Με μεγάλη συμμετοχή και έντονο προβληματισμό πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 3 Μαΐου στο Δημαρχείο Σαλαμίνας η εκδήλωση με θέμα «Υγεία και Πολεμική Οικονομία», η οποία εντάσσεται στο πλαίσιο του 2ου Αντιπολεμικού – Φιλειρηνικού 10ημέρου. Η εκδήλωση ανέδειξε την επικίνδυνη σύνδεση των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών με την υποβάθμιση της δημόσιας υγείας, καταγγέλλοντας τη μετατροπή της χώρας σε ορμητήριο πολέμου.
Την εκδήλωση άνοιξε η Μυρσίνη Πρεκετέ, Γραμματέας της Επιτροπής Ειρήνης Σαλαμίνας, θέτοντας τον κεντρικό πυρήνα του προβληματισμού: «Έχει σχέση ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος με την υγεία; Τι συμβαίνει όταν οι πόροι που θα έπρεπε να στηρίζουν τα νοσοκομεία κατευθύνονται σε στρατιωτικούς εξοπλισμούς; Είναι η υγεία μας παράπλευρη απώλεια των γεωπολιτικών ανταγωνισμών;».
Η Μαίρη Αγρογιάννη, παθολόγος, μέλος της Ε.Γ. της ΟΕΝΓΕ και πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων του Κρατικού Νίκαιας, στην εισήγησή της τόνισε ότι η εγκληματική επίθεση του Ισραήλ και των ΗΠΑ φέρνει πιο κοντά έναν γενικευμένο πόλεμο. Κατήγγειλε ότι η ελληνική κυβέρνηση πρωτοστατεί στους αμερικανονατοϊκούς σχεδιασμούς, μετατρέποντας βάσεις όπως η Σούδα, η Αλεξανδρούπολη και η Λάρισα σε πιθανούς στόχους αντιποίνων. Αναφέρθηκε στα 800 δισεκατομμύρια ευρώ που διαθέτει η Ε.Ε. για τον επανεξοπλισμό της Ευρώπης, ενώ την ίδια ώρα επιταχύνεται η αποδιάρθρωση των δημόσιων συστημάτων υγείας.
Υπογράμμισε ότι σε ένα σύστημα όπου η υγεία είναι εμπόρευμα, οι υπηρεσίες περίθαλψης καθορίζονται από τις προτεραιότητες της αγοράς και όχι από τις ανάγκες του πληθυσμού.
Αποκάλυψε ότι από τα 31 δις ευρώ του Ταμείου Ανάκαμψης, μόνο το 1,5 κατευθύνεται στην υγεία, και αυτό κυρίως για την προώθηση των ΣΔΙΤ και των απογευματινών επί πληρωμή χειρουργείων. «Δίνουν δεκάδες εκατομμύρια για να νομιμοποιηθεί το φακελάκι και ούτε ένα ευρώ για να ανοίξει μία χειρουργική αίθουσα ή να προσληφθεί μόνιμο προσωπικό», σημείωσε χαρακτηριστικά.
Υπενθύμισε ότι η κατάρρευση των συστημάτων υγείας οφείλεται στη δεκαετή τάση μείωσης γιατρών και νοσοκομείων, η οποία συνεχίζεται με την αύξηση των ελαστικών σχέσεων εργασίας.
Ανέστης Τσουκαράκης: «Δεν θα δώσουν ούτε ευρώ για την υγεία όσο ο στόχος είναι οι πόλεμοι τους»
Ο Ανέστης Τσουκαράκης, Αντισυνταγματάρχης ε.α. και πρόεδρος της ΠΟΜΑΣ, συνέδεσε την ανάγκη για υγεία με την καπιταλιστική πραγματικότητα. Επισήμανε ότι σε μια κοινωνία όπου τα πάντα εμπορευματοποιούνται, η υγεία απαιτεί πλέον χρήματα στην τσέπη για να εξασφαλιστεί. Τόνισε ότι οι αντιπαραθέσεις μεταξύ ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και Ε.Ε. δημιουργούν ρήγματα, με κάθε κυβέρνηση να αρνείται να δώσει πόρους για πρόνοια και παιδεία, προκειμένου να τροφοδοτεί πολεμικούς σχεδιασμούς. Αναφερόμενος ειδικά στην τοπική κοινωνία, υπογράμμισε τον κίνδυνο που διατρέχει το νησί λόγω του Ναυστάθμου, καταρρίπτοντας το κυβερνητικό αφήγημα περί «ασφάλειας με τους ισχυρούς». Κατήγγειλε τη συμμετοχή των πανεπιστημίων σε μελέτες εκσυγχρονισμού οπλικών συστημάτων και συμπεριφοράς πληθυσμών για λογαριασμό του αμερικανικού στρατού, με στόχο την αρπαγή πηγών ενέργειας. Έθεσε το ερώτημα αν ο λαός μπορεί να ανατρέψει το σύστημα που γεννά τη φτώχεια και τον πόλεμο, τονίζοντας ότι η λύση δεν βρίσκεται στην «καρπαζιά» των ισχυρών αλλά στη λαϊκή αντίσταση.
