«Οι αγώνες των φαντάρων και αξιωματικών στο προσκήνιο», ήταν το θέμα της συζήτησης που έγινε στον κατάμεστο «Χώρο Φαντάρων και Αξιωματικών Ενάντια στον Πόλεμο», στο 52ο Φεστιβάλ ΚΝΕ – «Οδηγητή».
Στην συζήτηση χαιρέτισε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας.
Ομιλητές στην εκδήλωση ήταν οι Βασίλης Τσιλιγιάννης, σμήναρχος ε.α., πρόεδρος του Συλλόγου Αποφοίτων Σχολής Τεχνικών Υπαξιωματικών Αεροπορίας (ΣΤΥΑ) καθώς και του Συντονιστικού Συλλόγων Αποφοίτων Ανωτέρων Στρατιωτικών Σχολών Υπαξιωματικών, Νίκος Παπαναστάσης, αντισυνταγματάρχης ε.α., βουλευτής του ΚΚΕ, Μάνος Παπαγεωργίου, εμποροϋπάλληλος, τιμωρήθηκε στη θητεία του για αντιπολεμική δράση.
Έχουμε πλέον πείρα από τον αγώνα μας, ξέρουμε ότι τίποτα δεν χαρίζεται
«Συμπληρώνονται δύο χρόνια από την περίφημη ομιλία του υπουργού Εθνικής Αμυνας Νίκου Δένδια στον Ροταριανό Ομιλο Αθηνών, με την οποία εγκαινιάστηκε η ολομέτωπη αντιδραστική επίθεση της Κυβέρνησης στις Ενοπλες Δυνάμεις, γνωστή ως “Ατζέντα 2030″» σημείωσε στην αρχή της ομιλίας του ο Β.Τσιλιγιάννης, σμήναρχος ε.α., Πρόεδρος Συλλόγου Αποφοίτων ΣΤΥΑ, Πρόεδρος Συντονιστικού Συμβουλίου Συλλόγων Αποφοίτων ΑΣΣΥ ΕΔ
«Με ένα καλά μελετημένο αφήγημα, ο Υπουργός προανήγγειλε αλλαγές, επενδύοντάς τες με προσβλητικές εκφράσεις για το προσωπικό, με υπερβολές και ανακρίβειες που συνηθίζει στις τοποθετήσεις του έκτοτε» επισήμανε και παρέθεσε μια σειρά νόμων που ψηφίστηκαν έκτοτε και συνθέτουν την «Ατζέντα 2030»:
Ξεκαθάρισε ότι οι αλλαγές που φέρνει δεν υπηρετούν την βελτίωση της αμυντικής ικανότητας της χώρας και των συνθηκών εργασίας και διαβίωσης των στελεχών. Μετέφερε την κατάσταση που αντιμετωπίζουν τα στελέχη των ενόπλων δυνάμεων την ώρα που όπως είπε η «κυβέρνηση καυχιέται και προβάλλει, με τη βοήθεια φιλικών ΜΜΕ, μόνο τα πανάκριβα οπλικά συστήματα που παραγγέλνει και τις δήθεν αυξήσεις στα στελέχη».
«Ο Σύλλογός Αποφοίτων ΣΤΥΑ, μαζί με το Συντονιστικό Συμβούλιο των Συλλόγων Αποφοίτων ΑΣΣΥ, δεν έμεινε στο περιθώριο» υπογράμμισε που και στάθηκε στις προσπάθειες ενημέρωσης στελεχών, στο κάλεσμα των φορέων εκπροσώπησης στρατιωτικών για κοινό μέτωπο υπενθυμίζοντας πως «δεκατρείς φορείς ανταποκριθήκαμε, και πραγματοποιήσαμε τρεις μεγάλες συγκεντρώσεις στο κέντρο της Αθήνας – κάτι πρωτόγνωρο μετά τη μεταπολίτευση – και μία παράσταση διαμαρτυρίας έξω από το Υπουργείο Εθνικής Αμυνας.»
«Για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία, εμείς οι στρατιωτικοί στηρίξαμε τα δίκαια αιτήματα άλλων κλάδων, κι εκείνοι στήριξαν τον δικό μας αγώνα» επισήμανε, εξηγώντας ότι «επιδιώξαμε και σταθήκαμε επίσης δίπλα σε άλλους φορείς εργαζομένων- επισκεφτήκαμε εργατικά κέντρα, βρεθήκαμε αρωγοί στα μπλόκα των αγροτών, συμμετείχαμε στις διεκδικήσεις και τις κινητοποιήσεις εργαζομένων και συνταξιούχων. Αποδείξαμε ότι δεν είμαστε αποκομμένη προνομιακή κάστα, αλλά αναπόσπαστο τμήμα της ίδιας κοινωνίας, με τα ίδια προβλήματα».
