Το τραγικό δυστύχημα με τους 6 νεκρούς μετά την ισχυρή έκρηξη και την κατάρρευση κτιρίου στην Πλάκα στις 25 Σεπτέμβρη, καθώς και το πρόβλημα ασφάλειας στο σχολικό συγκρότημα της Γκράβας, που μετά τις κινητοποιήσεις γονέων, εκπαιδευτικών και μαθητών οδήγησε σε διακοπή των διά ζώσης μαθημάτων, ανέδειξαν τα μεγάλα κενά ασφαλείας στο σημερινό πλαίσιο λειτουργίας εγκαταστάσεων φυσικού αερίου.
Παρακολουθούμε όλες αυτές τις μέρες το «πινγκ πονγκ» της προσπάθειας μετάθεσης ευθυνών και υποβάθμισης των κινδύνων από τον δήμαρχο Αθηναίων, την υπουργό Παιδείας και άλλους «Πόντιους Πιλάτους». Οι προσπάθειες αυτές, όμως, δεν μπορούν να αποκρύψουν τις εγκληματικές ευθύνες όλων των κρίκων του σημερινού εχθρικού για τον λαό αστικού κράτους.
Η επικινδυνότητα από τη λειτουργία εγκαταστάσεων φυσικού αερίου μέσα στον αστικό ιστό, ιδιαίτερα στις σημερινές συνθήκες πολεμικής προετοιμασίας, υπογραμμίζει την επείγουσα ανάγκη ριζικών αλλαγών για την ουσιαστική προστασία εργαζομένων, μαθητών και κατοίκων.
Για τα ατυχήματα σε εγκαταστάσεις φυσικού αερίου
Ο κίνδυνος που σχετίζεται με το φυσικό αέριο αφορά κυρίως τη δημιουργία εύφλεκτου ή εκρηκτικού μείγματος και ενδεχόμενη πυρκαγιά ή έκρηξη με σοβαρές συνέπειες για τους ανθρώπους, τις υποδομές και το περιβάλλον. Επιπλέον, έχουν καταγραφεί ατυχήματα δηλητηρίασης από μονοξείδιο του άνθρακα λόγω ατελούς καύσης του φυσικού αερίου ή/και προβλημάτων στην απαγωγή των καυσαερίων.
Διαρροές φυσικού αερίου μπορεί να προκληθούν από αστοχίες αγωγών, σωληνώσεων και άλλων στοιχείων του εξοπλισμού των δικτύων μεταφοράς και διανομής, καθώς και των εσωτερικών εγκαταστάσεων. Στις αιτίες περιλαμβάνονται οι εξωτερικές παρεμβάσεις (π.χ. εργασίες εκσκαφής), η διάβρωση, οι φυσικές καταστροφές, οι αστοχίες υλικών και εξοπλισμού, καθώς και ελλείψεις στον σχεδιασμό, στην κατασκευή και στη συντήρηση των εγκαταστάσεων.
Σε διεθνές επίπεδο έχει καταγραφεί πλήθος ατυχημάτων, μεταξύ τους και ατυχήματα μεγάλης έκτασης σε πυκνοκατοικημένες περιοχές. Ενδεικτικά:
Στις ΗΠΑ, σύμφωνα με στοιχεία της αρμόδιας υπηρεσίας του υπουργείου Μεταφορών (PHMSA), την περίοδο 2006 – 2025 καταγράφηκαν 466 σοβαρά ατυχήματα στα δίκτυα διανομής φυσικού αερίου, με 169 νεκρούς και 781 τραυματίες, και 69 σοβαρά ατυχήματα στους αγωγούς μεταφοράς, με 37 νεκρούς και 149 τραυματίες.
Στην Ευρώπη, σύμφωνα με στοιχεία της MARCOGAZ, της ευρωπαϊκής τεχνικής ένωσης της βιομηχανίας αερίου, κατά την περίοδο 2017 – 2022 καταγράφηκαν 139 ατυχήματα στα δίκτυα διανομής φυσικού αερίου 8 ευρωπαϊκών χωρών, με 21 νεκρούς. Αντίστοιχα, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Ομάδα Δεδομένων Ατυχημάτων Αγωγών Φυσικού Αερίου (EGIG), στην οποία συμμετέχουν διαχειριστές συστημάτων μεταφοράς φυσικού αερίου, κατά την περίοδο 1970 – 2022 καταγράφηκαν 1.463 περιστατικά διαρροής σε αγωγούς μεταφοράς φυσικού αερίου.