Ακολουθούν αποσπάσματα από τις ομιλίες των εισηγητών της εκδήλωσης “Υγεία και πολεμική οικονομία”
Η ομιλία της Μαίρης Αγρογιάννη, παθολόγου, μέλους της εκτελεστικής γραμματείας της Ομοσπονδίας Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας και προέδρου του Συλλόγου Εργαζομένων του Κρατικού Νοσοκομείου Νίκαιας
Καλημέρα αγαπητοί συναγωνιστές και συναγωνίστριες, φίλοι και φίλες. Είναι γνωστό ότι η εγκληματική στρατιωτική επίθεση του κράτους του Ισραήλ και των ΗΠΑ στο Ιράν, φέρνει πιο κοντά έναν γενικευμένο πόλεμο στη Μέση Ανατολή και ευρύτερα.
Η κυβέρνηση έχει μεγάλες ευθύνες, γιατί υιοθετεί όλα τα γελοία προσχήματα του πολέμου και πρωτοστατεί στους αμερικανονατοϊκούς σχεδιασμούς. Έχει μετατρέψει τη χώρα μας σε ορμητήριο πολέμου και σε στόχο αντιποίνων. Το γεγονός ότι ήδη, ως αντίποινα το προηγούμενο διάστημα έχουν πληγεί με πυραύλους στρατιωτικές βάσεις των ΗΠΑ στην περιοχή, δείχνει ότι αυτοί οι κίνδυνοι είναι παραπάνω από υπαρκτοί. Η βάση της Σούδας, η Αλεξανδρούπολη, η Λάρισα και άλλες βάσεις είναι δεδομένο ότι είναι στο στόχαστρο.
Επίσης, συμπληρώθηκαν τέσσερα χρόνια πολέμου στην Ουκρανία. Εκατοντάδες χιλιάδες είναι οι νεκροί και οι τραυματίες. Το ΝΑΤΟ προετοιμάζεται για γενικευμένο πόλεμο, ενώ ταυτόχρονα εξελίσσονται και παζάρια. Το ίδιο και η Ευρωπαϊκή Ένωση που ενισχύει την πολεμική οικονομία και προετοιμασία, διαθέτοντας πάνω από 800 δισεκατομμύρια ευρώ για τον επανεξοπλισμό της Ευρώπης.
Η πιο βαθιά εμπλοκή στους οικονομικούς και πολεμικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, Ευρωπαϊκής Ένωσης, όχι μόνο δεν προστατεύει, αλλά εκθέτει τον λαό σε νέους κινδύνους. Αυτό αποδεικνύει και η σύμβαση με τον αμερικανικό όμιλο Chevron για την εκμετάλλευση υδρογονανθράκων νότια της Κρήτης και η μετατροπή της χώρας σε πύλη εισόδου του πανάκριβου αμερικανικού LNG (του υγροποιημένου φυσικού αερίου), αναλαμβάνοντας ρόλο σημαιοφόρου στον ενεργειακό πόλεμο με τη Ρωσία.
