Συνέντευξη του alt.gr με τον κ. Κουτρουφίνη Βαγγέλη Πρόεδρο της Ένωσης Στρατιωτικών Περιφερειακής Ενότητας Αρκαδίας

Βαγγέλης Κουτρουφίνης

1.     Κύριε Κουτρουφίνη Ευάγγελε, ως Πρόεδρος της Ε.Σ.ΠΕ.Ε. Αρκαδίας από τη μέχρι σήμερα εμπειρία σας στην περιοχή σας, πείτε μας δυο λόγια για τη στάση των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων  (ΕΔ) απέναντι στον «χακί» συνδικαλισμό. 

Χαίρετε. Θα ήθελα κατ’ αρχάς να σας ευχαριστήσω για το βήμα που μου δίνετε, στον φιλόξενο δικτυακό ιστότοπο σας.

Αν και η συλλογική εκπροσώπηση των στρατιωτικών ξεκινά από το 2004 (γεγονός που ελάχιστοι γνωρίζουν), έλαβε «σάρκα και οστά», μόλις το 2012, κατόπιν της τελεσίδικης απόφασης του Αρείου Πάγου. Εκείνη την εποχή «γεννήθηκε» και η «Ένωση Στρατιωτικών της Περιφέρειας Πελοποννήσου». Τα χρόνια που ακολουθούν φυσικά και δεν είναι στρωμένα με «ροδοπέταλα». Ποινές, εργασιακός εκφοβισμός, απειλές και μεταθέσεις, είναι μερικά από τα συστατικά στοιχεία που καλούνται να συμπληρώσουν την καθημερινότητά μας, ως πρωτεργάτες αυτού του αγνού εγχειρήματος εκπροσώπησης μας. Το 2016 η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ επιχειρεί να δώσει ένα τέλος στις «θερμόαιμες» πρακτικές των ελάχιστων «Μανδαρίνων», οι οποίοι αυτόκλητα προσπαθούν να εναντιωθούν στις συνταγματικές επιταγές του πολιτεύματός μας, καθώς και στις «τελεσίδικες» αποφάσεις της Δικαστικής Εξουσίας – Λειτουργίας. Έτσι με εισήγηση της Π.Ο.Ε.Σ, ο τότε ΥΕΘΑ κος Πάνος Καμμένος και με εισηγήτρια από τον ΣΥΡΙΖΑ, την κα. Αδαμαντία Παναγιώτα Κοζομπόλη, εισάγει στην ΒτΕ και υπερψηφίζεται η θεσμική εκπροσώπηση των στρατιωτικών. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την εναρμόνιση του καταστατικού μας με τις νομικές επιταγές και την μετονομασία της ένωσής μας σε, «Ένωση Στρατιωτικών Περιφερειακής Ενότητας Αρκαδίας».

Οι συνάδελφοι για πρώτη φορά στον εργασιακό τους βίο αντιλαμβάνονται ότι τους δίνεται βήμα για να εκφράσουν τα προβλήματά τους. Θεσμικά πλέον και όχι από τους συνηθισμένους διαύλους (σ.σ. προσωπικές αναφορές), οι οποίοι (δίαυλοι) αν και μέχρι τότε μονόδρομοι και φυσικά αναντικατάστατοι ως συνταγματικό δικαίωμα κάθε πολίτη, αλλά πολλές φορές «δύσχρηστοι» καθώς προσέκρουαν στα γρανάζια της «γραφειοκρατίας», μέσω της διοικητικής αδράνειας ή σιωπής, καθώς και της διακριτικής ευχέρειας,  που είχε σαν αποτέλεσμα πολλές φορές την κωλυσιεργία της διεκπεραίωσης των εκ των κανονισμών, προσωπικών και όχι συλλογικών αιτημάτων και σε πολλές περιπτώσεις την μη εφαρμογή ή και εκτέλεση της δημόσιας πολιτικής (implementation problem). Για τους ενδεικτικούς λόγους που αναφέρθηκαν αλλά και για πολλούς άλλους, οι συνάδελφοι στρατιωτικοί της Αρκαδίας αν και επιφυλακτικοί στο «πρωτόγνωρο», αγκάλιασαν με συντριπτική πλειοψηφία το εγχείρημα της συλλογικής εκπροσώπησης και εγγράφτηκαν ως μέλη μας.

