H αντοχή και η ικανότητα των βακτηρίων να ξεπερνούν τα φάρμακα, αναμένεται να οδηγήσει ακόμη και σε 10 εκατομμύρια θανάτους έως το 2050, γεγονός που κάνει την επιστημονική κοινότητα να ψάχνει για εναλλακτικούς τρόπους θεραπείας. Μια ομάδα Βρετανών ερευνητών βρήκε ελπίδα σε ένα απρόσμενο μέρος: ένα μεσαιωνικό χειρόγραφο.
Ένα φυσικό σκεύασμα 1.000 ετών. Για την παρασκευή του, χρησιμοποιούσανσκόρδα και κρεμμύδια αγορασμένα από κάποια συνηθισμένη αγορά, ενώ το κρασί ήταν ένα αγγλικό λευκό και τα χολικά άλατα προέρχονταν από στομάχι αγελάδας. Το κάθε ένα από τα συστατικά έχει κάποια αντιβακτηριδιακή δράση, όπως επισημαίνει η Φρέια Χάρισον, μικροβιολόγος στη Σχολή Επιστημών Ζωής στο Πανεπιστήμιο του Warwick στο Ηνωμένο Βασίλειο και συγγραφέας της μελέτης.
Το μείγμα έχει δείξει ότι έχει αντιβακτηριδιακή δράση πολλά υποσχόμενη στη θεραπεία λοιμώξεων των διαβητικών ποδιών, σύμφωνα με νέα έρευνα που δημοσιεύθηκε την Τρίτη.
Γνωστή ως «μάτι του Bald», η θεραπεία έχει τη δυνατότητα να αντιμετωπίσει μολύνσεις από βιομεμβράνη (biofilm) – κοινότητες βακτηρίων που αντιστέκονται στα αντιβιοτικά – καθιστώντας τις πολύ πιο δύσκολες στη θεραπεία, ανέφεραν οι ερευνητές, σύμφωνα με το CNNi.
Το μεσαιωνικό σκεύασμα αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά ως πιθανή βοήθεια στη μάχη κατά των υπερμικροβίων το 2015 και η τελευταία μελέτη στο περιοδικό Scientific Reports ρίχνει περισσότερο φως στο πώς λειτουργεί και πώς μπορεί να εφαρμοστεί στην πράξη.
Το σκεύασμα ήταν μεταξύ των συνταγών για φάρμακα, άλατα και θεραπείες στο “Bald’s Leechbook”, ένα παλιό αγγλικό δερματόδετο βιβλίο που βρίσκεται στη Βρετανική Βιβλιοθήκη και είναι ένα από τα πρώτα γνωστά ιατρικά κείμενα.
Ένα από τα βασικά στοιχεία ήταν ότι όλο το μείγμα των φυσικών προϊόντων, και όχι μια και μόνο ένωση, προσέδιδε στη θεραπεία μια «ισχυρή δράση κατά του βιοφίλμ». Η επιστημονική ομάδα έχει δοκιμάσει την ασφάλεια του μείγματος και η προκαταρκτική έρευνα, δείχνει ότι «έχει ένα πολλά υποσχόμενο προφίλ ασφάλειας», σύμφωνα με την Χάρισον.
Επίσης, το “Bald’s Leechbook”, περιείχε μια θεραπεία για την ελονοσία από το ίδιο φυτό που ήταν ενδημικό σε περιοχές της Αγγλίας κατά την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, ωστόσο μέχρι τότε κανείς δεν το είχε λάβει σοβαρά υπόψιν, συμπλήρωσε.
Η μελέτη ιστορικών κειμένων για νέες θεραπείες δεν κάτι καινούργιο. Η αρτεμισίνη, το φάρμακο κατά της ελονοσίας που προέρχεται από το φυτό των σκουληκιών, ανακαλύφθηκε από τον Κινέζο ερευνητή Tu Youyou, έπειτα από τη μελέτη αρχαίων κινεζικών κειμένων.
Πηγή: CNN.gr
