Σε όλη την Ευρώπη, ολοένα και δυναμώνουν οι αντιδράσεις την περίοδο που δυναμώνουν αντιθέσεις και αδιέξοδα, που κλιμακώνεται η πολιτική που θυσιάζει τις ανάγκες του λαού για τα κέρδη και τους πολέμους του μεγάλου κεφαλαίου.
Ισπανία: Απεργία διαρκείας για τους εκπαιδευτικούς
Με συνθήματα όπως «Υπερασπιζόμαστε τη δημόσια Εκπαίδευση – Υπερασπιζόμαστε το μέλλον» συνεχίζονται πλέον και στην Ισπανία οι κινητοποιήσεις για την Παιδεία, στις οποίες συμμετέχουν πολύμορφα εκπαιδευτικοί, μαθητές, φοιτητές κ.ά.
Στη Μαδρίτη συνεχίζεται η απεργιακή κινητοποίηση επ’ αόριστον που αποφάσισαν σωματεία εκπαιδευτικών, καταγγέλλοντας τεράστιες ελλείψεις σε όλες τις βαθμίδες της Εκπαίδευσης. Προχτές χιλιάδες απεργοί έκαναν μαζική συγκέντρωση στην Πουέρτα ντελ Σολ, ενώ το ποσοστό συμμετοχής στην απεργία του κλάδου ξεπέρασε το 70% σύμφωνα με εκτιμήσεις κλαδικών συνδικάτων. «Εκτός από δάσκαλοι πρέπει να κάνουμε και τους ψυχολόγους και τους γονείς πολλές φορές», δήλωναν στην «El Tiempo» εκπαιδευτικοί περιγράφοντας την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί και εκφράζεται με πολύπλευρες αρνητικές επιπτώσεις για τους μαθητές.
Αλλοι απεργοί τόνιζαν στην «El Pais»: «Η δουλειά μας έχει μετατραπεί σε ένα “καρουζέλ” από αναρρωτικές άδειες λόγω άγχους (…) Η κατάσταση στα σχολεία δεν μας επιτρέπει να παρέχουμε ποιοτικές υπηρεσίες στους μαθητές μας…».
Οι εκπαιδευτικοί ζητούν αξιοπρεπείς αυξήσεις μισθών, μείωση των μαθητών ανά τμήμα, στοχευμένη στήριξη των παιδιών με ειδικές μορφωτικές ανάγκες (που άλλωστε και στην Ισπανία αυξάνονται, για μια σειρά κοινωνικούς και άλλους λόγους) και στελέχωση των διοικητικών υπηρεσιών, ώστε να μην αυξάνεται ο φόρτος των εκπαιδευτικών, σε βάρος και των παιδαγωγικών τους καθηκόντων. Επίσης απαιτούν αποτελεσματική παρέμβαση στα ακατάλληλα σχολικά κτίρια (όπου δεν υπάρχει π.χ. κλιματισμός, παρά τις αυξημένες ανάγκες που γεννούν και οι αλλαγές στο κλίμα), άμεση απομάκρυνση του αμιάντου κ.ά.
Πολλοί εργαζόμενοι δήλωναν αποφασισμένοι να συνεχίσουν τον απεργιακό αγώνα, υπενθυμίζοντας την πολυήμερη απεργία που είχε γίνει στον κλάδο το 1988.
Σε γενική απεργία στις 11 Νοέμβρη καλούν τα συνδικάτα της Ισπανίας, με αιχμή τη στεγαστική κρίση, τις αυξήσεις στο κόστος ζωής και την ανάγκη ενίσχυσης των εργατικών εισοδημάτων, λίγες εβδομάδες πριν τις βουλευτικές εκλογές της 29ης Νοέμβρη.
Τα συνδικάτα ζητούν μέτρα για τον περιορισμό του ύψους των ενοικίων, την ενίσχυση της δημόσιας κατοικίας και την προστασία των ενοικιαστών από τις εξώσεις. Η κινητοποίηση πραγματοποιείται σε μια περίοδο που η στεγαστική κρίση προκαλεί μαζικές διαδηλώσεις σε ισπανικές πόλεις και βρίσκεται στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης, μπροστά και στις επικείμενες εκλογές.
