«Άλλη μία διακρατική συμφωνία, κομμένη και ραμμένη στα μέτρα των εφοπλιστών» αποτελεί η Συμφωνία Συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και Σαουδικής Αραβίας για τις θαλάσσιες μεταφορές, όπως τόνισε ο Γιάννης Δελής, βουλευτής του ΚΚΕ, μιλώντας σε σχετική συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής σήμερα, το πρωί της Πέμπτης.
Σημείωσε, πιο συγκεκριμένα, ότι με την εν λόγω συμφωνία ενισχύεται περαιτέρω η επιχειρηματική δράση του ελληνικού εφοπλιστικού κεφαλαίου και από την άλλη τα δικαιώματα των ναυτεργατών συρρικνώνονται, κάτι που, όπως είπε, φαίνεται και από τα 18 άρθρα της Συμφωνίας που αναφέρονται στα συμφέροντα των ναυτιλιακών εταιρειών, αλλά δεν γίνεται καν λόγος για τα δικαιώματα των ναυτεργατών, «αυτών, δηλαδή, που παράγουν με τη δουλειά τους τα τεράστια κέρδη των εφοπλιστών».
Αναφερόμενος ειδικότερα στα άρθρα της Συμφωνίας, ο Γ. Δελής στάθηκε στο άρθρο 3 που σχετίζεται με την «ελευθερία ναυσιπλοΐας» και στο οποίο περιγράφεται το περιβάλλον, όπου μπορεί να αναπτυχθεί περαιτέρω η ανάπτυξη του θαλάσσιου εμπορίου στο πλαίσιο ναυτιλιακών σχέσεων και «αρχών του ελεύθερου και θεμιτού ανταγωνισμού», αλλά και όπου θα αποτρέπονται «”μέτρα” που θα περιόριζαν τα δικαιώματα περί ελεύθερης ναυσιπλοΐας», όπως η εφαρμογή κατοχυρωμένων δικαιωμάτων ναυτεργατών.
Σχολιάζοντας την αναφορά που γίνεται περί παροχής εγκαταστάσεων κατασκευής και συντήρησης πλοίων στις δύο χώρες στο άρθρο 15 σχετικά με την «Τεχνική Συνεργασία και Ανταλλαγή Πληροφοριών και Εμπειρογνωμοσύνη», σημείωσε ότι οι ναυτεργάτες καλούνται να δουλεύουν με μισθούς πείνας, βάσει διεθνών συμβάσεων, και χωρίς κοινωνικοασφαλιστικά δικαιώματα. «Σε αυτές τις συνθήκες εργασίας, όμως, όχι μόνο δεν προστατεύονται, αλλά διαρκώς υπονομεύονται η ασφάλεια και η προστασία, και της ανθρώπινης ζωής και των πλοίων και του περιβάλλοντος», πρόσθεσε.
Ο Γ. Δελής ανέδειξε και τον χαρακτήρα του αστικού κράτους ως «θεματοφύλακα» και «διαχρονικού υποστηρικτή του εφοπλιστικού κεφαλαίου», δεδομένου ότι μια σειρά από φορολογικά και όχι μόνο προνόμια του τελευταίου είναι συνταγματικά κατοχυρωμένα ήδη από τη δεκαετία του ’50 και ότι διαχρονικά οι αστικές κυβερνήσεις στηρίζουν πιστά και με κάθε τρόπο τους εφοπλιστές.
Στηλίτευσε, ακόμα, το γεγονός ότι η κυβέρνηση συνάπτει συμφωνία με τους «πετρελαιομονάρχες» της Σαουδικής Αραβίας, εξηγώντας ότι από τη μία υποκριτικά ανησυχεί για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των λαών και από την άλλη, στο πλαίσιο των σφοδρών ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και στο όνομα των γεωπολιτικών συμφερόντων της ελληνικής αστικής τάξης, συνεργάζεται εντέλει με ένα κράτος που χαρακτηρίζεται από σκοταδισμό, «με δικαστικές ποινές που περιλαμβάνουν μαστίγωμα, ακρωτηριασμούς και εκτελέσεις», τις γυναίκες να θεωρούνται υποδεέστερες και να υφίστανται αυστηρούς περιορισμούς και με τους μετανάστες να πέφτουν «θύματα καταπίεσης και άγριας εκμετάλλευσης».
Εν κατακλείδι, ο Γ. Δελής υπογράμμισε ότι το ΚΚΕ καταψηφίζει τη συγκεκριμένη συμφωνία, ακριβώς επειδή αποτελεί άλλο ένα χτύπημα στα εργασιακά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα των ναυτεργατών.
