Η όλο και μεγαλύτερη συνένωση των μετώπων στην Ουκρανία και στη Μ. Ανατολή αποτελεί έναν ακόμη κρίκο στην γενίκευση του ιμπεριαλιστικού πολέμου, με επίκεντρο την ανεπίστρεπτη πορεία όξυνσης της αντιπαράθεσης ΗΠΑ – Κίνας για την πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα που ήδη έχει βάλει φωτιά σε όλη τη γη.
Η επίθεση της Ουκρανίας σε ιρανικό πλοίο στην Κασπία, σε ένα ακόμη στρατηγικό πέρασμα που συνδέει τη Ρωσία και το Ιράν με την Κεντρική Ασία, απειλεί να μετατρέψει μια τεράστια περιοχή σε πεδίο μάχης.
Ο εκπρόσωπος της ρωσικής κυβέρνησης, Ντ. Πεσκόφ, δήλωσε ότι αυτή η επίθεση πρέπει να θεωρηθεί επίθεση κατά του ίδιου του Ιράν, κατηγορώντας το Κίεβο ότι «διευρύνει την έκταση των τρομοκρατικών επιθέσεων». Επίσης, επανέλαβε τις κατηγορίες ότι η Ουκρανία ευθύνεται για την ανατίναξη του αγωγού φυσικού αερίου Nord Stream και του αγωγού Caspian Pipeline Consortium που μεταφέρει το πετρέλαιο του Καζακστάν.
Είχε προηγηθεί η προειδοποίηση του ιρανικού υπουργείου Εξωτερικών για τις «απρόβλεπτες» συνέπειες που θα έχει η ουκρανική επίθεση, η οποία «δεν θα μείνει αναπάντητη».
Σε ιρανικά και ουκρανικά μέσα κυκλοφορούν φωτογραφίες που δείχνουν ότι η εμβέλεια των ιρανικών πυραύλων μπορεί να φτάσει μέχρι την Ουκρανία. Ασφαλώς αυτές οι εικόνες έχουν έναν προπαγανδιστικό χαρακτήρα, όμως αναμφισβήτητα αποτυπώνουν τους κινδύνους που υπάρχουν για μια ραγδαία επέκταση της σύγκρουσης σε όλη την περιοχή από τη Μαύρη και την Κασπία Θάλασσα μέχρι τον Περσικό Κόλπο.
Σε ένα τέτοιο κλίμα, οι σημερινές συναντήσεις με διαφορά λίγων ωρών, που θα έχει ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντ. Τραμπ με τον ισραηλινό σφαγέα Μπ. Νετανιάχου και το ευρωατλαντικό ανδρείκελο Βλ. Ζελένσκι ακόμη και σε επίπεδο σημειολογίας είναι ενδεικτικές.
Ο υπουργός Άμυνας του Ισραήλ, Ισρ. Κατζ, δήλωσε πως «θέλουμε πολύ να χτυπήσουμε τους ενεργειακούς στόχους του Ιράν», αλλά «οι ΗΠΑ δεν το εγκρίνουν αυτή τη στιγμή λόγω της ανησυχίας ότι το Ιράν θα επιτεθεί σε γειτονικές χώρες, προκαλώντας μια παγκόσμια πετρελαϊκή κρίση». Ο ίδιος δήλωσε πως η Τεχεράνη γνωρίζει ότι τα αμερικανικά πολεμικά αεροσκάφη που κάνουν επιδρομές στο Ιράν απογειώνονται από το Ισραήλ, υποστηρίζοντας πως «οι Ιρανοί πυροβολούν τα πάντα, εκτός από μία χώρα, το κράτος του Ισραήλ».
Ο Ντ. Τραμπ δήλωσε πως ο Μπ. Νετανιάχου αναμένεται να του θέσει το θέμα του βομβαρδισμού των πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν στο όρος Pickaxe επειδή «θέλει να παραμείνω ενεργός», αλλά «δεν χρειάζομαι τον Μπίμπι να μου λέει» πράγματα που σχετίζονται με τις πληροφορίες σχετικά με τις ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις. Επανέλαβε, δε, τις απειλές ότι «δεν είναι μεγάλο πρόβλημα» για τις ΗΠΑ να καταστρέψουν και αυτές τις πυρηνικές εγκαταστάσεις ή τις περισσότερες γέφυρες τους «σε λιγότερο από μία ώρα» και όλους τους σταθμούς παραγωγής ενέργειας «μέσα σε μία ημέρα» εάν το Ιράν δεν καταλήξει σε συμφωνία.
Παζάρια Ιράν – Ομάν για την διαχείριση των Στενών του Ορμούζ
Το Ομάν παρουσίασε στο Ιράν σχέδιο για τη διαχείριση των Στενών του Ορμούζ, το οποίο περιλαμβάνει την είσπραξη προαιρετικών τελών για τη διέλευση, σύμφωνα με το Reuters.
Με βάση το δημοσίευμα, η πρόταση του Ομάν προβλέπει ότι το Ιράν δεν θα ασκεί αποκλειστικό έλεγχο. Το σύστημα θα είναι ανάλογο με αυτό που ισχύει στο Στενό της Μαλάκκα στην Ασία, όπου η Ινδονησία, η Μαλαισία και η Σιγκαπούρη ζητούν από τα πλοία να καταβάλλουν προαιρετικές εισφορές για τη χρηματοδότηση της ναυσιπλοΐας, της προστασίας του περιβάλλοντος και των επιχειρήσεων έρευνας και διάσωσης.
Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Αμπάς Αρακτσί, συζήτησε την κατάσταση στα Στενά του Ορμούζ με τους ομολόγους του από το Ομάν, τη Σαουδική Αραβία και την Ιαπωνία.
Εξάλλου, εκπρόσωπος του ισραηλινού στρατού δήλωσε πως οποιαδήποτε εταιρεία ή χώρα χρησιμοποιήσει τα «παγωμένα» ιρανικά κεφάλαια για να καλύψει τις ζημιές σε πλοία της -όπως ισχυρίστηκε ο Ντ. Τραμπ- θα αποκλειστεί από τα Στενά του Ορμούζ.
Σε μια παράλληλη εξέλιξη, οι υπουργοί Εξωτερικών των χωρών του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου (GCC) είχαν τηλεδιάσκεψη. Το υπουργείο Εξωτερικών του Ομάν ανέφερε σε ανακοίνωσή του ότι οι συνομιλίες τόνισαν «τη σημασία της εντατικοποίησης του συντονισμού όσον αφορά την ελευθερία της ναυσιπλοΐας και την ασφάλειά της στο Στενό του Ορμούζ, και της ιεράρχησης πολιτικών και διπλωματικών λύσεων που ενισχύουν την περιφερειακή ασφάλεια και σταθερότητα».
