Σαν «έτοιμες από καιρό» διάφορες υπηρεσίες έσπευσαν να αξιοποιήσουν και το – κατά τις μυστικές υπηρεσίες – ξήλωμα ιρανικού δικτύου που υποτίθεται σχεδίαζε τη δολοφονία Ισραηλινού επιχειρηματία στην Ελλάδα, για να μιλήσουν για τη σημασία να στηθούν μηχανισμοί με τελικό στόχο τον «εχθρό λαό».
Χαρακτηριστικό των σχεδίων που εξετάζονται είναι δημοσίευμα των «Times of Israel», με τίτλο «Το τρομοκρατικό δίκτυο του Ιράν στα Βαλκάνια απαιτεί δράση από τη Μοσάντ», που περιγράφει αναλυτικά πώς Ελλάδα και Κύπρος πρέπει να αναλάβουν κομβικό ρόλο στη δημιουργία μόνιμου μηχανισμού συνεργασίας ανάμεσα στην ισραηλινή Μοσάντ και τις υπηρεσίες πληροφοριών Κύπρου, Ελλάδας, όπως και άλλων βαλκανικών κρατών (Αλβανίας, Σερβίας, Βουλγαρίας).
Περιγράφοντας ένα μόνιμο, περιφερειακό κέντρο συντονισμού πληροφοριών τέτοιων υπηρεσιών (με την ονομασία «Balkan Counter-Proxy Fusion Cell») με έδρα τη Λευκωσία, ο συντάκτης του άρθρου (σταθερός συνεργάτης των αμερικανικών αλλά και των ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων) παραθέτει τους άξονες στους οποίους αυτό θα μπορούσε να αποδώσει διακριτά στη συγκέντρωση και ανταλλαγή πληροφοριών για «εγκληματικά δίκτυα» που ενδέχεται να χρησιμοποιούνται ως «ενδιάμεσοι (κρίκοι) από ξένες υπηρεσίες πληροφοριών». Σημειώνει δε ότι «η περιοχή έχει ζωτική στρατηγική αξία για την άμυνα της Δύσης. Τα βαλκανικά κράτη ελέγχουν κρίσιμους αεροπορικούς και χερσαίους διαδρόμους μεταξύ της Ανατολικής Μεσογείου και της Κεντρικής Ευρώπης, ενώ οι ελληνικές και κυπριακές βάσεις φιλοξενούν βασικά “περιουσιακά στοιχεία” του ΝΑΤΟ», διαπιστώνοντας με νόημα ότι «ενώ η Μοσάντ και οι συνεργαζόμενες με αυτήν υπηρεσίες της έχουν δείξει επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα σε μεμονωμένες περιπτώσεις, η έλλειψη ενός μόνιμου, θεσμοθετημένου μηχανισμού αφήνει επικίνδυνα κενά που Ιρανοί πράκτορες εκμεταλλεύονται συστηματικά πέρα από τα σύνορα…». Σε αυτή τη βάση, εισηγείται μεταξύ άλλων την παρακολούθηση «ύποπτων μετακινήσεων», τον «συντονισμό των αρμόδιων αρχών σε περιπτώσεις εντοπισμού απειλών», «κοινά προγράμματα εκπαίδευσης», συνεργασία για την «αντιμετώπιση παράνομων χρηματοοικονομικών δραστηριοτήτων» που συνδέονται με «διεθνή εγκληματικά δίκτυα».
Μάλιστα, ο αναλυτής «κρούει τον κώδωνα του κινδύνου» ότι «η Τεχεράνη εκμεταλλεύεται τα Βαλκάνια ως μια φτηνή, αδιαμφισβήτητη “κερκόπορτα” προς τη Δύση, μόνο και μόνο επειδή η Ιερουσαλήμ και οι σύμμαχοί της εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν την αμυντική αντίδραση μέσω εταίρων ως μια “δεύτερη σκέψη” που έρχεται μόνο ετεροχρονισμένα (χωρίς να έχει σχεδιαστεί εκ των προτέρων)».«Αποφασιστική δράση» για «ομογενείς» σε Θράκη – Δωδεκάνησα λέει η Τουρκία
Όλα αυτά στο φόντο και του ανταγωνισμού που φουντώνει σε όλη την περιοχή και ανάμεσα στις αστικές τάξεις Τουρκίας, Ισραήλ με τη συμμετοχή και της Ελλάδας.
Σε αυτό το πλαίσιο, δημοσιεύματα αναφέρονται στα οφέλη που προσδοκά η Αγκυρα από τη διεύρυνση της συνεργασίας της με τη Λιβύη. Σύμφωνα με το ιταλικό πρακτορείο «Nova», αεροπορική βάση που κατασκευάζουν τουρκικές εταιρείες στην ανατολική Λιβύη, κοντά στην όαση Τζαγμπούμπ και στα σύνορα με την Αίγυπτο, ενδέχεται να αξιοποιηθεί και στο πλαίσιο της «αμυντικής συνεργασίας» που η Τουρκία αναπτύσσει πλέον και με τον Χαλίφα Χάφταρ. Αραβικά ΜΜΕ, επικαλούμενα δορυφορικές εικόνες, κάνουν λόγο για διάδρομο 3.600 μέτρων, χώρους στάθμευσης αεροσκαφών και υποδομές ικανές να εξυπηρετήσουν μεγάλα μεταγωγικά.
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, ο Τούρκος ΥΠΕΞ, Χακάν Φιντάν, μιλώντας χτες σε κοινοβουλευτική επιτροπή, τόνισε ότι «θα συνεχίσουμε την αποφασιστική μας στάση απέναντι σε οποιαδήποτε βήματα που θα έθεταν σε κίνδυνο τα εθνικά μας συμφέροντα και τα δικαιώματα των ομογενών μας στη Δυτική Θράκη και τα Δωδεκάνησα», περιγράφοντας κατά τα άλλα ως «θεμελιώδη στόχο μας στις σχέσεις μας με την Ελλάδα» το «να προχωρήσουμε με μια κατανόηση καλής γειτονίας και συνεργασίας». Επανέλαβε δε ότι για να καταστούν το Αιγαίο και η Ανατολική Μεσόγειος ζώνες σταθερότητας, απαιτείται μια προσέγγιση που «να λαμβάνει υπόψη τα νόμιμα συμφέροντα όλων των μερών».
Ο δε ηγέτης του Εθνικιστικού Κινήματος (ΜΗΡ), Ντεβλέτ Μπαχτσελί, υποστήριξε ότι «σήμερα, δεν είναι δυνατόν να αναδιαμορφωθεί η παγκόσμια πολιτική με την Τουρκία να αγνοείται», καθώς η γεωπολιτική επιρροή και η οικονομική εμβέλεια της Τουρκίας ξεπερνούν τα όρια της γεωγραφικής της θέσης.