Στις εσωτερικές εγκαταστάσεις φυσικού αερίου, σύμφωνα με τη MARCOGAZ, το 2014 για παράδειγμα καταγράφηκαν σε 8 ευρωπαϊκές χώρες 493 ατυχήματα, με 66 νεκρούς και 1.230 τραυματίες.
Χαρακτηριστικά παραδείγματα πολύνεκρων ατυχημάτων σε κατοικημένες περιοχές αποτελούν η έκρηξη φυσικού αερίου στην πόλη Mulhouse της Γαλλίας το 2004, όπου διαρροή από αγωγό διανομής προκάλεσε την καταστροφή πολυκατοικίας και άλλες ζημιές, 17 νεκρούς και 15 τραυματίες, και το ατύχημα στη Ravanusa της Ιταλίας το 2021, όπου έκρηξη λόγω διαρροής από το δίκτυο διανομής προκάλεσε 9 θανάτους και εκτεταμένες καταστροφές σε κτίρια κατοικιών.
Σε διεθνές επίπεδο έχουν καταγραφεί ατυχήματα από φυσικό αέριο σε σχολικά κτίρια ή διαρροές φυσικού αερίου στο δίκτυο των περιοχών όπου βρίσκονταν τα σχολεία και απαιτήθηκε εκκένωση των μαθητών, αναδεικνύοντας τη σημασία των ζητημάτων ασφάλειας που έχουν τεθεί σχετικά με το σχολικό συγκρότημα της Γκράβας. Η διεθνής πείρα υπογραμμίζει την ανάγκη ο έλεγχος να μην περιορίζεται στις εσωτερικές εγκαταστάσεις φυσικού αερίου των σχολείων, αλλά να εξετάζονται όλες οι πιθανές πηγές κινδύνου, συμπεριλαμβανομένων των εξωτερικών δικτύων διανομής, ώστε να διασφαλίζεται η προστασία των μαθητών και των εργαζομένων. Χαρακτηριστικό είναι το ατύχημα που σημειώθηκε το 1972 στην Ατλάντα των ΗΠΑ, όπου διαρροή από υπόγειο αγωγό φυσικού αερίου σε δρόμο κοντά σε σχολείο είχε ως αποτέλεσμα την είσοδο αερίου στο σχολικό κτίριο και την πρόκληση δύο εκρήξεων, με 1 νεκρό και 7 τραυματίες.
Πολυδιάστατο πρόβλημα ασφάλειας
Η προστασία της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων και του πληθυσμού σε περιοχές όπου λειτουργούν εγκαταστάσεις φυσικού αερίου προϋποθέτει και απαιτεί ένα συνολικό, αποτελεσματικό πλαίσιο διαχείρισης της επικινδυνότητας. Πρόκειται για πολυδιάστατο πρόβλημα, που δεν περιορίζεται στην τεχνική ασφάλεια κάθε μεμονωμένης εγκατάστασης. Απαιτείται να λαμβάνονται υπόψη το σύνολο των πιθανών κινδύνων, η πιθανότητα εκδήλωσης αλυσιδωτών ατυχημάτων (φαινόμενο ντόμινο), οι χρήσεις γης, η παρουσία κατοικιών, σχολείων, νοσοκομείων και άλλων δραστηριοτήτων, καθώς και οι απαιτήσεις ολοκληρωμένης πρόληψης και αντιμετώπισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης.
Ιδιαίτερη σημασία έχουν οι κίνδυνοι από φυσικά φαινόμενα και καταστροφές, όπως σεισμοί, πλημμύρες και κατολισθήσεις, που μπορεί να προκαλέσουν πολλαπλές αστοχίες στις υποδομές φυσικού αερίου. Στη διεθνή βιβλιογραφία δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στα τεχνολογικά ατυχήματα που προκαλούνται από φυσικές καταστροφές (Natech). Η υψηλή σεισμικότητα της χώρας μας, αλλά και η πιθανότητα εκδήλωσης πλημμυρών, δασικών πυρκαγιών και άλλων καταστροφών, υπογραμμίζουν τη σοβαρότητα του προβλήματος. Ενδεικτικά, σημαντικές βλάβες στα δίκτυα φυσικού αερίου καταγράφηκαν μετά τον σεισμό στην L’Aquila της Ιταλίας το 2009 και τις πλημμύρες στη Γερμανία το 2021.
