Είναι μια πολυδιάστατη προσωπικότητα, όπως θα δούμε στη συνέντευξη. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Μυτιλήνη, από όπου κατάγεται η μητέρα της, ενώ από την πλευρά του πατέρα της είναι Βορειοελλαδίτισσα. Το Alt.gr φιλοξενεί τη μουσικό Μαρία Φιρλίγκου
Είναι μεγάλη η χαρά μας να φιλοξενείται στην ιστοσελίδα μας μια νέα μουσικός με αφορμή την κυκλοφορία του πρώτου σου άλμπουμ, «Κάνε τον πόνο σου άρπα», όπου έχεις μελοποιήσει 12 ποιήματα του Κώστα Καρυωτάκη και κυκλοφορεί στις 18 Ιουλίου του 2025. Πες μας λίγα λόγια γι αυτή τη δουλειά σου.
Ήμουν 15 χρονών όταν η κυρία Δημητράκα μας είπε στα Κείμενα να γυρίσουμε τη σελίδα στο «Τελευταίο Ταξίδι» του Καρυωτάκη. Ξαφνικά καθηλώθηκα. Η μελαγχολία, η ευαισθησία, ο ρομαντισμός και το αίσθημα της αποξένωσης, ήταν εκείνα που με έκαναν να ταυτιστώ. Αγόρασα το βιβλίο με τα άπαντα, τα διάβαζα και ένιωθα κάθε λέξη, καθρεφτιζόμουν στα ποιήματά του. Μια πρωτόγνωρη ανάγκη μου γεννήθηκε, να τα κάνω μουσική. Νύχτα μέρα το μυαλό μου γύριζε γύρω από μουσικές ιδέες. Μελοποίησα πολλά ποιήματα του Καρυωτάκη τότε και έφτασε ο καιρός μετά από 20 χρόνια να δημιουργήσω το «Κάνε τον πόνο σου άρπα», ένα άλμπουμ με 12 συνολικά κομμάτια, 10 μελοποιημένα ποιήματα του Καρυωτάκη και 2 των Heinrich Heine, Comtesse Mathieu de Noailles σε μετάφραση Καρυωτάκη.
Διαβάζοντας το σύντομο βιογραφικό σου, βλέπω σπουδές στα Μαθηματικά, τη μουσική (πτυχίο κλασικού Πιάνου, σύγχρονου τραγουδιού και ανώτερων θεωρητικών) και Master στη Μουσικοπαιδαγωγική, είσαι συνθέτης και διδάσκεις φωνητική και πιάνο με έμφαση στην τεχνική, την εκφραστικότητα και τη σύνδεση του μαθητή με το σώμα και τη φωνή του. Πες μας γι αυτά, που όντως παρουσιάζουν μεγάλο ενδιαφέρον.
Τα μαθηματικά και η μουσική με βοηθούσαν να ξεφεύγω από τον κόσμο, κάτι που πάντα το είχα ανάγκη. Συγκεκριμένα, η μουσική ήταν ο χώρος όπου μπορούσα να νιώσω και να εκφραστώ όταν μου ήταν δύσκολο με λόγια. Η ανάγκη για βαθύτερη σύνδεση με το σώμα και τη φωνή με οδήγησε όχι μόνο στη μελέτη του κλασικού πιάνου και της φωνητικής, αλλά και στην εκπαίδευσή μου στο Pilates και τη Yoga. Πιστεύω βαθιά ότι η μουσική διδασκαλία δεν είναι απλώς τεχνική, είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη σωματική και ψυχική διεργασία. Μέσα από τη διδασκαλία μου στο τραγούδι, το πιάνο και Pilates/Yoga δουλεύω με τους μαθητές μου ακριβώς πάνω σ’ αυτή τη σύνδεση: σώμα, αναπνοή, φωνή, παρουσία. Και μέσα σ’ αυτή τη διαδικασία, μαθαίνω συνεχώς νέα πράγματα κι εγώ για τον εαυτό μου.
Έχεις γράψει μουσική για θεατρικές και οπτικοακουστικές παραγωγές όπως ο Μολυβένιος Στρατιώτης της Triple Thread Productions και το ντοκιμαντέρ Three Visits to Mariana’s Tower. Πώς ήταν οι εμπειρίες σου από αυτές τις παραγωγές;
Οι δουλειές μου για θέατρο και ντοκιμαντέρ ήταν μια διαδικασία γεμάτη πληρότητα και ενθουσιασμό. Στο Μολυβένιο Στρατιώτη υπήρχε παιδικότητα αλλά και σκοτεινές αποχρώσεις. Στο Three Visits to Mariana’s Tower χρειάστηκε να αφουγκραστώ τα πρόσωπα και την ιστορία τους. Και στις δύο περιπτώσεις, η μουσική λειτουργούσε σαν υπόγεια αφήγηση.
Πέρα από τη σύνθεση, που θα επανέλθουμε, ως ερμηνεύτρια έχεις συνεργαστεί με τον κιθαρίστα Παναγιώτη Μάργαρη και τον ροκ τραγουδοποιό Alpine Mellow («Unchained»).
Με τον Παναγιώτη Μάργαρη ήταν τιμή και χαρά μου να συνεργαστώ. Είναι ένας σπουδαίος κιθαρίστας/μουσικός και έτυχε να έχουμε μια εξαιρετική μουσική χημεία. Με τον Alpine Mellow η συνεργασία ήταν εξίσου όμορφη και μου έδωσε χώρο να εκφράσω την ροκ πλευρά του εαυτού μου. Αυτές οι εναλλαγές είναι ζωτικές για τη μουσική μου έκφραση.