Αυτό αποδεικνύει η προθυμία της ελληνικής κυβέρνησης να συμμετέχει στη ναυτική στρατιωτική επιχείρηση στα στενά του Ορμούζ, στο όνομα δήθεν της προστασίας της ελεύθερης ναυσιπλοΐας. Η ενεργειακή ασφάλεια που διαφημίζει η κυβέρνηση δεν σημαίνει καθόλου φθηνή ενέργεια, καύσιμα και ρεύμα για τον λαό. Πρόκειται για παραμύθια που έχουν επιστρατεύσει όλες οι κυβερνήσεις τα τελευταία χρόνια και έχουν διαψευστεί στην πράξη. Κερδισμένοι και εδώ θα είναι οι μεγάλοι όμιλοι που θα μεταφέρουν το LNG, θα κατασκευάζουν υποδομές και θα το εμπορεύονται.
Επαναλαμβάνουμε πως μόνο οι λαοί έχουν το δικαίωμα να καθορίζουν την πορεία των χωρών τους. Καταγγέλλουμε την απαράδεκτη στάση της ελληνικής κυβέρνησης σε ρόλο τοποτηρητή του αμερικανικού ιμπεριαλισμού και προειδοποιούμε να εγκαταλείψει κάθε σκέψη για αποστολή ελληνικών στρατευμάτων στη Γάζα. Αυτό που επείγει είναι ο λαός μας να δυναμώσει τώρα την αλληλεγγύη του σε όλους τους λαούς που είναι θύματα της ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας.
Σε μια περίοδο που ο κόσμος φλέγεται, εμείς συναντιόμαστε για να συζητήσουμε για την υγεία. Και είναι ένα ερώτημα αν έχει σχέση ο πόλεμος με την υγεία. Σε ένα σύστημα που η ζωή της εργατικής τάξης είναι αναλώσιμη και η υγεία είναι εμπόρευμα και πεδίο επένδυσης και κερδοφορίας, η παροχή υπηρεσιών περίθαλψης δεν καθορίζεται από τις ανάγκες του πληθυσμού, αλλά από τις προτεραιότητες της αγοράς. Δηλαδή της καπιταλιστικής οικονομίας, πόσο μάλλον της πολεμικής.
Σε συνθήκες λοιπόν ιμπεριαλιστικού πολέμου, καταρχήν η πολεμική προετοιμασία οδηγεί σε στρατιωτικοποίηση της οικονομίας. Σημαντικοί πόροι που θα μπορούσαν να διατεθούν για δημόσια υγεία, πρόληψη, πρωτοβάθμια περίθαλψη και επιστημονική υγειονομική έρευνα, κατευθύνονται προς στρατιωτικούς εξοπλισμούς, στρατιωτικές δαπάνες και στρατιωτική έρευνα. Ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος επιταχύνει την αποδιάρθρωση των όποιων παροχών των δημόσιων συστημάτων υγείας. Για παράδειγμα, διακόπτει προγράμματα πρόληψης και εμβολιασμών, επιδεινώνει τις χρόνιες ασθένειες και δημιουργεί νέους κινδύνους για τη σωματική και ψυχική υγεία εκατομμυρίων ανθρώπων. Η υγεία των λαών επί της ουσίας της ΕΕ για την παγκόσμια υγεία, περισσεύουν οι αναφορές των στόχων για βελτίωση παγκόσμιας υγειονομικής ασφάλειας, για τη δήθεν εξασφάλιση καλύτερης υγείας για όλους. Όταν όμως γίνονται αναφορές στο πώς θα επιτευχθούν, αποκαλύπτεται ο πραγματικός στόχος που είναι αποτελεσματικότερη χρηματοδότηση μέσω της προώθησης καινοτόμου χρηματοδότησης, συγκέντρωση πόρων σε διεθνές επίπεδο και συνεπεένδυσης από χώρες εταίρους και άλλους, όπως ο ιδιωτικός τομέας.
Η αποτελεσματικότερη χρηματοδότηση που γράφουν σημαίνει εφαρμογή των ελάχιστων μέτρων που σχετίζονται με την υγεία του πληθυσμού, ώστε να μην εμποδίζεται η διαδικασία της παραγωγής και γενικότερα της οικονομίας. Η καινοτόμος χρηματοδότηση που λένε αντανακλά το στόχο να μην εκτρέπονται οι δημοσιονομικοί στόχοι και να επεξεργάζονται λύσεις που οι δαπάνες θα αντλούνται άμεσα και έμμεσα από τα λαϊκά στρώματα.
