Το κάδρο της εμπλοκής

Κατασκοπευτικό αεροπλάνο των ΗΠΑ RC-135
Φώτο Αρχείου / Κατασκοπευτικό αεροπλάνο των ΗΠΑ RC-135 / Πηγή: US Air Force

Η είδηση ότι αμερικανικό αναγνωριστικό αεροπλάνο, που απογειώθηκε από τη βάση της Σούδας, συμμετείχε πριν από λίγες μέρες στο ρωσο-βρετανικό επεισόδιο ανοιχτά της Κριμαίας, αποτελεί στοιχείο κλιμάκωσης της ελληνικής εμπλοκής στον επικίνδυνο αμερικανοΝΑΤΟικό σχεδιασμό, με επίκεντρο τη Μαύρη Θάλασσα.

Η ελληνική κυβέρνηση κρατάει «σιγήν ιχθύος», κάνοντας ακόμα πιο αμείλικτα τα ερωτήματα για το βάθος της ιμπεριαλιστικής εμπλοκής, που εκθέτει τον λαό σε μεγάλο κίνδυνο και τον κάνει στόχο.

Δεν είναι άλλωστε η πρώτη φορά: Μόλις τον περασμένο Απρίλη, αεροσκάφος του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ, ειδικευμένο σε ηλεκτρονικό πόλεμο και υποκλοπή σημάτων και επικοινωνιών, απογειώθηκε από τη βάση της Σούδας και αναπτύχθηκε στη Μαύρη Θάλασσα, δυτικά της Κριμαίας, επαναλαμβάνοντας την ίδια αποστολή άλλες δυο φορές τον ίδιο μήνα.

Το κάδρο της εμπλοκής «προς Βορρά» συμπληρώνει:

Πρώτον, η αξιοποίηση του λιμανιού της Αλεξανδρούπολης ως «ορμητηρίου πολέμου» των ΑμερικανοΝΑΤΟικών προς τα Βαλκάνια, την Ανατ. Ευρώπη και τη Μαύρη Θάλασσα. Αλλά και ως «παρατηρητηρίου» για τις κινήσεις του ρωσικού Πολεμικού Ναυτικού από τη Μαύρη Θάλασσα στη Μεσόγειο και αντίστροφα.

Θυμίζουμε ότι, από τον Μάη μέχρι και τις αρχές Ιούνη, πραγματοποιήθηκαν στα Βαλκάνια 17 στρατιωτικές ασκήσεις του ΝΑΤΟ και «σύμμαχων» κρατών της περιοχής. Σ’ αυτές τις γενικευμένες πρόβες πολέμου συμμετείχαν περισσότεροι από 46.000 στρατιώτες με εξοπλισμό προηγμένης τεχνολογίας.

Ένα μεγάλο μέρος αυτής της τεράστιας δολοφονικής μηχανής προωθήθηκε στο «θέατρο» των επιχειρήσεων μέσω των ΝΑΤΟικών στρατιωτικών υποδομών στη Β. Ελλάδα.

Δεύτερον, η σταθερή παρουσία ελληνικών ναυτικών δυνάμεων στη Μαύρη Θάλασσα, που ενισχύεται από χρόνο σε χρόνο, όχι μόνο ως προς το μέγεθος, αλλά και ως προς τη διάρκεια των αποστολών. Αποτελεί τμήμα των ΝΑΤΟικών αρμάδων που περιπολούν στη Μαύρη Θάλασσα και το 2019 συμπλήρωσαν αθροιστικά πάνω από 250 μέρες παρουσίας στην περιοχή.

Τρίτον, με τη συμμετοχή στη ΝΑΤΟική επιχείρηση SNMG2 στο Αιγαίο, που ξεκίνησε αμέσως μετά τα γεγονότα στην Ουκρανία το 2016, με καθοριστικό ρόλο της τότε κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και με πρόσχημα το Προσφυγικό. Κατοχυρώθηκε έτσι η μόνιμη ναυτική παρουσία του ΝΑΤΟ πάνω στον «διάπλου» των ρωσικών πλοίων από τον Εύξεινο Πόντο προς τη Μεσόγειο.

Όλα αυτά προδίδουν τη σταθερή αναβάθμιση του ρόλου της Ελλάδας στο αμερικανοΝΑΤΟικό σχέδιο περικύκλωσης της Ρωσίας, με επίκεντρο τη Μαύρη Θάλασσα.

Όχι μόνο διπλωματικά, όπως έγινε με τις «ειδικές αποστολές» της ελληνικής κυβέρνησης, επ’ αφορμή των εξελίξεων σε Ουκρανία και Λευκορωσία, αλλά και στρατιωτικά, με τη διάθεση προσωπικού των Ενόπλων Δυνάμεων, στρατιωτικού υλικού και κυρίως στρατηγικών υποδομών, όπως λιμάνια, αεροδρόμια, στρατόπεδα κ.τ.λ.

Το βρετανικό πολεμικό πλοίο, στο πλαίσιο ΝΑΤΟικής άσκησης, αλλά και το ολλανδικό, ουσιαστικά αμφισβήτησαν την κυριαρχία της Ρωσίας στην περιοχή της Κριμαίας.

Με αφορμή αυτά τα δυο συμβάντα, η Ρωσία προειδοποίησε για τον κίνδυνο «ατυχήματος», που μπορεί να οδηγήσει σε απότομη, γενικευμένη και απρόβλεπτη κλιμάκωση της έντασης.

Τι θα σημάνει αυτό για τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, που περιπολούν στη Μαύρη Θάλασσα και την ευρύτερη περιοχή; Τι θα σημάνει για τον λαό στις περιοχές της Β. Ελλάδας που οι ΑμερικανοΝΑΤΟικοί χρησιμοποιούν ως ορμητήριο, με ευθύνη όλων διαχρονικά των κυβερνήσεων; Θυμίζουμε ότι η Ρωσία έχει προειδοποιήσει ότι θεωρεί στόχο κάθε στρατιωτική βάση σε χώρα μέλος του ΝΑΤΟ που απειλεί την κυριαρχία της.

Τα στοιχεία αυτά της εμπλοκής, δείκτης της επιθετικότητας της ελληνικής αστικής τάξης, σημειώνονται και στα ντοκουμέντα που ψήφισε μόλις το προηγούμενο Σαββατοκύριακο το 21ο Συνέδριο του ΚΚΕ.

Οι κίνδυνοι για τον λαό «φωνάζουν» από παντού. Η βαθύτερη εμπλοκή της Ελλάδας στον αμερικανοΝΑΤΟικό σχεδιασμό και στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, για τα συμφέροντα της αστικής τάξης, δεν είναι παράγοντας «σταθερότητας» και «ειρήνης», όπως το παρουσιάζουν η κυβέρνηση και τα άλλα αστικά κόμματα, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά το ακριβώς αντίθετο.

Απέναντι στις εξελίξεις δεν χωράει κανείς εφησυχασμός. Τώρα είναι που πρέπει να δυναμώσει η εργατική – λαϊκή πάλη για απεμπλοκή από τα σχέδια των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ, την επιστροφή των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων απ’ όλες τις ευρωατλαντικές αποστολές. Για την αποδέσμευση από τις συμμαχίες του κεφαλαίου, στον αγώνα για την ανατροπή της εξουσίας του.

Το άρθρο αναδημοσιεύεται από τη στήλη “Η άποψή μας” του Ριζοσπάστη

Δείτε ακόμα...