Τα γεωστρατηγικά πλεονεκτήματα που μπορεί να προσφέρει στο ΝΑΤΟ λανσάρει η Τουρκία, η οποία ανακοίνωσε, δια του υπουργείου Αμυνας, ότι υπέβαλε στην ιμπεριαλιστική συμμαχία πρόταση για έργο αγωγού καυσίμων, ως αυτόνομου έργου που θα συμβάλλει στον ανεφοδιασμό της ανατολικής πλευράς του ΝΑΤΟ (με χρήση των κονδυλίων των Κοινών Ταμείων του ΝΑΤΟ).
Ο εκπρόσωπος του υπουργείου, αντιναύαρχος Ζεκί Ακτούρκ, χαρακτήρισε το έργο σημαντικό, υπό το πρίσμα των πρόσφατων εξελίξεων στο Στενό του Ορμούζ, με στόχο ανάμεσα σε άλλα την ενίσχυση του εφοδιασμού καυσίμων και της διαλειτουργικότητας του ΝΑΤΟ. Υποστήριξε δε ότι «το έργο μας είναι πέντε φορές πιο οικονομικά αποδοτικό από τις εναλλακτικές λύσεις του και, εάν εγκριθεί, θα τεθεί σε λειτουργία πολύ νωρίτερα».
Η Τουρκία διεκδικεί πρωταγωνιστικό ρόλο συνολικά στις ευρύτερες ενεργειακές «παρτίδες» στην Ανατολική Μεσόγειο, όπως δείχνει και ανακοίνωση του αντιπροέδρου της τουρκικής κυβέρνησης, Τζεβντέτ Γιλμάζ και του «πρωθυπουργού» του ψευδοκράτους από την Κύπρο, Ουνάλ Ουστέλ, ότι προωθούνται τόσο η ηλεκτρική διασύνδεση (με καλώδιο) όσο και η μεταφορά φυσικού αερίου μέσω αγωγού από την Τουρκία προς τα Κατεχόμενα.
Οπως εξήγησε, μετά από έργα μεταφοράς νερού κ.τ.λ. στο ψευδοκράτος από την Ανατολία, η Αγκυρα σχεδιάζει τώρα να φέρει στα κατεχόμενα και ηλεκτρικό ρεύμα, φυσικό αέριο. Ακόμα, κάλεσε Λευκωσία και Βρυξέλλες να μην εμποδίσουν τα έργα, ισχυριζόμενος ότι «η πιο σωστή διαδρομή Ενέργειας προς την Κύπρο περνά μέσω της Τουρκίας». Δεν παρέλειψε δε προκλητικά να επαναλάβει τα περί «δύο κρατών», αλλά και ότι χωρίς αποδοχή της «κυρίαρχης ισότητας» δεν μπορεί να υπάρξει λύση στο Κυπριακό.
«Θεσμοθετεί την αφύπνιση της “Γαλάζιας Πατρίδας”» το τουρκικό νομοσχέδιο
Την εμφάνισή του έκανε και ο εμπνευστής του δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας», αντιναύαρχος εν αποστρατεία, Τζεμ Γκιουρντενίζ, που είπε ότι το νέο νομοσχέδιο «θεσμοθετεί την αφύπνιση της “Γαλάζιας Πατρίδας”», ζητώντας αυτό να κατονομάζει ρητά «νησίδες και βραχονησίδες των οποίων η κυριαρχία δεν έχει μεταβιβαστεί στην Ελλάδα» (σύμφωνα με την Αγκυρα).
Πρόκειται για 153 τέτοιες εκτάσεις – που εκτιμάται ότι αντιστοιχούν στο 6% του Αιγαίου – τις οποίες εδώ και δεκαετίες η Αγκυρα διεκδικεί σταθερά ως τμήμα της δικής της επικράτειας, διαμηνύοντας ότι η Τουρκία δεν πρέπει να «εγκλωβιστεί στις ακτές της Ανατολίας», αλλά να εναντιωθεί στη «στρατηγική αποκλεισμού της», ξεκινώντας αμέσως σεισμικές και γεωτρητικές έρευνες μάλιστα σε κυπριακά θαλάσσια «οικόπεδα», τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής της υφαλοκρηπίδας.
Στη δε φιλοκυβερνητική εφημερίδα «Γενί Σαφάκ», εμφανίστηκε ανάλυση στην οποία σημειώνεται ότι «η Ανατολική Μεσόγειος είναι δική μας. Η “Θάλασσα των Νήσων” (σ.σ. Δαρδανέλια) είναι δική μας. Τα νησιά είναι δικά μας (…) Ηρθε η ώρα να ζητήσουμε πίσω όσα μας πήραν επειδή ήμασταν αδύναμοι». Παρουσιάζει ακόμα την Τουρκία ως δύναμη που σήμερα «αλλάζει την παγκόσμια τάξη», μέσα από την ανάπτυξη της αμυντικής βιομηχανίας, των drones και της στρατιωτικής τεχνολογίας, ενώ υποστηρίζει ότι η Αγκυρα «έσπασε το δυτικό μονοπώλιο» στα εξοπλιστικά.