Τέτοια είναι και η κάλυψη των ανασφάλιστων στην Ελλάδα που η χρηματοδότησή της δεν γίνεται με κρατικές δαπάνες αλλά φορτώνεται μέσω του ΕΟΠΥΥ στους υπόλοιπους ασφαλισμένους. Καινοτόμος χρηματοδότηση λέγεται αυτό. Η συνεπεένδυση του ιδιωτικού τομέα για την επίτευξη των παραπάνω αντανακλά την πολιτική των γνωστών συμπράξεων δημόσιου ιδιωτικού τομέα και την αξιοποίησή τους για περαιτέρω ανάπτυξη της επιχειρηματικής δράσης τόσο στο δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό επιχειρηματικό τομέα.
Ένα από τα βασικά χρηματοδοτικά εργαλεία που ακούγεται πάρα πολύ από την κυβέρνηση και το χρησιμοποιεί πάρα πολύ και ο Υπουργός Υγείας σε όποια συζήτηση κάνει είναι το περιβόητο Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας. Είναι γεγονός ότι η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας προσπαθεί να το εμφανίσει σαν το σωσίβιο που θα σώσει τον πνιγμένο λαό από τις τεράστιες ελλείψεις στην υγεία που οδηγούν συνεχώς σε τραγωδίες. Το παρουσιάζουν σαν αιμοδότη που θα χρηματοδοτήσει μεγάλες επενδύσεις για το νέο ΕΣΥ, ενώ τα κόμματα της αντιπολίτευσης του χρεώνουν κακούς χειρισμούς στους οποίους οφείλονται δήθεν χαμηλά αποτελέσματα.
Η αλήθεια είναι ότι από τα 31 δισεκατομμύρια ευρώ του Ταμείου Ανάκαμψης για την Ελλάδα, για την υγεία δίνεται το 1,5. Ακόμα και έτσι όμως, το θέμα δεν είναι μόνο το πόσο αλλά το γιατί. Γιατί δεκάρα δεν δίνει το Ταμείο Ανάκαμψης για το βασικό πρόβλημα που είναι η κάλυψη των ιατρικών και φαρμακευτικών αναγκών σε υποδομές, μέσα και επιστημονικό, ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό.
Πυλώνας του είναι η έξυπνη ανάπτυξη, ανταγωνιστικότητα, μια εύρυθμα λειτουργούσα εσωτερική αγορά που απαιτεί εργασιακές σχέσεις λάστιχο και παράδοση των υπηρεσιών υγείας όλο και περισσότερο σε ιδιώτες. Πρόσφατο τέτοιο παράδειγμα του πού κατευθύνεται η χρηματοδότηση από το Ταμείο Ανάκαμψης αποτελεί η κάλυψη του κόστους των απογευματινών επί πληρωμή χειρουργείων από το Ταμείο Ανάκαμψης. Δηλαδή αυτό που κάνουν είναι να δίνουν δεκάδες εκατομμύρια για να εδραιωθεί στο λαό η αντίληψη της υγείας εμπόρευμα, για να νομιμοποιηθεί το φακελάκι και ούτε ένα ευρώ για να ανοίξει έστω και μία χειρουργική αίθουσα ή ένα κρεβάτι ανάνηψης, για να προσληφθεί μόνιμο προσωπικό. Αντί δηλαδή να κατευθύνουν αυτή τη χρηματοδότηση για να προσλάβουν προσωπικό, να λειτουργήσουν όλες οι κλειστές χειρουργικές αίθουσες και να μειωθούν έτσι οι λίστες αναμονής, δίνουν τα χρήματα για να χρηματοδοτήσουν τα απογευματινά χειρουργεία, δηλαδή να τα πληρώσει το Ταμείο Ανάκαμψης αυτό το κόστος που έχουν, γιατί μιλάμε για τιμοκατάλογο και εμπόρευμα. Ένα μέτρο το οποίο ούτε το πρόβλημα θα λύσει αλλά και στόχο έχει ακριβώς αυτό, να νομιμοποιήσει αυτό το μέτρο στη συνείδηση των εργαζομένων και των υγειονομικών αλλά και συνολικότερα. Και φυσικά βασικοί πυλώνες είναι η πράσινη ανάπτυξη και η ψηφιακή μετάβαση.
