Τάγματα ασφαλείας μέρος 7ο

Οι Άγγλοι απελευθερώνουν ταγματασφαλίτες
Οι Άγγλοι απελευθερώνουν ταγματασφαλίτες

Το ALT.GR δημοσιεύει το 7ο Μέρος της σειράς άρθρων, σχετικά με τα  “Τάγματα Ασφαλείας” με επιμέλεια του  Μ.Κ.

«Δράση» των ταγμάτων ασφαλείας στην Πελοπόννησο

Τα τάγματα χωροφυλακής του Παπαδόγκωνα τα συναντάμε σε πλήθος επιχειρήσεων των γερμανικών δυνάμεων κατοχής εναντίων των δυνάμεων του ΕΛΑΣ αλλά και εναντίον αμάχων. Υπάρχουν όμως και επιχειρήσεις στις οποίες δρουν αυτόνομα επιδεικνύοντας υπερβάλλοντα ζήλο.

Μια τέτοια επιχείρηση έλαβε χώρα στις 22-25 Οκτωβρίου 1943 στη Σπάρτη όπου οι ταγματασφαλίτες του τάγματος Λεωνίδας συνέλαβαν 100 Έλληνες πατριώτες που οι περισσότεροι ήταν χαρακτηρισμένοι ως ΕΑΜΙΤΕΣ (οι περισσότεροι έμποροι, δικηγόροι, γιατροί, δημόσιοι υπάλληλοι, επιστήμονες) τους οποίους και παρέδωσαν στους Γερμανούς. Οι Γερμανοί θα προχωρήσουν στην εκτέλεση όλων των αιχμαλώτων καθώς και 18 αγροτών που συνάντησαν στην διαδρομή από Σπάρτη μέχρι το Μονοδένδρι στις 26 Νοεμβρίου 1943.

Σημαντική και η συμμετοχή των ταγματασφαλιτών της Πελοποννήσου στην σφαγή των Καλαβρύτων όπου έδρασαν τόσο υποστηρικτικά στην διάρκεια των επιχειρήσεων όσο και ολόκληρο το προηγούμενο διάστημα συλλέγοντας πληροφορίες για Έλληνες πατριώτες και αντιστασιακούς της περιοχής τις οποίες μετέφεραν στις γερμανικές δυνάμεις.

Καλάβρυτα Δεκέμβριος 43 Έλληνες ταγματασφαλίτες. Είχαν ντυθεί με γερμανικές στολές αλλά φόραγαν τζόκεϊ αντί για κράνη

Η σφαγή στα Καλάβρυτα έγινε στις 13 Δεκεμβρίου του 1943. Η επιχείρηση όμως «Καλάβρυτα» ξεκίνησε στις 5 Δεκεμβρίου και ολοκληρώθηκε στις 15 του ίδιου μήνα. Σε αυτήν πήραν μέρος 3000 ένοπλοι Γερμανοί και Ταγματασφαλίτες με επικεφαλής τον Γερμανό ταγματάρχη Εμπερσμπέργκερ. Ο απολογισμός της συγκεκριμένης επιχείρησης είναι τραγικός.

Στο δρόμο για τα Καλάβρυτα πέρασαν από τα χωρία  Μελίσσια, Ρωγούς, Κερπινή, Ζαχλωρού, Βραχνί, Σουβάρδο και Μέγα Σπήλαιο εκτέλεσαν 143 άνδρες.  Συγκεκριμένα, εκτελέσεις έγιναν στους Ρωγούς (58), Κερπινή (37), Άνω και Κάτω Ζαχλωρού (21), Μονή Μεγάλου Σπηλαίου (22) και κοντά στην Κερπινή (5). Στην διαδρομή άφησαν πίσω εκατοντάδες σπίτια καμένα σε πάνω από 50 χωριά, αφού πρώτα τα  λεηλάτησαν.