Γράφεις πως ο ήχος σου διαμορφώθηκε από την αγάπη σου για το Μάνο Χατζιδάκι, τον Frederic Chopin, τον Danny Elfman, τους Beatlesκαι τη Rock/Metal μουσική.
Όσα ανέφερα έχουν για μένα πολλά κοινά μεταξύ τους. Η μελαγχολία, η τρυφερότητα και η ευαισθησία του Chopin βρίσκονται και στις μοναδικές μελωδίες του Χατζιδάκι, στις μη αναμενόμενες σκοτεινές συνθέσεις του Danny Elfman και στα απλά υπέροχα τραγούδια των Beatles. Παράλληλα, η τεράστια αγάπη μου στη ροκ και metal μουσική με χαρακτηρίζει από την εφηβεία μου ως και σήμερα. Οι System of a Down, οι Muse, οι Bring me the Horizon, οι Motionless in White και οι Bad Omens δεν είναι απλώς αγαπημένα μου συγκροτήματα – ήταν και είναι τρόπος να εκφράσω το πάθος, την ένταση, τον πόνο και τον καταπιεσμένο θυμό. Όλα αυτά λογικά έχουν αφήσει το αποτύπωμά τους στον ήχο μου.
Ακούγοντας το κομμάτι «Πες, η αγάπη τι έχει γίνει», που είναι ποίημα του Heinrich Heine σε μετάφραση του Κώστα Καρυωτάκη, διαπιστώνονται όλες οι επιρροές που αναφέρεις. Και σίγουρα αξίζει η αναμονή για να ακούσουμε όλο το άλμπουμ.
Το «Πες, η αγάπη τι έχει γίνει» είναι το κομμάτι που αποφάσισα να κυκλοφορήσει πρώτο, στην ημέρα γενεθλίων της μητέρας μου (23/6), καθώς είναι το αγαπημένο της τραγούδι. Με συγκίνησε βαθιά με το πώς ο Heine –μέσα από τη μετάφραση του Καρυωτάκη– μιλά για την απώλεια, με έναν τρόπο απλό και τόσο τρυφερό. Η εισαγωγή του τραγουδιού είναι κυρίως από φωνές, ενώ ακολουθεί μια αυξανόμενη ενορχηστρωτικά ένταση. Είμαι επίσης ιδιαίτερα ευγνώμων για τη συμμετοχή των μαθητών μου Ματίνα Δρίβα και Νίκος Έλληνας στα φωνητικά του πρώτου μέρους. Σε ολόκληρο τον δίσκο συναντιούνται όλες μου οι πλευρές, η ευαίσθητη, η σκοτεινή και η έντονη.
Παρακολουθείς τι συμβαίνει στη χώρα μας, παρακολουθείς σίγουρα την όλη κατάσταση με το προδιαγεγραμμένο έγκλημα στα Τέμπη, που 57 ψυχές ζητούν να αποδοθεί δικαιοσύνη. Ως καλλιτέχνης, πόσο έχεις επηρεαστεί από όλα αυτά;
Το έγκλημα στα Τέμπη είναι μια τραγωδία που δεν μπορεί να αφήσει κανέναν ασυγκίνητο. Όσο σκέφτομαι αυτούς τους ανθρώπους, τις οικογένειές τους και αυτή την άδικη απώλεια νιώθω το βάρος του πένθους. Είναι κάτι που δεν πρέπει να ξεχαστεί.
Εδώ και πάνω από 20 μήνες στη Γάζα συντελείται μια γενοκτονία σε βάρος του Παλαιστινιακού λαού, από το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ. Ήδη μάλιστα εδώ και λίγες μέρες, έχει ανοίξει το κουτί της Πανδώρας με τις επιθέσεις στο Ιράν. Πες μου γι αυτά.
Αυτό που συμβαίνει στη Γάζα είναι τρομερά θλιβερό και απάνθρωπο. Δεν μπορώ να διανοηθώ αμάχους, παιδιά, ολόκληρους λαούς να χάνουν τη ζωή τους τόσο άδικα. Κανένας δεν θα έπρεπε να ζει μέσα στον τρόμο και τον πόλεμο. Εύχομαι να ζούσαμε σε έναν κόσμο που υπήρχε δικαιοσύνη και η ανθρώπινη ζωή θα είχε την αξία που της αξίζει.
Θα ήθελες κάτι άλλο να προσθέσεις;
Θέλω απλώς να πω ένα «ευχαριστώ» σε όσους ακούσουν αυτά που έχω να πω μέσω της μουσικής μου. Αυτό το άλμπουμ το νιώθω προέκτασή μου και το θεωρώ ίσως το πιο ουσιαστικό πράγμα που έχω κάνει μέχρι σήμερα. Νιώθω ήδη απίστευτη πληρότητα που το άφησα ελεύθερο να βρει το κοινό του και ίσως να αγγίξει έστω και έναν άνθρωπο.
Σε ευχαριστώ πολύ για τη συνέντευξη, περιμένουμε με αγωνία το άλμπουμ σου που θα κυκλοφορήσει στις 18 Ιούλη και ευχόμαστε να είναι καλοτάξιδο!
Συνέντευξη – Επιμέλεια: Γιάννης Αγγέλου