Μια άλλη σημαντική πλευρά της επικινδυνότητας είναι ότι μια διαρροή φυσικού αερίου μπορεί να προκαλέσει ατύχημα ακόμα και σε μεγάλη απόσταση από το σημείο της αστοχίας. Το αέριο μπορεί να μετακινηθεί υπόγεια, μέσω διαπερατών εδαφικών στρώσεων, τάφρων δικτύων ή αγωγών αποχέτευσης, να εισέλθει σε κτίρια και να σχηματίσει εκρηκτικό μείγμα. Χαρακτηριστικό είναι το ατύχημα που σημειώθηκε το 2024 στις ΗΠΑ, όπου φυσικό αέριο από υπόγειο αγωγό διανομής μετακινήθηκε σε μεγάλη απόσταση, εισήλθε σε κατοικία και προκάλεσε έκρηξη, με έναν νεκρό και την καταστροφή του κτιρίου.
Οι συνέπειες μιας διαρροής δεν περιορίζονται απαραίτητα στην άμεση περιοχή της αστοχίας, και η απουσία χαρακτηριστικής οσμής ή η μη ανίχνευση αερίου σε ορισμένα σημεία δεν αποκλείει την ύπαρξη επικίνδυνων συγκεντρώσεων σε άλλα.
Η σοβαρότητα των συνεπειών ενός ατυχήματος μπορεί επίσης να επιδεινωθεί από ανεπάρκειες στον σχεδιασμό έκτακτης ανάγκης, όπως π.χ. η έλλειψη κατάλληλων οδών διαφυγής και σχεδίων εκκένωσης, ανεπαρκή ενημέρωση και εκπαίδευση εργαζομένων και κατοίκων, δυσκολίες πρόσβασης και επέμβασης της Πυροσβεστικής κ.ά.
Χαρακτηριστικό είναι το ατύχημα στην περιοχή της Μινεσότα των ΗΠΑ το 1998, με 4 νεκρούς, 11 τραυματίες και 6 κτίρια που καταστράφηκαν. Η διαρροή προκλήθηκε κατά την εκτέλεση εργασιών σε υπόγειο δίκτυο. Η διερεύνηση διαπίστωσε σημαντικές καθυστερήσεις στην ειδοποίηση των αρμόδιων υπηρεσιών και ελλείψεις στην εκτίμηση του κινδύνου και της ανάγκης εκκένωσης γειτονικών κτιρίων.
Η αναλυτική εξέταση των σχετικών ζητημάτων υπερβαίνει τους στόχους του παρόντος άρθρου.
Απουσία ουσιαστικού κρατικού ελέγχου
Με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων έχει διαμορφωθεί η σημερινή απαράδεκτη κατάσταση. Απουσιάζει ο ουσιαστικός κρατικός έλεγχος για τη διασφάλιση της πρόληψης κινδύνων ατυχημάτων. Ιδιωτικές εταιρείες, που λειτουργούν με γνώμονα το κέρδος τους, έχουν αποφασιστικό ρόλο στην ασφάλεια των εγκαταστάσεων.
Στην πράξη, κάθε εταιρεία αερίου είναι ταυτόχρονα «ελεγχόμενη» και «ελεγκτής» του εαυτού της. Ο έλεγχος της τήρησης των προδιαγραφών ασφαλείας και συντήρησης των δικτύων μεταφοράς και διανομής βασίζεται σε εκθέσεις που εκπονούνται από τις ίδιες τις εταιρείες που υποβάλλονται σε έλεγχο, με ελάχιστες – στην καλύτερη περίπτωση – επιτόπιες επιθεωρήσεις από τους υποστελεχωμένους ελεγκτικούς μηχανισμούς του κράτους.
Για τις εσωτερικές εγκαταστάσεις ευθύνη για τη συντήρηση και τη λειτουργία έχει ο ίδιος ο καταναλωτής, ενώ οι μελέτες ελέγχονται και θεωρούνται από την εταιρεία αερίου.