Η γενική απεργία στις 11 Νοέμβρη, η πρώτη που θα πραγματοποιηθεί στην Ισπανία μετά το 2012, προκηρύχθηκε παρά τις νέες εξαγγελίες της σοσιαλδημοκρατικής κυβέρνησης του Πέδρο Σάντσεθ για την αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης. Τα μέτρα της κυβέρνησης, που περιλαμβάνουν φορολογικά κίνητρα, χρηματοδοτήσεις και ρυθμίσεις για τις μισθώσεις, έχουν δεχτεί κριτική και έχουν χαρακτηριστεί ανεπαρκή για την ανακούφιση των λαϊκών νοικοκυριών.
Σύμφωνα με στοιχεία της Τράπεζας της Ισπανίας, τα οποία επικαλείται το «Reuters», η χώρα αντιμετωπίζει έλλειμμα περίπου 750.000 κατοικιών, που ενδέχεται να ξεπεράσει το 1 εκατομμύριο έως το 2028. Την ίδια ώρα οι τιμές των κατοικιών και τα ενοίκια αυξάνονται, ιδιαίτερα στα μεγάλα αστικά κέντρα και στις τουριστικές περιοχές, εντείνοντας τις πιέσεις στα λαϊκά νοικοκυριά και στους νέους εργαζόμενους.
Γαλλία: Εντείνονται οι εκβιασμοί για «να μην αποδυναμωθεί η δημοσιονομική προσπάθεια»
Στη Γαλλία προγραμματίζονται νέες διαδηλώσεις αύριο, σε συνέχεια των πολύμορφων δράσεων που έχουν ξεκινήσει σε Λύκεια όλης της χώρας από τα μέσα Σεπτέμβρη, με επίκεντρο ασφαλείς σχολικές υποδομές, αραίωση των τμημάτων (όπου φτάνουν να στοιβάζονται ακόμα και 34 παιδιά), αλλαγή του νέου συστήματος εισαγωγής στα πανεπιστήμια, το οποίο εντείνει την ανισότιμη πρόσβαση στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, κ.λπ.
Από τη μεριά του ο πρωθυπουργός Σεμπαστιάν Λεκορνί συνέχισε προκλητικά τις συκοφαντικές επιθέσεις στις οποίες πρωτοστατεί εδώ και μέρες η κυβέρνησή του κατά των αγωνιζόμενων μαθητών: Υποστήριξε ότι το «κίνημα των μαθητών Λυκείου» στη Γαλλία μετατρέπεται σε «κίνημα αστικής βίας», αξιοποιώντας γνωστούς προβοκατόρικους μηχανισμούς που ενεργοποιούνται όταν αναπτύσσονται μαζικές κινητοποιήσεις που αναδεικνύουν τη συσσωρευμένη λαϊκή οργή.
Την ανάγκη να επιταχυνθούν όλες οι νέες μεταρρυθμίσεις που απαιτούν οι πολεμικές προετοιμασίες και το ενδεχόμενο μιας νέας ύφεσης τονίζουν το ένα μετά το άλλο τα αστικά επιτελεία στη Γαλλία, όπου οι πολυήμερες μαζικές και μαχητικές κινητοποιήσεις των μαθητών έφεραν στο προσκήνιο ποιες προτεραιότητες θέτει το κράτος, σε μία μάλιστα από τις πιο ισχυρές οικονομίες της Ευρώπης αλλά και του κόσμου. Στον βωμό της πολεμικής οικονομίας και προετοιμασίας, για να εξασφαλιστούν τα κέρδη των καπιταλιστικών ομίλων τα σχολεία βρίσκονται με ελλείψεις προσωπικού, με τάξεις με μεγάλο αριθμό μαθητών, με υποδομές με σοβαρές ελλείψεις σε στοιχειώδεις ανάγκες όπως η θέρμανση.
Με δεδομένο ότι η προεκλογική περίοδος (τον Απρίλη θα στηθούν κάλπες, τουλάχιστον, προεδρικών εκλογών) αλλά και η συζήτηση του νέου προϋπολογισμού επαναφέρουν στο προσκήνιο ενδοαστικές αντιθέσεις και διαφωνίες, μεγαλώνει η αβεβαιότητα για τυχόν «καθυστερήσεις» στην έγκριση περικοπών και αναδιαρθρώσεων που θα «λύσουν τα χέρια» του κεφαλαίου περαιτέρω.