«Ξέρω πως μετά την ψήφιση του νόμου, πολλούς συναδέλφους τους διακατέχει κόπωση, απογοήτευση κι αίσθημα παραίτησης» είπε ο Β.Τσιλιγιάννης και αντέτεινε: «Ομως η οργή δεν εξαφανίζεται – η δυσαρέσκεια συσσωρεύεται κι αναζητά διέξοδο για την ανατροπή αυτής της δυστοπικής πραγματικότητας. Είμαστε πλέον πιο χειραφετημένοι, έχουμε εμπειρία αγώνων, και ξέρουμε ότι τίποτα δεν χαρίζεται».
Τέλος κάλεσε «όλους τους συναδέλφους, εν ενεργεία και εν αποστρατεία, σε αγωνιστική ετοιμότητα. Βρισκόμαστε σε συνεννόηση, διερευνούμε τις δυνατότητές μας κι ετοιμάζουμε μαζί με τους υπόλοιπους φορείς στρατιωτικών, νέο πρόγραμμα κινητοποιήσεων, πιο μαζικό και πιο δυναμικό, τώρα που οι δυσμενείς συνέπειες της ατζέντας έχουν γίνει ορατές ακόμα και στους πιο δύσπιστους».
Υπάρχουν δύο πατρίδες: από τη μία των εργαζόμενων και από την άλλη των εκμεταλλευτών
«Ζητήματα που αφορούν τους στρατιωτικούς δεν μπορούν να εξεταστούν ξεκομμένα απ’ τα αντίστοιχα θέματα που αφορούν την υπόλοιπη κοινωνία» ανέφερε στην παρέμβαση του ο Νίκος Παπαναστάσης, αντισυνταγματάρχης ε.α., βουλευτής του ΚΚΕ, εξηγώντας ότι «στη συντριπτική τους πλειοψηφία, προέρχονται από τον λαό, διατηρούν στενούς δεσμούς με το κοινωνικό τους περιβάλλον και βιώνουν τις αγωνίες και τα προβλήματά του».
«Οι στρατιωτικοί και οι οικογένειές τους» συνέχισε «ζουν τον φόβο του πολέμου και τις βαριές συνέπειές του, που μπαίνουν στο σπίτι και το εισόδημά τους, που απειλούν να κλέψουν από τα παιδιά τους, το όνειρο ενός “αύριο” ειρηνικού και δημιουργικού. Ζουν τα ίδια προβλήματα, που ζουν εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι».
«Αυτό αποτελεί και τη βασική αφετηρία της προσέγγισης του ΚΚΕ» σημείωσε διευκρινίζοντας ωστόσο πως η παραδοχή αυτή έχει και την εξής κομβική διάκριση: «αλλο ο στρατιωτικός ως εργαζόμενος και άλλο οι Ενοπλες Δυνάμεις ως ένοπλος κρατικός μηχανισμός, με συγκεκριμένο ρόλο και λειτουργία και αποστολές εκτός συνόρων, για τα συμφέροντα της αστικής τάξης».
«Ο στρατιωτικός σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να ταυτίζεται με την τάξη που κατέχει τον πλούτο, δεν είναι φορέας των συμφερόντων του κεφαλαίου. Η υπηρεσία του στις Ενοπλες Δυνάμεις δεν αλλάζει ούτε την κοινωνική του κατάσταση, ούτε και ταξική του θέση». επισήμανε.
«Το ΚΚΕ» τόνισε «συνδέει τα ζητήματα που απασχολούν τους στρατιωτικούς, με το ευρύτερο εργατικό και λαϊκό κίνημα
Δεν αντιμετωπίζει τους στρατιωτικούς ως ένα ενιαίο και εχθρικό σώμα απέναντι στην κοινωνία.
Αντίθετα, αναδεικνύει τις αντιθέσεις που υπάρχουν και μέσα στις Ενοπλες Δυνάμεις. Παλεύει για τη λύση των δίκαιων αιτημάτων τους, στηρίζει τον συλλογικό αγώνα τους που κινείται σ’ αυτή την κατεύθυνση και το απέδειξε με τις κινητοποιήσεις στη αρχή του 2026.
Ειδικά σε θέματα που αφορούν τους μισθούς και τη στέγασή τους, τις επιπτώσεις που έχει η συμμετοχή της χώρας σε ιμπεριαλιστικούς στρατιωτικούς σχεδιασμούς, αλλά και στον πόλεμο με άμεσο ή έμμεσο τρόπο.»
«Ειδικά στους στρατιωτικούς» σημείωσε «οι αστικές κυβερνήσεις τους αναθέτουν, τον κομβικό ρόλο των “τοποτηρητών” στήριξης των λεγόμενων “εθνικών θεμάτων”. Τους στοιχίζουν ακόμη και ενόρκως, κάτω από το πλαίσιο μιας “εθνικής ενότητας”. Μιας έννοιας που περιλαμβάνει στοιχεία του κοινού συμφέροντος όλων. Ετσι εγκλωβίζουν το λαό πίσω από τις επιλογές της οικονομικής και πολιτικής εξουσίας, βαφτίζοντας “προδοτική” κάθε ασκούμενη αντίδραση και “άπατρι” όποιον την εκφράζει.