Το σημερινό νομοθετικό πλαίσιο επιτρέπει τη μετάθεση ευθυνών του κράτους και των επιχειρήσεων στον επιβλέποντα μηχανικό, στον εγκαταστάτη και στον καταναλωτή σε περίπτωση ατυχήματος. Στην περίπτωση που αναφερόμαστε στην οικιακή κατανάλωση, αυτό σημαίνει ότι ο απλός καταναλωτής, χωρίς να υπάρχει ουσιαστική ενημέρωση και εκπαίδευση, και φυσικά μέσα στις σημερινές συνθήκες της ακρίβειας και της ενεργειακής φτώχειας, αναλαμβάνει την «ασφαλή» λειτουργία μιας τέτοιας εγκατάστασης.
Η μειωμένη κρατική χρηματοδότηση των δήμων και η υποστελέχωσή τους, η λειτουργία των δήμων με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, έχουν ως αποτέλεσμα την απουσία μέτρων πρόληψης στις περιπτώσεις όπου ο δήμος έχει τον ρόλο του «καταναλωτή» και είναι υπεύθυνος για την τήρηση των προδιαγραφών ασφαλούς λειτουργίας και συντήρησης. Οι τραγικές αυτές ελλείψεις αναδείχθηκαν με το σοβαρό πρόβλημα ασφάλειας που προέκυψε στο σχολικό συγκρότημα της Γκράβας, όπου την ευθύνη για την ασφάλεια έχει ο δήμος Αθηναίων. Από τα μέχρι τώρα δεδομένα αναδεικνύεται ότι οι εσωτερικές εγκαταστάσεις φυσικού αέριου λειτουργούσαν στην ουσία παράνομα, με αποκλίσεις από την αρχική θεωρημένη μελέτη και χωρίς να έχουν γίνει οι αναγκαίοι έλεγχοι και συντηρήσεις, με ελλείψεις στην πυρασφάλεια.
Στην προβληματική εφαρμογή του υφιστάμενου νομοθετικού πλαισίου συμβάλλουν και οι ελλείψεις των κανονισμών. Ενα χαρακτηριστικό παράδειγμα αφορά τις εσωτερικές εγκαταστάσεις φυσικού αερίου σε κατοικίες, σχολεία και άλλες δραστηριότητες χαμηλής πίεσης, όπου η εγκατάσταση ορισμένων κρίσιμων συστημάτων ασφαλείας προβλέπεται μόνο «προαιρετικά». Ασφαλιστικές διατάξεις, όπως π.χ. συστήματα ανίχνευσης διαρροής φυσικού αερίου, αντισεισμικές βαλβίδες και βαλβίδες πυροπροστασίας, δεν απαιτούνται υποχρεωτικά σε όλες τις εγκαταστάσεις.
Το ίδιο ισχύει και για τα συστήματα πυροπροστασίας. Για μια σειρά χώρων, όπως τα σχολεία, θα έπρεπε να προβλέπονται αυστηρότερες απαιτήσεις ασφαλείας. Ενδεικτικά, θα έπρεπε να είναι υποχρεωτική η εγκατάσταση συστημάτων ανίχνευσης και αυτόματης πυρόσβεσης σε όλους τους χώρους, ώστε να ενισχύεται η πρόληψη και να περιορίζονται οι συνέπειες ενός πιθανού ατυχήματος.
Σχέδια «στα χαρτιά»
Η ανεξέλεγκτη συνύπαρξη βιομηχανικών εγκαταστάσεων και κατοικιών μέσα στον αστικό ιστό, οι σοβαρές ελλείψεις σε οδούς διαφυγής και δυνατότητες πρόσβασης της Πυροσβεστικής, η απουσία ολοκληρωμένων εκτιμήσεων επικινδυνότητας που να λαμβάνουν υπόψη το σύνολο των κινδύνων και την αλληλεπίδρασή τους, καθώς και οι τραγικές ελλείψεις στην πρόληψη, στην προετοιμασία και στην ετοιμότητα αντιμετώπισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης, δημιουργούν ένα «εκρηκτικό μείγμα» που αναδεικνύει την επικινδυνότητα από ατυχήματα μεγάλης έκτασης σε περιοχές με υποδομές φυσικού αερίου και επικίνδυνες εγκαταστάσεις.