Με φόντο τη συζήτηση για το αν τελικά η Γαλλία μπορεί να χρειαστεί ακόμα και τη βοήθεια του ΔΝΤ (εξαιτίας της μεγάλης αύξησης του δημόσιου χρέους και του κρατικού ελλείμματος), η επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), Κριστίν Λαγκάρντ, δήλωσε χτες ότι τα μέσα για ανάσχεση της εκτίναξης των αποδόσεων των γαλλικών ομολόγων «πρέπει καταρχάς να βρεθούν εντός της Γαλλίας», προσθέτοντας ότι ο «πυρετός» στην αγορά ομολόγων «δεν περιορίζεται ούτε στην Ευρώπη ούτε στη Γαλλία, αλλά αγγίζει ολόκληρο τον πλανήτη (…) Σε ό,τι αφορά τη Γαλλία, η λύση βρίσκεται καταρχάς και πρώτιστα μέσα στη Γαλλία, στο επίπεδο της δημοσιονομικής πολιτικής».
Αποκαλυπτικός ήταν ο διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Γαλλίας, Εμανουέλ Μουλέν, που αφού κάλεσε τους βουλευτές και την κυβέρνηση της Γαλλίας «να αναλάβουν τις ευθύνες τους» για τον προϋπολογισμό, έσπευσε να θυμίσει ότι μπορεί να εξεταστεί και η πλήρης παράκαμψη της βουλής, αν αυτό εξυπηρετεί τις παρούσες ανάγκες. «Υπάρχουν ορισμένες πρόνοιες στο γαλλικό Σύνταγμα που επιτρέπουν ένας προϋπολογισμός να ψηφιστεί ή να εγκριθεί χωρίς πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο», όπως είπε, αναφερόμενος στο άρθρο 49 παρ. 3 του Συντάγματος, που επιτρέπει στην κυβέρνηση τη δυνατότητα να επικαλεστεί «κατάσταση έκτακτης ανάγκης» και να θέσει τον προϋπολογισμό σε εφαρμογή μόνο με έγκρισή του από το υπουργικό συμβούλιο.
Η δε γενική διευθύντρια του ΔΝΤ, Κρισταλίνα Γκεοργκίεβα, εκτίμησε ότι «θα χρειαστεί χρόνος για να μειωθούν (έλλειμμα και χρέος) σε επίπεδα που εμπνέουν εμπιστοσύνη – πλήρη εμπιστοσύνη – τόσο στο κοινό όσο και στους επενδυτές».
Ο δε υψηλόβαθμος αξιωματούχος του ΔΝΤ, Ροδρίγο Βαλδές, είπε ότι χρειάζεται «έγκαιρη έγκριση» που «σημαίνει ότι ο προϋπολογισμός εφαρμόζεται και, ιδανικά, χωρίς αλλαγές που αποδυναμώνουν τη δημοσιονομική προσπάθεια στην οποία βασίζεται». Επέμεινε δε ότι «η Γαλλία χρειάζεται μια συζήτηση για τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος και, ευρύτερα, μια συζήτηση σχετικά με το εύρος των παροχών που μπορεί να προσφέρει το κράτος».
Από τη μεριά του, ο Ευρωπαίος Επίτροπος Οικονομίας, Βάλντις Ντομπρόβσκις, είπε ότι «είναι σημαντικό η Γαλλία να παραμείνει συνεπής με τη συμφωνημένη δημοσιονομική πορεία και να υπάρξει συμφωνία για τον προϋπολογισμό του 2027».
Πάντως, αυτό που ανησυχεί ιδιαίτερα τα αστικά επιτελεία και την ΕΕ είναι οι μαζικές κινητοποιήσεις νεολαίας και λαού, που δείχνουν τον δρόμο της σύγκρουσης με την εφαρμοζόμενη αντιλαϊκή πολιτική για να μπορέσουν να ικανοποιηθούν οι πιο στοιχειώδεις ανάγκες.
Στους δρόμους οι φοιτητές και στην Αλβανία
Κινητοποιήσεις συνεχίστηκαν χτες και στην Αλβανία, όπου οι φοιτητές καταγγέλλουν το τεράστιο κόστος της «δημόσιας» Παιδείας. Καταδικάζουν δε τη στάση της κυβέρνησης του Εντι Ράμα, που – όπως τονίζουν εκπρόσωποί τους – εδώ και μήνες αγνοεί τα αιτήματά τους και συκοφαντεί συστηματικά τον αγώνα τους.
