Καλά! Είναι φανερό, ότι εκεί στο υπουργείο της Μεσογείων το καλάμι άλλοτε γίνεται όργανο «ξυλοφορτώματος» του προσωπικού και άλλοτε παίρνει το ρόλο ίππου κούρσας …!
Έτσι μόνο μπορούμε να κατανοήσουμε, για παράδειγμα, γιατί και πώς ο επικεφαλής του υπουργείου αδιαφορεί και απαξιώνει το προσωπικό! Αδιαφορεί για τις παραιτήσεις κάθε κατηγορίας και ειδικότητας προσωπικού. Διατάσσει την αποστρατεία συνταγματαρχών χωρίς καν να εξασφαλίζονται τα συνταξιοδοτικά ασφαλιστικά διακαιώματα. Έτσι, ως ο απόλυτος άρχων, που όμως δεν «άρχει» ανθρώπων. Το ίδιο με το πολυνομοσχέδιο, ανάμεσα σε πολλά άλλα, απαξιώνει και υποβαθμίζει τους υπαξιωματικούς ισοπεδώνοντας τους στην κυριολεξία. Πολλά θα μπορούσαμε να πούμε στον τομέα του προσωπικού και μεταξύ των άλλων για τη νοοτροπία του μισθοφόρου, που τους επιβάλλει η ηγεσία του υπουργείου της Μεσογείων και σχετίζεται με τη συνέχεια των σχεδιασμών της για τον Στόλο.
Έτσι, μόνο με το καλάμι μπορούμε να κατανοήσουμε τον στόμφο και την αλαζονεία που διέπουν τη στάση του επικεφαλής του υπουργείου και σε επιχειρησιακά θέματα. Ειδικά εκεί όπου αισθάνεται σχετικά άνετα, όπως τότε στους Rotary, ή προ ημερών στην ΑΜΚΕ «Κόμβος» με τους συμμαθητές του, γίνεται πιο αναλυτικός, πιο χαλαρός και χρησιμοποιεί πιο «επιστημονικές» εκφράσεις όπως: «Το Αιγαίο δεν έχει καμία έννοια να το προστατεύει ο Στόλος, όπως γινόταν μέχρι τώρα». Μπα, δεν το ξέραμε!
Η στρατηγική σκέψη της Μεσογείων αναλύεται, ως σε ποίημα, κάθε φορά από την ηγεσία του υπουργείου της λεωφόρου. Λέει συγκεκριμένα πχ: «Οι καινούργιες φρεγάτες, τα καινούργια πλοία, είναι πάρα πολύ ακριβά εργαλεία για να μένουν περιορισμένα σε μια στενή θάλασσα όπως το Αιγαίο, εκτεθειμένα σε σύγχρονες απειλές». Γιατί καλέ δε μας το λες καθαρά; Γιατί δε μας λες, ότι δώσαμε ένα σκασμό εκατομμύρια για τέσσερα πλοία που κατά τύχη ψωνίσαμε και όχι κατόπιν μελέτης των επιχειρησιακών αναγκών; (σσ: Αποκτήθηκαν μετά τη γνωστή καραμπόλα μεταξύ ΗΠΑ, Γαλλίας, για το ποιος θα κτίσει ένα στολίσκο υποβρυχίων της Αυστραλίας στο πλαίσιο της AUKUS).
Γιατί καλέ δε μας το λες καθαρά επίσης, ότι έτσι, η ελληνική πλουτοκρατία θα «πουλήσει μούρη στην πιάτσα», υποτίθεται στην Ανατολική Μεσόγειο, κερδίζοντας δουλειές;
Μετά λέει: Θα έχουμε τις φρεγάτες για «αποτροπή»! Μπα; Και έτσι να ήταν, με τις Belharra από τον Ινδικό ωκεανό ή τον Ειρηνικό θα λειτουργεί πάλι η αποτροπή; Γιατί εκεί θα είναι. Το είπε άλλωστε και ο πρωθυπουργός και ο προκάτοχος της σημερινής πολιτικής ηγεσίας της Μεσογείων. Η σημερινή απλά αποφεύγει να το πει καθαρά, αλλά … πονηρούλικα μιλάει «για δουλειές αλλού», ώστε εμείς να εννοήσουμε την Αν. Μεσόγειο!
