Το Σωτήριον Έτος 2020

Κάπου στον κόσμο μια χώρα επιλέγει ποιοι θα ζήσουν ανάλογα με την ηλικία τους. Στις μεγάλες οικονομικές δυνάμεις, εργάτες συνωστίζονται κατά χιλιάδες με κίνδυνο έκθεσης στον SARS-COV2 και με αποτέλεσμα πάρα πολλούς θανάτους προκειμένου να μη χαλάσει ο κύκλος της οικονομίας τους.Το Σωτήριον Έτος 2020 στην Ελλάδα, οι δυνάμεις που κηρύττουν τη λιτότητα και τη συρρίκνωση του δημόσιου τομέα υγείας-πρόνοιας τώρα κήρυξαν ομοθυμαδόν το #ΜΕΝΟΥΜΕΣΠΙΤΙ για να μην αναλάβουν το πολιτικό κόστος των επιλογών τους. Κάθε απόγευμα αντί να μας ενημερώσουν επίσημα κυβερνητικά χείλη πόσες κλίνες ΜΕΘ αναπτύχθηκαν και πόσες προσλήψεις μόνιμου προσωπικού έγιναν, πόσοι υγειονομικοί είναι στην υπηρεσία τους φροντίζουν να μας κουνάν το δάχτυλο και να μας δείχνουν με αυτό «κατεβάζοντας» την πολιτική διαχείριση μιας επιδημίας στο επίπεδο της ατομικής ευθύνης. 

Από την άλλη εμείς γνωρίζοντας ότι το ΕΣΥ λειτουργεί από τους ήρωες με τα άσπρα πειθαρχούμε στις οδηγίες των γιατρών και καθόμαστε μέσα για να μη γίνουμε κινούμενες ατομικές βόμβες για τους συνανθρώπους μας. Η καραντίνα χρειάζεται και για τη διακοπή διασποράς του ιού, αλλά είναι μόνο ένα από τα πολλά μέτρα που χρειάζεται να παρθούν κι όμως στην Ελλάδα-με το αζημίωτο φυσικά-τα ΜΜΕ το προβάλλουν ως το ένα και μοναδικό αναγκαίο μέτρο και αν το καλοσκεφτεί κανείς είναι το μόνο μέτρο που έχει αποδώσει.

 Μέσα σε αυτές τις συνθήκες είναι πολύ ενθαρρυντικό το γεγονός ότι πάρα πολλοί καλλιτέχνες βρήκαν τρόπο να εκφραστούν «σπάζοντας» τους περιορισμούς και απευθυνόμενοι στον κόσμο του έδωσαν θάρρος να μείνει κι εκείνος δυνατός παρά τις δυσκολίες.

  Όσο αφορά τα ταξικώς προσανατολισμένα σωματεία δε μπήκαν σε πολιτική καραντίνα και όχι μόνο είπαν φωναχτά την άποψη τους για τη επιβαλλόμενη στήριξη στο ΕΣΥ και τους ανθρώπους του, αλλά οργάνωσαν και αντίστοιχες δράσεις για να ενημερώσουν όλους τους εργαζόμενους για τα δικαιώματα τους. Τέλος εμπλουτίστηκε η δράση μας με νέες μορφές επικοινωνίας, αξιοποιώντας τις νέες τεχνολογίες με τις οποίες φάνηκε η δυνατότητα να φτάσουμε κυριολεκτικά ΠΑΝΤΟΥ και η φωνή μας να ακουστεί ΔΥΝΑΤΑ.

 Με αφορμή την επιδημία η κυβέρνηση ανακοίνωσε τα πρώτα μέτρα, τα οποία άφηναν ακάλυπτο ένα μεγάλο μέρος των μουσικών. Ας σκεφτούμε ότι όποιος μουσικός είχε συνάψει σύμβαση αορίστου χρόνου θεωρήθηκε τυχερός στους κύκλους των συναδέλφων. Δεν είναι αστείο, είναι η πραγματικότητα το Σωτήριον Έτος 2020! Στην αρχή έμειναν ακάλυπτοι οι μουσικοί του ελεύθερου επαγγέλματος που εργάζονταν με ημερήσιες συμβάσεις, οι καθηγητές των ωδείων και άλλοι. Τέλος υπήρξαν και φαινόμενα εργοδοτικής αυθαιρεσίας όπου εργοδότες αρνούνταν να δηλώσουν τους μουσικούς για να πάρουν το επίδομα ή ακόμα και αν τους δήλωναν ζήταγαν τα 400€ πίσω προκειμένου να καλύψουν τυχόν ζημιές από το κλείσιμο των επιχειρήσεων τους. 

