Άρθρο της Καλλιόπης Μπουντούρογλου
Οι «Υποκριτές και Φαρισαίοι» που κυβερνούν αυτόν τον τόπο αντί να πάρουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να μπορούν οι γιατροί να κάνουν τη δουλειά τους σωστά, για να μη χάσει τη ζωή του κανένας ασθενής, ενώ θα μπορούσε να σωθεί, επιδόθηκαν στις προπαγανδιστικές εκκλήσεις για χειροκρότημα στους υγειονομικούς από τα μπαλκόνια.
Οι γιατροί πολεμάνε άοπλοι
Οι γιατροί του δημόσιου συστήματος Υγείας, οι αγροτικοί γιατροί, οι ειδικευόμενοι, οι επιμελητές των νοσοκομείων, των Κέντρων Υγείας, των Αγροτικών Ιατρείων πολεμάνε άοπλοι την επιδημία του κορονοϊού στη χώρα μας, κάνουνε ό,τι περνάει από το χέρι τους, προσπαθούν με τα λιγοστά μέσα που έχουν στη διάθεσή τους, σε συνθήκες τραγικής υποστελέχωσης και εντατικοποίησης, να περιθάλψουν τους ασθενείς τους.
Είναι οι ίδιοι γιατροί, που κάποτε τους λοιδορούσαν – επί, τουλάχιστον, μια δεκαετία – ότι τα αιτήματα για ενίσχυση του δημόσιου συστήματος Υγείας από τον κρατικό προϋπολογισμό, τα αιτήματα για προσλήψεις ιατρονοσηλευτικού προσωπικού και εξοπλισμό, για να λειτουργήσουν τα κλειστά κρεβάτια ΜΕΘ, για την εξασφάλιση στους υγειονομικούς όλα τα αναγκαία ατομικά μέσα προστασίας, ώστε να μην αρρωστήσουν και να συνεχίσουν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους, για να μη χάσει τη ζωή του κανένας ασθενής, ενώ θα μπορούσε να σωθεί, ήταν μαξιμαλιστικά και ανέφικτα.
Ανήκει σε αυτούς τους γιατρούς και η επιμελήτρια Β’ – ψυχίατρο Αφροδίτη Ρέτζιου και πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας (ΟΕΝΓΕ), όταν ζήτησε το αυτονόητο από αστυνομικούς φρουρούς να μην οπλοφορούν μέσα σε ένα εφημερεύον ψυχιατρικό τμήμα με άλλους… 30 νοσηλευόμενους ψυχικώς πάσχοντες κρατουμένου ψυχικώς πάσχοντα, την συνέλαβαν.
Είναι οι ίδιοι αυτοί γιατροί που θα τους πλήξει η ποινικοποίηση έως και η απαγόρευση των διαδηλώσεων στο όνομα της ομηρίας της πρωτεύουσας, μια επιδίωξη της άρχουσας τάξης που επανέρχεται εδώ και 45 χρόνια σε τακτά διαστήματα, όπως μια κολόνια που κρατάει χρόνια.
Δεν τους πιστεύει κανείς τους υποκριτές.
Από το 1975, όλα τα «καλά παιδιά» της καπιταλιστικής ανάπτυξης στην πίστα. Αβραμόπουλος, Πάγκαλος, Ρωμαίος, Βασίλης Παπαδάκης, Χρυσοχοΐδης, Μαρκογιαννάκης, Δένδιας, μέχρι τους σημερινούς σωτήρες.
Δεν θα μπουν σε καραντίνα οι εργαζόμενοι που διαδηλώνουν για τα δικαιώματά τους. Σε καραντίνα πρέπει να μπουν η πολιτική που θεωρεί την Υγεία εμπόρευμα και κέρδος και εκείνοι που διέλυσαν τη δημόσια Υγεία και όχι τα δικαιώματα και των υγειονομικών και τω υπόλοιπων εργαζομένων. Τα χειροκροτήματα από τους θύτες της δημόσιας Υγείας, αλλά και οι… συμβουλές της «ενσωματωμένης» αντιπολίτευσης να μείνουμε σπίτι, είναι υποκριτικά. Προκαλούν οργή στους μαχόμενους γιατρούς που δίνουν άνιση μάχη με το θάνατο.
Εμείς δίνουμε τη μάχη με το λαό. Θα ανατρέψουμε το σάπιο τους σύστημα.
Τους εργαζόμενους, οι μάσκες που φορούν για την προστασία από τον κορονοιό, δεν τους εμποδίζουν να φωνάξουν δυνατά στους «υποκριτές και Φαρισαίους» να αφήσουν τα χειροκροτήματα για τους υγειονομικούς:
Η Υγεία δεν είναι εμπόρευμα, δεν αγοράζεται αλλά ούτε πουλιέται.
Η Υγεία προσφέρεται δωρεάν σε όλους χωρίς καμία διάκριση. Το δημόσιο αυτό κοινωνικό αγαθό πρέπει να είναι ευθύνη αποκλειστικά και μόνο της πολιτείας.
Οι εργαζόμενοι να μην μείνουν σιωπηλοί. Να πάρουν την τύχη τους στα χέρια τους και να απαιτήσουν αποφασιστικά απ’ την κυβέρνηση να προχωρήσει άμεσα σε όλα τα αναγκαία μέτρα που αφορούν τη διαφύλαξη της υγείας του λαού και των δικαιωμάτων τους.
Αυτό που θέλουνε οι υγειονομικοί ΤΩΡΑ είναι όλα τα αναγκαία μέτρα για να μπορούνε να κάνουμε τη δουλειά τους σωστά.
Ο πρώτος και κύριος λόγος ανήκει τώρα στους γιατρούς
Από τη σημερινή ανακοίνωση της Ομοσπονδίας Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών (ΟΕΝΓΕ):
Κύριε Μητσοτάκη, μάσκες προστασίας από τον κορονοϊό να μας δώσετε, όχι “φίμωτρα” για να μη μιλάμε.
Κύριε Μητσοτάκη, αυτό που χρειαζόμαστε αυτή τη στιγμή πρώτα και κύρια δεν είναι “ένα οικονομικό αντάλλαγμα” που υπαινιχθήκατε ότι θα μας δώσετε.
Στη μάχη ενάντια στον “αόρατο εχθρό” χρειαζόμαστε: ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ (μόνιμο προσωπικό), ΕΠΙΘΕΤΙΚΑ ΟΠΛΑ (αναπνευστήρες και κλίνες ΜΕΘ), ΑΜΥΝΤΙΚΑ ΟΠΛΑ (ατομικά μέσα προστασίας για το υγειονομικό προσωπικό ώστε να μη βγει εκτός μάχης).
Αυτά διεκδικούμε για να αντιμετωπίσουμε την επιδημία.