Υπενθυμίζεται π.χ. ότι οι κάτοικοι της Πλάκας είχαν επισημάνει το πρόβλημα της περιορισμένης πρόσβασης των πυροσβεστικών οχημάτων σε περίπτωση έκτακτου περιστατικού σε πολλές περιοχές, καθώς και την έλλειψη ενημέρωσης και εκπαίδευσης του πληθυσμού σε μια πυκνοκατοικημένη περιοχή, όπου φιλοξενείται επίσης μεγάλος αριθμός ξένων επισκεπτών.
Τα όποια σχέδια υπάρχουν για την Πολιτική Προστασία είναι στην καλύτερη περίπτωση σχέδια «στα χαρτιά». Οι κατευθυντήριες οδηγίες της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας με το Γενικό Σχέδιο Αντιμετώπισης Ατυχημάτων κατά τη Μεταφορά και τη Διανομή Φυσικού Αερίου, στο πλαίσιο του Γενικού Σχεδίου Πολιτικής Προστασίας «Ξενοκράτης», εκδόθηκαν μόλις τον Δεκέμβρη του 2022. Αναδεικνύονται μια σειρά ερωτήματα: Εχουν εκπονηθεί τα σχετικά σχέδια και μνημόνια ενεργειών που προβλέπονται σε αυτό το Γενικό Σχέδιο; Πώς εξασφαλίζεται στην πράξη η αποτελεσματικότητά τους, ακόμα και στην περίπτωση που υπάρχουν τέτοια σχέδια στα χαρτιά; Τι προέβλεπε για παράδειγμα το σχέδιο αυτό για την περίπτωση της Πλάκας ή για την περίπτωση της Γκράβας; Τι ενέργειες έχουν γίνει από την πλευρά του δήμου Αθηναίων, της Περιφέρειας Αττικής, των κεντρικών υπηρεσιών Πολιτικής Προστασίας, για τη διασφάλιση της προστασίας του πληθυσμού;
Γνωρίζουμε τις τραγικές ελλείψεις ως προς τη στελέχωση της Πυροσβεστικής και των υπηρεσιών Πολιτικής Προστασίας σε κεντρικές υπηρεσίες, δήμους και Περιφέρειες. Γνωρίζουμε τις τραγικές ελλείψεις σε μέσα και υποδομές μεταφοράς, αντιμετώπισης κ.λπ. Γνωρίζουμε από την ίδια μας την πείρα ότι καμία ενημέρωση και εκπαίδευση του πληθυσμού δεν υπάρχει για την περίπτωση τεχνολογικών ατυχημάτων με φυσικό αέριο, όπως και γενικότερα για άλλες τεχνολογικές ή φυσικές καταστροφές.
Οι ελλείψεις αυτές δεν αφορούν μόνο τις εγκαταστάσεις φυσικού αερίου, αλλά συνολικότερα τους κινδύνους πυρκαγιών σε κτίρια, δασικών πυρκαγιών, σεισμών και πλημμυρών. Ιδιαίτερη σημασία έχει αυτό το ζήτημα για ευάλωτες ομάδες πληθυσμού, όπως σε σχολεία, παιδικούς σταθμούς, αθλητικές εγκαταστάσεις, νοσοκομεία, μονάδες φροντίδας ηλικιωμένων κ.λπ.
Πρόκειται για μια διαχρονική πολιτική στην οποία έχουν βάλει τη σφραγίδα τους όλα τα αστικά κόμματα, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ – Τσίπρας κ.ά. Ολες οι κυβερνήσεις ευθύνονται για την πολιτική των ματωμένων πλεονασμάτων της ΕΕ, όπου την ίδια στιγμή που δαπανώνται δισεκατομμύρια για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ και για την επιδότηση επιχειρηματικών ομίλων, ταυτόχρονα περικόπτονται κρατικές δαπάνες για την πρόληψη, τη στελέχωση κρατικών υπηρεσιών ελέγχου, την Υγεία κ.λπ.