Συναγωνιστές και συναγωνίστριες, τα τελευταία χρόνια είναι γεγονός ότι η υγεία έχει πάρει μία άλλη βαρύτητα και στα μυαλά και στη δράση και στη συνείδηση όλων των εργαζομένων πέρα από τους υγειονομικούς. Και αυτό γιατί μεσολάβησε το τραγικό τρίχρονο της πανδημίας. Κάποιοι πίστεψαν ότι βγήκαν συμπεράσματα από τα εκατομμύρια των νεκρών, όμως το αυτί της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κυβερνήσεων δεν ιδρώνει. Και ας θυμηθούμε, επειδή αυτό συζητάμε τώρα, το πού κατευθύνεται η υγεία, το τι έφταιξε τότε και κατέρρευσαν όλα τα συστήματα υγείας. Γιατί στην πραγματικότητα έγιναν φύλλο και φτερό σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση με βάση τα επίσημα στοιχεία. Η δεκαετία 2010 μέχρι 2020 χαρακτηρίζεται από την ίδια τάση: μείωση της αναλογίας γιατρών ανά χίλιους κατοίκους, μείωση των νοσοκομείων μέσω συγχωνεύσεων, ξεχαρβάλωμα των σχέσεων εργασίας των υγειονομικών με αύξηση της ελαστικής απασχόλησης και της προσωρινής εργασίας. Αυτή τη στιγμή στα δημόσια νοσοκομεία περίπου το ένα τρίτο των εργαζομένων δουλεύουν με διαφόρων ειδών συμβάσεις, οι οποίες δεν είναι και όλες ίδιες μεταξύ τους…»
Η ομιλία του Ανέστη Τσουκαράκη, Συνταγματάρχη εα, Προέδρου της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Απόστρατων Στρατιωτικών (ΠΟΜΑΣ) και μέλους του Εθνικού Συμβούλιο της ΕΕΔΥΕ.
«Καλημέρα και από μένα, καλωσήρθατε.
Την υγεία μας να ‘χουμε και όλα τα άλλα θα ‘ρθουνε – αυτό δεν λέμε; Όλες οι οικογένειες αυτό λέμε: “Την υγεία μας πρώτα απ’ όλα”. Ζούμε όμως σε μια κοινωνία, σε μια καπιταλιστική κοινωνία, που έτσι κι αλλιώς τα πάντα είναι κέρδος. Όλα εμπορευματοποιούνται. Άλλο τόσο λοιπόν και η υγεία έχει καταντήσει πλέον εμπόρευμα, γιατί αυτός είναι ο στόχος του κάθε καπιταλιστή: το πώς θα βάλει περισσότερα λεφτά στην τσέπη του.Άρα, όσο μεγαλώνουμε ως άνθρωποι και το φαρμακάκι το έχουμε στην τσέπη μας, η υγεία πλέον δεν είναι “την υγεία μας πρώτα”· πρέπει να έχουμε και τα χρήματα για να μπορέσουμε να εξασφαλίσουμε την υγεία μας.
Ζούμε σε μια εποχή, σε μια περίοδο που οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί οξύνονται, οι ιμπεριαλιστικές πολεμικές αντιπαραθέσεις κλιμακώνονται. Εδώ βλέπουμε ότι Ιράν, Ουκρανία… τι είναι; Ένα τσιγάρο δρόμος. Ένα φορτηγό drones και καθαρίσαμε. Τα επιτελεία αρχίζουν μεταξύ τους να φτιάχνουν μια ομάδα και το ένα να συνεννοείται με το άλλο. Όταν βλέπουμε τον Ζελένσκι να σου λέει: “Εγώ θα τροφοδοτήσω όλη την Ευρώπη και όλα τα πολεμικά πεδία με drones, γιατί εγώ τα έζησα, τα έφτιαξα, είδα πώς δουλεύουν και πώς λειτουργούν”.
Και όσο μεγαλώνει αυτή η αντιπαράθεση, τόσο και μέσα στον ευρωατλαντικό άξονα —Ευρωπαϊκή Ένωση, ΝΑΤΟ, Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής— δημιουργούνται ρήγματα. Μεταξύ τους αρχίζουν και πλακώνονται και οι ίδιοι: “Γιατί εσύ και όχι εγώ;”, “Μη μου το αρπάξεις εσύ, να το αρπάξω εγώ”.
