Τις πάγιες θέσεις του ΚΚΕ σχετικά με τα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων της Βουλής και τις απολαβές των βουλευτών ανέδειξε ο Νίκος Καραθανασόπουλος, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ, μιλώντας σήμερα στη συνεδρίαση της Ολομέλειας της Βουλής για το Σχέδιο Προϋπολογισμού για τις δαπάνες της Βουλής για το 2026 και τον Απολογισμό των δαπανών για το οικονομικό έτος 2024.
Όπως είπε, πιο συγκεκριμένα, το ΚΚΕ διεκδικεί μείωση των οικονομικών απολαβών των βουλευτών και των αποζημιώσεών τους και προσέγγιση των τελευταίων στα επίπεδα του μισθού ενός μέσου εργαζόμενου.
Σε ό,τι αφορά τους εργαζόμενους της Βουλής, ο Ν. Καραθανασόπουλος επισήμανε την ανάγκη και αυτοί, όπως και όλοι οι εργαζόμενοι ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, να διεκδικήσουν μόνιμες αυξήσεις στους μισθούς τους που να καλύπτουν τις απώλειες που έχουν βιώσει τα τελευταία χρόνια και να ικανοποιούν τις ανάγκες τους. Αν και αναγνώρισε τα «όποια ισχνά βήματα έχουν γίνει όσον αφορά τις αποδοχές», ωστόσο διευκρίνισε πως αυτά «δεν καλύπτουν τις τρέχουν απώλειες» των εργαζομένων σε συνθήκες ακρίβειας και εμπορευματοποίησης μιας σειράς κρίσιμων τομέων, όπως η Υγεία και η Παιδεία. Εξέφρασε και τη διαφωνία του ΚΚΕ με την επιδοματική λογική ακριβώς επειδή ορισμένες φορές «μπορεί να είναι και επιλεκτική» και να οδηγήσει σε διακρίσεις μεταξύ των εργαζομένων.
Λαμβάνοντας υπόψη τη διαχρονική αύξηση των κενών θέσεων εργασίας στο οργανόγραμμα της Βουλής, τόνισε την ανάγκη της πλήρωσης όλων των θέσεων που προβλέπονται, ώστε να αντιμετωπιστεί έτσι και η εντατικοποίηση που υφίστανται οι εργαζόμενοι του Κοινοβουλίου.
Τέλος, στο πλαίσιο της ομιλίας του ο Ν. Καραθανασόπουλος έκανε λόγο και για τις εκτιμήσεις του ΚΚΕ σχετικά με τον ρόλο της Βουλής, εξηγώντας πως πρόκειται για έναν μηχανισμό που λειτουργεί στο πλαίσιο του καπιταλιστικού συστήματος και που διαμορφώνει όλο το αντιλαϊκό οπλοστάσιο που αξιοποιεί η αστική τάξη εις βάρος του λαού. Εξέφρασε, ακόμα, τη διαφωνία του ΚΚΕ με τους δημοσιονομικούς κανόνες-«κόφτες» στις δαπάνες για την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών και με το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο που καθορίζει τους προϋπολογισμούς του κράτους και της Βουλής.