Εμείς τους απαντάμε ότι υπάρχουν δύο πατρίδες: Απ τη μια η πατρίδα των εργαζομένων, των ανθρώπων της βιοπάλης, που ενώ παράγουν τα πάντα, τους τα στερούν, κι την άλλη των εκμεταλλευτών που με θράσος τα λυμαίνονται. Και από εδώ καλούμε τους στρατιωτικούς να κάνουν τις επιλογές τους. Τι ανταποκρίνεται στα θέλω τους, τι στηρίζουν, και τι αντιπαλεύουν».
«Το ΚΚΕ ήταν, είναι και θα είναι δίπλα τους. Να ακούει τη φωνή τους, τις αγωνίες τους, τις προτάσεις τους», κατέληξε.
Οι φαντάροι με ψηλά το κεφάλι και με όπλο την αλληλεγγύη διεκδικούν και παίρνουν θέση ενάντια στον πόλεμο
«Τον Ιούνη του 2026 ολοκλήρωσα τη στρατιωτική μου θητεία, ένα μέρος της οποίας υπηρέτησα ως καταδρομέας στο 4ο ΕΤΕΘ στο Καρλόβασι της Σάμου», ανέφερε ο Μάνος Παπαγεωργίου, που σήμερα εργάζεται – όπως και πριν τη θητεία του – ως αποθηκάριος σε σούπερ μάρκετ.
Στάθηκε στον χαιρετισμό που απηύθυνε, κατά την παρουσία του στον στρατό, σε συγκέντρωση σωματείων και φορέων ενάντια στην ψήφιση του κρατικού προϋπολογισμού «της φτώχειας και του πολέμου».
«Η υποδοχή μου στη συγκέντρωση ήταν συγκινητική», σημείωσε και συμπλήρωσε: «Ημουν εκεί που ήταν η οικογένειά μου, η οποία διαδήλωνε ενάντια στην ακρίβεια και στον πόλεμο. Πήρα δύναμη από τους όμοιούς μου εργαζόμενους στο συλλαλητήριο, τους συναδέλφους μου φαντάρους που την ίδια περίοδο επισκέπτονταν τα μπλόκα των αγροτών, αλλά και από αξιωματικούς και υπαξιωματικούς που μου χτύπησαν την πλάτη».
«Γυρνώντας στη μονάδα μου με περίμενε ποινή φυλάκισης και αποπομπή μου από τις Ειδικές Δυνάμεις με εντολή της κυβέρνησης», σημείωσε και σχολίασε καυστικά: «Βέβαια, απορίας άξιο είναι πόσες μέρες τιμητικής άδειας και επαίνους θα έπαιρνα αν μιλούσα για το πόσο καλά περνάμε οι φαντάροι, πόσο καλό κάνουν το ΝΑΤΟ και η ΕΕ, πόσο “φιλειρηνικό” είναι το κράτος – δολοφόνος του Ισραήλ και πόσο δίκαιος είναι ο προϋπολογισμός».
«Η κυβέρνηση έφαγε τα μούτρα της γιατί όλοι οι φαντάροι γνωρίσαμε ένα πραγματικά τεράστιο κύμα αλληλεγγύης από εκατοντάδες σωματεία και μαζικούς φορείς, με εξορμήσεις έξω από το στρατόπεδο στη Σάμο από το Εργατικό Κέντρο, με επιστολές από δεκάδες νέους στρατευμένους από όλη τη χώρα», υπογράμμισε.
Η κυβέρνηση προσπαθεί «να κάμψει τις αγωνιστικές διαθέσεις και να επιβάλει την πολιτική της εμπλοκής με την καταστολή», τόνισε, φέρνοντας ως παράδειγμα τις νέες ποινές σε φαντάρους που συμμετείχαν στη μεγάλη κινητοποίηση της ΔΕΘ.
«Ο,τι και να κάνουν», κατέληξε ο Μ. Παπαγεωργίου, «όλο και περισσότεροι φαντάροι παίρνουν θέση ενάντια στον πόλεμο, μιλούν σε συγκεντρώσεις για ζητήματα που αφορούν τη ζωή τους. Οι φαντάροι, με ψηλά το κεφάλι και με τη δύναμη που παίρνουν από τη μεγάλη αλληλεγγύη, συνεχίζουν και κατά τη διάρκεια της θητείας τους να διαμαρτύρονται και να διεκδικούν συλλογικά μέσα από Επιτροπές που συγκροτούν. Το πραγματικό όπλο που έχουν οι φαντάροι στη θητεία τους είναι η διεκδίκηση, η αλληλεγγύη και ο αγώνας δίπλα στον λαό, μαζί με τον λαό!
Με βάση και τη δική μου πείρα, μπορώ να πω με σιγουριά ότι αυτή η στάση έχει ιδιαίτερη αξία και δυναμώνει τους εργατικούς – λαϊκούς αγώνες.
Δεν μας τρομάζουν. Με το ΚΚΕ για την ανατροπή και τον σοσιαλισμό – κομμουνισμό».