 Αντιπαλεύοντας αυτή την κατάσταση, ο Πανελλήνιος Μουσικός Σύλλογος ίδρυσε Επιτροπή Αλληλεγγύης, δε σταμάτησε να διεκδικεί την κάλυψη όλων των μουσικών όλων των χώρων και των ειδικοτήτων εκδίδοντας ψηφίσματα και κείμενα ηλεκτρονικών υπογραφών. Πάνω σε αυτά τα αιτήματα που έθεσε ο ΠΜΣ συντονίστηκαν σχεδόν όλα τα καλλιτεχνικά σωματεία και δυνάμωσαν ακόμα παραπάνω τη φωνή των καλλιτεχνών εν μέσω καραντίνας. Ακόμα όλες οι εκπομπές του ΠΜΣ στο Web Radio του ΠΑΜΕ αφιερώθηκαν στην πλούσια δράση και το συντονισμό των καλλιτεχνικών σωματείων και σημείωσαν μεγάλη ακροαματικότητα, ανάλογη του ενδιαφέροντος των εργαζομένων της Τέχνης.

 Αποτέλεσμα όλων των παραπάνω είναι, με μεγάλη καθυστέρηση και κάτω από την πίεση των Σωματείων η κυβέρνηση να παραχωρήσει το επίδομα των 800€ σε όσους έλαβαν το εποχιακό επίδομα του Νοεμβρίου. Επίσης η κυβέρνηση, αντί να ενημερώσει επίσημα τα Σωματεία για τα μέτρα που υποτίθεται ότι θα ωφελήσουν τους μουσικούς έσπευσε να διαρρεύσει ανεπίσημα μέσω ΜΜΕ και διάφορων «κύκλων» ότι τα 800€ θα λάβουν όσοι συνάδελφοι είναι μέλη των Σωματείων ανεξαρτήτως εργασιακής σχέσης. Τελικά πάρθηκε ένα ακόμα πιο ανεπαρκές μέτρο και αυτό μέσα από τους αγώνες  ακόμα και μέσα σε αυτές τις συνθήκες.

  Η σταδιακή άρση των περιορισμών θα βρει πολλούς συναδέλφους άνεργους ή καθημαγμένους καθώς οι ανάγκες και οι υποχρεώσεις τρέχουν πολύ πιο γρήγορα από την «κοινωνική πολιτική» πτωχοκομείου του αστικού κράτους. Για όλους αυτούς τους λόγους η συμμαχία των εργαζομένων καλλιτεχνών πρέπει να δυναμώσει πάνω σε κοινά ταξικά αιτήματα που να καλύπτουν τις ανάγκες μας.

Τέλος φωτίστηκε ακόμα παραπάνω η ανάγκη να καλύπτεται όλος ο κλάδος των μουσικών από Συλλογική Σύμβαση Εργασίας με βάση τις ξεχωριστές ανάγκες της κάθε ειδικότητας.  Είναι άμεση ανάγκη το Σωτήριον Έτος 2020 να παλέψουμε από κοινού όλοι οι εργαζόμενοι να μην υπάρχει πολυμορφία των ατομικών συμβάσεων που βολεύουν τους μεγάλους εργοδότες και την ένταση της εκμετάλλευσης. 

 Πέρα από τις διαφορετικές πολιτικές προτιμήσεις που μπορεί να έχει ατομικά ο κάθε μουσικός, είδαμε στην πράξη ότι το Σωματείο μας βγήκε μπροστά και ανέπτυξε πλούσια δράση από την πρώτη στιγμή για τις ανάγκες μας εν μέσω πανδημίας βάζοντας στο «παιχνίδι» όλους τους συναδέλφους από κάθε ειδικότητα. Ήρθε η ώρα να συσπειρωθούμε γύρω από το Σωματείο μας και με Συνελεύσεις και Κινητοποιήσεις να βάλουμε τις ανάγκες μπροστά και να αποκρούσουμε τη μεγάλη επίθεση που έρχεται. Είναι η ώρα με ένα στόμα, μια φωνή να ξεσηκωθούμε και να διεκδικήσουμε τον πλούτο που παράγουμε και στον πολιτισμό.

 Είναι η ώρα να βγούμε στο προσκήνιο γιατί ξέρουμε πως χωρίς εμάς Συναυλία και live δεν αρχίζει! Χωρίς εμάς γρανάζι στη διασκέδαση ΔΕΝ ΓΥΡΝΑ!

ΤΩΡΑ με τον ΠΜΣ να μπούμε όλοι στους ωραίους αγώνες που έρχονται για να κατακτήσουμε τη ζωή!

ΤΙΠΟΤΑ  δε γίνεται αν μείνεις θεατής! ΟΛΑ ανατρέπονται αν ξεσηκωθείς!

Υ.Γ. Κάπου στην Καραϊβική υπάρχει μια χώρα που παρά τον οικονομικό στραγγαλισμό που υφίσταται και παρά τα όποια ελαττώματά της δίδαξε σε όλον τον καπιταλιστικό κόσμο τι σημαίνει να βάζεις την αλληλεγγύη απέναντι στο κέρδος και έστειλε υγειονομικούς σε 40 χώρες αφού πρώτα εξασφάλισε την υγεία όλων των κατοίκων της. Κούβα την λένε και είναι ΠΕΡΗΦΑΝΗ για το δικό της Σωτήριον Έτος 2020.

Αναστάσης Κατσαβός,
Εξελεγκτική Επιτροπή του Πανελλήνιου Μουσικού Συλλόγου.

Δείτε ακόμα...