Στις 13 Δεκεμβρίου έφτασαν στην πόλη των Καλαβρύτων όπου εκτελέστηκαν πολλές εκατοντάδες αμάχων (από 14 ετών και πάνω). Ο αριθμός των εκτελεσθέντων ποικίλλει σε διάφορες αναφορές με αριθμούς που ξεκινάνε από 600 και καταλήγουν σε 1500. Σύμφωνα με το Γερμανό ιστορικό Χέρμαν Φρανκ Μάγερ, καθώς υπήρχε η ρητή εντολή του Γερμανικού στρατηγείου να καταγράφονται με ακρίβεια όχι μόνο οι Γερμανικές απώλειες αλλά και αυτές των θυμάτων από τον άμαχο πληθυσμό, θα πρέπει να θεωρηθούν ως «σωστοί» οι αριθμοί που καταγράφονται στα αρχεία της γερμανικής μεραρχίας.

Από αυτά φαίνεται ότι οι Γερμανοί πριν οδηγήσουν τα θύματα στον τόπο εκτέλεσης τα καταμέτρησαν. Κάτι τέτοιο επιβεβαιώνεται και από μαρτυρίες Γερμανών στρατιωτών που συμμετείχαν στην επιχείρηση. Έτσι ο Μάγερ καταλήγει ότι 696 άτομα εκτελέστηκαν σε όλη την περιοχή των Καλαβρύτων και των γειτονικών χωριών. Θα πρέπει από αυτόν τον αριθμό να αφαιρεθούν οι 12 διασωθέντες (οι Γερμανοί δεν ήξεραν ότι υπήρχαν διασωθέντες) που κατάφεραν να διαφύγουν ή δεν πέθαναν στην διάρκεια των εκτελέσεων και οι 143 άνδρες που εκτελέστηκαν πριν η μεραρχία μπει στα Καλάβρυτα όπως αναφέρθηκε παραπάνω οπότε καταλήγουμε ότι στα Καλάβρυτα τη 13η Δεκεμβρίου, εκτελέστηκαν 541 άτομα.

Χαρακτικό Τάσσος για την σφαγή των Καλαβρύτων

Επίσης στην αναφορά της γερμανικής μεραρχίας καταγράφονται οι αρπαγές ζώων (1.930 πρόβατα, 19 βόδια, 27 ορεινά μικρόσωμα άλογα, 28 γαϊδούρια και 1 άλογο) που είχαν ως σκοπό στα πλαίσια της εκδικητικής τους μανίας να στερήσουν από όσους επέζησαν τις προϋποθέσεις διαβίωσης.

Σύμφωνα με τον Γερμανό ιστορικό Χέρμαν Φ. Μάγερ, ο γερμανικός στρατός πυρπόλησε περίπου 1.000 σπίτια σε πάνω από 50 χωριά από τα οποία τα περισσότερα λεηλατήθηκαν πριν την καταστροφή τους. Επίσης, οι κατοχικές δυνάμεις έκλεψαν περίπου 260.000.000 δραχμές!!!

Σύμφωνα με τους ιστορικούς ερευνητές οι περισσότεροι από τους 3000 στο τάγμα του Εμπερσμπέργκερ ήταν Έλληνες δωσίλογοι ταγματασφαλίτες που δεν δίστασαν να σκοτώσουν άμαχους συμπολίτες τους. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Λαμπρόπουλου (μεταφραστή στα γερμανικά στρατεύματα της Πελοποννήσου), αυτοί προέρχονταν από τα τάγματα «Λεωνίδας» από τη Λακωνία, από τα τάγματα στην Ηλεία και την Κόρινθο, ενώ μεταφέρθηκαν και ομάδες ταγματασφαλιτών από τη Θήβα και τα Μέγαρα.

Υπήρχαν και 300 ταγματασφαλίτες οι οποίοι είχαν έρθει μαζί με  τη μονάδα AA 116 των ποδηλατιστών από τη Μεγαλόπολη. Οι Έλληνες ταγματασφαλίτες πήραν ρούχα και οπλισμό από τις αποθήκες της Βέρμαχτ στο Αίγιο και την Πάτρα. Η μόνη διαφορά ήταν ότι δεν τους έδωσαν κράνη αλλά τζόκεϊ για να ξεχωρίζουν από τους Γερμανούς στρατιώτες.

Όταν το Τάγμα του Λεωνίδα Βρεττάκου εισέβαλε στην Καλαμάτα (Ιανουάριος 1944), για να «απελευθερώσει την πόλη από το ΕΑΜ», συνέλαβε 200 άνδρες, από τους οποίους οι περισσότεροι εκτελέστηκαν.

