Κλιμακώνει τις επιθέσεις του στις «Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις» (SDF) Κούρδων ενόπλων η κυβέρνηση του τζιχαντιστή προέδρου Άχμεντ αλ Σαράα με τη στήριξη των ΗΠΑ και της Τουρκίας, επιδιώκοντας την εδραίωση της παρουσίας του στρατού σε όλη την επικράτεια της χώρας.
Με τον τρόπο αυτό η λεγόμενη συμφωνία εκεχειρίας της 18ης Ιανουαρίου είναι ήδη παρελθόν.
Σήμερα οι συγκρούσεις συνεχίστηκαν στα περίχωρα της πόλης Χάσακα και κοντά στις φυλακές Αγκτάνn με αποτέλεσμα να επωφεληθούν δεκάδες τζιχαντιστές του «Ισλαμικού Κράτους». Διέφυγαν 200 και ο συριακός στρατός που διοικείται από τους τζιχαντιστές της κυβέρνησης Σαράα ισχυρίστηκε ότι ξανάπιασε περίπου 130.
Ενοπλοι των SDF είχαν ως τώρα τον έλεγχο 12 μεγάλων φυλακών και του στρατοπέδου αλ Χολ στην επαρχία Χάσακα, όπου ζουν περίπου 24.000 μέλη οικογενειών τζιχαντιστών (οι 6.300 αλλοδαποί και οι 15.000 Σύροι).
Μάχες αναφέρθηκαν στο όρος Αμπντουλαζίζ , νοτιοανατολικά της πόλης Χάσακα.
Αργότερα σήμερα το βράδυ, εκπρόσωπος της συριακής προεδρίας ανακοίνωσε ότι κατέληξε σε «συμφωνία» με τους Κούρδους για την τύχη του προπυργίου τους, της Χασάκα, διαβεβαιώνοντας ότι ο στρατός δεν θα μπει στις κουρδικές κοινότητες αυτής της επαρχίας.
Το «Συριακό Δημοκρατικό Συμβούλιο» (SDC) που θεωρείται πολιτικός βραχίονας της οργάνωσης SDF κατήγγειλε το συριακό στρατό πως προβαίνει σε εκτελέσεις μαχητριών επισημαίνοντας πως πρόκειται για πρακτικές «που αναπαράγουν την τρομοκρατία και θέτουν σε άμεση απειλή την περιφερειακή και διεθνή ασφάλεια».
Παράλληλα χτες η εκπρόσωπος των δυνάμεων SDF, Ιλχάμ Αχμάντ, επιβεβαίωσε πως η κουρδική διοίκηση επικοινώνησε με το Ισραήλ, δηλώνοντας ότι είναι πρόθυμη να λάβει βοήθεια «από οποιαδήποτε προέλευση».
«Χρυσώνοντας το χάπι» εγκατάλειψης της αμερικανικής «ασπίδας» στους Κούρδους της Συρίας ο Αμερικανός ειδικός απεσταλμένος στη Συρία και πρέσβης των ΗΠΑ στην Τουρκία, Τομ Μπάρακακ έκανε λόγο για «μία μοναδική ευκαιρία» αναγνώρισης της κουρδικής κοινότητας με «συνταγματικές προστασίες για την κουρδική γλώσσα και πολιτισμό» και «συμμετοχή στην κυβέρνηση πέραν της ημι-αυτονομίας που είχε η οργάνωση εν μέσω του χάους του εμφυλίου πολέμου».