Ο Ράμα από την πλευρά του δήλωσε ότι δεν θα παραιτηθεί, όπως ζητούν πολλοί διαδηλωτές, και ότι οι κυβερνήσεις αλλάζουν μόνο με εκλογές. Ο δε υπουργός Εσωτερικών Ερβιν Ντέμο σε δηλώσεις του υπαινίχθηκε κατάσταση που «υποκινούν ξένα κέντρα», ενώ ο ΥΠΕΞ Φέρουν Χότζα μίλησε για «εικόνα της Αλβανίας που εγείρει αμφιβολίες στην ΕΕ για την πρόοδό της».
Οι διαδηλωτές καταγγέλλουν τις μεγάλες ελλείψεις που επικρατούν στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, το αυξανόμενο κόστος των σπουδών, την έλλειψη ουσιαστικής οικονομικής στήριξης για την πλειοψηφία των φοιτητών και την ανεργία που μεγαλώνει ακόμα και για τους αποφοίτους των πανεπιστημίων.
Να σημειωθεί ότι εδώ και καιρό πραγματοποιούνται και μια σειρά αντικυβερνητικές διαδηλώσεις, με αιχμή κατηγορίες για διαφθορά και εξυπηρέτηση συγκεκριμένων επιχειρηματικών συμφερόντων, π.χ. αμερικανικών κεφαλαίων που συνδέονται με επενδύσεις σε πάρκο μεγάλης οικολογικής αξίας.
Οι διαδηλωτές καταγγέλλουν κυβέρνηση και αστυνομία για όργιο βίας και αυθαιρεσίας. Την Τρίτη νεαρός άνδρας χρειάστηκε να χειρουργηθεί επειγόντως, καθώς υπέστη κάταγμα μετά από συγκρούσεις διαδηλωτών και αστυνομίας.
Εκτός από τα Τίρανα φοιτητικές κινητοποιήσεις έγιναν και σε άλλες πόλεις, όπως στο Ελμπασάν. Ακόμα, στην πόλη Σκόντρα οι φοιτητές προχώρησαν και σε καταλήψεις, όπως στο Τμήμα Ξένης Φιλολογίας, καταδικάζοντας την αστυνομική βία και ξεκαθαρίζοντας ότι «δεν θα καταφέρουν να φιμώσουν τους φοιτητές».
Ιρλανδία: Απεργία στο Δημόσιο μετά από 17 χρόνια
Σε 24ωρη απεργιακή κινητοποίηση προχώρησαν προχθές οι εργαζόμενοι στον δημόσιο τομέα της Ιρλανδίας, ζητώντας αξιοπρεπείς αυξήσεις στους μισθούς και καταγγέλλοντας την καλπάζουσα ακρίβεια που οξύνει μια σειρά προβλήματα. Αντίστοιχη κινητοποίηση έχει να γίνει στη χώρα 17 ολόκληρα χρόνια, από το 2009.
Οι συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες (αναδεικνύοντας και τη βάση στην οποία συμφώνησαν στην εξαγγελία κινητοποιήσεων) κατηγορούν την κυβέρνηση ότι αναβάλλει συνέχεια τη συζήτηση των μισθολογικών αιτημάτων των εργαζομένων και ότι η διαπραγμάτευσή τους πρέπει να προηγηθεί συζητήσεων για την παραγωγικότητα κ.τ.λ. Της επιρρίπτουν δε ευθύνες γιατί με τη στάση της έχει «πλήξει σοβαρά» την «εμπιστοσύνη στη διαδικασία των εργασιακών σχέσεων».
Από τη μεριά τους, οι εργαζόμενοι περιγράφουν μια καθημερινότητα γεμάτη αδιέξοδα, παρά το ότι η ιρλανδική οικονομία χαρακτηρίζεται μία «από τις ισχυρότερες στην Ευρώπη». Απεργοί δήλωναν σε ΜΜΕ ότι η οικονομική κατάσταση είναι τέτοια πλέον, που κάθε μήνα οι οικογένειές τους αποφασίζουν ποιους λογαριασμούς θα αφήσουν απλήρωτους.
Στην κινητοποίηση ξεχώρισε η συμμετοχή των εργαζομένων στην Εκπαίδευση αλλά και την Υγεία, ενώ ήδη εξετάζεται κλιμάκωση, με νέα απεργία στις 21 Οκτώβρη.
Με πληροφορίες από τον «Ριζοσπάστη» – 16/10/2026