Τον ίδια περίοδο (Ιανουάριος του 1944), το Τάγμα Βρεττάκου συμμετείχε στην εκκαθαριστική “Επιχείρηση Κότσυφας” σε συνεργασία με τους Γερμανούς. Τα τάγματα ασφαλείας Πελοποννήσου συμμετείχαν στις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στην Αχαΐα στις 26 Φεβρουαρίου του 44, στις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις σε Λακωνία και Μεσσηνία τον Μάρτιο, στις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις σε Αχαΐα και Ηλεία τον Απρίλιο.

Σε όλες αυτές τις επιδρομές οι άντρες των ταγμάτων της χωροφυλακής δεν έδειξαν οίκτο στους Έλληνες και συμπεριφέρθηκαν με ιδιαίτερη βαρβαρότητα.

Στις 5 Φεβρουάριου Γερμανοί και ταγματασφαλίτες βομβαρδίζουν και καίνε τον Άγιο Φλώρο, τα Χριστοφιλέικα και τη Σκάλα. Κάτοικοι της Σκάλας που έχασαν συγγενικά τους πρόσωπα σε αυτή την επιδρομή θα πρωταγωνιστήσουν στις εκτελέσεις ταγματασφαλιτών μετά την μάχη στον Μελιγαλά παίρνοντας εκδίκηση για τον χαμό των συγγενικών τους προσώπων.

Η νύχτα της 8ης προς 9η Φεβρουαρίου 1944 ήταν εφιαλτική για τους κατοίκους της Καλαμάτας. Μετά την διαταγή του Γερμανού διοικητή Έγκχολμ, Γερμανοί και ταγματασφαλίτες συνεργάτες τους πραγματοποίησαν μπλόκο στην αγορά της Καλαμάτας. Εκεί συνέλαβαν μεγάλο αριθμό πατριωτών, τους οποίους οδήγησαν κοντά στα Δημοτικά Σφαγεία και τους εκτέλεσαν. Τους έθαψαν σε ομαδικούς τάφους χωρίς να ανακοινωθεί τίποτε. Την εκτέλεση την έκανε γνωστή ο μελλοθάνατος Μίμης Γκουζουλής, που γλίτωσε όταν λίγο πριν από την εκτέλεση μέσα στη νύχτα άρχισε να τρέχει και βοηθούμενος από το σκοτάδι κατάφερε να ξεφύγει, παρά τους πυροβολισμούς. Ο αριθμός των εκτελεσμένων υπολογίσθηκε στους 300.

Μνημείο εκτελεσθέντων μπλόκου Καλαμάτας

Την 9η Φεβρουαρίου 1944 την επόμενη της εκτέλεσης των 300 πατριωτών στην Καλαμάτα οι γυναίκες της πόλης με μαύρες σημαίες κατέβηκαν στο κέντρο της πόλης. Τελικά σκοτώθηκαν 15 γυναίκες όταν οι Γερμανοί άρχισαν να πυροβολούν εναντίων των συγκεντρωμένων.

Λίγες ημέρες μετά οι Γερμανοί διατάζουν την εκτέλεση κρατουμένων στις φυλακές της Τρίπολης και στις 24 Φεβρουάριου εκτελούνται 212 πατριώτες στην Παλιόχουνη της Μεγαλόπολης. Οι περισσότεροι από τους εκτελεσθέντες είχαν συλληφθεί από το τάγμα του Βρεττάκου στην Καλαμάτα.

Την 15η Μαρτίου του 1944 στην Πάτρα προχώρησαν στην εκτέλεση 200 κομμουνιστών που είχαν συλλάβει οι Γερμανοί, ενώ τον ίδιο μήνα εκτέλεσαν άλλους 40 κομμουνιστές που είχε συλλάβει το τάγμα της Καλαμάτας.

Στις  12 Απριλίου, Γερμανοί και ταγματασφαλίτες οργανώνουν από κοινού την επιχείρηση «Ερωδιός».  Σε αυτή την επιχείρηση τον κύριο ρόλο είχε τα τάγμα του Μελιγαλά που προχώρησε σε επιχειρήσεις από την Πύλο μέχρι την Μεσσήνη, ενώ το τάγμα της Καλαμάτας ξρκίνησε από το Πεταλίδι. Από όπου πέρασαν προχώρησαν σε εκτελέσεις, βασανισμούς, βιασμούς, λεηλάτησαν την ύπαιθρο, έβαλαν φωτιές και κατέστρεψαν περιουσίες. Από όπου πέρασαν προχώρησαν σε μαζικές συλλήψεις.