2.     Είναι πλέον γεγονός αναγνωρίσιμο από όλους ότι απ’ την πλευρά τόσο της Ένωσής σας όσο και των υπολοίπων Πρωτοβάθμιων Σωματείων της ΠΟΕΣ, υπάρχει ένα, επιτρέψτε μου την έκφραση, «μπαράζ» αναδεικνυόμενων θεμάτων, σχετιζόμενων άμεσα με τα στελέχη των ΕΔ αλλά και τις οικογένειές τους. Ποια είναι τα αποτελέσματα της ανάδειξης, της προβολής και της διεκδίκησης λύσεων αυτών των (αναδεικνυόμενων) προβλημάτων;

Οι Ένοπλες Δυνάμεις, ως «σκληρός πυρήνας» του Κράτους, αλλά και ως φορέας δημόσιας διοίκησης ακολουθεί την πρακτική του «τα εν οίκω μη εν δήμω». Καθώς η δομή αυτής της «δημόσιας λειτουργίας», μέσα από την ιεραρχική της σύνθεση, αδυνατεί ν’ αντισταθεί στις προκλήσεις της εποχής, οι συλλογικότητες αναλαμβάνουν δράση. Δεν υποκαθιστούν την διοίκηση, ούτε εμπλέκονται σε θέματα της δομής και της διοίκησης των Ενόπλων Δυνάμεων. Πραγματεύονται υπό τις συνταγματικές επιταγές της παραγράφου 1, του άρθρου 23 και του άρθρου 30Γ, του νόμου 1264/1982, τα δικαιώματα των εργαζομένων του κλάδου, τα οποία στις περισσότερες των περιπτώσεων δεν ολοκληρώνονται από την δημόσια πολιτική απλά με τον σχεδιασμό τους, με την διατύπωση των προθέσεων ή την θέσπιση των σχετικών νόμων, αλλά απαιτείται και η συνεχείς και αποτελεσματική εφαρμογή τους στην πράξη (σ.σ. αναδρομικά, νυκτερινή αποζημίωση, κτλ). Επίσης η ανάληψη δράσης της συλλογικής έκφρασης, έγκειται στο γεγονός ότι πολλές φορές δεν υπάρχει καν σχεδιασμός από την «πολιτική», αλλά ούτε και άλλες φορές, δεν υπάρχει εφαρμογή από την «διοίκηση», καθώς αυτή διαθέτει ευρέα περιθώρια διακριτικής ευχέρειας και τείνει συχνά να αποκλίνει μάλλον, παρά να συγκλίνει προς τα δεδομένα της νομικής η θεσμικής αποτύπωσής της (σ.σ. άρνηση έκδοσης βεβαιώσεων νυκτερινής απασχόλησης).

Θα πρέπει να γίνει αντιληπτό από τους συναδέλφους στρατιωτικούς που ασκούν διοίκηση, πως η ανάδειξη των προβλημάτων του συνόλου του στρατιωτικού προσωπικού, σε καμία των περιπτώσεων δεν έχει ως στοχοθέτηση τους ίδιους τους συναδέλφους διοικητές. Αντιθέτως οι συλλογικότητες αποτελούν ένα εργαλείο στα χέρια τους, για την αντιμετώπιση από κοινού προβλημάτων, στο μέτρο της νομιμότητας, αναφορικά με την επίλυση σύνθετων προβλημάτων, που αναφύονται διαρκώς συχνά και ίσως και με τρόπο «απρόβλεπτο» και που αρκετές φορές προσκόπτουν σε «ανώτερα κλιμάκια» (σ.σ. εξεύρεση οικημάτων στέγασης προσωπικού, εξεύρεση οχημάτων μεταφοράς προσωπικού, στρατιωτικά δελτία ταυτότητας με ταξιδιωτική ισχύ, κτλ).

Έτσι παρατηρούμε πως ολοένα και περισσότερο τα πολιτικά κόμματα, μέσα από την διαδικασία του κοινοβουλευτικού ελέγχου, αναδεικνύουν τα διατυπωμένα προβλήματα των συναδέλφων μας, και στο πλείστο των περιπτώσεων η φυσική μας Ηγεσία επιλύει τα χρονίζοντα αυτά (και όχι μόνο) προβλήματα.

3.     Στην πορεία ανάπτυξης του συνδικαλισμού στις ΕΔ, πριν αλλά και μετά από τη νομική θεσμοθέτησή του, υπήρξαν και δυστυχώς υπάρχουν ακόμη, οι αποκαλούμενες «Κασσάνδρες», που προέβλεψαν ή και επιμένουν να προβλέπουν την καταστροφική επίδραση του συνδικαλισμού στις ΕΔ.  Τι απαντάτε σε όλους αυτούς;

