Σε μία σειρά ζητήματα που πέρα από αστικές πολιτικές φιλοδοξίες και ίντριγκες κυρίως εκφράζονται και αντιπαραθέσεις ανάμεσα σε αστικές δυνάμεις και τμήματα του κεφαλαίου αναφέρθηκε σε τηλεοπτική συνέντευξη που παραχώρησε την Κυριακή ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς.
Μιλώντας για το έγκλημα των Τεμπών άσκησε κριτική αποκλειστικά στο γεγονός ότι «είναι τεράστιο λάθος η προσέγγιση της κυβέρνησης έναντι των γονιών των αδικοχαμένων αυτών παιδιών» και έσπευσε ουσιαστικά να αποποιηθεί των ευθυνών της κυβέρνησης ΝΔ – ΠΑΣΟΚ λέγοντας ότι «και μην ξεχνάτε ότι αυτή η περίφημη σύμβαση 717, η οποία δυστυχώς δεν υλοποιήθηκε, ήτανε η κυβέρνησή μου που την είχε φέρει και την είχε ψηφίσει».
Στην εποχή της κορύφωσης των ενεργειακών πολέμων των ιμπεριαλιστών που η Ελλάδα γίνεται πύλη για το πανάκριβο LNG των ΗΠΑ, ενώ τα «πράσινα» αρπαχτικά συνεχίζουν να αποκομίζουν τεράστια κέρδη, ο πρώην πρωθυπουργός μιλώντας για το «κόστος ζωής» είπε πως «βασική αιτία του κόστους στα πάντα είναι η Ενέργεια. Η ενεργειακή μας πολιτική για μένα είναι τελείως λάθος. Το ενεργειακό μείγμα είναι λάθος. Ακόμα και το χρηματιστήριο Ενέργειας είναι λάθος. Γιατί είναι λάθος δομημένο. Γιατί ουσιαστικά κλειδώνει την κάθε στιγμή στην ψηλότερη τιμή. Και έτσι ποιος ευνοείται; Η αισχροκέρδεια».
Αναφέρθηκε και αυτός στην περιβόητη συζήτηση για το «νέο παραγωγικό μοντέλο» του κεφαλαίου ισχυριζόμενος πως πρέπει να αναλάβει περισσότερες πρωτοβουλίες το αστικό κράτος στη στήριξη της «περιφερειακής ανάπτυξης» μέσω ενός «επενδυτικού ταμείου». «Προτεραιότητα πρέπει να δοθεί στο αγροτικό κομμάτι, σε αυτό που λέμε τον διατροφικό τομέα. Τρίτον, οφείλουμε να επαναδημιουργήσουμε μια ισχυρή βιομηχανία που υπήρχε κάποτε στην Ελλάδα. Υπάρχουν και σήμερα δυνατές μονάδες, αλλά χάθηκε η άλλοτε κραταιά βιομηχανία μας. Πιστεύω ότι η πολιτική ηγεσία πρέπει να προστατεύει τις ελληνικές βιομηχανίες, τις μονάδες τους, και όχι να διευκολύνει την εξαγορά τους. Να λειτουργήσουμε δηλαδή πρέπει στα πλαίσια ενός “ελληνικού καπιταλισμού”».
Να σημειωθεί πως και σε άλλο σημείο της παρέμβασής του αναφέρθηκε στο ζήτημα της εντονότερης παρέμβασης του αστικού κράτους, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «απαιτείται κρατική παρέμβαση, η οποία δυστυχώς πολλές φορές λόγω μιας νεοφιλελεύθερης αντίληψης αυτής της κυβέρνησης, απουσιάζει». Φυσικά, ειδικά σε περίοδο πολεμικής προετοιμασίας, όπως αποδεικνύεται ιστορικά αλλά και από τις τωρινές εξελίξεις, οι αστικές δυνάμεις οποιασδήποτε «απόχρωσης» προάγουν την εντονότερη παρέμβαση του αστικού κράτους σε διάφορους τομείς.
Επιπρόσθετα αναφέρθηκε στην «απορροφητικότητα» του «Ταμείου Ανάκαμψης», δηλαδή τα χρήματα που καλούνται να πληρώσουν οι λαοί ώστε να μπουκώνονται με χρήμα τα κοινωνικά παράσιτα, σε μία εποχή που φουντώνει και η αντιπαράθεση μεταξύ τους για το ποιος και τι θα πάρει με δεδομένη την ανακατεύθυνση πόρων για την πολεμική προετοιμασία.
Επανήλθε στα Ενεργειακά λέγοντας πως «η Ευρώπη πρέπει… ακούστε, πρέπει να συνέλθει η ίδια η Ευρώπη ως προς την ενεργειακή της πολιτική, να μετακινηθεί στον ρεαλισμό, να ακολουθήσει αυτό που ήδη κάνει σήμερα η Αμερική. Να το πω ξανά: Έρχεται μια πολύ ιδιαίτερη περίοδος. Όποιος δεν παράγει τα δικά του τρόφιμα και τη δική του Ενέργεια, θα αντιμετωπίσει τεράστιες δυσκολίες».
Ένας από τους πρωθυπουργός από τους πολλούς και διαφορετικών αποχρώσεων στην περασμένη δεκαπενταετία που καταβαραθρώθηκαν μισθοί και εργασιακά δικαιώματα μίλησε για ανάγκη στήριξης των εκπαιδευτικών, του νοσηλευτικού προσωπικού κ.λπ.