Τις επόμενες ημέρες στην Τρίπολη εκτελέστηκαν πολλοί κρατούμενοι, ανάμεσά τους και 20 Μεσσήνιοι, οι περισσότεροι από τους οποίους είχαν συλληφθεί από τους ταγματασφαλίτες στην επιχείρηση «Ερωδιός» στην περιοχή από το Χωματερό μέχρι το Χαρακοπιό. Την ίδια ημέρα επίσης εκτελέστηκαν εννέα πατριώτες στον Μελιγαλά και την επομένη άλλοι δύο στο ίδιο σημείο.

Όπως φαίνεται από τα επίσημα Γερμανικά έγγραφα της εποχής οι ταγματασφαλίτες πρωταγωνίστησαν στις επιχειρήσεις που έγιναν κατά την διάρκεια της κατοχής σε ολόκληρη την Πελοπόννησο.

Στις 14 Απριλίου 1944 το τάγμα του Αγρινίου προχώρησε σε εκκαθαριστική επιχείρηση στα Καλύβια Αγρινίου όπου και συνέλαβαν και κρέμασαν 60 Ελασίτες μαχητές. Συνολικά 120 Έλληνες εκτελέστηκαν στην περιοχή του Αγρινίου σε αυτή την επιχείρηση.

Στις 27 Απριλίου του 1944 με αφορμή την εκτέλεση του Γερμανού υποστρατήγου Κρέχ στους Μολάους δεν αρκούνται στην εκτέλεση των διακοσίων κομμουνιστών που ήταν φυλακισμένοι στο στρατόπεδο του Χαϊδαρίου και έγινε στην Καισαριανή την 1η Μάη, ούτε στις εκτελέσεις πολλών χωρικών στην περιοχή των Μολάων από τους Γερμανούς. Με διαταγή του ίδιου του Παπαδόγκωνα θα προχωρήσουν σε μαζικές συλλήψεις από τα χωριά της περιοχής 100 κομμουνιστών τους οποίους στην συνέχεια εκτέλεσαν.

Οι ταγματασφαλίτες, εθελοντές κατά την ορολογία των Γερμανών όπως καταγράφεται και στον φιλογερμανικό τύπο της εποχής, «υπό την εντύπωση του κακουργήματος τούτου Έλληνες εθελονταί, εφόνευσαν αυτοβούλως 100 άλλους κομμουνιστάς».

Ανάμεσα σε αυτούς ήταν και 37 πατριώτες που την 1η Μάη οι ταγματασφαλίτες εκτέλεσαν στο ποταμό Νέδοντα της Καλαμάτας (ανάμεσά τους ήταν και 3 γυναίκες).

Στις 23 Μαΐου 1944  Γερμανοί και ταγματασφαλίτες εκτέλεσαν 86 κατοίκους από το χωριό Λίμνη της Αργολίδας και κατέστρεψαν όλο το χωριό.

Στις 28 Μαίου 1944 στο Βαθυτόπι Κορινθίας οι ταγματασφαλίτες εκτέλεσαν 15 πατριώτες από το χωριό Αη Γιάννη Κορινθίας.

Στις 16 Ιουνίου 1944  οι ταγματασφαλίτες εκτέλεσαν στο ποτάμι της Καλαμάτας ακόμη 30 πατριώτες, ανάμεσά στους οποίους και 10 γυναίκες.

Από τις 26 Ιουνίου μέχρι τις 2 Ιουλίου 1944 Γερμανοί και ταγματασφαλίτες θα επιτεθούν σε χωριά της νοτιοανατολικής Πελοποννήσου στην περιοχή της Κυνουρίας και στο όρος Πάρνωνα. Θα εκτελέσουν 202 άντρες και γυναίκες και θα συλλάβουν πάνω από 500. Θα πυρπολήσουν τα χωριά Καστρί, Άγιος Πέτρος, Κοσμάς και θα αποχωρήσουν αφού λεηλατήσουν τα πάντα.

