Ένα από τα σπουδαιότερα αγάλματα του κόσμου, όλων των εποχών, είναι η Αφροδίτη της Μήλου, που βρίσκεται από το 1821 στο Λούβρο.
Η Αφροδίτη της Μήλου θεωρείται ένα καταπληκτικό έργο της ελληνιστικής τέχνης, συνδυάζοντας αρμονικά τη γυναικεία ομορφιά και θηλυκότητα. Χρονολογείται γύρω στον 1ο αιώνα π.Χ. Πολλές υποθέσεις έχουν γίνει από μελετητές για το δημιουργό της, που παραμένει άγνωστος. Το ύψος του αγάλματος, που αναπαριστά μια νεαρή γυναικεία μορφή, έχει ύψος 2,11 μ. και βάρος περίπου 900 κιλά. Ο κορμός της είναι γυμνός ενώ φορά ένα ένδυμα που καλύπτει τους γοφούς και τα πόδια της.
Από ένα χωράφι της Μήλου στο Λούβρο
Ήταν 8 Απρίλη του 1820, στο Κλήμα της Μήλου, όταν ο αγρότης Γεώργιος ή Θεόδωρος Κεντρωτάς, καθώς έσκαβε στο χωράφι του, βρήκε ένα γυναικείο άγαλμα σπασμένο σε κομμάτια. Εκείνο που πιθανολογείται είναι ότι τμήματα των χεριών του αγάλματος είχαν βρεθεί σε διάφορα σημεία, αλλά χάθηκαν κατά τη μεταφορά ή επάνω στη συμπλοκή για την απόκτησή του. Ο αγράμματος γεωργός ίσως να μην κατάλαβε την αξία του ευρήματος. Ένας Γάλλος αξιωματικός, ο Ολιβιέ Βουτιέ, που βρισκόταν ήδη με το πολεμικό του πλοίο στο νησί, όταν αντίκρισε το άγαλμα έσπευσε να ενημερώσει το Γάλλο πρόξενο για την αξία του. Κάποιες άλλες πηγές αναφέρουν ότι το γαλλικό πλήρωμα του πλοίου έκανε ήδη ανασκαφές ψάχνοντας για αρχαία.
Ύστερα από διαπραγματεύσεις μεταξύ Κεντρωτά, Προκρίτων, Τούρκων αξιωματούχων και Γάλλων, κερδισμένοι βγαίνουν οι Γάλλοι που δίνοντας μερικά φράγκα στον Κεντρωτά, παίρνουν την Αφροδίτη στη Γαλλία. Αρχικά το άγαλμα προσφέρθηκε στο βασιλιά Λουδοβίκο ΙΗ΄ και αυτός με τη σειρά του το δώρισε αμέσως στο Λούβρο.
Είναι γνωστό πως οι Τούρκοι δεν ενδιαφέρονταν για τέτοιου είδους ευρήματα. Έτσι ανενόχλητος και ο Έλγιν «ξήλωσε» τα μάρμαρα του Παρθενώνα. Πλην των Άγγλων λοιπόν και οι Γάλλοι ληστεύουν από την Ελλάδα έργα τέχνης.
Παράδοξο το γεγονός πως στο μουσείο της Μήλου υπάρχει ένα πιστό αντίγραφό του, το οποίο έστειλε αργότερα ως δωρεά το Λούβρο.
Εκατομμύρια επισκέπτες του αυτάρεσκου Λούβρου, υποκλίνονται, δύο αιώνες τώρα, στη θεάρεστη ομορφιά, αρμονία και θηλυκότητα της προσωποποίησης του έρωτα, σμιλεμένου σε παριανό μάρμαρο.
Με αφορμή αυτή την ημερομηνία ας θυμηθούμε…
Αναρίθμητα έργα τέχνης, όχι μόνο από την Ελλάδα, πολιτιστική κληρονομιά των λαών και των πατρίδων που τα γέννησαν, κοσμούν τα μεγάλα μουσεία της Ευρώπης με το πρόσχημα ότι ανήκουν στην παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά. Σύμφωνα με παλιότερη δημοσίευση στην Αγγλική εφημερίδα “The Times”,
«η κλοπή αρχαιοτήτων ενός έθνους σημαίνει ότι ληστεύεις το λαό του από την ιστορία, την κληρονομία και την ταυτότητα του. Σήμερα αν και οι χώρες έχουν αυστηρούς νόμους για την πώληση και εξαγωγή αρχαιοτήτων, οι αρχαιότητες πωλούνται με αστρονομικά ποσά στη μαύρη αγορά, οι διεθνείς κλέφτες έργων τέχνης βρίσκουν ακόμα πιο εξελιγμένους τρόπους για να αποκρύψουν την προέλευση των λεηλατημένων θησαυρών και να χτυπήσουν υψηλές τιμές στους οίκους δημοπρασιών.»
Σε πρόσφατη επίσκεψη του στο βρετανικό Μουσείο ο Γ. Γ του ΚΚΕ, Δ. Κουτσούμπας δήλωσε:
Η παράνομη κατοχή των πολιτιστικών αρχαιοτήτων της χώρας μας πρέπει επιτέλους να σταματήσει. Μέχρι σήμερα οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν έκαναν με συνέχεια, με συνέπεια, και σταθερότητα, αυτό που έπρεπε να κάνουν. Η θέση των μαρμάρων του Παρθενώνα δεν είναι στο Βρετανικό Μουσείο, είναι να επιστρέψουν στην κοιτίδα τους την Αθήνα
Δημήτρης Κουτσούμπας
Της εκπαιδευτικού Ρούλας Καραγιάννη