Υπήρξαν (και υπάρχουν) «Κασσάνδρες» αρχικά του «πολιτικού χώρου», που φυσικά υπεραμυνόμενοι των πολιτικών τους απόψεων, όπως και των προσωπικών τους ιδεοληψιών, αποδοκίμασαν και κάποιοι συνεχίζουν και αποδοκιμάζουν την αγαστή αυτή προσπάθεια εκπροσώπησής μας. Φυσικά και αυτό αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα της ιδιότητάς τους. Φυσικά και οι δημοκρατίες δεν κινδυνεύουν από την πολυφωνία. Αντιθέτως, η πολυφωνία σε δημοκρατικές ευνοούμενες κοινωνίες αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της. Ας μην λησμονούμε πως όλα κρίνονται εκ του αποτελέσματος. Ο ιστορικός του μέλλοντος θ’ αποτιμήσει και θα καταγράψει με την πένα του, τα παραχθέντα αποτελέσματα, αναφορικά με την «περιβόητη» ενδεχόμενη διατάραξη της εύρυθμης λειτουργίας του στρατεύματος, καθώς και την «διασάλευση» ή και την πολλάκις αναφερθείσα «κατάλυση» της πειθαρχίας, που διέπει τα στελέχη που υπηρετούν σε αυτό (στράτευμα).

Πέραν των προαναφερθέντων «Κασσάνδρων», υπήρξαν και υπάρχουν και οι όψιμοι «δελφίνοι» της συλλογικής έκφρασης. Συνάδελφοι που μέχρι το 2017 μπορούσε κανείς να συναντήσει στα υπουργικά γραφεία, στα τμήματα μεταθέσεων και στα γραφεία ασφαλείας. Δεν αποτελεί κατακριτέα πρακτική τόσο η μακροχρόνια υπηρέτηση τους στις εν λόγω θέσεις. Αυτό που θα κληθεί ο ιστορικός του μέλλοντος ν’ αξιολογήσει είναι η αφάνεια τους έως το 2017. Ο διασπαστικός ρόλος που επέλεξαν με την ίδρυση μιας δεύτερης ομοσπονδίας ενώ υπήρχε η εκ του νόμου μια και μοναδική Π.Ο.Ε.Σ.. Οι αγωγές με αξιώσεις 240.000 € στα πρόσωπα συναδέλφων, που πασχίζουν για την καθημερινή τους διαβίωση. Οι σωρεία μηνύσεων προς στους συναδέλφους. Τα εξώδικα προς τους «υπηρέτες» της ενημέρωσης. Τα καθημερινά προσκόμματα τους, προς κάθε μας κίνηση, αναφορικά με την ανάδειξη και επίλυση προβλημάτων, με σκοπό την ανακούφιση των συναδέλφων. Και φυσικά θα πρέπει να διερωτηθούμε τον λόγο που τα έπραξαν όλα αυτά και άλλα πολλά.

Οι περιφερειακές ενώσεις στρατιωτικών που αποτελούν μέλη της Π.Ο.Ε.Σ., έχουμε δείξει δείγματα γραφής όλα αυτά τα χρόνια. Σεμνά, δίχως τυμπανοκρουσίες, εργαζόμαστε σιωπηλώς και αόκνως για τον κοινό σκοπό, που δεν είναι άλλος από την ανακούφιση στο μέτρο του δυνατού, του συναδέλφου. Προφανώς εδώ δεν ίσχυσε η λαϊκή ρήση «τα στερνά τιμούν τα πρώτα», αλλά το «σηκώθηκαν τα πόδια να βαρέσουν το κεφάλι». Όπως και να έχει, ό ιστορικός του μέλλοντος, σίγουρα θα πρέπει να πραγματευτεί τον ελεύθερο χρόνο του!    

4.     Ποια πιστεύετε ότι είναι τα θέματα με τα οποία πρέπει να ασχοληθούν οι συνδικαλιστικές ενώσεις των στρατιωτικών;

        Οι πρωτοβάθμιες ενώσεις στρατιωτικών τόσο εκ του νόμου, όσο και εκ των καταστατικών τους, αλλά και λόγω του αυτοδιοίκητού τους, αποτελούν και οφείλουν ν’ αποτελούν, τους καθημερινούς αποδέκτες του συνόλου, των προβληματισμών των συναδέλφων μας. Φυσικά και γινόμαστε ως μέλη των Διοικητικών Συμβουλίων των ενώσεων κοινωνοί πληθώρας προβλημάτων και προβληματισμών. Αρκετές των περιπτώσεων ακόμα και για εξατομικευμένα και αρκετές φορές, προσωπικά προβλήματα. Εδώ θα πρέπει να αναφερθεί και η μη εφαρμογή της νομοθετικής πρωτοβουλίας που είχε αναλάβει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, η οποία θέσπισε τα Γραφεία Νομικής Προστασίας Στελεχών, που ενώ έχουν νομοθετηθεί εδώ και έναν χρόνο, μέχρι και σήμερα δεν έχουν συσταθεί και λειτουργήσει, προκειμένου αυτά να αντιμετωπίσουν ενδεχόμενη πρακτική «κακοδιοίκησης».  Όπως σας προανέφερα ο ρόλος μας είναι να αφουγκραζόμαστε, να καταγράφουμε, να αξιολογούμε και να προωθούμε τους προβληματισμούς των συναδέλφων είτε στους Διοικητές των Μονάδων, είτε στους Ανώτατους Διοικητές Φρουράς. Σε περιπτώσεις που το θέμα για το οποίο γινόμαστε κοινωνοί αφορά θέματα της Ηγεσίας (πολιτικής ή στρατιωτικής), αυτά τα διαβιβάζουμε στο δευτεροβάθμιο συλλογικό μας όργανο, την Π.Ο.Ε.Σ., που εκ του νόμου έχει την αρμοδιότητα για να αναλάβει δράση.