Συμμετείχαν και στις νέες επιχειρήσεις των κατοχικών δυνάμεων το καλοκαίρι του 44 σε πολλές περιοχές της Πελοποννήσου, ενώ συμμετείχαν στην σύλληψη και την μεταφορά των Εβραίων της Πάτρας στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς.

Κάλεσμα στους Ταγματασφαλίτες να παραδώσουν τα όπλα τους

Από το φθινόπωρο του ’44, ο ΕΛΑΣ μετά την αποχώρηση των Γερμανών στρέφεται εναντίον των Ταγματασφαλιτών αναλαμβάνοντας πλέον να καθαρίσει τις περιοχές από την τρομοκρατία τους. Σε κάποιες περιπτώσεις αυτό έγινε αναίμακτα με την παράδοση των ανδρών των ταγμάτων είτε στις δυνάμεις του ΕΛΑΣ είτε τους Βρετανούς που είχαν ήδη αρχίσει να φτάνουν στην Ελλάδα.

Κάποιες φορές όμως παρά τις όποιες προσπάθειες των ανδρών του ΕΛΑΣ ο κόσμος ξέσπασε αυθόρμητα και προχώρησε σε εκτελέσεις και λιντσάρισμα ταγματασφαλιτών. Αυτό έγινε τόσο στις κεντρικές πλατείες της Πύλου όσο και της Καλαμάτας όπου ο διορισμένος από τους Γερμανούς νομάρχης Περώτης αλλά και 17 συνεργάτες των γερμανών «επιφανείς πολίτες της περιοχής» εκτελέστηκαν από τον λαό της Καλαμάτας που είχε υποφέρει τα πάνδεινα από αυτούς.

Σε κάποιες άλλες περιπτώσεις χρειάστηκε ο ΕΛΑΣ να τους συντρίψει στρατιωτικά όπως έγινε στον Πύργο, την Καλαμάτα, το Μελιγαλά, τον Αχλαδόκαμπο, τους Γαργαλιάνους και αλλού. Την συντριβή των ταγματασφαλιτών στον Μελιγαλά ακολούθησαν δίκες και εκτελέσεις από τις δυνάμεις του ΕΛΑΣ όσων από αυτούς είχαν διαπράξει εγκλήματα κατά αθώων πολιτών. Μαζί με αυτούς όμως εκτελέστηκαν από τους κατοίκους των γειτονικών περιοχών πολλοί από τους συλληφθέντες ταγματασφαλίτες χωρίς να μπορέσουν οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ να τους προστατέψουν. Ιδιαίτερη συμμετοχή σε αυτό το γεγονός είχαν οι κάτοικοι του γειτονικού χωριού Σκάλα το οποίο είχε καταστραφεί ολοσχερώς από τους ταγματασφαλίτες οι οποίοι είχαν προχωρήσει και σε μεγάλο αριθμό συλλήψεων και εκτελέσεων.

Αν δεν φρόντιζαν οι αστοί πολιτικοί και οι Βρετανοί να παρέμβουν (θέλοντας να τους χρησιμοποιήσουν αργότερα) και να τους μεταφέρουν στο στρατόπεδο στο Γουδί όπου παρέμειναν φρουρούμενοι και αφοπλισμένοι μέχρι τον Δεκέμβριο του 44 οι Ταγματασφαλίτες της Πελοποννήσου θα ήταν μια άθλια λεπτομέρεια της ιστορίας.

Αν κάποιος θέλει να δει στο σύνολό τους όλες τις εγκληματικές ενέργειες που έκαναν τα τάγματα ασφαλείας στον σύντομο χρονικό διάστημα που δραστηριοποιήθηκαν καλό θα ήταν να ανατρέξει σε επιστημονικά ιστορικά συγγράμματα. Μόνο έτσι θα μπορέσει να αποκτήσει μια πλήρη άποψη για τον τρόπο με τον οποίο έδρασαν και την σκληρότητα την οποία επέδειξαν τα τάγματα ασφαλείας σε ολόκληρη την κατεχόμενη χώρα. Στην επόμενη ανάρτηση θα γίνει μία απλή παράθεση μερικών μόνο από τις ενέργειες που συμμετείχαν τα τάγματα ασφαλείας και οι δωσιλογικές ομάδες στην υπόλοιπη Ελληνική επικράτεια

Επιμέλεια Μ.Κ.
Συνεχίζεται….

Ετικέτες:

Δείτε ακόμα...