Κλιμακώνουμε τον αγώνα για τη ζωή που μας αξίζει
Το έγκλημα στα Τέμπη, τα θανατηφόρα εργατικά «ατυχήματα» στη «Βιολάντα», στον Ασπρόπυργο, στη «Motor Oil» και σχεδόν καθημερινά σε χώρους δουλειάς, το πολύνεκρο δυστύχημα στην Πλάκα, τα ζητήματα ασφάλειας στο σχολικό συγκρότημα της Γκράβας, οι πυρκαγιές που κατά καιρούς εκδηλώνονται σε εργοστάσια και πνίγουν ολόκληρες περιοχές στο καρκινογόνο νέφος, αποτελούν διαφορετικές όψεις του ίδιου νομίσματος.
Αποδεικνύουν ότι το σημερινό κράτος θυσιάζει τις ζωές μας για τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων.
Δεν είναι μοιραίο να συνεχίζουμε σε αυτόν τον δρόμο. Χρειάζεται και μπορεί να υπάρξει ένα άλλο κράτος, μια ανώτερη οργάνωση της κοινωνίας, όπου μπορεί να ικανοποιηθεί το σύνολο των αναγκών μας με βάση τις μεγάλες επιστημονικές και τεχνολογικές δυνατότητες που υπάρχουν σήμερα.
Στον σοσιαλισμό, στο έδαφος της κοινωνικής ιδιοκτησίας και της εργατικής εξουσίας, θα αλλάξουν και ο σκοπός της παραγωγής και ο ρόλος των εργαζομένων. Ο χωροταξικός σχεδιασμός – δηλαδή το ποιες δραστηριότητες θα ενταχθούν σε μια περιοχή και ποιες θα είναι οι αποστάσεις ασφαλείας – θα καθορίζεται με βάση την ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών. Η λειτουργία των παραγωγικών δραστηριοτήτων θα καθορίζεται με κριτήριο την εξασφάλιση της προστασίας της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων και των κατοίκων από ατυχήματα, ρύπανση και επαγγελματικό κίνδυνο, αξιοποιώντας όλα τα διαθέσιμα επιστημονικά εργαλεία. Στον σοσιαλισμό μπορεί να εξασφαλιστεί η ουσιαστική εκπαίδευση του πληθυσμού.
Για να ανοίξει ο δρόμος γι’ αυτήν την ελπιδοφόρα προοπτική, οι δυνάμεις του ΚΚΕ μπαίνουμε μαχητικά μπροστά σε κάθε χώρο, σε κάθε περιοχή για την οργάνωση της λαϊκής αντεπίθεσης, για την κατάργηση του αντιλαϊκού νομοθετικού πλαισίου όλων των κυβερνήσεων και της ΕΕ, για εφαρμογή όλων των μέτρων προστασίας της υγείας και της ασφάλειας εργαζομένων και κατοίκων και προστασίας του περιβάλλοντος από φυσικούς και τεχνολογικούς κινδύνους, με ουσιαστικό κρατικό έλεγχο της εργοδοτικής και κρατικής ευθύνης.
Το παράδειγμα στο σχολικό συγκρότημα της Γκράβας δείχνει τις σημερινές δυνατότητες. Ο αγώνας των εκπαιδευτικών, των μαθητών και των γονιών επέβαλε τη διακοπή της διά ζώσης λειτουργίας των μαθημάτων μέχρι να κατοχυρωθεί η ασφάλεια στο σχολικό συγκρότημα της Γκράβας, παρά και ενάντια στην εγκληματική αμέλεια της δημοτικής αρχής και της κυβέρνησης, αναδεικνύοντας τη δύναμη της οργανωμένης διεκδίκησης.
Καμία αστική κυβέρνηση και κανένα κόμμα του συστήματος δεν θα διασφαλίσει την ασφάλεια της πόλης μας, την προστασία της υγείας μας, την ουσιαστική μόρφωση των παιδιών μας. Η ελπίδα βρίσκεται στην κλιμάκωση του αγώνα για τη ζωή που μας αξίζει, με τις δυνάμεις του ΚΚΕ μπροστά.
Αναδημοσίευση άρθρου της Εύης Γεωργιάδου, μέλους του Τμήματος Περιβάλλοντος της ΚΕ του ΚΚΕ και της Επιτροπής Περιοχής Αττικής, στον «Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακου»