Όσο λοιπόν εντείνονται αυτά, η κάθε κυβέρνηση καπιταλιστικού κράτους —και η δικιά μας η κυβέρνηση με τη σύμπραξη όλων των κομμάτων του ευρωατλαντικού άξονα— δεν πρόκειται να δώσει λεπτό και ευρώ για την υγεία, για την παιδεία, για την πρόνοια. Γιατί ο στόχος και η κατεύθυνση των χρημάτων είναι αλλού. Πού; Στην τροφοδοσία πολεμικών σχεδιασμών και ιμπεριαλιστικών πολέμων.Και εδώ τώρα γεννιούνται τα ερωτήματα που φαντάζομαι όλες οι οικογένειες, όλες οι λαϊκές οικογένειες σε όλη την Ελλάδα —όχι μόνο εδώ στη Σαλαμίνα, που είστε ένα νησί στο κάτω-κάτω που ερχόμαστε το καλοκαιράκι να κάνουμε το μπανάκι μας— και μας λένε οι κυβερνώντες ότι εμείς έχουμε πάει με τη σωστή πλευρά της ιστορίας, με τους ισχυρούς. “Δεν φοβάστε τίποτα, ειδικά εσείς στη Σαλαμίνα εδώ με τον Ναύσταθμο… δεν φοβάστε τίποτα, θα σωθείτε ό,τι και να γίνει”. Μια φωτιά να πιάσει… γεια σας, ξεφύγαμε. Θα τα πούμε και παρακάτω.
Λοιπόν, όσο οξύνονται αυτά, δεν υπάρχει περίπτωση η κυβέρνηση να βάλει το χέρι στην τσέπη, γιατί η πολιτική που εφαρμόζει είναι συγκεκριμένη, ταγμένη να υπηρετήσει συγκεκριμένα καθήκοντα, συγκεκριμένα συμφέροντα. Ερχόμαστε λοιπόν και λέμε ως νοικοκυριά: Τι συζητάμε μεταξύ μας ακόμα και στο κρεβάτι; “Εμπλέκεται η Ελλάδα στον πόλεμο;”. Το χειρότερο: “Συμμετέχει η Ελλάδα στους πολέμους ή στον πόλεμο;”.
Εμείς μπορούμε να κάνουμε κάτι; Μπορούμε να ανατρέψουμε αυτό το σύστημα; Αυτό το σύστημα που γεννά τους πολέμους, τη φτώχεια, την προσφυγιά; Εμείς μπορούμε να το κάνουμε χωρίς όπλα; Ή όλα λύνονται με τα όπλα και με την καπαζιά;
Πρόσφατα, ένας φορέας από τον αμερικάνικο στρατό με ένα αμερικάνικο κολλέγιο —δεν είναι τώρα που το κάνουν, το κάνουν συνέχεια, πάντα, ειδικά οι υπερδυνάμεις, οι ιμπεριαλιστικές συμμαχίες ΝΑΤΟ και Ευρωπαϊκή Ένωση— κάνουν συνέχεια μελέτες εκσυγχρονισμού των οπλικών συστημάτων, συμπεριφοράς πληθυσμών, για να δουν πώς θα προσεγγίσουν το κράτος, τις πηγές και τους δρόμους μεταφοράς ενέργειας που θέλουν να αρπάξουν. Αυτό κρύβεται πίσω από κάθε ιμπεριαλιστικό πόλεμο.
Πρόσφατα λοιπόν, έκαναν μια μελέτη και έβγαλε στη δημοσιότητα ορισμένα συμπεράσματα. Γι’ αυτό είναι κρίσιμο και βλέπετε ότι επεκτείνεται η συμμετοχή των πανεπιστημίων στο να βάζουν τους φοιτητές που έχουν “κάψα” να παράξουν, να μελετήσουν, να φτιάξουν για την κοινωνία… βάζουν τα πανεπιστήμια στους δικούς τους πολεμικούς σχεδιασμούς. Και βέβαια στην Ελλάδα δεν μπορούν να το πετύχουν τόσο πολύ, γιατί υπάρχει ισχυρό φοιτητικό κίνημα που αντιδρά, αντιστέκεται και δεν περνάνε τόσο εύκολα, ούτε στο διδακτικό προσωπικό στα πανεπιστήμια.