        Ας μην λησμονούμε πως τα πρωτοβάθμια σωματεία και μόνο, έχουν μέλη «φυσικά πρόσωπα» και έτσι το σύνολο των προβλημάτων και προβληματισμών των στελεχών, θα πρέπει να προωθούνται σε αυτά και σε καμία περίπτωση σε νομικές οντότητες που απαρτίζονται από «νομικά πρόσωπα» και επιτελούν πολύ συγκεκριμένους και σαφείς κατά την νομοθεσία «γραφειοκρατικούς», μα συνάμα ουσιαστικούς  ρόλους.    

5.     Σας μεταφέρουν τα ίδια τα στελέχη προβλήματα; Προτείνουν λύσεις τους; Συμμετέχουν στην αναζήτησή τους;

        Φυσικά και θα πρέπει να επικοινωνούμε την πραγματικότητα ρεαλιστικά. Στις περισσότερες των περιπτώσεων οι συνάδελφοι προφορικά κοινωνούν στα Διοικητικά Συμβούλια τους προβληματισμούς τους. Φυσικά τους ενθαρρύνουμε να το πράττουν εγγράφως. Επειδή δεν γνωρίζουν την διαδικασία στεκόμαστε εκεί για να τους υποβοηθήσουμε. Το θεωρούμε,  αλλά είναι και καθήκον μας. Αποτελεί αναμφισβήτητο γεγονός ότι πολλές φορές προτείνουν και λύσεις. Φυσικά και οι λύσεις που προτείνουν πολλές φορές δεν έχουν την νομική υπόσταση που απαιτείται. Αυτές αξιολογούνται από τον νομικό παραστάτη της ομοσπονδίας μας και πράττουμε αναλόγως. Οι περισσότεροι συνάδελφοι δεν έχουμε νομικές γνώσεις και έτσι συμβουλευόμαστε τους ειδικούς. Ακολουθούμε την τακτική του «αν δεν μπορείς να κάνεις καλό, μην κάνεις τουλάχιστον κακό».

        Η κοινωνία που ζούμε αποτελεί μια «αποξενωμένη» κοινωνία. Η παιδεία που έχει λάβει κατά τεκμήριο, είναι κατά των συλλογικοτήτων και της ενασχόλησης με τα κοινά. Αυτό αποτελεί ένα κοινωνικό φαινόμενο της εποχής που ζούμε, αλλά και της κοινωνίας που πλαισιώνουμε. Παρατηρούμε και καταγράφουμε πως μονάδες ανθρώπων απαξιώνουν προβλήματα που τις ενδιαφέρουν στενά, αν και σχετίζονται με «δέσμιες» εξαρτήσεις από αυτά. Οι στρατιωτικοί ως αναπόσπαστο κομμάτι της κοινωνίας, αντικατοπτρίζουν τα ίδια κοινωνικά φαινόμενα. Η συμμετοχική διαδικασία στην αναζήτηση λύσεων, σπανίζει. Αυτό φρονώ πως αποτελεί και ένα σύγχρονο στοίχημα της «κοινωνιολογίας», για το πώς θα μπορέσει να «ενεργοποιήσει» τους πολύτιμους αυτούς πόρους που διαθέτει και να τους αξιοποιήσει για να παράξει δυναμικές προς όφελος του κοινωνικού συνόλου της.

Σας Ευχαριστώ. 

Ασίας (ΕΤΕΤΗ) Ευάγγελος Κουτρουφίνης – Εκπαιδευτής Ενηλίκων- Διερευνητής Αεροπορικών Ατυχημάτων-Πρόεδρος Ε.Σ.ΠΕ.Ε. Αρκαδίας – Οργανωτικός Γραμματέας Π.Ο.Ε.Σ.

Δείτε ακόμα...