Στρατιώτης ΕΛΔΥΚ: Το δυσβάστακτο κόστος των εισιτηρίων οδηγεί στο απαράδεκτο φαινόμενο των «αδειών εντός»

Στρατιώτης - Γαρύφαλλο -ΕΛΔΥΚ

Με αφορμή την επιστολή που στάλθηκε από στρατιώτη και δημοσιεύτηκε στον Ριζοσπάστη στις 27-28 Αυγούστου, η οποία αναφέρεται στα σοβαρά οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε οι στρατιώτες κατά τη διάρκεια της θητείας μας, θα ήθελα με τη σειρά μου να μεταφέρω έναν προβληματισμό για το ζήτημα των αεροπορικών εισιτηρίων που καλούμαστε να πληρώσουμε όσοι υπηρετούμε στην ΕΛΔΥΚ.

Όλοι οι στρατιώτες της ΕΛΔΥΚ πάνω κάτω παίρνουν δύο δεκαπενθήμερες άδειες. Από τις δύο άδειες αυτές, μόνο τα μεταφορικά έξοδα της μίας καλύπτονται από τον στρατό. Για τη δεύτερη άδεια που δικαιούμαστε, αν θέλουμε να πάμε στο σπίτι μας, να δούμε τις οικογένειές μας, τις κοπέλες μας, τους φίλους μας, θα πρέπει να πληρώσουμε εισιτήρια που μπορεί να ξεπεράσουν τα 270€, δηλαδή τον μηνιαίο μισθό που παίρνουν οι στρατιώτες που υπηρετούν στην Κύπρο. Καθώς αρκετοί από εμάς βασίζονται στον πενιχρό αυτό μισθό για να βγάλουν όπως όπως τα απολύτως απαραίτητα έξοδα του μήνα, το να καλύψουμε τα μεταφορικά της δεύτερης άδειας, δηλαδή της ανάσας που έχουμε να ξεκουραστούμε και να πάρουμε δυνάμεις, γίνεται αδύνατο. Αυτά τα έξοδα ούτε οι οικογένειές μας μπορούν πολλές φορές να τα καλύψουν, αφού η ακρίβεια, η ανεργία, η ανασφάλεια ταλανίζουν σχεδόν όλα τα νοικοκυριά. 

Η αδυναμία κάλυψης των μεταφορικών εξόδων οδηγεί στο φαινόμενο της «άδειας εντός». Δηλαδή, στρατιώτες που δεν μπορούν να καλύψουν τα έξοδά τους για να πάνε στις πόλεις τους, να περνάνε τις μέρες της άδειας τους στο στρατόπεδο. 

Αυτό το φαινόμενο θα μπορούσε να λυθεί αν όλα τα μεταφορικά έξοδα των στρατιωτών καλύπτονταν, ώστε όποτε έχουν άδεια οι στρατιώτες, να μπορούν να πηγαίνουν στα σπίτια και να μην μένουν κλεισμένοι στα στρατόπεδα. 

Φυσικά, σε αυτόν, αλλά και σε άλλους παρόμοιους προβληματισμούς που εκφράζονται, η απάντηση από τους ανώτερους είναι πάντα η ίδια: δεν υπάρχουν χρήματα. Προφανώς, αυτοί που μας λένε και ξαναλένε αυτή την ατάκα, μας περνούν είτε για αναλφάβητους είτε για χαζούς, γιατί όλοι οι στρατιώτες ξέρουμε και διαβάζουμε για τα τεράστια ποσά που δαπανούνται κάθε χρόνο για ΝΑΤΟϊκούς εξοπλισμούς που καμία σχέση δεν έχουν με την άμυνα του κράτους. Όλοι βλέπουμε ότι για να αγοραστούν φρεγάτες και αεροπλάνα Rafalle, χρήματα βρίσκονται στο λεπτό, ενώ για τις ανάγκες του προσωπικού δεν δίνεται δραχμή. Όλα αυτά μόνο αγανάκτηση μπορούν να φέρουν σε κάθε νέο που κάνει τη θητεία του. 

Η δωρεάν μετακίνηση των στρατιωτών προς και από τα σπίτια τους, όποτε έχουν άδεια, θα έπρεπε να είναι κάτι αυτονόητο στην εποχή μας, ώστε κανένας στρατιώτης, λόγω οικονομικών δυσκολιών, να μην αναγκάζεται να περνάει την άδεια του στο στρατόπεδο.

Γιάννης Έρης
Στρατιώτης ΕΛΔΥΚ

Δείτε ακόμα...