμετώπισης Καταστροφών (ΕΜΑΚ) συμμετείχε στη Λετονία σε ασκήσεις αντιμετώπισης χημικών, βιολογικών, ραδιολογικών και πυρηνικών απειλών με Μονάδες Πολιτικής Προστασίας της ΕΕ και άλλους οργανισμούς χρηματοδοτούμενους από την ΕΕ, με σκοπό την προετοιμασία τους για διεθνείς αναπτύξεις στο πλαίσιο του Μηχανισμού Πολιτικής Προστασίας της ΕΕ.
Την ίδια ώρα το ΝΑΤΟ, οι ΗΠΑ και η ΕΕ με χιλιάδες στρατιώτες, αεροπλάνα και πλοία σε όλη τη Βαλτική Θάλασσα ασκούνταν στον πυρηνικό και χημικό πόλεμο στην “άσκηση” QUADRIGA 2025. Από την άλλη πλευρά, η Ρωσία με τη Λευκορωσία με πυρηνικές και συμβατικές δυνάμεις από το Καλίνιγκραντ ως την Αγ. Πετρούπολη ασκούνταν και αυτοί στον πυρηνικό και χημικό πόλεμο. Οι πυροσβέστες μας έχουν καθήκον να προστατέψουν τους πολίτες και το βιός τους, δεν έχουν καμιά δουλειά στα πολεμοκάπηλα σχέδια ΝΑΤΟ – ΕΕ.
Από τις μέχρι σήμερα πυρκαγιές, βγαίνει το συμπέρασμα ότι ζητούμενα για να μη επαναληφθούν συμφορές ή τουλάχιστον να περιοριστούν δραστικά, είναι, εκτός από τα προληπτικά μέτρα που πρέπει απαραίτητα να προηγούνται, ολοκληρωμένο από πριν σχέδιο εκκένωσης – απομάκρυνσης με ορισμό των οδών διαφυγής, συγκέντρωσης και προστασίας όσων καλούνται να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και τις περιουσίες τους αφού ληφθεί υπόψη η κατεύθυνση του μετώπου της πυρκαγιάς. Διεξοδική ενημέρωση των κατοίκων και εκπαίδευσή τους με πραγματικές ασκήσεις εκκένωσης και όχι «τρεχάτε ποδαράκια μου και όπου βγει». Απαραίτητη, τέλος είναι η υγειονομική κάλυψή τους και το κυριότερο, εχέγγυα της προστασίας των ίδιων των κατοίκων και των περιουσιών τους από ικανές σε αριθμό και πυροσβεστικά μέσα επίγειες πυροσβεστικές δυνάμεις».