Αλλά η στρατηγική σκέψη της Μεσογείων, με δεδομένη την αριθμητική υπεροχή πολεμικών πλοίων της τουρκικής πλευράς, λαμβάνει άραγε υπόψη της την ανάγκη για συγκέντρωση των ημέτερων δυνάμεων, αντί του γεωγραφικού κατακερματισμού τους, που προτείνουν οι ειδικοί; Λαβαίνει υπόψη της την πρώτιστη ανάγκη συντριβής του κύριου όγκου των εχθρικών ενόπλων δυνάμεων στο Αιγαίο; Σε αυτό το επιχειρησιακό καθήκον η όποια Belharra (αν) έχει ξεμείνει στην περιοχή από τις δουλειές του ΝΑΤΟ, της ΕΕ, ή των ΗΠΑ, θα πάρει μέρος, από θέση εκτός Αιγαίου; Άσε που θα πρέπει ακόμη να μας πει, αν τα στρατηγικά όπλα των φρεγατών θα είναι για όλες τις χρήσεις, ή μόνο για ευρωΝΑΤΟικες; Γιατί τότε θα μιλάμε για μεγάλη κοροϊδία του λαού και όχι για απλή επικοινωνιακή πολιτική!
Επίσης η στρατηγική σκέψη της Μεσογείων, μήπως μπορεί να μας λύσει μια απορία; Στις πυραυλικές επιθέσεις του Ιράν φέτος εναντίον του Ισραήλ, κατά πόσο ανταποκρίθηκαν επαρκώς οι σιδερένιοι θόλοι του Ισραήλ, που περίπου παραγγέλνει και η Μεσογείων για το Αιγαίο; Γιατί οι δημοσιογραφικές πληροφορίες μας έλεγαν, ότι στο παιχνίδι απόκρουσης πυραύλων και drones του Ιράν και για ενίσχυση του ισραηλινού θόλου αεράμυνας έμπαιναν κατάλληλα αντιτορπιλικά των ΗΠΑ, καθώς επίσης γαλλικά και αγγλικά πολεμικά αεροσκάφη. Παρεμπιπτόντως τα πλοία των ΗΠΑ εφοδιαζόταν από τη βάση της Σούδας, ενώ τα αεροσκάφη εφορμούσαν από την Κύπρο. Δεν το λες πάντως και επάρκεια αυτό!
Ο συντάκτης του κειμένου τούτου δεν διεκδικεί ταμπέλες και πολύ περισσότερο εκείνη του στρατηγιστή! Άλλοι άξιοι συνάδελφοι έχουν εκφράσει εμπεριστατωμένα σχετικές θέσεις. Βγάζω το καπέλο όμως στο φίλο και συμμαθητή Χρήστο Κ., τον οποίο και εκτιμώ, που όπως διάβασα … ο αφιλότιμος αναζήτησε το βιογραφικό του επικεφαλής της Μεσογείων! Σε αυτό, προφανώς χωρίς επιτυχία, αναζήτησε «που και με ποιο τρόπο απέκτησε το γνωστικό υπόβαθρο για να αναλύει πομπωδώς εξειδικευμένα τακτικά, επιχειρησιακά και στρατηγικά θέματα, που σχετίζονται με όπλα και των τριών κλάδων των ΕΔ». Τελικά ο Χρήστος στο κείμενό του καταλήγει σε διάφορα περί «δελφίνου», αλλά και στα εξής ανησυχητικά, με τα οποία συμφωνώ: «Τα λεγόμενα του κυρίου Δένδια δεν είναι αθώα και απλοϊκά και για τον λόγο αυτό απαιτούν προσεκτική διπλή ανάγνωση και οι ενέργειες του σοβαρή και εμπεριστατωμένη ανάλυση σε βάθος»!
Γιάννης Ντουνιαδάκης υποναύαρχος ΠΝ ε.α.
