Σάπια & μπανανόφλουδες

Ο Α. Τσίπρας κατά τη συζήτηση του αντεργατικού νόμου του Υπουργείου Εργασίας 25/11/2020
Ο Α. Τσίπρας κατά τη συζήτηση του αντεργατικού νόμου του Υπουργείου Εργασίας 25/11/2020 / Πηγή: Eurokinissi

«Η μάχη για το ζήτημα της οργάνωσης της εργασίας αποτελεί κεντρική μάχη για το αναπτυξιακό μοντέλο της χώρας και την επόμενη μέρα μετά την πανδημία. Η ΝΔ γυρνάει τη χώρα σε πολιτικές …που αποδείχθηκαν κοινωνικά άδικες και οικονομικά αναποτελεσματικές».
Αυτά είπε, μεταξύ άλλων, ο Αλ. Τσίπρας για το αντεργατικό έκτρωμα που φέρνει η κυβέρνηση της ΝΔ, στο πολιτικό συμβούλιο του ΣΥΡΙΖΑ την Τετάρτη.

Σχετικά με τη συνέντευξη Μητσοτάκη, στον «Alpha», που ήρθε απλά να επιβεβαιώσει περίτρανα ότι η λογική πως με εμβόλια, self tests και …αυτοσυγκράτηση, τελειώνει η πανδημία, είναι όχι μόνο παραπλανητική αλλά ακόμα χειρότερα επικίνδυνη.
«Ο κ. Μητσοτάκης εκτός από αναποτελεσματικός έχει γίνει και κουραστικός. Επαναλαμβάνει τον εαυτό του καθημερινά σε πανελλήνια μετάδοση» …
«Υιοθέτησε επίσης όσα μέχρι χθες απέρριπτε, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ζητούσε άνοιγμα της εστίασης ως μέσο αποσυμφόρησης των πλατειών» και φυσικά το παρελκυστικό σήριαλ –καραμέλα με την επιτροπή λοιμωξιολόγων, (τι φοβάται και επιμένει να αρνείται να δώσει τα πρακτικά στη δημοσιότητα;).

Και όπως πάντα «στο κλαρί» με μια παράγραφο «στοχευμένα κυρίως για τους για μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους» (θράσος Μητσοτάκη πως θέλει να μειώσει τις ανισότητες, την ώρα που το μόνο που μειώνει είναι τα δικαιώματα των εργαζομένων).

Ακόμα κι αν κανείς προσπεράσει το «ρεσιτάλ ερμηνείας» του ΣΥΡΙΖΑ, στην προσπάθεια να κρύψει τη «χερούκλα» που έβαλε ως κυβέρνηση στις αντεργατικές ανατροπές, μεταξύ άλλων, με τη διατήρηση και γενίκευση της ευελιξίας και τα εμπόδια στη δράση των σωματείων, δεν έχει παρά να αναρωτηθεί: Αλήθεια, με τι κρίνεται η «οικονομική αποτελεσματικότητα» των πολιτικών που ακολουθούν όλες οι κυβερνήσεις, χτες οι ίδιοι και σήμερα η ΝΔ;

Δεν είναι τα κέρδη του κεφαλαίου, η θωράκιση της «ανταγωνιστικότητας», που κλίνουν όλοι μαζί από το πρωί έως το βράδυ;

Αυτό δεν είναι και το κριτήριο για την «οργάνωση της εργασίας»; Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο δεν είναι που η μία πίσω από την άλλη οι κυβερνήσεις κάνουν σκυταλοδρομία, ενισχύοντας το πλαίσιο που έχουν στα χέρια τους οι επιχειρηματικοί όμιλοι για να την «οργανώνουν» κατά τα συμφέροντά τους;

Δεν μετριούνται όλα αυτά, βήμα το βήμα, με δεσμεύσεις και δείκτες, όπως π.χ. τα ευρωπαϊκά εξάμηνα της ΕΕ, οι «μεταμνημονιακές δεσμεύσεις» που οι ίδιοι άφησαν ως κληρονομιά, οι «οδηγίες χρήσης» του Ταμείου Ανάκαμψης σήμερα, που προβλέπουν συγκεκριμένες αναδιαρθρώσεις, μεταξύ άλλων και με νέες μεγάλες ανατροπές στα Εργασιακά;

Ας αφήσουν λοιπόν τα σάπια ότι η «οικονομική αποτελεσματικότητα» του κεφαλαίου μπορεί να πηγαίνει με την «κοινωνική δικαιοσύνη» και ότι υπάρχει κάποιο «αναπτυξιακό μοντέλο» που μπορεί να ικανοποιεί και τα συμφέροντα του κεφαλαίου και τις ανάγκες των εργαζομένων και του λαού.

Ο λαός έχει πείρα από τέτοιες μπανανόφλουδες. Κι αυτή είναι δύναμη στον αγώνα του για να μην περάσει το νέο έκτρωμα.

Επιμέλεια: Γιάννης Παπαγιάννης

Ετικέτες:

Δείτε ακόμα...