Αφού επικαλέστηκε και αυτός με τη σειρά του διάφορα στοιχεία από τους «ματωμένους» μέσους όρους της σάπιας ΕΕ, καλέστηκε να απαντήσει τα ζητήματα της διακυβέρνησής τους σχετικά με τα «μνημόνια» (προγράμματα χρηματοδότησης από ΕΕ και ΔΝΤ που τσάκισαν τον λαό για να θωρακιστεί η καπιταλιστική κερδοφορία) που ως συνήθως οι αστοί λένε πως τα «δικά» τους ήταν «καλά» και των άλλων ήταν «κακά», ενώ μπορεί και τα «καλά» και τα «κακά» να τα έχουν ψηφίσει και υλοποιήσει πάντα για το …«εθνικό συμφέρον».
Ρωτήθηκε για τη σαπίλα του ΟΠΕΚΕΠΕ και αφού δεν είπε τίποτα για το γεγονός ότι αναπτύχθηκε στο έδαφος της σάπιας ΚΑΠ της ΕΕ, ασκώντας κριτική στο «επιτελικό κράτος του Μαξίμου» πήρε θέση -στα λόγια τουλάχιστον- στη συζήτηση που γίνεται για μείωση των επιδοτήσεων ώστε να χρηματοδοτηθεί η στροφή στην πολεμική οικονομία. «Για μένα η Ευρωπαϊκή Ένωση φαίνεται πως έχει αποφασίσει να διαλύσει την Κοινή Αγροτική Πολιτική, γιατί πώς αλλιώς να εξηγήσω την πρόταση για μείωση του ποσού για τους αγρότες κατά 25% ώστε να αυξηθούν οι αμυντικές δαπάνες; Θα μπορούσε η Ευρώπη να αυξήσει συνολικά τον κοινοτικό προϋπολογισμό και δεν το κάνει. Αν αυτό τελικά συμβεί, θυμηθείτε το: Θα σημαίνει διωγμό για τους αγρότες. Θυμίζω, η αγροτική, η πρωτογενής μας παραγωγή είναι το θεμέλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης 60 χρόνια τώρα, 60! Αυτές οι αποφάσεις θα οδηγήσουν σε κοινωνικό και πολιτικό χάος. Δεν τα βλέπω εγώ αυτά. Κοιτάξτε τι γίνεται στην Ολλανδία. Δείτε πώς αντιδρούν στη Γαλλία».
Απαντώντας σε ερώτηση για τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντ. Τραμπ, ισχυρίστηκε πως «σε επίπεδο ιδεών, είναι αλήθεια ότι έχω μία συναντίληψη σε μία σειρά ζητημάτων».
Στη συνέχεια ουσιαστικά μίλησε για υποχωρήσεις της κυβέρνησης σε ζητήματα που αφορούν «κυριαρχικά δικαιώματα» και πως αυτά εκφράζονται στις «διευθετήσεις» που τρέχουν με ευρωατλαντική «ομπρέλα» σε Δυτικά Βαλκάνια, Αιγαίο, Ανατολική Μεσόγειο, Κύπρο κ.λπ.
Για τη ΝΔ είπε ότι «δυστυχώς το σημερινό αυτό ιδεολογικό μόρφωμα δεν είναι πια Νέα Δημοκρατία. Έχει μεταλλαχθεί», ενώ σε άλλο σημείο ανέφερε: «Το πρόβλημα είναι ότι ο Μητσοτάκης δεν χωνεύει τη δεξιά, την κεντροδεξιά, ούτε και την ιστορία ούτε και τη βάση της Νέας Δημοκρατίας. Γι’ αυτό και την έχει μετατρέψει σε ένα υβρίδιο Σημιτικού ΠΑΣΟΚ με μπλε χρώμα».
Προσέφερε ακόμα ένα στοιχείο της αστικής παράνοιας, μιλώντας και αυτός για το τι είναι «αντισυστημικό» (!), αναφέρθηκε στις «βάσεις», που κατά τον ίδιο πρέπει να αναμορφωθεί το σάπιο αστικό πολιτικό σύστημα που δυσκολεύεται να βρει λύσεις ώστε να εγκλωβίζει με την ίδια ευκολία που το έκανε στο παρελθόν τη λαϊκή δυσαρέσκεια και σχετικά με την πιθανότητα δημιουργίας νέου κόμματος από τον ίδιο είπε ότι «έχω όμως ακόμα μέσα μου ασφαλώς και την αίσθηση του εθνικού καθήκοντος. Σταθμίζω λοιπόν την όλη κατάσταση με μεγάλη προσοχή. Παρακολουθώ τα πάντα. Όσα συμβαίνουν εντός κι εκτός Πατρίδας. Θα κρίνω με ψυχραιμία. Και όταν λάβω τις αποφάσεις μου, όποιες κι αν είναι αυτές, είτε έτσι είτε αλλιώς, θα τις εξηγήσω καθαρά και ξάστερα στον μόνο σταθερό σύμμαχο της πορείας μου, εδώ και 50 σχεδόν χρόνια: στον ελληνικό λαό. Του το οφείλω. Αλλά μην περιμένετε σήμερα να σας πω ένα ναι ή ένα όχι».
