Το Πολυτεχνείο, οι νεκροί του και ο σκοταδισμός μέσα στα στρατόπεδα

Πολυτεχνείο 1973
Μετά την εισβολή στο Πολυτεχνείο

Οι μέρες της επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου πλησιάζουν και «παραδοσιακά» μέσα στα στρατόπεδα παρατηρείται μια έξαρση του ανορθολογισμού, είτε από τα κείμενα που διαβάζονται την ημέρα της επετείου, είτε από διάφορους «διακεκριμένους ιστορικούς» από το μόνιμο προσωπικό. Ελπιδοφόρο είναι βέβαια, ότι πλέον αυτοί που δεν αποτελούν παρά ένα πολύ μικρό ποσοστό.

Τα κείμενα του Υπουργείου Άμυνας για την επέτειο αποτελούν κατά βάση μια εκλεπτυσμένη διαστρέβλωση του περιεχομένου της επετείου και μια προσπάθεια να καλλιεργηθεί συγκεκριμένη στάση και συνείδηση των φαντάρων απέναντι σε κεντρικά ζητήματα. Για παράδειγμα, σε τόσες σελίδες ομιλίας, δεν αναφέρονται πουθενά και ποτέ οι “απαγορευμένες λέξεις” ΗΠΑ και ΝΑΤΟ. Η Χούντα παρουσιάζεται σαν μια “τυχαία” εξέλιξη που αφορά κάποιους άφρονες αξιωματικούς που παραστράτησαν από τον όρκο τους. Δεν αναφέρονται πουθενά οι ευθύνες των ΗΠΑ και ΝΑΤΟ για την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, αλλά και την ενεργή ανάμειξη του δικτατορικού καθεστώτος και των ελληνικών δυνάμεων στο πραξικόπημα και την υποδαύλιση του εθνικιστικού μίσους στην περιοχή, όλη την προηγούμενη περίοδο. Φυσικά, το “προβληματικό” στην εισβολή, κατά βάση τίθεται σε εθνικιστική βάση και στο γεγονός ότι το ελληνικό αστικό κράτος, “έχασε την ευκαιρία” να επεκταθεί εγκολπώνοντας το κράτος της Κύπρου με οποιονδήποτε τρόπο (δηλαδή αν πετύχαινε το πραξικόπημα του Ιωαννίδη, θα ήταν “καλοί” οι χουντικοί αξιωματικοί…).

Για την αισχρή προσβολή των νεκρών του Πολυτεχνείου

Παραμένουν ωστόσο ριζωμένες αντιλήψεις, παρά την όποια φανερή πρόοδο, για τους νεκρούς της εξέγερσης του 1973, ο οποίες αποτελούν ξεδιάντροπη “ύβρη” προς την μνήμη όλων εκείνων που έδωσαν τη ζωή τους για την ανατροπή της δικτατορίας. Αντιλήψεις που λένε ότι “δεν υπήρχαν νεκροί στο Πολυτεχνείο” ή ότι στην καλύτερη “…2 – 3 σκοτώθηκαν πάνω στην αναμπουμπούλα των ημερών”.

Καμία ανάγκη δεν υπάρχει φυσικά για κανέναν να απαντήσει στα σοβαρά στα παραπάνω “ψεκασμένα – φασιστικά – απαράδεκτα” επιχειρήματα, ωστόσο αξίζουν να παρουσιαστούν μερικά γνωστά, κατά τα άλλα, στοιχεία…

Αρχικά, η ίδια η Χούντα, ακόμα και με παραποιημένα στοιχεία έδωσε στην δημοσιότητα, παραδέχτηκε το αιματοκύλισμα. Σύμφωνα με στοιχεία που δόθηκαν στον καθεστωτικό τύπο της εποχης, από τον υφυπουργό της Χούντας Σπύρο Ζουρνατζή, μέχρι το απόγευμα της 18ης Νοέμβρη, είχαν διαπιστωθεί και με νεκροψία ήδη 11 νεκροί1.

Το 1974 ο εισαγγελέας Δ. Τσεβάς στο πόρισμα του στις 14/10, εκτίμησε οτι αριθμός των νεκρών έφτανε πιθανότα στους 34, 18 που είχαν ήδη ταυτοποιηθεί και 16 ακόμα που γινόταν έρευνα για την ταυτοποίηση τους2.

Η πιο σύγχρονη έρευνα, η οποία ακόμα συνεχίζεται, έχει καταλήξει, μέχρι στιγμής, σε 24 επιβεβαιωμένες περιπτώσεις νεκρών. Στις 16 φτάνουν οι περιπτώσεις, που από την εξέλιξη της έρευνας από διάφορες πηγές, προκύπτουν ως “βασίμως νεκροί”, ενώ στις 30 φτάνουν οι περιπτώσεις επωνύμων, που αναφέρονται σταθερά σε όλους τους καταλόγους νεκρών από το 1974 και μετά, και ακόμα δεν έχουν τεκμηριωθεί επαρκώς3.

Απομονώνουμε παντού τους νοσταλγούς της Χούντας! Δεν αφήνουμε πουθενά χώρο στο φασιστικό δηλητήριο, κόντρα στον ανορθολογισμό και την παραχάραξη!

Με αγώνες τιμάμε τους νεκρούς του Πολυτεχνείου!

Γ.Γ.

1 Εφημερίδα Μακεδονία, 20/11/1973
2 Λεωνίδας Καλλιβρετάκης, «Πολυτεχνείο ’73: Το ζήτημα των θυμάτων: Νεκροί και τραυματίες», στο Πολυτεχνείο ’73: ρεπορτάζ με την Ιστορία, τομ. 2, Αθήνα: Εκδόσεις Φιλιππότη, 2004, σελ. 41
3 Ο.π., σελ.45

Δείτε ακόμα...