Για τον λαό «δεν έχει μία», αλλά έχει πάνω από 4 δισ. για ΝΑΤΟικές δαπάνες. Στη Βουλή κατατέθηκαν χτες αναμενόμενες συμβάσεις εξοπλιστικών προγραμμάτων, συγκεκριμένα οι συμβάσεις για την αγορά των 3 γαλλικών φρεγατών, των 6 επιπλέον «Rafale» (συν τα 18 που πέρασαν προηγουμένως) καθώς και 44 τορπιλών βαρέος τύπου για υποβρύχια τύπου 214, ενώ παρουσιάστηκε και η τροποποίηση μιας ακόμα σύμβασης για προμήθεια επιπλέον ανταλλακτικών για τα υποβρύχια.
Θα συζητηθούν στην αρμόδια επιτροπή αύριο Παρασκευή, προκειμένου το νομοσχέδιο να εισαχθεί στην Ολομέλεια για συζήτηση και ψήφιση την ερχόμενη Τρίτη.
Η σύμβαση των φρεγατών έχει ύψος 3,049 δισ. ευρώ, περιλαμβάνει τα πλοία (2,261 δισ.), βλήματα (650 εκατ.) και κάποιας μορφής υποστήριξη για τα πρώτα 3 έτη (138 εκατ.). Ημερομηνίες παράδοσης των πλοίων μπαίνουν η 31/3/25 για το πρώτο, η 31/10/25 για το δεύτερο και η 31/10/26 για το τρίτο. Η κυβέρνηση έχει δεσμευτεί για εμπροσθοβαρή εξόφληση, με το 1,168 δισ. να δίνεται στους Γάλλους μέσα στο 2022. Στη σύμβαση προβλέπεται ως τιμή δικαιώματος προαίρεσης για 4ο τέτοιο πλοίο τα 719.600 ευρώ συν 200 εκατ. τα βλήματά του.
Οι τορπίλες θα κοστίσουν σχεδόν 112 εκατ. Τα 6 επιπλέον «Rafale» συν κάποια υποπρογράμματα της Πολεμικής Αεροπορίας θα κοστίσουν 1,092 δισ., με τα 280 εκατ. να εξοφλούνται άμεσα, μέσα στο 2022, στους Γάλλους. Το συνολικό κόστος για την αγορά των 24 «Rafale», μαζί με τα όπλα, τα ανταλλακτικά και τα άλλα υλικά τους, υπολογίζεται στα 3,3 δισ. ευρώ.
Στο μεταξύ, ακολουθούν μέσα στο 2022 το πρόγραμμα για κορβέτες και ο εκσυγχρονισμός των φρεγατών ΜΕΚΟ, θέμα για το οποίο ανταγωνίζονται σκληρά ΗΠΑ, Γαλλία και άλλα κέντρα, για έναν πακτωλό χρημάτων που δίνεται όχι για τις ανάγκες άμυνας της χώρας, αλλά για τους στόχους και τις σκοπιμότητες του ΝΑΤΟ.
Θυμίζουμε άλλωστε πως τόσο η προμήθεια των «Belharra» όσο και των επιπλέον 6 «Rafale» είχε συμφωνηθεί πέρυσι το φθινόπωρο, στα πλαίσια της υπογραφής της συμφωνίας για τη «Στρατηγική Εταιρική Σχέση για τη Συνεργασία στην Αμυνα και την Ασφάλεια», την επιθετική συμφωνία με τη Γαλλία, που ανοίγει διάπλατα τον δρόμο και για νέες επικίνδυνες αποστολές των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων εκτός συνόρων στο πλευρό της Γαλλίας.
Θυμίζουμε εξάλλου πως στο άρθρο 18 η Συμφωνία ρητά προβλέπει τη «συμμετοχή σε κοινές αναπτύξεις δυνάμεων ή αναπτύξεις σε θέατρα επιχειρήσεων προς υποστήριξη κοινών συμφερόντων, όπως, για παράδειγμα, τις υπό γαλλική διοίκηση επιχειρήσεις στο Σαχέλ», «αμοιβαία υποστήριξη αναφορικά με τη συμμετοχή σε πολυεθνικές αμυντικές δομές, όπως, για παράδειγμα, η Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Επέμβασης», αλλά και «οποιεσδήποτε άλλες δραστηριότητες οι οποίες συμφωνούνται από κοινού από τα μέρη στη βάση του κοινού τους συμφέροντος».
Επίσης «κοινές δραστηριότητες, εκπαίδευση και στρατιωτικές ασκήσεις, είτε επί του εδάφους είτε επί ελληνικών ή γαλλικών κρατικών πλοίων ή αεροσκαφών, στο πλαίσιο της αυξημένης ναυτικής παρουσίας της Γαλλίας στη Μεσόγειο ή της κοινής συμμετοχής σε διμερείς ή πολυμερείς ασκήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο Πέλαγος».
